RD8NGXRJOUURB1
Źródło: unspalsh.com, domena publiczna.

Przyjmujemy, że czytanie i pisanie to formy komunikacji językowej, czynności złożone oparte przede wszystkim na rozwoju języka i jego wykorzystaniu. Ponadto angażują one oczywiście wiele innych funkcji poznawczych – takich jak uwagę, w tym funkcje wykonawcze, a także pamięć czy percepcję. Podstawowe działania zmierzające do nauczenia czytania i pisania dziecka z ryzykiem dysleksji rozwojowej obejmują 3 najważniejsze cele:

  1. opanowania alfabetu jako sekwencyjnego kodu,

  2. kształtowanie sprawności językowych fonologicznych i świadomości fonologicznej,

  3. wprowadzenie i utrwalanie praktyczne kodu grafem – fonem/głoska‑litera.

Korzystne jest przygotowywanie tygodniowych list wyrazów do ćwiczeń czytania i pisania – zgrupowanie wyrazów o podobnych trudnościach ortograficznych i fonetycznych (indywidualnych dla poszczególnych uczniów z ryzykiem), a niekoniecznie powiązanych tematycznie. Takie działania nie tylko organizują pracę, ale także pozwalają monitorować postępy dziecka, na przykład, gdy zaznaczymy liczbę kwadracików pokazujących etap przyswojenia nowych umiejętności, na którym aktualnie znajduje się uczeń.

Szczególnie cenne jest czytanie dzieciom książek (dopasowanych do ich zainteresowań i możliwości poznawczych). Dobrze, aby rodzic/opiekun rozmawiał z dziećmi o czytanym tekście, zadając pytania i omawiając ilustracje. Opisane zadania nie tylko kształtują pozytywny stosunek dzieci do książek i czytania, ale także wspomagają ich rozwój językowy, poszerzają wiedzę o świecie i ćwiczą uwagę słuchową.