RmXXl2ysvKJ3w1
Zdjęcie ukazuje miniaturę fortepianu. Instrument umieszczony jest na czarno-białych nutach. W oddali widać dwie książki. Tytuł lekcji: Sprawdź wiedzę z okresu przedklasycznego i klasycznego.

Sprawdź wiedzę z okresu przedklasycznego i klasycznego

bg‑yellow

Ćwiczenia

Polecenie 1

Zapoznaj się z krótkimi notami biograficznymi klasyków wiedeńskich, a następnie odpowiedz na pytania.

R68JCsG4Oqvyu
Ilustracja interaktywna przedstawia obraz „Portret Jóżefa Haydna”, autorstwa Thomasa Hardy.Obraz ukazuje mężczyznę o siwych włosach, trzymającego książkę. Mężczyzna ubrany jest w czarną marynarkę, z której wystaje biały żabot. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: 1. Józef Haydn (1732‑1809), klasyk wiedeński, autor ponad stu symfonii. W latach 1760‑1770 tworzył w stylu Sturm und Drang. 2. Jednym z ważniejszych wydarzeń w życiu Haydna, było otrzymanie posady nadwornego kompozytora i wicekapelmistrza na dworze węgierskiej rodziny arystokratycznej - Esterházych. W 1772 roku powstała 45 Symfonia fis‑moll Pożegnalna, która, obok 44 Symfonii e‑moll i 49 Symfonii f‑moll La passione, należy do najpopularniejszych symfonii Haydna z nurtu Sturm und Drang. Legenda głosi, że Pożegnalna powstała jako próba wywarcia przez kompozytora subtelnego wpływu na księciu Esterhazym, który nie chciał udzielić urlopu muzykom grającym w nadwornej orkiestrze. To tłumaczy niezwykły zabieg zastosowany przez Haydna w ostatniej części symfonii, polegający na stopniowej redukcji instrumentów uczestniczących w przebiegu muzycznym. Ostatecznie prowadzi to do zamknięcia utworu przez jedynie dwóch skrzypków grających interwał seksty.
Thomas Hardy, „Portret Jóżefa Haydna”, 1791, Królewskie Muzeum Muzyki i Instrumentów, Londyn, Wielka Brytania, wikimedia.org, domena publiczna
RTlchgoVWtOgd
Ilustracja interaktywna przedstawia obraz ,,Portret Wolfganga Amadeusza Mozarta", autorstwa Barbary Kraft. Obraz ukazuje mężczyznę w czerwonym płaszczu, z którego wystaje ozdobny żabot. Kompozytor ma twarz odwróconą do obserwatora. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: 1. Wolfgang Amadeusz Mozart (1756‑1791), klasyk wiedeński. Autor około pięćdziesięciu symfonii. 2. Jednym z najważniejszych dzieł Mozarta jest 41 Symfonia C‑dur KV551 Jowiszowa, która powstała w 1788 roku. Nazwa Jowiszowa została użyta przez skrzypka Johanna Petera Salomona. Warto nadmienić, że opery Mozarta nadal cieszą się ogromną popularnością. Mozart współpracował ze znanymi libercistami, między innymi z Lorenzo da Ponte, który napisał libretta do Wesela Figara, Don Giovanniego.
Barbara Krafft, „portret Wolfganga Amadeusza Mozarta”, 1819, wikimedia.org, domena publiczna
RlIARLCutjdrp
Ilustracja interaktywna przedstawia obraz ,,Portret Ludwiga van Beethovena", autorstwa Christiana Hornemana. Obraz ukazuje mężczyznę, którego twarz jest odwrócona do obserwatora. Kompozytor ubrany jest w granatowy płaszcz. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: 1. Ludwig van Beethoven (1770‑1827), niemiecki kompozytor, zaliczany do klasyków wiedeńskich. Twórca najmniejszej ilości symfonii (dziewięciu), każda bardzo ważna dla historii muzyki. Uważany za prekursora muzyki absolutnej i programowej. 2. Beethoven napisał III Symfonię Es‑dur Eroica op.55, która pierwotnie miała być dedykowana Napoleonowi, jednak po jego koronacji porzucił ten pomysł. Beethoven napisał także jedną operę Fidelio (1805), jednak nie została ciepło przyjęta przez publiczność. Beethoven znany był z tego, że lubił nadawać niespotykane tytuły swoim dziełom, i tak oto w ten sposób mamy: Elegie auf den Tod eines Pudels (Elegia na śmierć pudla lub Rondo G‑dur op. 129 Die Wut über den verlorenen Groschen. Złość z powodu zgubionego grosza).
Christian Horneman, „Portret Ludwiga van Beethovena”, 1803, Dom Beethovena, Bonn, wikimedia.org, domena publiczna

1. Który z kompozytorów może się poszczycić największą ilością symfonii. Podaj nazwisko kompozytora, oraz liczbę symfonii.

