nienasycone związki organiczne zbudowane z atomów węgla i atomów wodoru o wzorze ogólnym ${\text{C}}_n{\text{H}}_{2n}$; posiadają w swojej strukturze jedno wiązanie podwójne

nazwa związku chemicznego, która jest złożona całkowicie ze specjalnie stworzonych sylab, liczbowych przedrostków i innych znaków, która jest zgodna z regułami systematycznej nomenklatury zalecanej przez IUPAC, np. 6‑etylo‑4,7‑dimetylonon‑2-yn

nazwa związku chemicznego, często używana w chemicznym żargonie lub praktyce laboratoryjnej

cyfra w nazwie systematycznej związku org., wskazująca atom węgla w cząsteczce tego związku (w łańcuchu bądź pierścieniu), z którym jest związany podstawnik lub atom węgla połączony z innym atomem węgla wiązaniem nienasyconym

np. 2‑chlorobuta‑1,3‑dien $\left({\mathrm{CH}}_2=\mathrm{C}\left(\mathrm{Cl}\right)-\mathrm{CH}={\mathrm{CH}}_2\right)$

atom lub ich grupa w miejscu atomu wodoru przy atomie węgla w związkach organicznych

(łac. eliminare „usuwać”) proces polegający na oderwaniu od sąsiadujących atomów węgla dwóch atomów lub grup atomów bez zastąpienia ich innymi podstawnikami, w wyniku czego rośnie krotność wiązania

(łac. vicinus „sąsiadów), w skrócie vic opisuje dowolne dwie grupy funkcyjne, przyłączone do dwóch sąsiadujących atomów węgla

grupa związków, zbudowanych z węgla i wodoru, w cząsteczkach których między atomami węgla występują wiązania wielokrotne (podwójne lub potrójne)

nienasycone związki organiczne zbudowane z węgla i wodoru, o wzorze ogólnym ${\text{C}}_n{\text{H}}_{2n}$; posiadają w swojej strukturze wiązanie podwójne (w dowolnym miejscu łańcucha)

(łac. oxidatio „utlenianie”) oksydacja; proces polegający na oddaniu elektronu (elektronów) przez jon, atom lub grupę atomów, w wyniku czego podwyższa się stopień utlenienia pierwiastka oddającego elektrony

(łac. parum affinis „mający mało pokrewieństw”) mieszanina stałych węglowodorów nasyconych, głównie węglowodorów łańcuchowych, których cząsteczki zawierają 16–48 atomów węgla

temperatura, w której substancja przechodzi ze stanu stałego w ciecz

temperatura, w której następuje intensywne parowanie zachodzące w całej objętości cieczy podczas jej ogrzewania

(łac. additio „dodawanie”) reakcja chemiczna, polegająca na łączeniu się ze sobą atomów lub cząsteczek związków chemicznych (substratów) w cząsteczki jednego związku (produktu), tzw. adduktu

inaczej elektrofil; cząsteczka lub grupa atomów, która ze względu na niedomiar elektronów posiada ładunek dodatni; w odpowiednich warunkach elektrofil jest w stanie przyjąć elektrony, czyli być ich akceptorem

przesunięcie gęstości elektronowej wywołane różnymi czynnikami

inaczej nukleofil; cząsteczka lub grupa atomów, która ze względu na nadmiar elektronów posiada ladunek ujemny; w odpowiednich warunkach może oddać elektrony, czyli być ich donorem

(łac. carbo „węgiel”, gr. katiṓn „idący w dół”) jon karboniowy, kation organiczny, w którym dodatni ładunek, wywołany deficytem elektronów, jest zlokalizowany na atomie węgla

(łac. vicinus „sąsiadów”) związki zawierające dwie grupy funkcyjne przy sąsiednich atomach węgla

(gr. brṓmos „smród”) ok. $3\%$ nasycony roztwór bromu w wodzie o brunatnym zabarwieniu; zazwyczaj jest przechowywana w ciemnych butelkach, co zapobiega reakcjom rozkładu

nasycony roztwór chloru w wodzie; zazwyczaj jest przechowywana w ciemnych butelkach, co zapobiega reakcjom rozkładu

alken, który posiada wiązanie podwójne przy pierwszym atomie węgla

alkohol posiadający w cząsteczce dwie grupy $—\text{OH}$

(łac. oxidatio „utlenianie”) oksydacja, proces polegający na oddaniu elektronu (elektronów) przez jon, atom lub grupę atomów, w wyniku czego podwyższa się stopień utlenienia pierwiastka oddającego elektrony

(łac. additio „dodawanie”) proces przyłączania do atomów węgla połączonych wiązaniem podwójnym lub potrójnym cząsteczek homo- lub heteroatomowych, w wyniku czego zmniejsza się krotność wiązania w cząsteczce organicznego substratu

zjawisko nierównomiernego rozkładu cząstkowego ładunku elektrycznego na atomach połączonych wiązaniem chemicznym

elektrofil, cząsteczka lub grupa, w której występuje niedomiar elektronów i w odpowiednich warunkach jest w stanie je przyjąć, czyli być ich akceptorem

nukleofil, cząsteczka lub grupa, w której występuje nadmiar elektronów i w odpowiednich warunkach może być ich donorem

(łac. carbo „węgiel”, gr. katiṓn „idący w dół”) jon karboniowy; kation org., w którym dodatni ładunek, wywołany deficytem elektronów, jest zlokalizowany na atomie węgla

wiązania podwójne są rozdzielone jednym wiązaniem pojedynczym

wiązania podwójne są rozdzielone więcej niż jednym wiązaniem pojedynczym

(łac. additio „dodawanie”) proces przyłączania do atomów węgla, połączonych wiązaniem podwójnym lub potrójnym, cząsteczek homo- lub heteroatomowych, w wyniku czego zmniejsza się krotność wiązania w cząsteczce organicznego substratu

zjawisko nierównomiernego rozkładu cząstkowego ładunku elektrycznego w cząsteczce na atomach połączonych wiązaniem chemicznym

elektrofil, cząsteczka lub grupa, w której występuje niedomiar elektronów i w odpowiednich warunkach jest w stanie je przyjąć, czyli być ich akceptorem

nukleofil, cząsteczka lub grupa, w której występuje nadmiar elektronów i w odpowiednich warunkach może być ich donorem

(łac. carbo „węgiel”, gr. katiṓn „idący w dół”) jon karboniowy, kation org., w którym dodatni ładunek, wywołany deficytem elektronów, jest zlokalizowany na atomie węgla

węglowodory o cząsteczkach, w których występują oprócz wiązań pojedynczych wiązania wielokrotne

(łac. carota „marchew”) węglowodory nienasycone o wzorze sumarycznym ${\text{C}}_{40}{\text{H}}_{56}$, żółtoczerwone barwniki roślinne

węglowodory alifatyczne, zazwyczaj nienasycone węglowodory alicykliczne, których podstawowym elementem budowy jest izopren, ${\text{C}}_5{\text{H}}_8$, opisywane wzorem ogólnym ${\text{(C}}_5{\text{H}}_8{\text{)}}_n$, gdzie n > 2

R1Hbh50XKJodh

Na ilustracji jest wzór uproszczony: łańcuch zbudowany jest z dwóch wiązań podwójnych leżących na lewym i prawym końcu łańcucha. Pomiędzy nimi jest wiązanie pojedyncze, które po lewej stronie u góry łączy się z kolejnym wiązaniem podwójnym.