1
Pokaż ćwiczenia:
RHVzOlWPNgImX1
Ćwiczenie 1
Dokończ zdanie.
Wyjście do opery jest uczestniczeniem w kulturze… Możliwe odpowiedzi: 1. elitarnej., 2. masowej., 3. ludowej., 4. materialnej.
R162RVFJhWqH11
Ćwiczenie 2
Zaznacz cechy, którymi charakteryzuje się kultura masowa. Możliwe odpowiedzi: 1. charakter komercyjny, 2. treści łatwe w odbiorze, 3. elitarny charakter, 4. niewielkie grono odbiorców
RmEeUHFr9e21B2
Ćwiczenie 3
Zdecyduj, które stwierdzenia są prawdziwe, a które fałszywe. Społeczność wiejska nie ma żadnego dostępu do kultury wysokiej. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Jednym z przejawów kultury jest posługiwanie się językiem w kontaktach z innymi ludźmi. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Kultura elitarna nazywana jest inaczej kulturą wysoką. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Uczestnicząc w kulturze, człowiek zaspokaja swoje potrzeby psychiczne. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
R123P7GjKKYZx2
Ćwiczenie 4
Dopasuj do pojęć właściwe definicje. etnocentryzm kulturowy Możliwe odpowiedzi: 1. całość dorobku społecznego danego narodu, 2. suma wytworów społeczności lokalnych, szczególnie wiejskich, 3. zorganizowane wydarzenie kulturalne o charakterze improwizowanego widowiska, którego celem jest zwrócenie uwagi na konkretny problem, 4. przekonanie o wyższości własnej kultury nad innymi, 5. brak pasującej definicji happening Możliwe odpowiedzi: 1. całość dorobku społecznego danego narodu, 2. suma wytworów społeczności lokalnych, szczególnie wiejskich, 3. zorganizowane wydarzenie kulturalne o charakterze improwizowanego widowiska, którego celem jest zwrócenie uwagi na konkretny problem, 4. przekonanie o wyższości własnej kultury nad innymi, 5. brak pasującej definicji kultura ludowa Możliwe odpowiedzi: 1. całość dorobku społecznego danego narodu, 2. suma wytworów społeczności lokalnych, szczególnie wiejskich, 3. zorganizowane wydarzenie kulturalne o charakterze improwizowanego widowiska, którego celem jest zwrócenie uwagi na konkretny problem, 4. przekonanie o wyższości własnej kultury nad innymi, 5. brak pasującej definicji kultura narodowa Możliwe odpowiedzi: 1. całość dorobku społecznego danego narodu, 2. suma wytworów społeczności lokalnych, szczególnie wiejskich, 3. zorganizowane wydarzenie kulturalne o charakterze improwizowanego widowiska, którego celem jest zwrócenie uwagi na konkretny problem, 4. przekonanie o wyższości własnej kultury nad innymi, 5. brak pasującej definicji homogenizacja kultury Możliwe odpowiedzi: 1. całość dorobku społecznego danego narodu, 2. suma wytworów społeczności lokalnych, szczególnie wiejskich, 3. zorganizowane wydarzenie kulturalne o charakterze improwizowanego widowiska, którego celem jest zwrócenie uwagi na konkretny problem, 4. przekonanie o wyższości własnej kultury nad innymi, 5. brak pasującej definicji
31
Ćwiczenie 5
Zapoznaj się z opisem ilustracji i wykonaj polecenie.
Zapoznaj się z opisem ilustracji i wykonaj polecenie.
R1UToSbgPBnid
Marian Stachurski, „Klaun z piłą”, PRO3 Gallery, PRO3LL.COM, czasnawnetrze.pl [online, dostęp: 21.08.2020].
Źródło: tylko do użytku edukacyjnego.
RYn5vPhEP8B9l
Podaj, do jakiego typu kultury (masowej czy wysokiej) odnosi się ten plakat. (Uzupełnij).
3
Ćwiczenie 6

Zapoznaj się z tekstem źródłowym i wykonaj polecenie.

1
Street art

Street art to zjawisko, w którym sztuka wychodzi poza znane dotąd ramy galerii, muzeów czy ogólnie pojętych zamkniętych przestrzeni. Wtedy znajduje się „na ulicy”, jednak nie tylko w dosłownym znaczeniu. Początkowo taki zwrot oznaczał raczej polskie słowo „bruk”, jak w wyrażeniu „zostać wyrzuconym na bruk” z różnych instytucji zajmujących się wspieraniem sztuki, tak prywatnych jak i publicznych. W skład street artu wchodzą między innymi graffiti (w tym murale – wielkoformatowe obrazy wykonywane na budynkach, często za zgodą właścicieli nieruchomości), rzeźba, wlepki, plakaty, projekcje wideo czy instalacje artystyczne znajdujące się w miejscach publicznych. Jednak przy tym pierwszym sposobie wyrazu artystycznego często pojawia się przedrostek „post”. Artyści street artu, mówiąc o post‑graffiti, chcą odciąć się od tradycyjnego, często związanego z działalnością gangów znaczenia terytorium napisami na murach, jak i od wszelkich przejawów wandalizmu.

Street art to jednak wciąż sztuka. Twórcy, będący przedstawicielami tego nurtu w sztuce, często zestawiają wytwory artystyczne z bardzo nie‑artystycznym otoczeniem, skłaniając przechodniów – głównych odbiorców – do przemyśleń, czy chociażby zatrzymania się na chwilę w codziennym biegu. Popularnym sposobem komunikacji między poszczególnymi artystami jest też swoisty „pojedynek”, gdy jeden z twórców odpowiada na dzieło drugiego (często ingerując w sam rysunek czy napis), zmieniając jego treść czy starając ośmieszyć autora. Wtedy tak „wyzwany” na pojedynek twórca nie może pozostać dłużny.