RgEtAMA4Wb2eE
Wykonaj zadanie zgodnie z poleceniem.

2. Kto napisał III Symfonię Es- dur? Komu miała zostać zadedykowana?

R7FwsfsTf1Vw2
Wykonaj zadanie zgodnie z poleceniem.

3. Który z kompozytorów współpracował ze znanymi libercistami, między innymi z Lorenzo da Ponte? Wymień dwa libretta przy których pracował ten artysta.

RZzLIY1WzZGmY
Wykonaj zadanie zgodnie z poleceniem.
RX2GXB9VEO5RG1
Ćwiczenie 1
Wymień kompozytorów zaliczanych do klasyków wiedeńskich.
RS4MUC6599OK2
Ćwiczenie 1
Polecenie 2

Wyjaśnij, jaką rolę odegrał Christoph Willibald Gluck w reformie opery.

R77yqRpmnpNEM
Wykonaj zadanie zgodnie z poleceniem.
R1CV6NM6V9MPT
Ćwiczenie 2
Przyporządkuj do faktury polifonicznej i homofonicznej pasujące elementy. Faktura polifoniczna Możliwe odpowiedzi: 1. Praca tematyczna, 2. Ewolucjonizm, 3. Akordyka, 4. Przejrzystość formalna, 5. Melodia z akompaniamentem, 6. Snucie motywiczne, 7. Kilka niezależnych głosów, 8. Skomplikowanie formalne, 9. Okresowość. Faktura homofoniczna Możliwe odpowiedzi: 1. Praca tematyczna, 2. Ewolucjonizm, 3. Akordyka, 4. Przejrzystość formalna, 5. Melodia z akompaniamentem, 6. Snucie motywiczne, 7. Kilka niezależnych głosów, 8. Skomplikowanie formalne, 9. Okresowość
R17NGMXBA7GHP
Ćwiczenie 3
Wskaż zdania, które mówią prawdę o Domenico Scarlattim. Możliwe odpowiedzi: 1. Jego utwory klawesynowe stanowią prototyp sonaty klasycznej. 2. Należy do grupy klawesynistów francuskich. 3. W swoich Essercizi odchodzi od polifonii na rzecz homofonii.
Ćwiczenie 4

Posłuchaj fragmentu utworu Eine kleine Nachtmusik Mozarta.

Wskaż czym jest to dzieło.

R1Od8jmv1ApLB
Ilustracja interaktywna przedstawia obraz Josepha Lange - podobizna Wolfganga Amadeusza Mozarta. Kompozytor został przedstawiony w ciemnych barwach, włosy ma długie, proste. Ubrany w białą koszulę z żabotem oraz ciemną marynarkę. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: 1. Eine Kleine Nachtmusik, autorstwa Wolfganga Amadeusza Mozarta, wykonawca: Akademia Muzyczna im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy (AMFN). Kompozycja posiada umiarkowane tempo. Cechuje się żywiołowym, żwawym, miłosnym, wesołym charakterem.
Joseph Lange, podobizna Wolfganga Amadeusza Mozarta, 1782, online-skills, CC BY 3.0 (ilustracja); Wolfgang Amadeusz Mozart, „Eine Kleine Nachtmusik”, AMFN, CC BY 3.0.
R1NFQZZHEQM95
Posłuchaj fragmentu utworu Eine kleine Nachtmusik Mozarta. Wskaż czym jest to dzieło. Możliwe odpowiedzi: 1. symfonią, 2. serenadą, 3. sonatą, 4. wariacjami
R3D1XGF5B8OJO
Ćwiczenie 4
R1T9PO4B6JCP1
Ćwiczenie 5
Podaj co najmniej jedną kompozycję Ludwiga van Beethovena.
R14X5RF2J4PMM
Ćwiczenie 5
REL65UOQXFETV
Ćwiczenie 6
Kto skomponował Sonatę c‑moll Patetyczną?
RDHTCS4ZBASON
Ćwiczenie 6
R1QJ739D5XDJ5
Ćwiczenie 7
Wskaż, które z poniższych twierdzeń dotyczące szkoły Mannheimskiej są prawdziwe. Możliwe odpowiedzi: 1. Szkoła mannheimska uznawana jest za kolebkę nowożytnej instrumentacji., 2. Podstawą orkiestry mannheimskiej były instrumenty dęte, które były dobarwiane przez instrumenty smyczkowe., 3. Zamiast crescenda oraz diminuenda stosowali dynamikę tarasową., 4. Szkoła mannheimska w znacznym stopniu przyczyniła się do powstania symfonii klasycznej., 5. Mannheimczycy zaczęli szczegółowo zaznaczać artykulację w partyturze.
RLVQ4RTE72MR1
Ćwiczenie 8
Z poniżej wymienionych wybierz te cechy, które pasują do reformy operowej Christopha Willibalda Glucka. Możliwe odpowiedzi: 1. Uwertura zarysowywała nastrój oraz treść opery. 2. Opera nie nawiązuje do teatru antycznego. 3. Ograniczenie ornamentacji w wokalnych fragmentach solowych. 4. Stosował recytatyw secco zamiast accompagnato. 5. Muzyka miała podkreślać treść akcji. 6. Dominuje popisowość w ariach.
Ćwiczenie 9

