RnHcUSNmB5uIo1
Fotografia przedstawia księgę w starodruku. Widać tam trochę tekstu napisanego ozdobną czcionką i jedną ilustracje. Na ilustracji znajduje się mężczyzna w czarnym płaszczu. Ilustracja jest bogato zdobiona kolorowymi zawijasami.

Od ars antiqua do ars subtilior. Ewolucja średniowiecznej polifonii

Źródło: online-skills, cc0.
bg‑yellow

Dla ciekawskich

Sztuka i architektura średniowieczna

Sztuka średniowieczna jest niesłychanie bogata i, podobnie jak muzyka tego okresu, przechodziła stopniową ewolucję od prostych do coraz bardziej wyrafinowanych form. Do podstawowych nurtów należą styl romański i gotycki, które można porównać do muzyki ars antiqua i ars nova – romańska monumentalność odpowiada prostocie i surowości rytmiki modalnej, natomiast gotycka finezja i dążenie do detalu odzwierciedlają złożoność rytmiczną, polifonię i wyrafinowanie ars nova. Wcześniej wyróżnia się także sztukę wczesnochrześcijańską, bizantyjską, karolińską (lub preromańską) i koptyjską, które tworzą tło dla późniejszych przemian zarówno w muzyce, jak i w architekturze czy malarstwie.

1

Artystyczna wrażliwość ludów, które wtargnęły za limeslimeslimes rzymski u schyłku starożytności, kształtowała się pod przemożnym wpływem sztuki Imperium, stanowiącej wzorzec i punkt odniesienia dla ówczesnej twórczości. Podkreśla to nawet nazwa styl romański, którą określa się sztukę wczesnego średniowiecza, utworzona od przymiotnika „rzymski” (łac. romanus). Pierwsze dzieła twórców średniowiecznych noszą wszelkie cechy sztuki prymitywnej. Obserwacja antycznych, realistycznych w swej formie dzieł sztuki i nieumiejętność ich skopiowania zbiegły się wówczas z uruchomieniem bogatej wyobraźni barbarzyńskich twórców – pełnej fantastycznych postaci i abstrakcji. Z takiego połączenia zrodził się oryginalny styl, daleki od realizmurealizmrealizmu, lecz za to przepojony symboliką. W architekturze charakteryzował się on bryłami budynków tworzonymi z kombinacji prostych form geometrycznych: prostopadłościanów, walców, ostrosłupów, graniastosłupów, stożków, oraz wszechobecnym łukiem półkolistym (pełnym), stosowanym do zwieńczania okien, wejść (portaliportalportali) i przejść wewnątrz budynków.

Gotyk

1

Cechy sztuki romańskiej zostały ukształtowane nie tylko przez gusta twórców i odbiorców, lecz początkowo wynikały one także z niewielkich umiejętności technicznych artystów, architektów i budowniczych. Wraz z rozwojem techniki ludzie średniowiecza nauczyli się tworzyć dzieła realistyczne i byli bardziej sprawni w realizacji założeń architektonicznych, co pozwoliło w sposób w pełni przemyślany stworzyć nowy styl. W 1144 r. opatopatopat Suger z podparyskiego klasztoru Saint Denis zakończył przebudowę prezbiterium tamtejszego kościoła. Na uroczystość konsekracji świątyni zjechali się biskupi północnej Francji. Zachwyt, z jakim przyjęli dzieło Sugera, sprawił, że rychło zaczęły powstawać jego naśladownictwa. W miastach północnofrancuskich przystąpiono do wznoszenia nowych monumentalnych katedr, stanowiących wspólne dzieło oraz dumę biskupów i mieszczan. Tak narodził się styl gotycki. Rola Sugera polegała nie tylko na wykorzystaniu nowinek technicznych, takich jak ostry łuk oraz sklepienie krzyżowo‑żebrowe, które mógł podpatrzyć w różnych kościołach zbudowanych w pierwszej połowie XII w. Opat Saint Denis stworzył również teoretyczne podstawy nowego stylu. Smukłość i imponująca wysokość gotyckich budowli sakralnych miała od dawać istotę modlitwy, kierowanej przez wiernych ku górze – do Boga. Wielkie okna z witrażamiwitrażwitrażami wpuszczające do wnętrza świątyni różnokolorowe światło ukazywały otwieranie się wspólnot chrześcijańskich na Chrystusa, jednoznacznie kojarzonego ze światłością. Gotyckie katedry stały się największym osiągnięciem artystycznym średniowiecza.

Rzeźba romańska

Rzeźba gotycka

rzeźba kamienna, rzadziej drewniana

rzeźba kamienna, rozwój rzeźby drewnianej

tematyka religijna

tematyka religijna, postaci świeckie

głównie reliefy, początkowo płaski, później wypukły

roślinna ornamentyka

figury uproszczone

figury plastyczne, realistyczne, z zachowaniem proporcji

brak cech iluzji przestrzennej

ukazanie emocji, miękkie fałdy szat, tłumy postaci

R13sKEJTyWDwk
Film nawiązujący do sztuki średniowiecznej.
bg‑yellow

Biblioteka muzyczna

R1dHNaTNxStmD
Utwór pod tytułem „Viderunt omnes” autorstwa Magnusa Perotinusa w wykonaniu chóru The Hilliard Ensemble. Utwór trwający 1 minutę i 29 sekund. Kompozycja jest wokalna, przeznaczona na chór. Utwór jest wykonywany w niezbyt szybkim tempie i ma bardzo podniosły, uroczysty charakter, typowy dla muzyki sakralnej; brzmienie a capella [czytaj: a kapella], wykorzystanie chorału gregoriańskiego oraz polifonia są typowe dla epoki. Tekst jest śpiewany po łacinie.
Limes
Limes

[łac., ‘granica’], termin przejęty od rzymskich mierniczych, pierwotnie pas nie uprawianej ziemi stanowiący granicę jednostki katastralnej, zazwyczaj służący jako szlak komunikacyjny.

Realizm
Realizm

kierunek w literaturze i sztuce polegający na wiernym odzwierciedleniu rzeczywistości.

Portal
Portal

(łac. porta - brama, drzwi) ozdobnie ujęte w ramy architektoniczne obramienie drzwi wejściowych, występował w sztuce romańskiej i gotyckiej.

Opat
Opat

przełożony opactwa, klasztoru męskiego w niektórych starych zakonach.

Witraż
Witraż

(fr. vitrage; vitrer - oszklić, wstawić szyby) ozdobne wypełnienie okna wykonane ze szkła, często kolorowego.