RYDR2dxlXmcjQ
Na fotografii okrągła, kolczasta szyszka żeńska wollemii szlachetnej w kolorze zielonym, znajdująca się na końcu iglastej gałązki.

Rośliny nagonasienne

Szyszka żeńska wollemii szlachetnej (Wollemia nobilis) – gatunku będącego przedstawicielem roślin nagonasiennych. Do lat 90. XX w. okazy o podobnych cechach morfologicznych znane były jedynie z zapisu kopalnego. W 1994 r. żywe osobniki tego gatunku odkryto w południowo-wschodniej Australii, w pobliżu Sydney. Wollemia szlachetna zaliczana jest do tzw. żywych skamieniałości.
Źródło: Vlad Proklov, Flickr, licencja: CC BY-NC 2.0.

Przegląd systematyczny i znaczenie roślin nagonasiennych

Twoje cele
  • Scharakteryzujesz główne klasy zaliczane do nagonasiennych.

  • Zidentyfikujesz głównych przedstawicieli nagonasiennych na podstawie zdjęć i opisów.

  • Zaklasyfikujesz przedstawicieli nagonasiennych do odpowiednich kategorii systematycznych.

Wśród roślin nagonasiennych wyróżnia się dwie główne linie ewolucyjne: nagonasienne wielkolistne (Cycadophytina) i nagonasienne drobnolistne (Coniferophytina).

Nagonasienne wielkolistne

Do nagonasiennych wielkolistnych zalicza się dwie współcześnie żyjące grupy roślin,  klasyfikowanych zwykle w randze klas: 

  • sagowce (Cycadopsida

  • gniotowe (Gnetopsida). 

Nagonasienne wielkolistne charakteryzują się obecnością dużych i silnie podzielonych liści. Ich łodygi wykazują słaby przyrost na grubość, a elementami przewodzącymi w drewnie są cewki.

żywa skamieniałość

Sagowce

Współczesne sagowce obejmują ok. 100 gatunków. Do grupy tej należą rośliny występujące wyłącznie w klimacie tropikalnym i subtropikalnym. Żyjący przedstawiciele sagowców zaliczani są do tzw. żywych skamieniałości.

Rośliny te mają zdrewniałe pędy, często zakończone pióropuszem liści na szczycie, przez co przypominają nieco palmy. Istnieją także gatunki będące epifitami. Cechą charakterystyczną sagowców jest wytwarzanie ruchliwych, uwiciowionych plemników.

Przedstawicielami sagowców są m.in.: stangeria dziwna (Stangeria eriopus) i Microcycas calocoma.

Gniotowe

Do gniotowych zalicza się ok. 80 gatunków roślin żyjących w klimacie suchym i gorącym. Grupa ta jest wyjątkowa, gdyż jej przedstawiciele posiadają szereg nietypowych cech, wspólnych z roślinami okrytonasiennym:

  • obecność naczyń w drewnie wtórnym, 

  • brak rodni w gametoficie żeńskim, 

  • redukcję gametofitu męskiego do tworu dwukomórkowego,

  • zaczątek obupłciowości kwiatów,

  • owadopylność. 

Gniotowe dzielą się na trzy rzędy: przęślowce (Ephedrales), welwiczjowce (Welwitschiales) oraz gniotowce (Gnetales). 

Przęślowce (Ephedrales)

Rząd przęślowce obejmuje jeden rodzaj – przęśl (Ephedra), który liczy ok. 40 gatunków. Do grupy tej należą rośliny występujące w suchym i gorącym klimacie na pustyniach i stepach. Mają postać silnie rozgałęzionych krzewów z drobnymi, łuskowatymi liśćmi, ułożonymi naprzeciwlegle lub okółkowo. Liście szybko odpadają i funkcje fotosyntetyczne przejmuje zielona łodyga. Przęślowce są roślinami dwupiennymiwiatropylnymi, choć znane są gatunki tworzące obupłciowe kwiatostany wydzielające słodki płyn przyciągający owady – u tych gatunków występuje owadopylność. Łagiewka pyłkowa transportuje dwie nieruchome komórki plemnikowe w kierunku rodni. U przęślowców zachodzi proces przypominający podwójne zapłodnienie, charakterystyczne dla roślin okrytonasiennych. Niektóre gatunki wytwarzają efedrynę – związek chemiczny wykorzystywany m.in do produkcji leków stosowanych w nieżycie nosa.

