Wróć do informacji o e-podręczniku Wydrukuj Pobierz materiał do PDF Zaloguj się, aby dodać do ulubionych Zaloguj się, aby skopiować i edytować materiał Zaloguj się, aby udostępnić materiał Zaloguj się, aby dodać całą stronę do teczki
R1HC6J0lJDikX
Zdjęcie przedstawia strzałkę skierowaną w prawą stronę.

Przemiany w deklinacji polskiej. Zaimek

Źródło: Pixabay, domena publiczna.

Zaimki to wyrazy, których główna funkcja polega na wskazywaniu. Nie nazywają obiektów (jak np. rzeczowniki) ani nie dookreślają ich treściowo (jak np. przymiotniki), ale na obiekty wskazują. System deklinacji zaimków zmienił się od czasów prasłowiańszczyzny: niektóre formy wyszły z użycia, część z nich pozostała w języku w postaci szczątkowej, przede wszystkim jednak doszło do ujednolicenia modeli odmiany. Najciekawsze zmiany dotyczyły a) zaimków rodzajowych (wskazujących i anaforycznegozaimek anaforycznyanaforycznego), b) zaimków „co” i  „nic” oraz c) zaimka osobowego „ja”.

Twoje cele
  • Omówisz historię zaimków polskich.

  • Wymienisz tematy oraz końcówki fleksyjne, które miały dawniej zaimki.

  • Wskażesz zaimki w wybranych tekstach.

zaimek anaforyczny