utwór muzyczny przeznaczony do ćwiczeń utwór muzyczny łączący problemy techniki z muzyką o dużych walorach artystycznych.

(ang. folk‑lore „wiedza ludu”) – symboliczno‑artystyczna dziedzina kultury ludowej, mająca charakter wieloskładnikowy, niejednolity i synkretyczny.

wykonywanie czegoś, np. utworu muzycznego, bez przygotowania; też: rzecz tak powstała i wykonana.

polski taniec ludowy, tańczony parami, w dość żywym tempie, w metrum trójdzielnym i tzw. rytmie mazurkowym (2 ósemki i 2 ćwierćnuty); także utwór artystyczny (zwany częściej mazurkiem), zawierający rytmy mazurkowe. W XVIII w. mazur wyszedł poza muzykę ludową (gdzie trwa do dziś w wielu różnorodnych formach i pod różnymi nazwami), rozpowszechnił się wśród szlachty oraz mieszczan i stał się tańcem narodowym; stylizowane mazury i mazurki komponowali: J. Elsner, K. Kurpiński, F. Chopin, S. Moniuszko, H. Wieniawski, K. Szymanowski i inni.

utwór instrumentalny o spokojnym, sentymentalnym charakterze, mający oddać nastrój nocy.

polski taniec kołowy lub korowodowy, trójmiarowy (w metrum 3/4), o umiarkowanym tempie i charakterystycznej formule rytmicznej: ósemka, 2 szesnastki i 4 ósemki.

utwór mający charakter żartu; pisane było w metrum trójdzielnym; forma ABA z triem w środku; istotą scherza był wyrazisty rytm oraz artykulacja; L. v. Beethoven zastąpił nim menueta w cyklu sonatowym; w twórczości F. Chopina scherzo staje się samodzielnym utworem; przyjmuje rysy dramatyczne, tragiczne.