Polecenie 1

Niewątpliwym sukcesem współczesnej nauki jest próba odpowiedzi na pytanie „gdzie jest początek naszego istnienia?”. Dzięki tej wiedzy możesz cofnąć się wirtualnie około 13,7 miliarda lat do Wielkiego Wybuchu. Możesz powołać do istnienia czasoprzestrzeń i rozpocząć kreację Wszechświata oraz poznać etapy jego powstawania.

R1Ny5yFFiWmXE
(Uzupełnij).
1
Symulacja 1
RZoezRrfMCGQ3
Pokaz slajdów. Slajd 1. Wielki Wybuch i era Plancka. Wielki Wybuch zainicjował powstanie czasoprzestrzeni i rozwój Wszechświata. W początkowym etapie wypełniała go energia i materia o wielkiej gęstości, ogromnej temperaturze i ciśnieniu. Obecnie znane prawa fizyki pozwalają śledzić zmiany zachodzące we Wszechświecie dopiero po upływie około 10 do potęgi –43 s od wybuchu. Slajd przedstawia koncentrycznie rozchodzące się okręgi - orbity. W centrum jest jasny punkt - Słońce. Na orbitach są różnej wielkości kropki. Podpis pod slajdem: Upływ czasu od Wielkiego Wybuchu: 0–10 do potęgi minus 43 s. Slajd 2. Wielka Unifikacja. W okresie Wielkiej Unifikacji cztery główne oddziaływania - grawitacja elektromagnetyzm oraz silne i słabe oddziaływania jądrowe połączyły się w jedno oddziaływanie. Nastąpiło także osłabienie efektów kwantowych i zmiany gęstości materii. Slajd przedstawia koncentrycznie rozchodzące się okręgi. W centrum jest jasny punkt - Słońce. Wokół Słońca jest rozświetlony okrąg. Na okręgach - orbitach - są kropki. Podpis pod slajdem: Upływ czasu od Wielkiego Wybuchu: 10 do potęgi -43 – 10 do potęgi -35 s. Slajd 3. Inflacja. Kiedy Wszechświat powiększył się i ochłodził grawitacja oddzieliła się od pozostałych oddziaływań. W tym samym momencie liniowe rozmiary Wszechświata zwiększyły się o co najmniej 10 do potęgi 26, a objętość o co najmniej 10 do potęgi 78. W wyniku tej ekspansji nazywanej inflacją pojawiły się zarodki przyszłych struktur we Wszechświecie. Slajd przedstawia koncentrycznie rozchodzące się okręgi. W centrum jest jasny punkt - Słońce. Na pierwszym okręgu najbliższym Słońca zaznaczono promieniowanie oraz egzotyczne cząstki. Podpis pod slajdem: Upływ czasu od Wielkiego Wybuchu: 10 do potęgi -35 – 10 do potęgi -33 s. Slajd 4. Anihilacja materii i antymaterii, era kwarkowa. Kiedy inflacja wyhamowała słabe oddziaływania jądrowe oddzieliły się od silnych oddziaływań jądrowych. Przestrzeń wypełniła gęsta, gorąca mieszanina cząstek i antycząstek - kwarków, antykwarków i gluonów (era kwarkowa). W miarę obniżania temperatury kwarki i antykwarki łączyły się w nukleony i antynukleony. Antynukleony uległy anihilacji z nukleonami, natomiast niewielka nadwyżka nukleonów utworzyła obserwowaną dziś materię. Slajd przedstawia koncentrycznie rozchodzące się okręgi. W centrum jest jasny punkt - Słońce. Na pierwszym okręgu najbliższym Słońca zaznaczono promieniowanie oraz kropki symbolizujące kwarki. Podpis pod slajdem: Upływ czasu od Wielkiego Wybuchu: 10 do potęgi -33 – 10 do potęgi -10 s. Slajd 5. Era hadronowa. Wraz ze spadkiem temperatury lżejsze kwarki łączyły się w hadrony, cięższe rozpadały się. Barionowa ciemna materia zbudowana m.in. z protonów i neutronów ulegała zagęszczeniu. Slajd przedstawia koncentrycznie rozchodzące się okręgi. W centrum jest jasny punkt - Słońce. Na trzeciej orbicie od Słońca są protony, neutrony, promieniowanie. Podpis pod slajdem: Upływ czasu od Wielkiego Wybuchu: 10 do potęgi -10 – 10 do potęgi -4 s. Slajd 6. Era nukleosyntezy. Protony i neutrony zaczęły się łączyć pod wpływem silnych oddziaływań jądrowych tworząc jądra deuteru. W wyniku syntezy termojądrowej łączące się atomy deuteru utworzyły hel - powstały obłoki helowe. W tym okresie powstała cała materia obecna we Wszechświecie. Slajd przedstawia koncentrycznie rozchodzące się okręgi. W centrum jest jasny punkt - Słońce. Na czwartej orbicie od Słońca zaznaczono promieniowanie, jądra helu, kwarki tworzące skupiska. Podpis pod slajdem: Upływ czasu od Wielkiego Wybuchu: 10 do potęgi -4 – 10 s. Slajd 7. Era promieniowania. Wszechświat wypełniały oddziałujące na siebie cząstki – były to głównie fotony, którym w niewielkiej ilości towarzyszyły protony i neutrony. Wszechświat był wypełniony zjonizowanymi gazami i całkowicie nieprzejrzysty. Po około 300 tys. lat od Wielkiego Wybuchu promieniowanie oddzieliło się od materii dzięki czemu światło mogło rozchodzić się bez przeszkód. Przenikające wszechświat fotony krążą do dziś w postaci promieniowania reliktowego. Slajd przedstawia koncentrycznie rozchodzące się okręgi. W centrum jest jasny punkt - Słońce. Na piątej orbicie od Słońca zaznaczono promieniowanie, protony i neutrony w postaci czerwonych i niebieskich kropek. Podpis pod slajdem: Upływ czasu od Wielkiego Wybuchu: 10 s – 380 tysięcy lat. Slajd 8. Era gwiazdowa (galaktyczna). Siła grawitacji powodowała zagęszczanie gazowych obłoków zawierających ciężkie pierwiastki i powstawanie pierwszych gwiazd. Kiedy Wszechświat liczył ponad pół miliarda lat grupy gwiazd i obłoków gazowych zaczęły tworzyć pierwsze galaktyki, które z czasem łączyły się w gromady. Slajd przedstawia koncentrycznie rozchodzące się okręgi. W centrum jest jasny punkt - Słońce. Na szóstej orbicie od Słońca można zauważyć galaktyki. Podpis pod slajdem: Upływ czasu od Wielkiego Wybuchu: 380 tysięcy lat do dziś. Slajd 9. Układ Słoneczny. Na skutek grawitacyjnego zapadnięcia się jednej z części obłoku molekularnego w galaktyce Drogi Mlecznej powstało Słońce. Z pozostałej części uformował się dysk protoplanetarny, z którego następnie powstały planety (w tym Ziemia), księżyce, planety karłowate i pozostałe małe ciała Układu Słonecznego. Slajd przedstawia koncentrycznie rozchodzące się okręgi. W centrum jest jasny punkt - Słońce. Na okręgach - orbitach - są kropki różnej wielkości. Podpis pod slajdem: Upływ czasu od Wielkiego Wybuchu: 9 mld lat.