Rys. 6.1. Na rysunku z lewej strony znajduje się kulka z gwintem i włóknem, symbolizująca żarówkę. Od żarówki odchodzi prawie poziomo przerywana linia, na której prawym końcu znajduje się napis oko, opisujący położenie obserwatora. Między żarówką i okiem na przerywanej linii umieszczono dwa polaryzatory polaryzator, tak aby ich kierunki wyróżnione były prostopadłe do przerywanej linii.

Rys. 6.2. Na rysunku znajdują się trzy wzajemnie prostopadłe osie. Osie x i y leżą w płaszczyźnie rysunku. Oś x skierowana jest poziomo, oś y - pionowo. Oś z skierowana jest prostopadle do płaszczyzny x‑y, perspektywa sugeruje, że jest ona pozioma. Prostopadle do osi x umieszczono dwa koliste polaryzatory, oddane za pomocą kół z zaznaczonymi wyróżnionymi kierunkami. Pierwszy polaryzator leży w płaszczyźnie zy, czyli w x równym zero, i jego kierunek wyróżniony tworzy kąt 45 stopni z osią y. Przez ten polaryzator przechodzi fala spolaryzowana płasko, o płaszczyźnie polaryzacji zgodnej z kierunkiem wyróżnionym polaryzatora. Wzdłuż osi małe x do jej połowy narysowano niebieską sinusoidę, która leży w płaszczyźnie polaryzacji fali i symbolizuje natężenie pola elektrycznego fali świetlnej. Od osi małe x do różnych punktów sinusoidy narysowano czarne wektory natężenia pola elektrycznego. W połowie osi x znajduje się drugi polaryzator, którego kierunek wyróżniony zaznaczono poziomymi liniami, jest on równoległy do osi z. Za drugim polaryzatorem przechodząca fala ma poziomą płaszczyznę polaryzacji, oddana jest jako niebieske sinusoida, która leży w pionowej płaszczyźnie xy i symbolizuje natężenie pola elektrycznego fali świetlnej. Od osi małe x do różnych punktów sinusoidy narysowano czerwone strzałki symbolizujące natężenie pola elektrycznego, także w płaszczyźnie polaryzacji fali. Amplituda sinusoidy odpowiadającej fali przechodzącej jest mniejsza od amplitudy fali padającej. Do polaryzatora w środku osi x dochodzi strzałka, zaczynająca się na brzegu kwadratu o wyoblonych wierzchołkach, ograniczonego przerywaną liną. Tam oddano schematycznie proces przechodzenia fali przez polaryzator. Jest to widok wzdłuż osi x, pozostaje więc pionowa oś y zwrócona w górę oraz pozioma oś z zwrócona w lewo. Oprócz polaryzatora w postaci koła z poziomymi liniami, oddającymi kierunek wyróżniony, narysowano czarną strzałkę pola elektrycznego tuż przed wniknięciem fali do polaryzatora, oznaczoną literą wielke E ze strzałką u góry i dolnym indeksem przed, oraz czerwoną tuż po wyjściu fali z polaryzatora, oznaczoną wielką literą E ze strzałką u góry i dolnym indeksem po. Czarna strzałka skierowana jest w lewo w dół pod kątem 45 stopni do osi poziomej przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, co oddano za pomocą linii przerywanych w drugiej ćwiartce układu yz - dla z mniejszych od zera i y większych od zera - oraz łuku i napisu 45 z górnym indeksem symbol stopnia. Strzałka czerwona jest pozioma, jest rzutem strzałki czarnej na oś poziomą, dlatego jest od niej krótsza - amplituda fali przechodzącej jest mniejsza od amplitudy fali padającej.

Rys. 7.1 Na rysunku z lewej strony znajduje się kulka z gwintem i włóknem, symbolizująca żarówkę. Od żarówki odchodzi prawie poziomo przerywana linia, na której prawym końcu znajduje się napis oko, opisujący położenie obserwatora. Między żarówką i okiem na przerywanej linii umieszczono dwa polaryzatory, tak aby ich kierunki wyróżnione były prostopadłe do przerywanej linii. Obok polaryzatorów narysowano wokół przerywanej linii łuki zakończone strzałką, pokazujące kierunek obrotu polaryzatorów. Polaryzatory oznaczono symbolami 1 i 2. Światło żarówki najpierw pada na polaryzator oznaczony 1.

Rys. 4a. U góry znajdują się równoległe, pionowe linie ze strzałkami skierowanymi w dół, które symbolizują równoległą wiązkę promieni świetlnych. Poniżej narysowano kolisty polaryzator wypełniony równoległymi, poziomymi liniami. Rys. 4b. U góry znajdują się równoległe, pionowe linie ze strzałkami skierowanymi w dół, które symbolizują równoległą wiązkę promieni świetlnych. Poniżej narysowano dwa koliste polaryzatory. Pierwszy polaryzator wypełniony jest równoległymi liniami pod kątem 45 stopni do poziomu. Drugi polaryzator wypełniają równoległe, poziome linie.