z wł. w kaplicy, określenie muzyki wokalnej bez towarzyszenia instrumentów

z łac. śpiew stały, melodia wykorzystywana w utworze wielogłosowym, istniejąca przed powstaniem tego utworu

śpiewy liturgiczne oparte na tekście lamentacji proroka Jeremiasza, wykonywane w Wielkim Tygodniu; do tekstów lamentacji powstały liczne kompozycje wielogłosowe

antyfona zaliczana do części zmiennych mszy; testy antyfon stanowiły podstawę licznych kompozycji wielogłosowych

ruch odnowy muzyki kościelnej powstały w XIX wieku w Niemczech, zmierzający do przywrócenia należnego miejsca chorałowi gregoriańskiemu i polifonii wokalnej

[wł.], stile antico, stile romano, muz. styl kontrapunktyczny G. P. da Palestriny, powściągliwy, przeciwstawiany nowemu stile concitato lub stile rappresentativo.

https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/stile-osservato;3979788.html

technika polifoniczna polegająca na rozpoczynaniu kolejnych odcinków kompozycji imitacją