ugrupowanie kilku atomów (lub pojedynczy atom), charakterystyczne dla danej grupy związków organicznych, np. grupa karboksylowa $-\mathrm{COOH}$ dla kwasów karboksylowych, grupa nitrowa $-{\mathrm{NO}}_2$ dla związków nitrowych

(łac. hibrida „mieszaniec”) zabieg matematyczny, umożliwiający przewidzenie kształtu danej cząsteczki poprzez mieszanie się orbitali atomowych atomów; efektem hybrydyzacji jest utworzenie zestawu równocennych energetycznie atomowych orbitali zhybrydyzowanych

powstają w przygotowaniu do tworzenia wiązania; są wynikiem mieszania się orbitali atomowych o różnych kształtach i energii

kowalencyjne wiązanie chemiczne między atomami różnych pierwiastków, w którym chmura elektronów, tworzących to wiązanie, ma większą gęstość w pobliżu jednego z atomów (atomu pierwiastka chemicznego o większej elektroujemności)

cyfra w nazwie systematycznej związku organicznego, wskazująca atom węgla w cząsteczce tego związku (w łańcuchu bądź pierścieniu), z którym jest związany podstawnik lub atom węgla, połączony z innym atomem węgla wiązaniem nienasyconym

atom lub grupa atomów, która zastępuje atom wodoru w cząsteczce związku organicznego

związki pierścieniowe, związki chemiczne o cząsteczkach, w których atomy są połączone wiązaniami chemicznymi w pierścienie

(łac. carbo „węgiel”) ugrupowanie atomów występujące w wielu związkach organicznych; składa się z atomu węgla połączonego wiązaniem podwójnym z atomem tlenu

Rmj9iFlXrHi4f

Ilustracja przedstawiająca wzór ogólny grupy karbonylowej. Atom węgla połączony jest za pomocą wiązania podwójnego z atomem tlenu oraz za pomocą wiązań pojedynczych z grupą A oraz z grupą B.

(łac. al(coholum) dehyd(rogenatum) „alkohol odwodorniony”) związki org. o cząsteczkach, które zawierają grupę aldehydową, o wzorze ogólnym R–CHO (R — alkil lub aryl)

związki organiczne o cząsteczkach, w których grupa karbonylowa jest połączona z dwoma atomami węgla, tzn. z jednakowymi lub różnymi grupami organicznymi (alifatycznymi lub aromatycznymi)

podstawowy proces wyprawy skór, w którym odpowiednio przygotowana skóra surowa (golizna) zostaje przekształcona w skórę wyprawioną

zmiękczacze; substancje chem., które dodane do związków wielkocząsteczkowych zwiększają ich plastyczność, elastyczność, ciągliwość, a także obniżają temperaturę zeszklenia i mięknięcia

związek chemiczny będący substancją wyjściową w biosyntezie innych związków