RMWDnOoo5xuxO
Pokrój ogólny rośliny z rzędu przęślowców (Ephedra pachyclada). Jest to gatunek występujący w Azji na suchych i górskich terenach. Sok tej rośliny zawiera efedrynę – alkaloid o właściwościach leczniczych.
Źródło: Pixabay, domena publiczna.
R1LMmEgS0nglF
Przęśl dwukłosowa (Ephedra distachya) z widocznymi kwiatostanami męskimi. Kwiaty męskie mają postać krótkich trzoneczków zakończonych na szczycie kilkoma woreczkami pyłkowymi (mikrosporangiami). W dolnej części trzoneczek otoczony jest łuskowatymi okrywami, co przypomina okwiat roślin okrytonasiennych.
Źródło: Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
R1EAmPeUNSHQm
Przęśl dwukłosowa (Ephedra distachya) z widocznymi kwiatami żeńskimi. Kwiaty żeńskie zawierają po jednym zalążku, który wyposażony jest w dodatkową mięsistą okrywę, a całość, podobnie jak kwiaty męskie, otoczona jest „okwiatem”.
Źródło: Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
R8ijrYNnkqa1y
Przęśl dwukłosowa (Ephedra distachya) z widocznymi nasionami. Po zapłodnieniu łuskowate okrywy „okwiatu” grubieją i przekształcają się w zabarwioną na czerwono osłonę dojrzałych nasion, co przypomina owoce roślin okrytonasiennych.
Źródło: Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
Welwiczjowce (Welwitschiales)

Rząd welwiczjowce jest reprezentowany tylko przez jeden gatunek – welwiczję przedziwną (Welwitschia mirabilis). Roślina ta występuje na pustyni Namib w Afryce. Posiada gruby i krótki pień, częściowo zakopany w piasku. Z pnia wyrastają dwa kilkumetrowej długości liście, które rosną przez całe życie rośliny. U starszych osobników liście rozrywają się wzdłuż, tworząc taśmowate odcinki. Jest to roślina dwupiennaowadopylna. Kwiaty obu płci wydzielają słodki płyn przywabiający owady, które uczestniczą w przenoszeniu ziaren pyłku.

RW0xa4H7ExNWH
Ogólny pokrój welwiczji przedziwnej (Welwitschia mirabilis). Wierzchołek pnia jest płaski. Z jego brzegów wyrastają dwa liście, u których nasady rozwijają się kwiatostany.
Źródło: Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
RtszdSF2jTKyB
Kwiatostan żeński welwiczji przedziwnej (Welwitschia mirabilis). Kwiat żeński ma postać łuski, w której kącie znajduje się jeden zalążek otoczony dodatkową osłonką. Zalążek wydziela słodki płyn przywabiający owady. Pojedyncze kwiaty wyrastają na wspólnej osi i tworzą gęsty kwiatostan. Gametofit żeński nie wytwarza rodni.
Źródło: Wikimedia Commons, licencja: CC BY 3.0.
Rg92FiGFaza4w
Kwiatostan męski welwiczji przedziwnej (Welwitschia mirabilis). Kwiat męski ma postać sześciu trzoneczków, na których szczycie znajdują się po trzy zrośnięte woreczki pyłkowe (mikrosporangia). Trzoneczki wyrastają w okółku, pośrodku którego znajduje się szczątkowy zalążek. Jego funkcją jest wydzielanie słodkiego płynu przywabiającego owady. Tym sposobem owady przenoszą ziarna pyłku (mikrospory) i zapylają kwiaty żeńskie.
Źródło: Wikimedia Commons, licencja: CC BY 2.5.
R1VT6cnGuBkha
Nasiona welwiczji przedziwnej (Welwitschia mirabilis). Dojrzałe nasiona rozsiewane są przez wiatr. Zarodek ma dwa liścienie, podobnie jak zarodki występujące u roślin okrytonasiennych dwuliściennych.
Źródło: Wikimedia Commons, licencja: CC BY 3.0.
Gniotowce (Gnetales)

