w tłum. Ćwiczenia na klawesyn; zbiór 555 jednoczęściowych utworów poruszających różne aspekty techniczne gry na instrumencie; stanowią one prototyp sonaty klasycznej z powodu homofonicznego charakteru utworów, wykorzystania kontrastujących motywów (często dwóch) oraz wydzielenia ekspozycji, przetworzenia i repryzy; współcześnie nazywane sonatami.

używane w utworach homofonicznych; fragment utworu napisany w polifonii imitacyjnej, przypominającej fugę.

połączenie cech przynajmniej dwóch różnych form w jednym utworze, np. formy sonatowej z wariacjami.

z niem. burza i napór; nazwa nurtu od dramatu Friedriecha Maximiliana Klingera o tym samym tytule; w sztuce głównie dominuje w latach 60. I 70. XVIII w.; emocje stały w centrum zainteresowań twórców; człowiek jest siedliskiem uczuć, a nie harmonii; sztuka miała wzburzać emocje u odbiorcy; muzyka z tego nurtu cechowała się nagłymi: pauzami, akcentami, zmianami dynamicznymi oraz modulacjami.