Układ pokarmowy
Zasady racjonalnego odżywiania się
Przedstawisz rolę ośrodka głodu i sytości w przyjmowaniu pokarmu przez człowieka.
Przedstawisz zasady racjonalnego żywienia człowieka.
By masa naszego ciała nie rosła, w ciągu doby powinna być zachowana równowaga energetyczna między energią wprowadzaną do organizmu w postaci pokarmów a energią zużywaną. Kontrolę nad ilością przyjmowanych pokarmów, czyli nad ilością wprowadzonej do organizmu energii, ma ośrodkowy układ nerwowy. Tam zlokalizowane są ośrodki głodu oraz sytości generujące popęd głodowy. W ujęciu neurofizjologicznym głód jest popędem nakierowanym na poszukiwanie, zdobywanie i pobieranie pokarmu. Z fizjologicznego punktu widzenia stanowi on niedobór składników energetycznych (np. cukrów, białka czy tłuszczów).
Ośrodek głodu i sytości
Ilość przyjmowanych pokarmów kontrolowana jest przez ośrodkowy układ nerwowy (OUN), a dokładniej podwzgórzepodwzgórze. Tam zlokalizowane są ośrodki głodu oraz sytości, generujące popęd głodowy. Ośrodek głodu, pobudzany wskutek niskiego poziomu glukozy we krwi wyzwala mechanizm poszukiwania, zdobywania i przyjmowania pokarmów. Ośrodek sytości, pobudzany m.in. przez podwyższony poziom glukozy we krwi, hamuje apetyt, gdy organizm przyjmie wystarczającą ilość składników odżywczych.
Zapoznaj się z grafiką multimedialną: kliknij w kółko po prawej, aby dowiedzieć się, jak działa ośrodek głodu i sytości w zależności od upływu czasu od posiłku. Następnie wykonaj polecenia.

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/DEFE8TMGJ
Grafika interaktywna przedstawia zmiany zachodzące w organizmie przed, w trakcie i po posiłku. Na grafice po lewej stronie widoczne jest półprzezroczyste ciało ludzkie z zaznaczonym podwzgórzem znajdującym się w mózgu, żołądkiem i dwunastnicą w jamie brzusznej oraz żyłami znajdującymi się w ręce z napisem KREW. Z prawej strony znajduje się okrąg z napisami, gdzie cyfrą 1. Oznaczono przed posiłkiem, cyfrą 2. oznaczono posiłek, cyfrą 3. oznaczono po posiłku, cyfrą 4. oznaczono dłuższy czas po posiłku. Napisy te oraz cyfry od jeden do czterech połączone są strzałkami, które również tworzą zamknięty okrąg. Po kliknięciu na cyfrę 1 i napis: przed posiłkiem na schemacie z ludzkim ciałem rozwijają się opisy: podwzgórze – pobudzony ośrodek głodu, żołądek – pusty, niepobudzone receptory wrażliwe na rozciąganie, dwunastnica – pusta, niepobudzone receptory wrażliwe na rozciąganie, krew – stężenie glukozy we krwi jest niskie, stężenie insuliny we krwi jest niskie. Pod grafiką znajduje się napis w ramce: Niskie stężenie glukozy powoduje pobudzenie ośrodka głodu. Organizm zaczyna odczuwać głód i dążyć do spożycia pokarmu. Po kliknięciu na cyfrę 2 i napis: posiłek rozwijają się opisy: podwzgórze – stopniowe pobudzanie ośrodka sytości i hamowanie ośrodka głodu, żołądek – wypełniony pokarmem, pobudzone receptory wrażliwe na rozciąganie, dwunastnica – wypełniona pokarmem, pobudzone receptory wrażliwe na rozciąganie, cholecystokinina wydzielana przez komórki ściany dwunastnicy, krew - stężenie glukozy we krwi jest niskie, stężenie insuliny we krwi jest niskie. Pod grafiką widoczna jest ramka z opisem: W trakcie posiłku następuje stopniowe pobudzenie ośrodka sytości dzięki bodźcom