Rząd gniotowce jest reprezentowany tylko przez jeden rodzaj – gniot (Gnetum). Obejmuje on ok. 40 gatunków występujących w cienistych lasach Azji, Afryki Zachodniej i Ameryki Południowej. Gniotowce mają postać pnączy, rzadziej niewielkich drzew. Liście tych roślin są szerokie, niepodzielone, o siatkowatym unerwieniu, co przypomina budowę liści roślin okrytonasiennych dwuliściennych. Kwiaty męskie i żeńskie zebrane są w kwiatostany. Gametofit żeński nie zawiera rodni, natomiast na górnym biegunie obecne są wolne jądra komórkowe. Kilka z nich ulega zapłodnieniu. Zjawisko wielokrotnego zapłodnienia przypomina proces podwójnego zapłodnienia u roślin okrytonasiennych.

RxNuFQ2AYLzNp
Ogólny pokrój Gnetum gnemon. Jest to roślina krzewiasta, wykształcająca liście o stosunkowo dużej, szerokiej, elipsoidalnej blaszce z unerwieniem siatkowatym. Liście osadzone są na dość długich ogonkach liściowych.
Źródło: Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
RfprVpVSvm821
Kwiatostan żeński Gnetum scandens. Charakterystyczny kłosokształtny kwiatostan składa się z okółkowo ułożonych zredukowanych strobili, w których obrębie rozwija się tylko jeden zalążek. Zalążek otoczony jest dodatkowymi osłonkami. Rozwój gametofitu żeńskiego, brak rodni i przebieg procesu zapłodnienia znacznie odbiegają od innych roślin nagonasiennych i przypominają stosunki panujące u roślin okrytonasiennych.
Źródło: Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 2.0.
R1cjPAgHyxPBG
Kwiatostan męski Gnetum gnemon. Charakterystyczny kłosokształtny kwiatostan wyrasta w kątach liści i składa się z okółkowo ułożonych mikrosporofili. W woreczkach pyłkowych rozwijają się ziarna pyłku. Gametofit męski jest silnie zredukowany i ma postać pojedynczej komórki z trzema jądrami komórkowymi.
Źródło: Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
R6HLWQ5MwnN1E
Nasiona Gnetum gnemon. Nasiona mają długość 4 cm i otoczone są barwną, mięsistą osłonką powstającą z dodatkowych osłonek zalążka. Budowa nasion przypomina owoce roślin okrytonasiennych.
Źródło: Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.

Nagonasienne drobnolistne

Do nagonasiennych drobnolistnych należą dwie grupy współcześnie żyjących roślin, klasyfikowanych zwykle w randze klas:

  • miłorzębowe (Ginkgopsida),

  • szpilkowe (Coniferopsida). 

Nagonasienne drobnolistne charakteryzują się małymi, zazwyczaj niepodzielonymi liśćmi. Łodygi wykazują silny przyrost na grubość, a elementami przewodzącymi drewna są cewki.

Miłorzębowe 

Do miłorzębowych należy jeden współcześnie żyjący gatunek – miłorząb dwuklapowy (Ginkgo biloba), zwany też miłorzębem japońskim. Jest to gatunek endemiczny, występujący na stanowiskach naturalnych jedynie w południowo‑wschodnich Chinach. W naszej strefie klimatycznej jest rośliną ozdobną, często sadzoną w parkach i ogrodach.

Miłorząb dwuklapowy to wysokie (do 30 m), dwupiennewiatropylne drzewo o silnie zdrewniałym pniu. Wytwarza długo- i krótkopędy z charakterystycznymi, wachlarzowatymi liśćmi o widlastym unerwieniu, które opadają na zimę. W przeciwieństwie do większości nagonasiennych, miłorząb dwuklapowy wytwarza ruchliwe**, uwiciowione plemniki**.

