Proponowany przebiega zajęć. Zajęcia poranne
Powitanie
Rundka: Jak się czuję i dlaczego? Dzieci siedzą w kręgu. Po kolei opowiadają jak się czują i podają przyczynę swojego samopoczucia.
Powitanie jest przykładem rutyny dnia codziennego. Pięciolatki warto przyzwyczajać do rytuału powitania. Jeśli nauczyciel wprowadził inną rutynę, to na jej podstawie można dokonać obserwacji.
W czasie powitania można zaobserwować, czy dziecko potrafi opisać przeżywane emocje (przyswajanie języka); koncentruje się na twarzy rozmówcy (skupianie uwagi); kieruje uwagę na opiekuna, na rówieśników (ukierunkowanie uwagi); orientuje się w schemacie dnia w przedszkolu (realizowanie dziennego rozkładu zajęć); dostosowuje się do poleceń opiekuna (kierowanie własnym zachowaniem); wyraża uczucia adekwatnie do sytuacji, reaguje na emocje innej osoby, wykonuje polecenia skierowane do całej grupy, reaguje na uwagi dorosłych (złożone kontakty międzyludzkie); słucha komunikatów opiekunów, rówieśników, rozumie dorosłych i rówieśników (porozumiewanie się – odbieranie – wiadomości ustne); rozumie gesty opiekunów/rówieśników, rozumie ich mimikę (porozumiewanie się – odbieranie – wiadomości niewerbalne); stosuje poprawnie formy fleksyjne wszystkich odmiennych części mowy, prawidłowo artykułuje wszystkie głoski, potrafi wyjaśnić, czego potrzebuje (mówienie); posługuje się gestami zrozumiałymi dla innych, wyraża mimiką swoje emocje (tworzenie wiadomości niewerbalnych); utrzymuje przyjętą pozycję ciała (utrzymywanie pozycji ciała).
Zabawa na powitanie
Dzieci stoją z nauczycielem w kręgu i śpiewają piosenkę: „Kto ma niebieskie oczy ma wstać, ma wstać, ma wstać, bo chcemy go powitać i imię jego znać”. Następnie nauczyciel wymienia w piosence inne cechy dzieci.
W czasie zabawy można zaobserwować, czy dziecko koncentruje się na twarzy rozmówcy (skupianie uwagi); kieruje uwagę na opiekuna, na rówieśników (ukierunkowanie uwagi); dostosowuje się do poleceń opiekuna (kierowanie własnym zachowaniem); wykonuje polecenia skierowane do całej grupy, reaguje na uwagi dorosłych (złożone kontakty międzyludzkie); słucha komunikatów opiekunów, rówieśników, rozumie dorosłych i rówieśników (porozumiewanie się – odbieranie – wiadomości ustne); rozumie gesty opiekunów/rówieśników, rozumie ich mimikę (porozumiewanie się – odbieranie – wiadomości niewerbalne); stosuje poprawnie formy fleksyjne wszystkich odmiennych części mowy, prawidłowo artykułuje wszystkie głoski, potrafi wyjaśnić, czego potrzebuje (mówienie); utrzymuje przyjętą pozycję ciała (utrzymywanie pozycji ciała).
Zestaw ćwiczeń gimnastycznych
Podaj dalej.
Dzieci stoją w kręgu i podają sobie piłkę, mówiąc: Raz, dwa, trzy – piłkę podaj ty. Gdy nauczyciel klaśnie, dziecko które ma piłkę obiega grupę i szybko podaje piłkę dalej.
W czasie zabawy można zaobserwować, czy dziecko naśladuje ciąg gestów opiekuna, rówieśników w zabawie (naśladowanie); koncentruje się na 10–20 minut (skupianie uwagi); kieruje uwagę na opiekuna, na rówieśników (ukierunkowanie uwagi); dostosowuje się do poleceń opiekuna (kierowanie własnym zachowaniem); bawi się wspólnie z dziećmi, zna zasady współpracy i zabawy, wykonuje polecenia skierowane do całej grupy, nie zniechęca się zbyt łatwo podczas wykonywania trudnych zadań, nie izoluje się, reaguje na uwagi dorosłych (złożone kontakty międzyludzkie), słucha komunikatów opiekunów, rówieśników, rozumie dorosłych i rówieśników (porozumiewanie się – odbieranie – wiadomości ustne); rozumie gesty opiekuna/rówieśników, rozumie mimikę opiekuna/rówieśników (porozumiewanie się – odbieranie – wiadomości niewerbalne); prawidłowo artykułuje wszystkie głoski; posługuje się gestami zrozumiałymi dla innych, wyraża mimiką swoje emocje (tworzenie wiadomości niewerbalnych); dowolnie zmienia pozycje ciała (zmienianie podstawowej pozycji ciała); utrzymuje przyjętą pozycję ciała (utrzymywanie pozycji ciała).