płynącym z dwunastnicy i żołądka. Po kliknięciu na cyfrę 3 i napis: po posiłku rozwija się opis: podwzgórze - pobudzony ośrodek sytości, zahamowany ośrodek głodu, żołądek - wypełniony pokarmem, pobudzone receptory wrażliwe na rozciąganie, dwunastnica – wypełniona pokarmem, pobudzone receptory wrażliwe na rozciąganie, cholecystokinina wydzielane przez komórki ściany dwunastnicy, krew – stężenie glukozy we krwi jest wysokie, stężenie insuliny we krwi jest wysokie. W ramce pod grafiką widnieje napis: kilkanaście minut po posiłku rośnie stężenia glukozy we krwi, co stanowi ostateczny sygnał pobudzający ośrodek sytości i hamujący ośrodek głodu. Po kliknięciu na cyfrę 4 i napis: dłuższy czas po posiłku rozwija się opis: podwzgórze – stopniowe pobudzenie ośrodka głodu, brak pobudzenia ośrodka sytości, żołądek – pusty, niepobudzone receptory wrażliwe na rozciąganie, dwunastnica – pusta, niepobudzone receptory wrażliwe na rozciąganie, krew – stężenie glukozy we krwi spada, stężenie insuliny we krwi spada. Pod ilustracją widoczna jest ramka z napisem: poziom glukozy we krwi powoli spada – zaczyna się pobudzanie ośrodka głodu.
Zapotrzebowanie energetyczne organizmu
Prawidłowe funkcjonowanie organizmu zależy od ilości energii zawartej w spożywanym codziennie pokarmie. Dobowe zapotrzebowanie energetyczne określa, ile energii należy dostarczyć każdego dnia organizmowi z pożywieniem, aby zrównoważyć wydatki energetyczne związane z podstawową przemianą materii, aktywnością fizyczną, metaboliczną reakcją na spożywane pokarmy, wzrostem i rozwojem organizmu.
Głównymi źródłami energii są węglowodany i tłuszcze, a także – przy niewystarczającej ich dostępności – białka.
Tabela 1. Ilość energii uzyskiwana z 1 g różnych składników pokarmowych [kcal] lub [kJ] (M. Jarosz (red.), Normy żywienia dla populacji Polski. Instytut Żywności i ŻywieniaIndeks górny ,,Warszawa 2017).
Składnik pokarmowy | Ilość energii |
|---|---|
Białka | 4 kcal lub 17 kJ |
Węglowodany | 4 kcal lub 17 kJ |
Tłuszcze | 9 kcal lub 38 kJ |
1 kaloria (cal) to ilość ciepła potrzebna do ogrzania 1 grama wody o 1°C przy ciśnieniu 1 atmosfery.
1 kcal = 1000 cal (kalorii)
1 kcal = 4,184 kJ (kilodżula)
1 kJ = 0,239 kcal (kilokalorii)
Dobowe zapotrzebowanie energetyczne człowieka nie jest stałe i zależy od wielu czynników. Najważniejsze z nich, to: wiek, płeć, masa ciała, aktywność fizyczna, środowisko życia i stan fizjologiczny organizmu.
Tabela 2. Zapotrzebowanie energetyczne organizmu [kcal/osoba/doba] (H. Ciborowska, A. Rudnicka, Dietetyka. Żywienie zdrowego i chorego człowiekaIndeks górny , Indeks górny koniec ,Warszawa 2016).
Grupa osób | Kobiety | Mężczyźni |
|---|---|---|
Dzieci 1–3 lat | 1300 | 1300 |
Dzieci 4–6 lat | 1700 | 1700 |
Dzieci 7–9 lat | 2100 | 2100 |
Dzieci 10–12 lat | 2300 | 2600 |
Młodzież 13–15 lat | 2600 do 2800 | 3000 do 3300 |
Młodzież 16–20 lat | 2500 do 2700 | 3200 do 3700 |
Dorośli 21–59/64 lat: | 2100 do 2300 | 2400 do 2600 |
Kobiety ciężarne | 2800 | – |
Kobiety karmiące | 3400 | – |
Ludzie w podeszłym wieku | 2200 | 2300 |
Tabela 3. Wydatki energetyczne organizmu podczas wykonywania różnego rodzaju czynności (H. Ciborowska, A. Rudnicka, Dietetyka. Żywienie zdrowego i chorego człowiekaIndeks górny ,,Warszawa 2016).