Szpilkowe

Szpilkowe (inaczej iglaste) to najliczniejsza grupa wśród nagonasiennych. Szacuje się, że należy do niej ok. 600 gatunków. Rośliny te występują w strefie klimatu umiarkowanego oraz w strefie borealnej. Większość roślin z tej grupy jest zimozielona, a ich liście - szpilki - utrzymują się na pędach nawet do 10 lat. Wyjątkiem są drzewa z rodzaju modrzew (Larix), zrzucające liście na zimę.

Szpilkowe mają przeważnie postać drzew, nierzadko osiągających znaczne wysokości (np. sekwoja wieczniezielonaSequoia sempervirens osiąga ok. 110 m wysokości). Rzadziej mają postać krzewów (np. sosna górska – Pinus mugo, zwana także kosodrzewiną). 

Do szpilkowych należą trzy rodziny: cisowate (Taxacae), cyprysowate (Cupressacae) oraz sosnowate (Pinaceae).

Rodzina cisowate reprezentowana jest przez zimozielone drzewa lub krzewy nie wytwarzające żywicy. Jej przedstawicielem we florze Polski jest cis pospolity (Taxus baccata).

RKAjvaDLaK0Go
Fragment gałązki cisa pospolitego (Taxus baccata) z jednym dojrzałym nasionem i dwoma niedojrzałymi. Cis pospolity to jedyny przedstawiciel rodziny cisowatych w Polsce. Pokrój najczęściej ma formę krzewu, rzadziej drzewa. Liście wyrastają skrętolegle na długopędzie – mają postać długich, spłaszczonych i miękkich igieł. Nasiono otoczone jest charakterystyczną czerwoną osnówką, jedyną jadalną częścią rośliny. Pozostałe części są trujące ze względu na obecność alkaloidu – taksyny.
Źródło: Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 4.0.

Rodzina cyprysowatych obejmuje zimozielone krzewy, rzadziej drzewa o łuskowatych, niekiedy szpilkowatych liściach. Kwiaty żeńskie tworzą szyszki, czasem zmięśniałe szyszkojagody. Przedstawiciele cyprysowatych we florze Polski to jałowiec pospolity (Juniperus communis) i jałowiec sabiński (Juniperus sabina).

R1ePjANrfAzR4
Fragment gałązki jałowca pospolitego (Juniperus communis) z dojrzałymi nasionami. W czasie dojrzewania nasion trzy łuski okrywające, leżące bezpośrednio pod zalążkiem, zrastają się ze sobą, mięśnieją i całkowicie obrastają nasiono – powstaje granatowa szyszkojagoda. Tak zbudowane nasiona rozsiewane są przez zwierzęta. Na zdjęciu z lewej strony w kątach liści widoczne są zielone młode kwiatostany żeńskie.
Źródło: Wikimedia Commons, licencja: CC BY 2.5.

Rodzina sosnowatych reprezentowana jest przez ok. 240 gatunków. Większość z nich to drzewa, rzadziej krzewy. Liście, zawsze mające postać igieł, umieszczonychna krótkopędach (np. rodzaj sosna Pinus), długopędach (np. rodzaj jodła Abies) lub jednocześnie na krótkopędach i długopędach (np. rodzaj modrzew Larix). Kwiaty męskie mają postać niewielkich szyszkowatych strobili. Kwiaty żeńskie tworzą dwa rodzaje łusek: nasienne i wspierające, które zestawione są w szyszkę. W czasie dojrzewania nasion szyszka żeńska drewnieje i rozchyla się. Wysypujące się nasiona zaopatrzone są w błoniaste skrzydełko, dzięki któremu mogą być one rozsiewane przez wiatr. Przedstawiciele sosnowatych występujące w Polsce to jodła pospolita (Abies alba) i sosna zwyczajna (Pinus sylvestris)

RZTDwsnSEkdDd
Fragment gałązki jodły pospolitej (Abies alba). Liście mają postać miękkich igieł, o długości ok. 3 cm, wyciętych na szczycie. Górna strona liścia jest ciemnozielona i błyszcząca, a na dolnej występują dwa charakterystyczne paski woskowego nalotu.
Źródło: Pixabay, domena publiczna.
bg‑blue

