Zastanów się, kto lub co określa normy etyczne w religii chrześcijańskiej. Następnie przypomnij sobie, kto – w Nietzscheańskiej koncepcji nadczłowieka – ustala normy etyczne.

W związku z tym, że według Nietzschego nastąpił kryzys wartości moralnych, a sama idea Boga przestała być aktualna, powstały sprzyjające warunki, aby ludzie sami dla siebie zaczęli ustalać normy etyczne. Zdatny jest do tego właśnie nadczłowiek.

Zwróć uwagę na metaforę pokonywania samego siebie i jej znaczenia w odniesieniu do różnych podmiotów, w szczególności do człowieka i form jego istnienia oraz realizacji człowieczeństwa.

Przedstawiając koncepcję nadczłowieka, Nietzsche podkreśla konieczność pokonania człowieka przez samego siebie. Nadczłowiek w tym sensie jest wyższą formą człowieka, pełniejszym sposobem realizacji człowieczeństwa.

Zwróć uwagę: z jednej strony na stosunek nadczłowieka do samego siebie, jego zdolności działania, charakterystykę etyczną nadczłowieka, z drugiej – na pochodzenie norm etycznych, którymi się kieruje, oraz stosunek do innych.

Koncepcja nadczłowieka zasługuje na uznanie w tym zakresie, w którym Nietzsche podkreśla samodzielność, samoświadomość i pragnienia dążenia do samorealizacji oraz realizacji swych celów przez nadczłowieka, wiarę w jego sprawczość i szlachetność. Wątpliwości może budzić subiektywność norm, którymi ma się kierować nadczłowiek, i jego brak zainteresowania skutkami własnych działań dla innych.