Czynność | Energia | Czynność | Energia |
|---|---|---|---|
Sen | 0,94 | Prasowanie | 2,05 |
Odpoczynek w pozycji leżącej | 1,10 | Zmywanie naczyń | 2,06 |
Spokojne siedzenie | 1,44 | Zmywane podłogi | 2,40 |
Swobodne stanie | 1,50 | Śpiewanie | 1,75 |
Ubieranie i rozbieranie się | 1,69 | Forsowne ćwiczenia fizyczne | 6,43 |
Powolny spacer (4 km/h) | 2,85 | Szybki marsz (6 km/h) | 4,28 |
Wchodzenie po schodach | 15,80 | Schodzenie po schodach | 5,20 |
Bieganie | 8,14 | Jazda na rowerze | 4,04 |
Ile kalorii dziennie potrzebuje organizm?
Oblicz swoje dzienne zapotrzebowanie energetyczne. Do obliczeń wykorzystaj poniższy kalkulator.

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/DEFE8TMGJ
Oblicz swoje dzienne zapotrzebowanie energetyczne według wzoru:
Dla kobiet:
1. Oblicz PPM (podstawową przemianę materii) według wzoru:
PPM=665,09+9,56⋅masa (kg)+1,85⋅wzrost (cm)−4,67⋅wiek (lata)
2. Następnie pomnóż wynik przez współczynnik Twojej aktywności:
niska aktywność: 1,4
umiarkowana aktywność: 1,7
wysoka aktywność: 2,0
3. Wynik podaj w kcal.
Dla mężczyzn:
1. Oblicz PPM (podstawową przemianę materii) według wzoru:
PPM=66,47+13,75⋅masa (kg)+5⋅wzrost (cm)−6,75⋅wiek (lata)
2. Następnie pomnóż wynik przez współczynnik Twojej aktywności:
niska aktywność: 1,4
umiarkowana aktywność: 1,7
wysoka aktywność: 2,0
3. Wynik podaj w kcal.
Bilans energetyczny organizmu
Bilans energetyczny pozwala określić, jak organizm wykorzystuje energię dostarczoną w formie pożywienia. Jeśli ilość energii dostarczonej w spożytym pokarmie jest równa ilości energii wydatkowanej, bilans energetyczny organizmu jest zrównoważony, a masa ciała nie ulega zmianie.
Każde zachwianie stosunku ilości energii dostarczanej organizmowi do energii przez niego wydatkowanej przyczynia się do zmiany masy ciała. Długotrwały stan dodatniego bilansu energetycznego jest główną przyczyną otyłości. Z kolei przedłużający się stan ujemnego bilansu energetycznego prowadzi do pokrywania zapotrzebowania energetycznego z własnych tkanek, czego konsekwencją jest obniżenie masy ciała i niedowaga, a nawet niedożywienie.
Energia pobrana z pokarmem wykorzystywana jest do przeprowadzania podstawowej przemiany materii (PPM), na którą składają się podstawowe procesy fizjologiczne, takie jak trawienie, oddychanie, praca serca i krążenie krwi, odbudowa i wzrost komórek oraz tkanek, napięcie mięśni, czynności wydalnicze i wydzielnicze, praca układu nerwowego i hormonalnego, a także utrzymanie stałej temperatury ciała. U ludzi zdrowych i prawidłowo odżywionych ok. 60–75%energii uzyskanej z pożywienia w ciągu doby wykorzystywane jest na podstawową przemianę materii.