Zapoznaj się z grafiką interaktywną, a następnie wykonaj polecenia

1
Polecenie 1
R7bluH57lsjma
(Uzupełnij).
R62IBADB7g2oD
Sagowiec odwinięty (Cycas revoluta) Przedstawiciel klasy sagowców (Cycadopsida). W naturze występuje w południowej Japonii. Jest dwupienny. Na szczycie jego pnia wyrasta pióropusz ciemnozielonych, pierzasto podzielonych liści. Wszystkie części tej rośliny są silnie trujące, jednak w Oceanii tworzona jest z niego jadalna mączka sago. opis WCAG, Miłorząb dwuklapowy (Ginkgo biloba) Jedyny obecnie istniejący gatunek należący do klasy miłorzębowych (Ginkophyta). Nazywany jest żywą skamieniałością. Doskonale znosi zanieczyszczenia powietrza i mrozy, dlatego często sadzony jest w miastach. Zwykle unika się okazów żeńskich, gdyż ich zewnętrzna mięsista część nasienia wydziela cuchnący zapach. Ekstrakt z liści miłorzębu wykorzystywany jest w medycynie. opis WCAG, Przęśl skrzypowata (Ephedra equisetina) Przedstawiciel przęślowców (Ephedrales) należących do klasy gniotowych (Gnetophyta). Jest krzewem rosnącym w Azji Środkowej. Jej łodygi zawierają efedrynę – środek leczniczy, m.in. obkurczający błony śluzowe. opis WCAG, Welwiczja przedziwna (Welwitschia mirabilis) Jedyny istniejący gatunek należący do welwiczjowców (Welwitschiales). Należy do klasy gniotowych (Gnetophyta). Rośnie wyłącznie na pustyni Namib. Jej taśmowate liście są jednymi z najdłuższych na świecie. Podobnie jak miłorząb dwuklapowy jest żywą skamieniałością. Oznacza to, że współcześnie występująca roślina niewiele różni się od tej sprzed 13,5 mln lat. W Polsce można ją podziwiać w Ogrodzie Botanicznym w Poznaniu. opis WCAG, Gnetum gnemon Przedstawiciel rzędu gniotowców (Gnetales), klasy gniotowych (Gnetophyta). Rośnie głównie w wiecznie zielonych lasach w Azji Południowo‑Wschodniej. Jest rośliną dwupienną. opis WCAG, Araukarie (Araucaria sp.) Zimozielone, żywiczne i wiatropylne drzewa należące do rodziny Araucariaceae klasy szpilkowych (Coniferophyta). Występują w Ameryce Południowej, Australazji i na wyspach na Pacyfiku. Mają sztywne, kłujące, jajowolancetowate igły i duże zdrewniałe szyszki. Z ich żywicy, w okresie geologicznym zwanym kredą, powstał libański bursztyn. opis WCAG, Cis pospolity (Taxus baccata) Jedyny przedstawiciel rodziny cisowatych (Taxaceae) w Polsce. Należy do klasy szpilkowych (Coniferophyta). Jest gatunkiem pod ścisłą ochroną już od czasów Władysława Jagiełły. Cis pospolity ma cienką, gładką i łuszczącą się korę. Jego igły są spłaszczone, u nasady mają ogonek. Górna strona liścia jest ciemnozielona, dolna – znacznie jaśniejsza. Jego nasiona znajdują się w jadalnej osnówce. Poza osnówką wszystkie inne części cisa są trujące. W starożytności wierzono, że jest drzewem śmierci i że rośnie w Hadesie. opis WCAG, Jałowiec pospolity (Juniperus communis) Należy do zimozielonej rodziny