Rysunek przedstawia przesłonę pokazaną w postaci czarnej pionowej linii, w której wykonano szczelinę obrazując ją przez pomalowanie tej linii wewnątrz szczeliny na niebiesko. Szerokość szczeliny została zaznaczona za pomocą czarnej dwustronnej strzałki oznaczonej dużą czarną literą D. Szczelinę podzielono na cztery równe fragmenty rozdzielając je krótkimi poziomymi, niebieskimi kreskami. Każdy z tych fragmentów zgodnie z zasadą Huygensa jest źródłem fali kulistej. Na rysunku przedstawiono cztery wychodzące z nich fale. Każdą z nich przedstawiono na czarnej osi skierowanej w prawo od przesłony pod kątem opisanym małą czarną literą alfa w dół od poziomu, w postaci czerwonych wykresów funkcji sinus. Każda z nich wychodzi z innego fragmentu szczeliny. Ustawienie fal pod kątem alfa do poziomu powoduje, że fale sąsiadujące ze sobą są w przeciwnej fazie. Na rysunku przedstawiono też zapisane czarną czcionką równanie w postaci: duża litera D oraz małymi literami sin alfa równa się liczbie dwa i małej literze lambda.

Rysunek przedstawi szczelinę w postaci przerwy w czerwonej pionowej linii. Szerokość szczeliny opisana jest dużą czarną literą D. Na rysunku przedstawiono też oś łączącą środek szczeliny ze środkiem ekranu ustawionego po prawej stronie w stosunku do tej szczeliny. Po przejściu przez szczelinę promień światła przedstawiony w postaci niebieskiej linii odchyla się od poziomu ku górze o kąt opisany małą czarną literą alfa z indeksem dolnym jeden. Na ekranie oddalonym od szczeliny o odległość oznaczoną dużą czarną literą L pojawia się centralna plamka świetlna o szerokości opisanej małą czarną literą l. Generalnie powstał trójkąt prostokątny o wierzchołku (wewnątrz którego zaznaczono kąt alfa) w środku szczeliny, podstawie (przyprostokątnej) o długości wielkie L i drugiej przyprostokątnej o długości małe l, stanowiącej połowę długości plamki centralnej.