(łac. argument odwołujący się do kija) - chwyt erystyczny, polegający na zastraszeniu przeciwnika i grożeniu mu

(łac. argument odwołujący się do litości) - chwyt erystyczny, wzbudzający litość i współczucie przeciwnika

(łac. argument wymierzony w osobę) - chwyt erystyczny, mający na celu wyśmianie przeciwnika, przez uwydatnienie jego wad; służy podważeniu argumentów rozmówcy

(łac. argument odwołujący się do upodobań ludu) - chwyt erystyczny, polegający na odwołaniu się do stereotypów i opinii funkcjonujących w powszechnej świadomości

(łac. argument odwołujący się do próżności) - chwyt erystyczny, odwołujący się do próżności rozmówcy, polega na nieszczerym komplementowaniu go

(gr. eris - kłótnia, spór; eristikos – kłótliwy) sztuka prowadzenia sporów, zmierzająca do obalenia argumentów przeciwnika i przekonania o słuszności własnych poglądów, często przez zastosowanie nielojalnych, podchwytliwych środków językowych i pozajęzykowych, erystyka została rozwinięta w starożytnej Grecji, głównie przez sofistów

1. niezgodność z prawdą; nieprawda; obłuda; kłamstwo;
2. podrobienie, fałszerstwo

(łac. intentio: rozciągnięcie, natężenie, napięcie, usiłowanie, uwaga) - zamiar, zamysł

cel, jaki chcemy osiągnąć za pomocą wypowiedzi

(grec. εepsilonἰρrhoωomegaνnuεepsilonίαalfa eironeía - przestawienie, pozorowanie) - kąśliwa i drwiąca wypowiedź, ukryta pod pozorem aprobaty; opiera się na niezgodności komunikatu z jego ukrytym sensem

sposób komunikowania się bez użycia słów; jego środkami są: mimika, intonacja, gestykulacja, postawa, ubiór, zapach

sposób komunikacji, którego środkiem jest język mówiony

twierdzenie opierające się na niezgodności z wiedzą i poglądem na rzeczywistość mówiącego; ma na celu świadome wprowadzenie kogoś w błąd

1. komunikat zgodny z rzeczywistością; przedstawienie czegoś w zgodzie z realiami; 2. to, co rzeczywiście jest lub istniało;
3. zasada dowiedziona naukowo lub wynikająca z doświadczenia, uważana powszechnie za niepodważalną

(gr. sarkasmos) - spotęgowania ironia, zjadliwa, złośliwa wypowiedź, mająca na celu wykpienie rozmówcy