Przeczytaj
Na czym polega nondysjunkcja chromosomów?
Nondysjunkcja polega na zaburzeniach w rozchodzeniu się chromosomów homologicznych podczas podziału mejotycznego. Efektem prawidłowo przebiegającej mejozymejozy jest powstanie z komórki diploidalnejkomórki diploidalnej (2n) czterech komórek haploidalnychkomórek haploidalnych (1n), zawierających po jednym chromosomie z każdej pary chromosomów homologicznych. Dwie haploidalne gamety, łącząc się, dają początek diploidalnej zygocie, a w rezultacie – diploidalnemu organizmowi. Zaburzenia podczas anafazy mejozy (pierwszej lub drugiej) powodują, że chromosomy homologiczne nie rozdzielają się i zostają wspólnie przekazane komórce potomnej – dochodzi do mutacji nazywanej aneuploidią. Powstające gamety mogą zawierać dodatkowy chromosomchromosom (1n+1) lub być go pozbawione (1n−1).
Co jest przyczyną błędów zachodzących podczas mejozy?
Nazewnictwo mutacji powstałych w wyniku nondysjunkcji chromosomów
W zależności od zakresu zmian liczby chromosomów możemy wyróżnić hipoaneuploidy oraz hiperaneuploidy.
-
Hipoaneuploidy to monosomiki pozbawione przynajmniej jednego chromosomu z pary chromosomów homologicznych (2n-1).
-
Hiperaneuploidy to trisomiki posiadające przynajmniej jeden dodatkowy chromosom z pary chromosomów homologicznych (2n+1).
-
Nullisomik – brak jednej pary chromosomów homologicznych (2n-2).
-
Podwójny trisomik – dwa dodatkowe chromosomy niehomologiczne względem siebie (2n+1+1).
-
Podwójny monosomik – brak dwóch niehomologicznych względem siebie chromosomów (2n-1‑1).
-
Tetrasomik – dodatkowa para chromosomów homologicznych (2n+2).
Wynikiem zmian liczby chromosomów wywołanych nondysjunkcją są choroby takie jak zespół Downa, zespół Klinefeltera, zespół Turnera, zespół Edwardsa, zespół Pataua.
Więcej na ten temat przeczytasz tutajtutaj.
Słownik
komórka lub organizm o zwielokrotnionej lub zmniejszonej liczbie chromosomów wobec liczby podstawowej dla danego gatunku
para koniugujących chromosomów homologicznych w metafazie pierwszego podziału mejotycznego
(gr. chrṓma – barwa, sṓma – ciało) najbardziej skondensowana forma organizacji materiału genetycznego. Pałeczkowate struktury są najlepiej widoczne w metafazie podziału komórkowego. Składają się z dwóch chromatyd połączonych centromerem
proces polegający na wzajemnej wymianie odpowiadających sobie odcinków chromatyd chromosomów homologicznych; rezultatem crossing‑over jest przetasowanie genów pochodzenia matczynego i ojcowskiego, prowadzące do powstania nowych, przypadkowych kombinacji alleli w ramach jednego chromosomu; crossing‑over zachodzi w profazie I mejozy
komórka zawierająca podwójny zestaw chromosomów (2n)
komórka powstająca po podziale mejotycznym, zawierająca pojedynczy zestaw chromosomów (1n)
(gr. meiosis – zmniejszenie) podział redukcyjny jądra komórkowego, prowadzący do wytworzenia haploidalnych komórek płciowych, czyli gamet, u zwierząt tkankowych (oogeneza, spermatogeneza), zarodników u mszaków i paprotników oraz ich odpowiedników u roślin nasiennych (sporogeneza); u organizmów niższych (np. pierwotniaków) mejoza nie musi być związana z produkcją gamet bądź zarodników i zachodzi w różnych fazach cyklu życiowego (koniugacja, przemiana pokoleń)
mutacja polegająca na braku jednego chromosomu z danej pary (2n−1)
aneuploidalna komórka, tkanka lub aneuploidalny organizm pozbawiony jednej pary homologicznych chromosomów (2n−2)
mutacja polegająca na obecności jednego dodatkowego chromosomu w danej parze (2n+1)