R13wskmKuuOaD
Na ilustracji przedstawiono kolorowe paski, które przecinają czarne grube linie.

M_R_W08_M2 Przekształcanie wykresów

Źródło: dostępny w internecie: pxhere.com, domena publiczna.

4. Symetria środkowa względem punktu (0, 0)

W starożytności symetrią nazywano harmonijny układ części. Już w I w. p. n. e.  rzymski architekt Witruwiusz, określał symetrię jako najbardziej podstawowe pojęcie estetyki i piękna.

Symetria jest wszechobecna: w świecie przyrody ożywionej, czy w matematyce. W tym materiale omówimy wiadomości dotyczące rysowania wykresu funkcji w symetrii względem osi XY układu współrzędnych. Sprawdzimy, które własności funkcji ulegają zmianie w wyniku takiego przekształcenia. Będziemy rozwiązywać ćwiczenia interaktywne, bazując na części teoretycznej materiału i podanych przykładach.

Twoje cele
  • Przekształcisz wykres danej funkcji  w symetrii  względem osi XY układu współrzędnych.

  • Odczytasz własności funkcji, której wykres otrzymano w wyniku  przekształcenia wykresu danej funkcji.

  • Wyznaczysz wzór funkcji -f-x, znając wzór i wykres funkcji f.

  • Zastosujesz swoją wiedzę, wykonując zestaw przygotowanych ćwiczeń.

Wykres funkcjiwykres funkcjiWykres funkcji możemy przekształcać w różny sposób. Na przykład wykorzystując przesunięcie równoległe, symetrię osiową lub środkową.

Symetria wykresu funkcji względem osi XY
Twierdzenie: Symetria wykresu funkcji względem osi XY

Wykres funkcji y=-f-x otrzymujemy przez symetryczne odbicie wykresu funkcji y=fx względem osi X i względem osi Y.

W praktyce takie przekształcenie oznacza to, że wykres funkcji f najpierw odbijamy symetrycznie względem osi X, a następnie tak otrzymany wykres odbijamy symetrycznie względem osi Y. Możemy też postąpić inaczej – najpierw wykres funkcji f odbijamy symetrycznie względem osi Y, a następnie otrzymany wykres odbijamy symetrycznie względem osi X.

Do prawidłowego wyznaczenia wykresu funkcji w symetrii względem osi X i względem osi Y wystarczy wykorzystać poniższą zależność.

Obrazem punktu P=x,y w symetrii względem osi X i osi Y jest punkt P'=-x,-y.

Zauważmy, że przekształcenie to jest równoważne symetrii środkowej względem początku układu współrzędnych.

Do naszkicowania wykresu funkcji gx=-f-x na podstawie wykresu funkcji fx możemy wykorzystać poniższe własności.

1. Dla dowolnego punktu P=x,y jego obrazem w symetrii względem osi X układu współrzędnych jest punkt P'=x,-y.

Jeżeli punkt P'=x,-y należy do wykresu funkcji f, to fx=-y, czyli y=-fx.

2. Dla dowolnego punktu P'=x,-fx jego obrazem w symetrii względem osi Y układu współrzędnych jest punkt P''=-x,-fx.

Jeżeli punkt P''=-x,-fx należy do wykresu funkcji g, to g-x=-fx.

3. Wobec tego prawdziwa jest zależność g--x=-f-x, czyli gx=-f-x.

Na poniższym rysunku przedstawiono wykresy funkcji fg, symetryczne względem początku układu współrzędnych (czyli względem osi XY):

R1ONtIiBcSiKA

W wyniku  przekształcaniu wykresu funkcji w symetrii względem początku układu współrzędnychprzekształcenie wykresu funkcji -f-xprzekształcaniu wykresu funkcji w symetrii względem początku układu współrzędnych, otrzymujemy wykres innej funkcji. Funkcje te mogą mieć inne dziedziny, zbiory wartości. Mogą zatem mieć różne własności. 

Przykład 1

Wyznaczymy zbiór wartości funkcji funkcji gx=-f-x, jeżeli zbiorem wartości funkcji f jest zbiór -2,-1,0,1,3,5. Dziedziną każdej z rozważanych funkcji jest zbiór liczb rzeczywistych.

Rozwiązanie:

Zbiorem wartości funkcji gx=-f-x jest zbiór liczb:

-5,-3,-1,0,1,2.