1 Źródło: Street art, dostępny w internecie: gdziejestsztuka.pl [dostęp 20.08.2020 r.].
RldzCMdvXDjAY
Zdecyduj, które stwierdzenia są prawdziwe, a które fałszywe. Street art jest przejawem kultury narodowej. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Sztuka street art jest skierowana do odbiorcy aktywnego. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Street art jest zinstytucjonalizowaną formą udziału w kulturze. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
31
Ćwiczenie 7

Zapoznaj się z tekstem źródłowym i wykonaj polecenie.

1
Sztuka krytyczna

Sztuka krytyczna to termin wprowadzony przez Ryszarda W. Kluszczyńskiego. Stanowiła ona nurt w polskiej sztuce lat 90. XX w., który charakteryzował się licznymi zjawiskami artystycznymi, będącymi komentarzem do ówczesnych sytuacji politycznych, ekonomicznych, społecznych, kulturowych, zaistniałych po 1989 r. Sztuka krytyczna była najbardziej rozpoznawalnym zjawiskiem polskiej sceny artystycznej lat 90. Stanowiła synonim tamtej dekady i zdominowała spojrzenie na nią. Sztuka krytyczna obrazowała przemiany zachodzące w Polsce po 1989 r. (…)

Sztuka krytyczna opierała się na buncie wobec rzeczywistości oraz przekonaniu, iż sztuka może w bezpośredni sposób komentować społeczną, polityczną, medialną i kulturową rzeczywistość, a także na nią wpływać. Często określa się ją również jako reakcję na sztukę późnego modernizmu oraz wczesnego postmodernizmu z końca lat 80. i początku 90. XX w. Sztuka krytyczna skupiała się na rozgrywkach formalnych, kwestii sakralnych źródeł sztuki, rozważaniach własnej specyfiki i stawała się grą w zapożyczenia, cytaty i nawiązania do innych dzieł. Działalność przedstawicieli sztuki krytycznej polegała na zawłaszczaniu języka różnych dyskursów, a następnie cytowaniu ich w zmienionym kontekście, co miało ukazywać paradoksy, nieciągłości i niekonsekwencje potocznej świadomości społecznej. Ten nurt zanikł pod koniec lat 90., co też z wielką ulgą przyjęła polska publiczność, która nie rozumiała jego strategii artystycznych, często opierających się na skandalu i prowokacji.

2 Źródło: Sztuka krytyczna, dostępny w internecie: gdziejestsztuka.pl [dostęp 20.08.2020 r.].
RwIb6Hnba2Ff0
Wyjaśnij, co łączy sztukę krytyczną z kulturą elitarną. (Uzupełnij).
31
Ćwiczenie 8

Zapoznaj się z tekstem źródłowym i wykonaj polecenie.

1
Piotr Knaś Raport Młodzi 2011 i uczestnictwo w kulturze

Według raportu dla współczesnej młodzieży uczestnictwo w kulturze (…) oznacza przede wszystkim rozrywkę oraz formę „bycia razem” – czyli sposób prezentowania własnej pozycji społecznej i kreowania własnego wizerunku (można to ująć frazą: konsumuję, więc jestem).

W zachowaniach kulturalnych młodych następuje wyraźne przesunięcie akcentu z kultury na rozrywkę, szukanie przyjemności i sprawianie innym przyjemności, dążenie do zabawy. Uczestniczenie w kulturze jest uprawianiem czegoś dla „fanu”, choć przy okazji i eksperymentowaniem z własnymi nieujawnionymi jeszcze talentami. Przez nastawienie się na rozrywkę i „fun” (i otwieranie się na wszystko) gust estetyczny młodzieży staje się wielowektorowy, „nieposzukujący”, rozmyty, przypadkowy i „patchworkowy”. Nie oznacza to bynajmniej bezmyślnej akceptacji kultury dominującej – tej masowej czy krążącej w sieci. W pewnych gronach rodzi ona świadomą kontestację demonstrowaną już to lekceważeniem „masówek”, „spędów”, telewizyjnych seriali, trzymaniem dystansu do sieciowego „śmietnika znaczeń”, czy programowym wykluczaniem telewizora z zestawu sprzętów domowych.

W raporcie postawiona jest też teza o braku oferty uczestnictwa w kulturze dla młodzieży ze strony instytucji kultury:

Przytoczone dane wskazują na wyraźne zaniedbania w zakresie edukacji kulturalnej najmłodszych pokoleń. Potrzeby uczestnictwa kulturalnego nie są wystarczająco rozbudzane, pielęgnowane i ukierunkowywane. Oferta instytucjonalna jest albo niedopasowana do możliwości finansowych młodego odbiorcy, albo do nowych gustów estetycznych młodzieży. Te, jakkolwiek wymagają subtelnego ukierunkowania, nie mogą być redukowane do powinności obcowania z kulturalnymi symbolami przeszłości w muzeach czy uczestnictwa w kulturze masowej.

3 Źródło: Piotr Knaś, Raport Młodzi 2011 i uczestnictwo w kulturze, dostępny w internecie: badania-w-kulturze.mik.krakow.pl [dostęp 20.08.2020 r.].
R16JATfEga0rh
Wyjaśnij, czym dla młodzieży jest kultura. (Uzupełnij).