Wyobraź sobie tor ruchu w obszarze pola, przedłuż kierunek ruchu przed wejściem w pole i po wyjściu, i zaznacz kąt odchylenia. Skorzystaj z zależności geometrycznych.

Elektron wpada z lewej strony w obszar stałego pola magnetycznego, który można sobie wyobrazić jako nieskończenie długi pas o grubości $d$. Pole jest prostopadłe do powierzchni tego pasa. Początkowa prędkość elektronu jest prostopadła do brzegu obszaru z polem. Tor elektronu zaczyna zakrzywiać się w górę wewnątrz obszaru – na skutek siły Lorentza elektron porusza się po wycinku okręgu o promieniu $r$, którego środek leży wzdłuż lewego brzegu obszaru z polem. W pewnym momencie elektron wylatuje z obszaru z polem po jego prawej stronie. Prędkość elektronu nie jest wtedy prostopadła do prawego brzegu obszaru, tylko jest nachylona do niego pod pewnym kątem, który wyznaczamy od linii prostopadłej do prawego brzegu i oznaczamy jako $\alpha$.

Możemy zdefiniować pomocniczy trójkąt prostokątny, którego przeciwprostokątną jest promień wodzący, łączący środek okręgu, po którym porusza się elektron, z punktem, w którym elektron wyleciał z obszaru. Długość przeciwprostokątnej wynosi wtedy $r$. Podstawą trójkąta jest odcinek o długości $d$ prostopadły do brzegów obszaru. W tym trójkącie również występuje zdefiniowany wcześniej kąt $\alpha$ – jest to kąt między przeciwprostokątną (promieniem wodzącym), a lewym brzegiem obszaru.

Ze wzorów trygonometrycznych otrzymujemy: $\sin\alpha=\frac{d}{r}$.

A ponieważ dla ruchu po okręgu w polu magnetycznym mamy $r=\frac{mv}{eB}$, to po podstawieniu otrzymamy:

Wartość kąta $\alpha\approx$ 20,6°.