Dzięki energii przeprowadzane są również procesy ponadpodstawowej przemiany materii (PPPM) potrzebne do wykonywania czynności dnia codziennego, wysiłku, aktywności fizycznej i pracy. Na umiarkowaną aktywność fizyczną organizm zużywa około 15–30% wydatkowanej energii. W organizmie człowieka stale zachodzi proces uwalniania ciepła w rezultacie reakcji biochemicznych, czyli termogenezatermogeneza. Wydatki energetyczne z tym związane zależą od warunków zewnętrznych. Temperatura otoczenia w zakresie 22–23°C nie powoduje zmian tempa metabolizmu i zwiększonej produkcji ciepła. W niskiej temperaturze otoczenia organizm potrzebuje więcej energii. Termogeneza polega m.in. na wzroście aktywności metabolicznej niektórych narządów wewnętrznych, regulowanej przez układ nerwowy i dokrewny. Ciepłotwórczy efekt osiągany przez wzrost aktywności metabolicznej obserwuje się na przykład w wątrobie, sercu czy przewodzie pokarmowym. Na termogenezę wydatkowane są dodatkowe zasoby energii pochodzącej z pożywienia.

Racjonalne odżywianie
Właściwą ilość produktów do spożycia można wyliczyć na podstawie ogólnych zaleceń, przedstawionych w postaci „talerza zdrowia”. Wielkość wycinków talerza obrazuje proporcjonalny udział poszczególnych grup produktów w całodziennej diecie.
Posiłki należy spożywać codziennie o zbliżonej porze. Zapewnia to regularne wydzielanie soków trawiennych w przewodzie pokarmowym, ułatwia też wyrobienie korzystnych nawyków opartych na odruchach warunkowych.
Dorośli powinni jeść od czterech do pięciu razy dziennie, a dzieciom i młodzieży zaleca się spożywanie pięciu do sześciu posiłków. Odstęp między posiłkami nie powinien być dłuższy niż cztery do pięciu godz. Zbyt długie przerwy powodując znaczny spadek poziomu glukozy we krwi, co skutkuje zmniejszeniem wydolności fizycznej, trudnościami z koncentracją i rozdrażnieniem. Krótsze, bo około trzygodzinne przerwy między posiłkami zaleca się w żywieniu dzieci i młodzieży, kobiet ciężarnych i karmiących, ludzi ciężko pracujących, rekonwalescentów oraz osób starszych – zapewnia to lepsze wykorzystanie przez organizm składników pokarmowych.
10 zasad zdrowego odżywiania i stylu życia nastolatka
Rozwiąż grę interaktywną i sprawdź swoją wiedzę na temat zasad konstruowania jadłospisu.

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/DEFE8TMGJ
Podsumowanie
Ośrodki głodu i sytości w podwzgórzu kontrolują ilość spożywanego pokarmu.
Zapotrzebowanie energetyczne organizmu zależy m.in. od wieku, płci, masy ciała, stanu zdrowia i poziomu aktywności fizycznej.
Bilans energetyczny to równowaga między energią dostarczaną z pożywieniem a wydatkowaną przez organizm.
„Talerz zdrowia” obrazuje właściwe proporcje składników diety – najwięcej powinno być warzyw i owoców, następnie produktów zbożowych pełnoziarnistych, a mniejsze ilości stanowią produkty białkowe i tłuszcze.
Zasady racjonalnego odżywiania obejmują: regularne spożywanie posiłków, różnorodność produktów, ograniczenie cukru i tłuszczów nasyconych oraz odpowiednie nawodnienie organizmu.
Ćwiczenia utrwalające
Zostań swoim własnym dietetykiem: na podstawie zdobytej wiedzy stwórz dla siebie tygodniowy jadłospis, zgodny z zasadami diety zbilansowanej. Uwzględnij właściwe sobie parametry, takie jak wzrost, płeć, wiek, masę ciała, a także stan zdrowia, przyjmowane leki i nietolerancje pokarmowe. Ponadto zaplanuj na cały tydzień aktywność fizyczną.
Wróć do polecenia na stronie „Na dobry początek” i dopisz brakujące definicje. Pamiętaj, żeby nie kopiować słownika, ale wyjaśnić każde słowo kluczowe w miarę możliwości swoimi słowami.