Przykład 2

W tabeli przedstawiono argumenty oraz odpowiadające im wartości funkcji f.

Argumenty i wartości funkcji

x

-3

-1

0

4

5

fx

2

4

3

15

14

Wyznaczymy tabelę argumentów oraz odpowiadających im wartości funkcji określonej wzorem gx=-f-x.

Rozwiązanie:

Jeżeli gx=-f-x, to:

Argumenty i wartości funkcji

x

-5

-4

0

1

3

gx

-14

-15

-3

-4

-2

Przykład 3

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f.

RjydFMr2VbT69

Naszkicujemy wykres funkcji  g określonej wzorem gx=-f-x, a następnie wyznaczymy:

a) zbiór wartości funkcji g,

b) przedziały monotoniczności funkcji g.

Rozwiązanie:

Wykres funkcji g otrzymujemy, przekształcając wykres funkcji f w symetrii względem początku układu współrzędnych.

Wobec tego:

Rb3OYPVlFriZo

Z wykresu odczytujemy, że:

a) zbiorem wartości funkcji g jest przedział -,2,

b) funkcja g jest:

  • rosnąca w przedziale -,-2,

  • malejąca w przedziale -2,.

Przykład 4

Rysunek przedstawia wykres funkcji f określonej wzorem fx=x-3-1.

Rcu66Be7qJ6DN

Niech gx=-f-x.

Dla funkcji g:

a) wyznaczymy wzór funkcji,

b) naszkicujemy wykres,

c) określimy dziedzinę i zbiór wartości.

Rozwiązanie:

a) Ponieważ gx=-f-x, zatem

gx=-f-x=--x-3+1.

b) Wykres funkcji g przedstawia się następująco:

R130VunY1rjQQ

c) Dziedziną funkcji g jest przedział -,-3, a zbiorem wartości tej funkcji przedział -,1.

Mając dany wzór funkcji fx, możemy wyznaczyć wzór funkcji g x = f x .

Przykład 5

Wyznaczymy wzór funkcji gx=-f-x, jeżeli funkcja f jest określona wzorem:

a) fx=x2-x+1,

b) fx=x+13-x.

Rozwiązanie:

Jeżeli gx=-f-x, to:

a) gx=-f-x=--x2--x+1=-x2+x+1=-x2-x-1,

b) gx=-f-x=--x+13--x=x-13+x.

Zauważmy, że Df=3 oraz Dg=-3.

Przykład 6

Wykażemy, że jeśli funkcja f wyraża się wzorem fx=ax, gdzie a, x, to funkcja f i funkcja g określona wzorem gx=-f-x są równe.

Rozwiązanie:

Mówimy, że funkcje fg są równe, wtedy i tylko wtedy, gdy mają te same dziedziny oraz dla każdego xDf=Dg zachodzi warunek fx=gx.

Niech xDf=Dg. Wówczas:

gx=-f-x=-a·-x=a·x=ax=fx

Wobec tego funkcje fg są równe.

Polecenie 1

Przeanalizuj działanie symulacji interaktywnej. Za każdym razem określ dziedzinę, zbiór wartości oraz przedziały monotoniczności funkcji po przekształceniu. Następnie samodzielnie wykonaj poniższe polecenie.