cyprysowatych (Cupressaceae) i zaraz po sosnach jest najbardziej powszechnym przedstawicielem klasy szpilkowych (Coniferophyta). Charakteryzuje się posiadaniem szyszkojagód, które po zapyleniu powstają ze zrośnięcia mięsistych łusek. Szyszkojagody wykorzystywane są na Kurpiach do wyrobu piwa zwanego „kozicowym”. opis WCAG, Jodła pospolita (Abies alba) Zimozielone drzewo należące do rodziny sosnowatych (Pinaceae), klasy szpilkowych (Coniferophyta). Rośnie w środkowej i południowej Europie, głównie w górach. Młode drzewa mają stożkowate korony. Na starszych okazach, w wyniku zanikania wierzchołka wzrostu, tworzy się tzw. „bocianie gniazdo”. Igły jodły są ciemnobrązowe, z bruzdką i białymi paskami na spodzie. Ich szyszki stoją na gałęzi, dojrzałe rozpadają się. Jodła nie znosi suszy, upałów, niskich temperatur i zanieczyszczonego powietrza. opis WCAG, Świerk pospolity (Abies alba) Zimozielone drzewo należące do rodziny sosnowatych (Pinaceae), klasy szpilkowych (Coniferophyta). Ma czerwonobrązową łuskowatą korę. Jego igły są ciemnozielone, błyszczące, ostre i na przekroju kwadratowe. Wymaga czystego powietrza i chłodnego stanowiska. Występuje w kilkuset odmianach i formach, niekiedy bardzo dekoracyjnych. opis WCAG, Modrzew europejski (Larix decidua) Przedstawiciel rodziny sosnowatych (Pinaceae), klasy szpilkowych (Coniferophyta). Jego igły są cienkie, skupione po kilka i ułożone na krótkopędach. Opadają na jesieni, co jest wyjątkowe wśród sosnowatych. Modrzewie bardzo dobrze znoszą zanieczyszczenie powietrza i mrozy, w związku z czym są sadzone w miastach. W środkowej i południowo‑wschodniej Polsce, dziko rośnie podgatunek polski (subsp. polonica). opis WCAG, Kosodrzewina (Pinus mugo) Należy do rodziny sosnowatych (Pinaceae), klasy szpilkowych (Coniferophyta). Rośnie na terenach górskich w południowej i środkowej Europie (maksymalnie do 2500 m n.p.m.). Jest jedną z nielicznych form krzewiastych wśród szpilkowych. W jej krótkopędach występują dwie krótkie, pozbawione nalotu igły. Niewielkie szyszki są ciemnobrązowe. opis WCAG, Sosna długowieczna (Pinus longaeva) Jest przedstawicielką rodziny sosnowatych (Pinaceae), zdecydowanie najliczebniejszej grupy roślin wśród nagonasiennych. Sosna długowieczna porasta zachodnie części Ameryki Północnej. Jej pień może osiągać do 16 m wysokości i 2 m grubości. Przypuszcza się, że drzewo będące przedstawicielem tego gatunku, rosnące w Górach Białych w Kalifornii, jest najstarszym drzewem na świecie. Jego wiek szacuje się na ok. 4600 lat. Okaz ten nazwano „Matuzalemem” (ang. Methuselah). opis WCAG
Źródło: Ferrous Büller, Peter Stenzel, Drew Avery, Nicholas Turland, Alexei_other, CSKK, Joachim Huber, Joan Simon, Kanenori, MPF, Paweł MM, gbohne, gérard, flickr.com, licencja: CC BY-NC-ND 2.0.
1
Polecenie 2
RIPaIPgWE92ll
(Uzupełnij).
bg‑blue

