Wróć do informacji o e-podręczniku Wydrukuj Pobierz materiał do PDF Zaloguj się aby dodać do ulubionych Zaloguj się, aby udostępnić materiał Dodaj całą stronę do teczki
RgXiSPwCq9srx
Ilustracja przedstawia nierealistyczny portret młodej kobiety.

Przemiany w deklinacji polskiej: rzeczownik rodzaju żeńskiego

Rzeczowniki żeńskie w epoce prasłowiańskiej należały do kilku deklinacji, czyli typów odmiany, których wyróżnikiem był tzw. temat (stąd nazwy: deklinacja -o‑tematowa, -jo‑tematowa, -i‑tematowa i in.). Prasłowiańska deklinacja tematowa przeobraziła się na gruncie polszczyzny w deklinację rodzajową. Takie wyrazy jak rzeka, dusza, noc, krew, macierz niegdyś należały do różnych typów i podtypów deklinacyjnych. Z dzisiejszego punktu widzenia rzeczowniki żeńskie odmieniają się dwojako, w zależności od tego, czy są: 1) zakończone na samogłoskę, 2) zakończone na spółgłoskę.

Twoje cele
  • Przeanalizujesz rozwój rzeczownika rodzaju żeńskiego.

  • Rozpoznasz dawne formy fleksyjne rzeczownika rodzaju żeńskiego.

  • Wskażesz poprawne i niepoprawne formy gramatyczne.

  • Poszerzysz swoją wiedzę z zakresu polskiej fleksji.

Aplikacje dostępne w
Pobierz aplikację ZPE - Zintegrowana Platforma Edukacyjna na androida