Gospodarka wodna roślin
Sprawdź co umiesz
Gutacja i płacz roślin związane są z: Możliwe odpowiedzi: 1. siłą ssącą transpiracji, 2. parciem korzeniowym, 3. ruchem aparatów szparkowych, 4. funkcją hydatod
Płacz roślin spowodowany jest wpływem ujemnegododatniego ciśnienia osmotycznego.
Korzenie roślin naczyniowych wykazują liczne przystosowania zarówno do pobierania wody, jak i jej wyszukiwania w kapilarach glebowych. Zdolność wzrostu korzenia w kierunku wody nazywamy hydrotropizmem. Do niedawna zagadką pozostawało, w jaki sposób korzenie lokalizują źródło wody, co jest niezbędne do ukierunkowania wzrostu.
W 2017 r. opublikowane zostały wyniki badań sugerujących prawdopodobny mechanizm tego zjawiska. Podczas przeprowadzonych eksperymentów system korzeniowy grochu zwyczajnego (Pisum sativum) poddawano działaniu wilgoci (bliskości cząsteczek wody), drgań akustycznych identycznych z tymi, które emituje woda w kapilarach glebowych, oraz obu czynników jednocześnie. Drgania akustyczne powodowały ukierunkowany wzrost korzenia nawet przy braku obecności wilgoci. Gdy na system korzeniowy działały oba czynniki, korzenie rosły w kierunku źródła wilgoci, a nie drgań akustycznych.
Indeks górny Na podstawie: Monica Gagliano i in., Tuned in: Plant Roots Use Sound to Locate Water, „Oecologia” 2017, nr 184(1), s. 151–160. Indeks górny koniecNa podstawie: Monica Gagliano i in., Tuned in: Plant Roots Use Sound to Locate Water, „Oecologia” 2017, nr 184(1), s. 151–160.
Parcie korzeniowe zostało po raz pierwszy zmierzone dla winorośli właściwej (Vitis vinifera) i wynosiło 0,1 MPa (megapaskala). Przebadanie licznych roślin wykazało, że silne parcie korzeniowe występuje głównie u roślin liściastych klimatu umiarkowanego. Dodatkowo zaobserwowano, że wartość ciśnienia mierzona w ksylemie korzeni tych roślin wahała się zarówno w cyklu dobowym, jak i rocznym.
Indeks górny Na podstawie: Stephen G. Pallardy, Physiology of Woody Plants, Academic Press – Elsevier 2008. Indeks górny koniecNa podstawie: Stephen G. Pallardy, Physiology of Woody Plants, Academic Press – Elsevier 2008.
Cząsteczka wody to dipol, co oznacza, że jest silnie polarna. Dzięki takiej budowie w stanie ciekłym między cząsteczkami wody nieustannie tworzą się i rozrywają wiązania wodorowe. Oddziaływania te mają duże znaczenie dla właściwości fizykochemicznych wody. Warunkują m.in. duże ciepło właściwe, wysokie ciepło parowania, występowanie sił kohezji i adhezji oraz duże napięcie powierzchniowe.