Podsumowanie

  • Wśród nagonasiennych wyróżnia się dwie główne linie ewolucyjne: nagonasienne wielkolistne i nagonasienne drobnolistne.

  • Nagonasienne wielkolistne (sagowce i gniotowce) charakteryzują się obecnością dużych i silnie podzielonych liści. Ich łodygi wykazują słaby przyrost na grubość, a elementami przewodzącymi w drewnie są cewki.

  • Sagowce mają zdrewniałe pędy, często zakończone pióropuszem liści na szczycie. Istnieją także gatunki będące epifitami. Cechą charakterystyczną jest wytwarzanie ruchliwych, uwiciowionych plemników.

  • Gniotowce posiadają szereg nietypowych cech, wspólnych z roślinami okrytonasiennym: obecność naczyń, brak rodni, zredukowany do dwóch komórek gametofit męski, zaczątek obupłciowości kwiatów, owadopylność.

  • Nagonasienne drobnolistne (miłorzębowe, szpilkowe) charakteryzują się małymi, zazwyczaj niepodzielonymi liśćmi. Łodygi wykazują silny przyrost na grubość, a elementami przewodzącymi drewna są cewki.

  • Do miłorzębowych należy jeden współcześnie żyjący gatunek – miłorząb dwuklapowy. Drzewo to ma charakterystyczne wachlarzowate liście o unerwieniu widlastym oraz wytwarza uwiciowione plemniki.

  • Szpilkowe (inaczej iglaste) to najliczniejsza grupa wśród nagonasiennych.  Większość jest zimozielona, a ich liście mają zredukowaną blaszkę liściową.       

Ćwiczenia utrwalające 

RRP0VeF5ppKET
Ćwiczenie 1
Zaznacz wszystkie prawdziwe stwierdzenia dotyczące klasy gniotowych (Gnetophyta). Możliwe odpowiedzi: 1. Funkcje asymilacyjne pełnią jedynie liście., 2. Są jedynymi owadopylnymi nagozalążkowymi., 3. Mają naczynia w drewnie wtórnym., 4. W ich drewnie wtórnym występują jedynie cewki.
R1Y9yDKAkjvR6
Ćwiczenie 2
Obecnie na kuli ziemskiej występuje ok. 800 gatunków roślin należących do nagozalążkowych (Gymnospermae). Uporządkuj podane klasy ze względu na ich liczebność. Zacznij od najliczniejszych. Elementy do uszeregowania: 1. Sagowce (Cycadopsida), 2. Szpilkowe (Coniferophyta), 3. Miłorzębowe (Ginkophyta), 4. Gniotowe (Gnetophyta)
R1VUsV2k9VuRj1
Ćwiczenie 3
Wymień poznane klasy i rzędy należące do nagonasiennych.
Źródło: BotBln, brewbooks, Agnieszka Kwiecień, Alex Lomas, wikipedia.org, licencja: CC BY-SA 3.0.
Ćwiczenie 3
R1FG6QD5XRj0t
(Uzupełnij).
R3kGxvvjIuEXR
Ćwiczenie 4
Przenieś podane cechy do odpowiedniej klasy lub rzędu należących do nagonasiennych. Sagowce (Cycadopsida): Możliwe odpowiedzi: 1. wiatropylne, 2. wiatropylne, 3. wiatropylne, 4. owadopylne, 5. jednopienne, 6. dwupienne, 7. jednopienne, 8. uwicione plemniki, 9. dwupienne Przęślowce (Ephedrales): Możliwe odpowiedzi: 1. wiatropylne, 2. wiatropylne, 3. wiatropylne, 4. owadopylne, 5. jednopienne, 6. dwupienne, 7. jednopienne, 8. uwicione plemniki, 9. dwupienne Welwiczjowce (Welwitschiales): Możliwe odpowiedzi: 1. wiatropylne, 2. wiatropylne, 3. wiatropylne, 4. owadopylne, 5. jednopienne, 6. dwupienne, 7. jednopienne, 8. uwicione plemniki, 9. dwupienne Szpilkowe (Coniferophyta): Możliwe odpowiedzi: 1. wiatropylne, 2. wiatropylne, 3. wiatropylne, 4. owadopylne, 5. jednopienne, 6. dwupienne, 7. jednopienne, 8. uwicione plemniki, 9. dwupienne
1
Ćwiczenie 5
R1PkxlUdVCJSu
(Uzupełnij).
Ćwiczenie 5
R6cgSxPIACBH0
(Uzupełnij).
Polecenie 3

Wróć do polecenia na stronie „Na dobry początek” i dopisz brakujące definicje. Pamiętaj, żeby nie kopiować słownika, ale wyjaśnić każde słowo kluczowe w miarę możliwości swoimi słowami.