Posłuchaj fragmentu utworu Ludwiga van Beethovena. Następnie wybierz formę, jaką reprezentuje przykład.

R1R06CmiXOUFv
Ilustracja interaktywna przedstawia portret Ludwiga van Beethovena. Obraz ukazuje kompozytora, który patrzy w prawą stronę. Portret jest czarno‑biały. Beethoven ma dłuższe, lekko kręcone włosy. Ubrany jest w białą koszulę z zawiniętą pod szyją apaszką oraz ciemny, gruby płaszcz. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: 1. Utwór do zadania. Wykonanie: Akademia Muzyczna im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy (AMFN). Kompozycja posiada szybkie tempo. Cechuje się dynamicznym, żywiołowym charakterem.
Autor nieznany, „portret Ludwiga van Beethovena”, online-skills, CC BY 3.0 (ilustracja); Utwór do ćwiczenia, AMFN, CC BY 3.0.
R1A93G9RAEZPF
Posłuchaj fragmentu utworu Ludwiga van Beethovena. Następnie wybierz formę, jaką reprezentuje przykład. Możliwe odpowiedzi: 1. rondo sonatowe, 2. allegro sonatowe, 3. ABA, 4. wariacje
RVF52S6183654
Ćwiczenie 9
R147UJCS5DROA
Ćwiczenie 10
Uzupełnij informacje o operze Czarodziejski flet Imię i nazwisko autora: Tu uzupełnij Imię przedstawionego bohatera (ptasznika): Tu uzupełnij Rodzaj opery: Tu uzupełnij
RRES3O9UF6SN7
Ćwiczenie 11
O Das Wohltemperierte Klavier Jana Sebastiana Bacha mówi się, że stanowi dla pianistów Stary Testament. O czyich sonatach mówi się, że są pianistycznym Nowym Testamentem? Możliwe odpowiedzi: 1. Józefa Haydna, 2. Wolfganga Amadeusza Mozarta, 3. Ludwiga van Beethovena, 4. Domenica Scarlattiego
R17242EQCVGKX
Ćwiczenie 12
Wskaż cechy charakterystyczne opery Czarodziejski flet Możliwe odpowiedzi: 1. tematyka mitologiczna, 2. recytatyw jest zastąpiony partiami mówionymi, 3. język niemiecki, 4. tematyka fantastyczna i magiczna
R1NKLESP8AH2J
Ćwiczenie 13
Z podanych form i gatunków muzycznych, wybierz te, z których mógł składać się typowy, czteroczęściowy cykl sonatowy. 1. polonez, 2. nokturn, 3. menuet, 4. forma sonatowa, 5. forma ABA, 6. passacaglia, 7. rondo sonatowe, 8. ballada, 9. walc, 10. chaconne
1. polonez, 2. nokturn, 3. menuet, 4. forma sonatowa, 5. forma ABA, 6. passacaglia, 7. rondo sonatowe, 8. ballada, 9. walc, 10. chaconne
1. polonez, 2. nokturn, 3. menuet, 4. forma sonatowa, 5. forma ABA, 6. passacaglia, 7. rondo sonatowe, 8. ballada, 9. walc, 10. chaconne
1. polonez, 2. nokturn, 3. menuet, 4. forma sonatowa, 5. forma ABA, 6. passacaglia, 7. rondo sonatowe, 8. ballada, 9. walc, 10. chaconne
RFZA18VR3ABEL
Ćwiczenie 14
Wskaż, gdzie mógł występować cykl sonatowy. Możliwe odpowiedzi: 1. koncert instrumentalny, 2. sonata da camera 3. sonatina, 4. symfonia