Każda z 59 lekcji ICPS posiada wyodrębniony cel, listę sugerowanych materiałów, potrzebnych do przeprowadzenia zajęć oraz skrypt dla nauczyciela. Skrypt ten został pomyślany jako elastyczny przewodnik; wyjaśnia prowadzącemu podstawowe kroki potrzebne do przeprowadzenia lekcji. Większość zajęć trwa ok. 20 minut. Prowadząc jedną lekcję jednego dnia, zakończenie całego programu powinno nastąpić po ok. 3 miesiącach od jego rozpoczęcia. Zalecane jest, by lekcje były prowadzone codziennie dla uzyskania optymalnych rezultatów, jednak możliwe jest ustalenie indywidualnego schematu, dopasowanego do potrzeb grupy. Są one pogrupowane w dwie główne kategorie: umiejętności przygotowujące do rozwiązywania problemów oraz umiejętności rozwiązywania problemów. Jak wspomniano w materiale „Studium interwencji”, prowadzącym zajęcia może być wychowawca grupy przedszkolnej, nauczyciel wspomagający lub inny specjalista pracujący w przedszkolu. Zajęcia mogą być również prowadzone przez więcej niż jedną osobę jednocześnie.

Słownictwo, którego naucza się w fazie przyswajania umiejętności przygotowujących do rozwiązywania problemów, odgrywa najistotniejszą rolę w kształtowaniu myślenia dzieci, opierającego się na rozwiązywaniu problemów. W scenariuszach lekcji oraz w kolejnych paragrafach te słowa są napisane wielkimi literami, żeby podkreślić, że należy je wymawiać, stawiając na nie akcent. Na przykład wyrazy „JEST” i „NIE jest” pomagają dzieciom w późniejszym myśleniu w sposób następujący: „To JEST dobry pomysł, ale to NIE jest dobry pomysł”. Podobnie dzieci uczą się znaczenia słów „TAKIE SAME” i „INNE”. Pomagają one chociażby zrozumieć, że uderzanie i kopanie są rodzajem TYCH SAMYCH zachowań, ponieważ oznaczają zranienie kogoś. Dzieci mogą również zacząć myśleć: „Mogę pomyśleć o czymś INNYM, co mogę zrobić”. Inne lekcje pomagają dzieciom identyfikować emocje własne i innych, pomagają też zrozumieć, że istnieje więcej niż jeden sposób na dowiedzenie się tego, jak i co ktoś czuje (np. obserwując, słuchając lub pytając), oraz na wyciągnięcie wniosków, że RÓŻNI ludzie mogą odczuwać RÓŻNIE/ INACZEJ te SAME rzeczy/ emocje/ wydarzenia.

Te podstawowe słowa ICPS nie tylko pomagają dzieciom rozpoznawać uczucia innych i wnioskować na ich temat, ale także rozumieć, jak te uczucia mogą powstawać i co je powoduje. Zastanawianie się nad ludzkimi preferencjami jest jednym ze sposobów na to, żeby zrozumieć innych (rozwinąć tzw. teorię umysłu). Małe dzieci często sądzą, że inni lubią dokładnie te same rzeczy, co one same (co prowadzi do niewłaściwych konkluzji, a co za tym idzie – do nieskutecznych rozwiązań). Biorąc udział w lekcjach, dzieci zaczynają zdawać sobie sprawę z tego, że jeśli jeden sposób uczynienia kogoś ZADOWOLONYM nie działa, można wykorzystać INNY.

Lekcje o słowach „DLACZEGO” i „DLATEGO ŻE” pozwalają dzieciom odczuć, jaki jest wpływ tego co robią na nie same i na innych ludzi; są w związku z tym przygotowaniem do rozumienia konsekwencji. Takie rozumienie pomoże im później w myśleniu, np. „On uderzył mnie, DLATEGO ŻE wziąłem jego zabawkę”. Ponieważ wpływ działań na innych nigdy nie jest z całą pewnością jasny, słowa „BYĆ MOŻE” i „MOŻE” również są wprowadzone w programie. W czasie lekcji, w celu rozwijania umiejętności rozwiązywania problemów, rozmawia się z dziećmi także o tym, co ludzie lubią i jak ludzie czują się, decydując jak rozwiązać problem interpersonalny: czy jest to DOBRY pomysł, czy NIE jest to dobry pomysł, DLATEGO że coś BYĆ MOŻE wydarzy się za chwilę. Na lekcjach porusza się także kwestię tego, że jest wiele RÓŻNYCH sposobów rozwiązania tego SAMEGO problemu.