Sprawdź się
Uczniowie analizowali różnorodność genetyczną gametofitów paprotników jednakozarodnikowych i różnozarodnikowych. W ramach podsumowania dyskusji uczniowie A, B i C wygłosili następujące stwierdzenia:
A – wszystkie gametofity powstałe w danym cyklu rozrodczym, zarówno u paprotników jednako-, jak i różnozarodnikowych, mają identyczne genotypy. Wynika to z faktu, że wszystkie te zarodniki powstały w wyniku mitozy.
B – moim zdaniem gametofity powstałe z zarodników paprotników różnozarodnikowych charakteryzują się większą różnorodnością genetyczną od tych wyrosłych z niezróżnicowanych zarodników. Wynika to z faktu, że makrospory i mikrospory należą do mejospor, a zarodniki paprotników jednakozarodnikowych są mitosporami.
C – zarodniki paprotników jednako- i różnozarodnikowych są mejosporami. Gametofity wyrosłe z makrospor i mikrospor wykazują różnorodność genetyczną, ale nie większą niż gametofity paprotników jednakozarodnikowych.
Który z uczniów ma rację?
- A
- B
- C
Powyższe zdjęcie pochodzi z mikroskopu skaningowego i przedstawia makrosporę paproci wodnej z rodzaju Azolla. Paproć ta wchodzi w symbiozę z bakteriami z rodzaju Anabeana, potrafiącymi asymilować azot atmosferyczny do postaci przyswajalnej przez rośliny. Na polach ryżowych uprawia się paprocie z rodzaju Azolla jako przedplon.
Uzupełnij poniższy tekst, tak aby zawierał tylko prawdziwe informacje dotyczące paproci z rodzaju Azolla. W każdej ramce zaznacz właściwe określenie.
Paprocie z rodzaju Azolla należą do paprotników {jednakozarodnikowych}{#różnozarodnikowych}. W związku z tym mają przedrośla {jednopienne}{#dwupienne}. Ta cecha gametofitów Azolla nie jest problemem w środowisku wodnym, jednak w środowisku lądowym może być ograniczeniem ze względu na konieczność obecności wody w procesie {#zapłodnienia}{zapylenia}. Azolla używana jest w uprawach jako przedplon ze względu na wysoką zawartość {#protein}{węglowodanów}.
Paproć wodna z rodzaju Azolla wchodzi w symbiozę z bakteriami z rodzaju Anabeana, potrafiącymi asymilować azot atmosferyczny do postaci przyswajalnej przez rośliny. Na polach ryżowych uprawia się paprocie z rodzaju Azolla jako przedplon.
Powyższe zdjęcie przedstawia niezróżnicowane morfologicznie zarodniki skrzypu polnego (Equisetum arvense). Jednak różnią się one fizjologicznie. Oznacza to, że z jednych wyrasta gametofit męski, a z innych żeński. Dwupienność skrzypu polnego nastręcza jednak trudności w przemieszczaniu się plemnika do rodni.
Na podstawie tekstu i własnej wiedzy oceń poprawność poniższych zdań dotyczących (widocznych na zdjęciu) wydłużonych struktur – sprężyc.
| Prawda | Fałsz | |
| Sprężyce służą do przyczepiania zarodników do sierści zwierząt, które roznoszą spory skrzypu. | □ | □ |
| Sprężyce mają za zadanie utrzymywanie zarodników w bliskości, co zwiększa szanse na wyrośnięcie gametofitu męskiego w pobliżu żeńskiego. | □ | □ |
| Sprężyce są wypustkami ściany komórkowej zarodnika. | □ | □ |
Niezróżnicowane morfologicznie zarodniki skrzypu polnego (Equisetum arvense) różnią się fizjologicznie. Oznacza to, że z jednych wyrasta gametofit męski, a z innych żeński. Dwupienność skrzypu polnego nastręcza jednak trudności w przemieszczaniu się plemnika do rodni.
Poniższe zdjęcie przedstawia pędy wiosenne skrzypu polnego (Equisetum arvense). Powstają one wczesną wiosną i dość szybko obumierają. Ten rodzaj pędu występuje także u większości gatunków skrzypów rosnących w naszej strefie klimatycznej.
Pędy wiosenne skrzypu polnego (Equisetum arvense) powstają wczesną wiosną i dość szybko obumierają. Ten rodzaj pędu występuje także u większości gatunków skrzypów rosnących w naszej strefie klimatycznej.
Poniższe zdjęcie przedstawia pęd skrzypu – jest to skrzyp olbrzymi (Equisetum telmateia), rzadko występujący w Polsce. Zielone pędy tego skrzypu nazywane są płonnymi lub letnimi, a na ich kłączach znajdują się wypełnione substancjami zapasowymi bulwki przybyszowe. Pędy letnie żyją znacznie dłużej niż bezzieleniowe pędy wiosenne.
Skrzyp olbrzymi (Equisetum telmateia), rzadko występuje w Polsce. Zielone pędy tego skrzypu nazywane są płonnymi lub letnimi, a na ich kłączach znajdują się wypełnione substancjami zapasowymi bulwki przybyszowe. Pędy letnie żyją znacznie dłużej niż bezzieleniowe pędy wiosenne.