Rozpoczęcie uczęszczania do przedszkola jest bardzo ważnym wydarzeniem w życiu dzieci. Każde z nich ma swoją indywidualną drogę adaptacji oraz osiągnięcia dojrzałości przedszkolnej poprzez przystosowanie się do warunków placówki. Adaptacja jako proces oraz jako rezultat jest uwarunkowana wieloma czynnikami. Od nich zależy, czy pierwsze dni dziecka w przedszkolu będą wspominane przez rodziców, dzieci i nauczycieli jako trudne, stresujące, a nawet traumatyczne. Oczywiste jest, że to spokojna i radosna adaptacja jest celem rodziców oraz nauczycieli. Dlatego tak ważnym elementem w przebiegu adaptacji są strategie wspomagania tego procesu, które nauczyciel może zastosować lub uwzględnić w swojej pracy zawodowej. Strategie te obejmują wskazówki w zakresie współpracy z rodzicami dziecka, organizacji pracy przedszkola i postawy nauczyciela. Zastosowanie ich nie gwarantuje wystąpienia trudności w przystosowaniu się dziecka do środowiska przedszkolnego i nowej roli społecznej, jednak może znacząco w sposób pozytywny wpłynąć na ich zminimalizowanie, a nawet wykluczenie. Przebieg osiągania dojrzałości przedszkolnej, czyli gotowości do pozostawania w placówce bez obecności rodziców, stanowi fundament dla dalszego rozwoju dziecka, warunkuje pozytywne nastawienie do edukacji przedszkolnej i szkolnej oraz wpływa na relacje społeczne jednostki. Adaptacja stanowi zatem duże wyzwanie. Nie należy jednak jej się bać. Może być bowiem także radosnym wydarzeniem w życiu dziecka i rodzica oraz pozytywnym doświadczeniem w pracy zawodowej nauczyciela wychowania przedszkolnego.