R16eKxfEW0o3g
Zdjęcie przedstawia zamglony las. Słońce przedziera się między drzewami rozświetlając opary mgły.

Późna dojrzałość. Refleksja nad upływem czasu w ostatnich wierszach Czesława Miłosza

Źródło: Pixabay, domena publiczna.

W swojej pracy twórczej, trwającej ponad siedemdziesiąt lat (licząc od debiutu w 1930 roku do śmierci poety w 2004 roku), Czesław Miłosz wielokrotnie eksperymentował z nowymi tematami i stylami artystycznymi. Zmienność i wszechstronność zainteresowań przyniosła mu miano Proteusza poezji polskiej, od imienia greckiego bóstwa znanego z umiejętności metamorfozy postaci. W ostatnim okresie swojej twórczości Miłosz powrócił do eksploracji zagadnień metafizycznych. Wiek późnej dojrzałości, jak nazywał go poeta, sprzyjał w jego przekonaniu odkrywaniu nowej, głębszej prawdy na temat istoty dobra, zła, sensu życia ludzkiego i zadania, jakie ma do spełnienia artysta.

Twoje cele
  • Określisz, jakie problemy podejmował w swoich ostatnich utworach Czesław Miłosz.

  • Przeanalizujesz obraz starości w wierszach Czesława Miłosza.

  • Przeanalizujesz sposoby kreowania czasu i dystansu czasowego w utworze poetyckim.

  • Zinterpretujesz funkcję aluzji biblijnych w wierszu Późna dojrzałość.