Autorzy: Artur Gałkowski, Jolanta Kuligowska‑Woszczyna

Przedmiot: Język włoski

Temat zajęć: Che cosa nuoce alla salute? - Co szkodzi zdrowiu

Grupa docelowa: III etap edukacyjny, klasa 3, poziom A2

Podstawa programowa:

Podstawa programowa – wariant III.2. Język obcy nowożytny nauczany jako drugi (kontynuacja 2. języka obcego nowożytnego ze szkoły podstawowej)
Cele kształcenia – wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych.
II. Rozumienie wypowiedzi. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka, a także proste wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
III. Tworzenie wypowiedzi. Uczeń samodzielnie tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
11) zdrowie (np. tryb życia, samopoczucie, choroby, ich objawy i leczenie);
II. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia, instrukcje) artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka:
5) znajduje w wypowiedzi określone informacje;
6) układa informacje w określonym porządku;
III. Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. listy, e‑mail, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, instrukcje, rozkłady jazdy, historyjki obrazkowe z tekstem, artykuły, teksty narracyjne, recenzje, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):
4) znajduje w tekście określone informacje;
5) układa informacje w określonym porządku;
VIII. Uczeń przetwarza prosty tekst ustnie lub pisemnie:
2) przekazuje w języku obcym nowożytnym lub w języku polskim informacje sformułowane w tym języku obcym;
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XI. Uczeń współdziała w grupie (np. w lekcyjnych i pozalekcyjnych językowych pracach projektowych).
XII. Uczeń korzysta ze źródeł informacji w języku obcym nowożytnym (np. z encyklopedii, mediów, instrukcji obsługi), również za pomocą technologii informacyjno‑komunikacyjnych.
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, zastępowanie innym wyrazem, opis, wykorzystywanie środków niewerbalnych).
XIV. Uczeń posiada świadomość językową (np. podobieństw i różnic między językami).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji;

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności;

  • kompetencje cyfrowe;

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się;

  • kompetencje w zakresie świadomości i ekspresji kulturalnej.

Cele operacyjne:

  • Uczeń zna i stosuje słownictwo dotyczące tego, co pomaga, a co szkodzi zdrowiu.

  • Uczeń tworzy wypowiedzi pisemne (m.in. streszczenie, odpowiedzi na pytania) z zastosowaniem nowo poznanego słownictwa.

  • Uczeń dobiera definicje do pojęć.

Cele motywacyjne:

  • Uczeń wykorzystuje w naturalnych sytuacjach językowych poznane struktury i słownictwo.

  • Uczeń aktywnie uczestniczy w procesie uczenia się.

  • Uczeń dokonuje samooceny umiejętności językowych, rozwija kompetencje językowe i komunikacyjne.

Strategie uczenia się:

  • Strategie kognitywne - używanie poznanego słownictwa w naturalnym kontekście, tworzenie różnych kombinacji zdań.

  • Strategie metakognitywne - centralizowanie procesu uczenia; utrwalamy i łączymy nowe informacje z już znanymi, koncentrujemy uwagę.

  • Strategie kompensacyjne - odgadywanie znaczenia tekstów słuchanych i czytanych.

Metody i techniki nauczania:

  • Metoda lekcji odwróconej

  • Podejście komunikacyjne.

  • Konektywizm.

  • Metoda kognitywna.

  • Domysł językowy.

Formy pracy:

  • Praca całym zespołem klasowym, praca w parach.

Środki dydaktyczne:

  • komputer z dostępem do internetu,

  • magnetofon lub inny odtwarzacz.

PRZEBIEG LEKCJI

Faza wprowadzająca:

  1. Zgodnie z metodą lekcji odwróconej, nauczyciel na poprzedniej lekcji proponuje uczniom w ramach pracy domowej zapoznanie się z treścią tekstu na początku materiału, wykonanie ćwiczenia sprawdzającego jego zrozumienie.

  2. Nauczyciel wraz z uczniami sprawdzają zadane ćwiczenie.

  3. Nauczyciel informuje uczniów, jakie są cele lekcji.

  4. Uczniowie podejmują krótką dyskusję o tym, co jest najważniejsze w życiu. Wymieniają zapewne też zdrowie (la salute). Wraz z nauczycielem ustalają definicję tego pojęcia/stanu (co się składa na zdrowie; jak się objawia; czego dotyczy itp.).

Faza realizacyjna:

  1. Uczniowie zapoznają się z tekstem źródłowym. Omawiane jest nieznane i mniej znane słownictwo. Wykonują polecenie i ćwiczenia związane z tekstem. Mogą przedyskutować istotę proponowanych rad.

  2. Na koniec tekst może być odczytany na głos przez uczniów (nauczyciel poprawia wymowę).

  3. Nauczyciel zwraca uwagę na związki wyrazowe występujące w sformułowaniach rad, jak zachować dobre zdrowie. Przypomina lub wprowadza odmianę użytych czasowników, zwracając uwagę na formy w czasie teraźniejszym oraz participio passato.

  4. Uczniowie słuchają po raz pierwszy dialogu między spikerem radiowym, Lorenzem i panią psycholog Franceską i wykonują polecenie nr 1, stosując technikę domysłu językowego.

  5. Uczniowie po raz drugi słuchają dialogu i wyodrębniają z niego nowe, nieznane im słownictwo.

  6. Uczniowie w parach wykonują polecenia 2 i 3.

  7. Nauczyciel z całym zespołem klasowym sprawdza poprawność wykonanych zadań.

Faza podsumowująca:

  1. Uczniowie wspólnie wykonują ćwiczenie 1 i 8 z sekcji Sprawdź się.

  2. Nauczyciel pyta uczniów o nowo poznane słownictwo, uczniowie wymieniają zapamiętane słowa.

  3. Wszyscy zastanawiają się, czy definicja zdrowia, którą ustalono na początku lekcji może być uzupełniona o nowe informacje, które zostały przekazane w e‑materiale (w szczególności w multimedium).

Praca domowa:

  • Pracę domową stanowi polecenie ćwiczenie 7 z sekcji Sprawdź się - napisanie streszczenia wysłuchanego dialogu.

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania danego multimedium:

  • Medium bazowe może być również wykorzystane do samodzielnej pracy ucznia jako materiał utrwalający poznane słownictwo. Nauczyciel może wykorzystać słownictwo na kolejnych lekcjach, dyskutując z uczniami. Uczniowie mogą odegrać scenę wywiadu (lektura i/lub odtwarzanie zapamiętanych informacji).