Zastanów się nad rozmieszczeniem komórek światłoczułych na siatkówce. Przypomnij sobie, w którym miejscu na siatkówce znajdują się wspomniane wcześniej miejsca.

Miejscem o najwyższej rozdzielczości widzenia jest plamka żółta. Jest to związane z największym zagęszczeniem czopków w tym miejscu. Ponadto znajduje się ona w centrum pola widzenia, przez co gdy obserwujemy dany przedmiot, spoglądając na wprost w świetle dziennym, osiągamy najsilniejsze widzenie. Obszarem zupełnie niewrażliwym na światło jest plamka ślepa, czyli miejsce ujścia nerwu wzrokowego, które jest pozbawione czopków i pręcików. Brak tych receptorów powoduje, że plamka ślepa jest niewrażliwa na światło.

Przeanalizuj schematy i zwróć uwagę na kształt soczewki: bardziej płaska, bardziej kulista. Jak zmienia się kształt soczewki wraz z wiekiem?

Oko osoby młodej przedstawia schemat B, ponieważ soczewka jest bardziej spłaszczona, a mięśnie ciała rzęskowego kurczą się silniej. Z kolei na rysunku A mięśnie się wydłużają (wiotczeją), a soczewka jest bardziej wypukła, co jest charakterystyczne dla osób starszych.

Przypomnij sobie fotoreceptory siatkówki. Jakie były różnice pomiędzy nimi?

Czopki zawierające jodopsynę odpowiadają za widzenie barw, ale tylko przy odpowiednio jasnym oświetleniu. Dlatego w dzień kwiaty geranium postrzegane są jako jaskrawoczerwone. Aktywne o zmroku pręciki zawierające rodopsynę reagują przy słabym oświetleniu, są nieczułe na kolory i odróżniają jedynie kolory czarny i biały. Właśnie dlatego wieczorem jaskrawoczerwone kwiaty geranium postrzegane są jako ciemne.