1
Pokaż ćwiczenia:
R1c4GgpO88AUE1
Ćwiczenie 1
Spośród wymienionych kierunków w sztuce zaznacz te, z którymi można powiązać twórczość poetycką Tadeusza Micińskiego. Możliwe odpowiedzi: 1. realizm, 2. symbolizm, 3. ekspresjonizm, 4. futuryzm
RGbqNp6SlgZzM11
Ćwiczenie 2
Oceń prawdziwość zdań. Zaznacz w tabeli Prawda, jeśli zdanie jest prawdziwe, lub Fałsz – jeśli jest fałszywe. Tadeusz Miciński poza poezją tworzył także dramaty i powieści. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Poezja Micińskiego ukazuje przeżycia wewnętrzne wspólne dla wszystkich ludzi. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Tadeusz Miciński w całym okresie swojej twórczej działalności pozostał wierny młodopolskiej idei „sztuki dla sztuki”. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Przywoływane w poezji Micińskiego postaci mitologiczne i religijne obrazują stan wewnętrzny podmiotu lirycznego. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
11
Ćwiczenie 3

Wypisz z wiersza Samobójca elementy poetyki ekspresjonistycznej.

1
Tadeusz Miciński Samobójca

Biją w mą czaszkę, jak w dzwon, głuche grzmoty
i krwawa ręka pisze mi przekleństwo. 
Ja wybierając los mój, wybrałem szaleństwo
i porzuciłem raj i zeszłem w czarne groty. 
I płynę w mrok — i wiem, że oto zgasnę, 
jako pęknięte słońce. W imię Ojca, Syna! 
mam w sercu głaz, a tu głębina — 
jam tułacz — ale będę miał królestwo własne.
Ta lufa zimna — lecz ogień gorący — 
dobry to ogień, co ucisza serce — 
na górach wschodzi blask błogosławiący
me wrogi i płaszcza królewskiego ździerce. 
Jako pelikan — krwi mojej żywicą
karmiłem — nicość! — a dzieci me z głodu
umarły — a moja Matka niewolnicą
obraca w żarnach krew i łzy narodu. 
Wezmę mój pług — ja Piastów pogrobowiec — 
ja dumny kneź — zaoram ziemię czarną — 
i będą iskry iść — jak złote ziarno. 
— A na Łomnicy — strzaskam z porfiru grobowiec
i wyjmę moje serce…

2 Źródło: Tadeusz Miciński, Samobójca, [w:] tegoż, Wybór poezji, oprac. W. Gutowski, Kraków 1999, s. 145–146.
R1X65z4jM1UeU
(Uzupełnij).

Wiersz do ćwiczeń 4., 5. i 6.

Tadeusz Miciński Lucifer

Jam ciemny jest wśród wichrów płomień boży,
lecący z jękiem w dal – jak głuchy dzwon północy –
ja w mrokach gór zapalam czerwień zorzy
iskrą mych bólów, gwiazdą mej bezmocy.
Ja komet król – a duch się we mnie wichrzy
jak pył pustyni w zwiewną piramidę –
ja piorun burz – a od grobowca cichszy
mogił swych kryję trupiość i ohydę.
Ja – otchłań tęcz – a płakałbym nad sobą
jak zimny wiatr na zwiędłych stawu trzcinach,
jam blask wulkanów – a w błotnych nizinach
idę, jak pogrzeb, z nudą i żałobą. 
Na harfach morze gra – kłębi się rajów pożoga,
i słońce – mój wróg słońce! wschodzi, wielbiąc Boga.

*

Mój duch łańcuchem skuty do ziemi
zwisa się w przepaść piekielnych łon,
a kiedy targnie skrzydły dźwięcznemi
głuche się echo ozwie jak dzwon. 
U stropu mego gwiazda się żarzy
[serce me niegdyś kochało ją],
w przeanieleniu złotych witraży
ona się moją syciła krwią. 
I znowu płynie gwiaździsta rosa
pocałunkami morderczych zórz –
oh, duszo moja, oh, me niebiosa,
rzućcie swe płomię w toń zimnych mórz.
Nie pragnę słońca – osamotniony –
z krzykiem złowieszczym upiornych snów,
bogowie mogił – jam był pojony
jak wy – ambrozją – i mlekiem lwów.
Organy grają Requiem żalu,
organy grają Centaurów zgon,
jak Damajanti płacze po Nalu,
tak burze, wichry, grady i szron –
wieczne są we mnie, jak łzy w opalu.

1 Źródło: Tadeusz Miciński, Lucifer, [w:] tegoż, Wybór poezji, oprac. W. Gutowski, Kraków 1999, s. 94–95.
R1K9ECnHsj1Mh1
Ćwiczenie 4
Zaznacz poprawne zakończenie zdania. Określenia „ciemny płomień”, „głuchy dzwon”, „grube echo” to Możliwe odpowiedzi: 1. oksymorony., 2. antytezy., 3. parafrazy., 4. elipsy.
31
Ćwiczenie 5

Wyjaśnij, czemu służą oksymorony zastosowane przez poetę.

RUWInYXwix2Ls
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.
21
Ćwiczenie 6

Opisz, w jaki sposób poeta opisuje Lucyfera. Na co zwraca uwagę?

RUWInYXwix2Ls
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.
31
Ćwiczenie 7

Sformułuj odpowiedź na pytanie, dlaczego poniższy wiersz można uznać za symbolistyczny.

1
Tadeusz Miciński [W mym sercu baśni o jutrzence…]

W mym sercu baśni o jutrzence
i fantastyczne kwiaty szronu;
w mym sercu jakby echo dzwonu;
w mym sercu zakrwawione ręce
grają na strunach miesiąca
odwieczny ciemny
hymn.
Schodzę w labirynt podziemny –
u stóp mych morze się roztrąca.

3 Źródło: Tadeusz Miciński, [W mym sercu baśni o jutrzence…], [w:] tegoż, Wybór poezji, oprac. W. Gutowski, Kraków 1999, s. 120–121.
Rahub8ESh3dZt
(Uzupełnij).
31
Ćwiczenie 8

Wyjaśnij, na czym polega koncepcja jedności przeciwieństw w poezji Tadeusza Micińskiego. Sformułuj wypowiedź pisemną na 100 słów.

R1RFaNvzAolH9
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.