Zabawy w sadzie
Ćwiczenie orientacyjno‑porządkowe i równowagi. Dzieci maszerują w różnych kierunkach wyobrażając sobie, że chodzą po sadzie i przyglądają się drzewom. Na sygnał każde dziecko ma udawać stracha na wróble: stanąć na jednej nodze, druga noga wzniesiona i zgięta pod kątem prostym, ręce rozłożone na boki.
W czasie zabawy można zaobserwować, czy dziecko naśladuje ciąg gestów opiekuna, rówieśników w zabawie (naśladowanie); koncentruje się na 10–20 minut (skupianie uwagi); kieruje uwagę na opiekuna, na rówieśników (ukierunkowanie uwagi); dostosowuje się do poleceń opiekuna (kierowanie własnym zachowaniem); bawi się wspólnie z dziećmi, zna zasady współpracy i zabawy, wykonuje polecenia skierowane do całej grupy, nie zniechęca się zbyt łatwo podczas wykonywania trudnych zadań, nie izoluje się, reaguje na uwagi dorosłych (złożone kontakty międzyludzkie), słucha komunikatów opiekunów, rówieśników, rozumie dorosłych i rówieśników (porozumiewanie się – odbieranie – wiadomości ustne); rozumie gesty opiekuna/rówieśników, rozumie mimikę opiekuna/rówieśników (porozumiewanie się – odbieranie – wiadomości niewerbalne); posługuje się gestami zrozumiałymi dla innych, wyraża mimiką swoje emocje (tworzenie wiadomości niewerbalnych); dowolnie zmienia pozycje ciała (zmienianie podstawowej pozycji ciała); utrzymuje przyjętą pozycję ciała (utrzymywanie pozycji ciała).
Kto wyżej sięgnie
Nauczyciel mówi: Wyobraźcie sobie, że jesteśmy w sadzie. Na drzewach rosną jabłka. Jabłoń jest wysoka, staramy się dostać jak najwyżej, objąć dłońmi owoce i urwać je z gałęzi. Następnie kucamy, aby włożyć owoce do koszyka i powtarzamy czynność.
Ćwiczenie dużych grup mięśniowych: wspinanie się na palcach, ręce wzniesione jak najwyżej, następnie przysiad, ręce dotykają ziemi, głowa nisko.
W czasie zabawy można zaobserwować, czy dziecko naśladuje ciąg gestów opiekuna, rówieśników w zabawie (naśladowanie); koncentruje się na 10–20 minut (skupianie uwagi); kieruje uwagę na opiekuna, na rówieśników (ukierunkowanie uwagi); dostosowuje się do poleceń opiekuna (kierowanie własnym zachowaniem); bawi się wspólnie z dziećmi, zna zasady współpracy i zabawy, wykonuje polecenia skierowane do całej grupy, nie zniechęca się zbyt łatwo podczas wykonywania trudnych zadań, nie izoluje się, reaguje na uwagi dorosłych (złożone kontakty międzyludzkie), słucha komunikatów opiekunów, rówieśników, rozumie dorosłych i rówieśników (porozumiewanie się – odbieranie – wiadomości ustne); rozumie gesty opiekuna/rówieśników, rozumie mimikę opiekuna/rówieśników (porozumiewanie się – odbieranie – wiadomości niewerbalne); posługuje się gestami zrozumiałymi dla innych, wyraża mimiką swoje emocje (tworzenie wiadomości niewerbalnych); dowolnie zmienia pozycje ciała (zmienianie podstawowej pozycji ciała); utrzymuje przyjętą pozycję ciała (utrzymywanie pozycji ciała).
Kalendarz pogodowy
Określenie pogody na dzisiejszy dzień.
W czasie zabawy można zaobserwować, czy dziecko zna i stosuje określenia czasu, dostrzega zależności temperatury i długości dnia od pory roku (przyswajanie informacji); nazywa pory roku (przyswajanie języka); koncentruje się na 10–20 minut, koncentruje się na twarzy rozmówcy (skupianie uwagi); kieruje uwagę na opiekuna, na rówieśników (ukierunkowanie uwagi); dostosowuje się do poleceń opiekuna (kierowanie własnym zachowaniem); wykonuje polecenia skierowane do całej grupy, nie zniechęca się zbyt łatwo podczas wykonywania trudnych zadań, nie izoluje się, reaguje na uwagi dorosłych (złożone kontakty międzyludzkie); stosuje poprawne formy fleksyjne wszystkich odmiennych części mowy, prawidłowo artykułuje wszystkie głoski (mówienie).