Zaproponowane podejście nazwane zostało „Interpersonalnym Programem Poznawczym opartym na rozwiązywaniu problemów”, w skrócie: „I Can Problem Solve”. ICPS jest skierowany do wszystkich dzieci, niezależnie od ich poziomu funkcjonowania społecznego, aby pomóc im nauczyć się jak rozwiązywać problemy pojawiające się w grupie rówieśniczej, w interakcjach z innymi osobami, oceniać własne pomysły i radzić sobie z konsekwencjami tych pomysłów/rozwiązań. Podstawowym celem programu jest pomoc dzieciom w tym jak myśleć, a nie co myśleć. Prowadzący zajęcia nie pokazuje im, co robić, gdy pojawi się konflikt lub inna sytuacja problemowa. Raczej daje dzieciom pomysły i sposoby na mówienie o tym, jak one postrzegają problemy oraz jak można myśleć o problemach.

Korzyści z uczestnictwa w treningu ICPS jest wiele. Badania pokazały, że kiedy dzieci uczą się myślenia opartego na rozwiązywaniu problemów, zmianie na lepsze ulega ich społeczne funkcjonowanie, zmniejsza się częstotliwość dokuczania i prezentowania nieuzasadnionych oczekiwań, przejawiania emocjonalnych problemów i poczucia społecznego odrzucenia. Dzieci stają się bardziej zdolne do czekania na swoją kolej, dzielenia się, robienia czegoś na zmianę oraz robienia różnych rzeczy wspólnie z innymi osobami. Niezależnie od swojego temperamentu, dzieci stają się bardziej lubiane i bardziej liczą się z uczuciami innych. Mówiąc inaczej, te z nich, które uczyły się założeń ICPS łatwiej osiągają to, czego chcą i lepiej radzą sobie z frustracją, kiedy coś im się nie uda. Ponadto, ICPS nie tylko pomaga zredukować zachowania problematyczne – badania prowadzone rok i dwa lata po zakończeniu programu pokazują, że pomaga także zapobiegać kolejnym takim zachowaniom.

Kiedy dzieci zaczynają używać „języka rozwiązywania problemów” w grupie, jest to znak dla nauczyciela, że program działa. W czasie pierwszych tygodni zajęć uczniowie zaczną się oswajać ze stylem pracy tym programem, ale dopiero po dłuższym czasie zaczną samodzielnie rozwiązywać problemy interpersonalne (Shure, 2000).