Co jakiś czas filozofia zastanawia się nad sensem i celem filozofii i to właśnie stanowi o jej rozwoju. Znużony jałowymi dyskusjami o metafizyce, John Locke powrócił do pytania o możliwości i zasięg ludzkiego poznania. Tak narodził się nowożytny empiryzm brytyjski.

Można by stwierdzić, że czym był Ockham dla filozofii‑teologii średniowiecza, tym byli empiryści dla racjonalizmu XVII wieku. Podczas, gdy Kartezjusz i Spinoza starali się ująć całość bytu w ramy jednego, totalnego systemu racjonalnego, John Locke i David Hume starali się zawęzić dziedzinę tego, co umysł jest w stanie pojąć, bez popadania w absurd i zmyślenie. A robiąc to, postulowali korzystanie z doświadczenia zmysłowego.