RZPbV0ZDhFmu1
Na symulacji przedstawiono układ współrzędnych z poziomą osią X od minus siedmiu do siedmiu, oraz z pionową osią Y od minus trzech do pięciu. Na płaszczyźnie narysowano wykres funkcji f nawias, x, zamknięcie nawiasu, którego położenie zmienia się w zależności od zmiany ustawień wartości parametrów p i q. Poniżej można wybrać przekształcenie funkcji f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu, minus, f nawias, x, zamknięcie nawiasu, minus, f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu. Przykład 1. Gdy p, równa się, trzy, oraz q, równa się, dwa początek funkcji znajduje się w zamalowanym punkcie nawias, trzy, średnik, dwa, zamknięcie nawiasu. Linia zakrzywia się, oraz zmierza w dół, przecinając oś X w punkcie x, równa się, siedem. Wybierając przekształcenie wykresu funkcji f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu otrzymujemy odbicie lustrzane wykresu funkcji f nawias, x, zamknięcie nawiasu względem osi Y. Funkcja zmierza od minus nieskończoności, zakrzywia się i kończy w zamalowanym punkcie o współrzędnych nawias, minus, trzy, średnik, dwa, zamknięcie nawiasu. Miejscem zerowym funkcji jest punkt x, równa się, siedem. Wybierając przekształcenie wykresu funkcji minus, f nawias, x, zamknięcie nawiasu otrzymujemy odbicie lustrzane wykresu względem osi X. Funkcja zaczyna się w zamalowanym punkcie o współrzędnych nawias, trzy, średnik, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, zakrzywia się i zmierza do plus nieskończoności, przecinając oś X w punkcie x, równa się, siedem. Wybierając przekształcenie wykresu funkcji minus, f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu otrzymujemy odbicie lustrzane wykresu f nawias, x, zamknięcie nawiasu względem początku układu współrzędnych. Malejąca funkcja zmierza od minus nieskończoności, zakrzywia się i kończy się w zamalowanym punkcie o współrzędnych nawias, minus, trzy, średnik, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, przecinając oś X w punkcie x, równa się, minus, siedem. Przykład 2. Gdy p, równa się, zero, oraz q, równa się, minus, dwa początek funkcji znajduje się w zamalowanym punkcie nawias, zero, średnik, minus, dwa, zamknięcie nawiasu. Linia zakrzywia się, oraz zmierza w nieskończoność. Wybierając przekształcenie wykresu funkcji f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu otrzymujemy odbicie lustrzane wykresu funkcji f nawias, x, zamknięcie nawiasu względem osi Y. Funkcja zmierza od minus nieskończoności, zakrzywia się w górę i kończy w zamalowanym punkcie o nawias, zero, średnik, minus, dwa, zamknięcie nawiasu. Wybierając przekształcenie wykresu funkcji minus, f nawias, x, zamknięcie nawiasu otrzymujemy odbicie lustrzane wykresu względem osi X. Funkcja zaczyna się w zamalowanym punkcie o współrzędnych nawias, zero, średnik, dwa, zamknięcie nawiasu, zakrzywia się i zmierza do plus nieskończoności. Wybierając przekształcenie wykresu funkcji minus, f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu otrzymujemy odbicie lustrzane wykresu f nawias, x, zamknięcie nawiasu względem początku układu współrzędnych. Malejąca funkcja zmierza od minus nieskończoności, zakrzywia się i kończy się w zamalowanym punkcie o współrzędnych nawias, zero, średnik, dwa, zamknięcie nawiasu. >. Przykład 3. Gdyp, równa się, minus, cztery, oraz q, równa się, minus, jeden początek funkcji znajduje się w zamalowanym punkcie nawias, minus, cztery, średnik, minus, jeden, zamknięcie nawiasu. Wykres funkcji jest malejący, zakrzywia się, oraz zmierza w plus nieskończoność. Wybierając przekształcenie wykresu funkcji f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu otrzymujemy odbicie lustrzane wykresu funkcji f nawias, x, zamknięcie nawiasu względem osi Y. Funkcja jest rosnąca, wykres zmierza od minus nieskończoności, zakrzywia się w górę i kończy w zamalowanym punkcie o współrzędnychnawias, cztery, średnik, minus, jeden, zamknięcie nawiasu. Wybierając przekształcenie wykresu funkcji minus, f nawias, x, zamknięcie nawiasu otrzymujemy odbicie lustrzane wykresu względem osi X. Funkcja jest rosnąca, zaczyna się w zamalowanym punkcie o współrzędnychnawias, minus, cztery, średnik, jeden, zamknięcie nawiasu, zakrzywia się i zmierza do plus nieskończoności. Wybierając przekształcenie wykresu funkcji minus, f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu otrzymujemy odbicie lustrzane wykresu f nawias, x, zamknięcie nawiasu względem początku układu współrzędnych. Malejąca funkcja zmierza od minus nieskończoności, zakrzywia się i kończy się w zamalowanym punkcie o współrzędnych nawias, cztery, średnik, jeden, zamknięcie nawiasu.
Polecenie 2

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f określonej wzorem fx=x-3-2.

Rsr2iVdNcT5G1

Niech gx=-f-x.

a) Wyznacz wzór funkcji g.

b) Naszkicuj wykres funkcji g.

c) Określ przedziały monotoniczności funkcji g.

1
Ćwiczenie 1
R1TWU5P7Gb5JQ
Zaznacz prawidłową odpowiedź. Przekształcenie wykresu funkcji minus, f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu oznacza: Możliwe odpowiedzi: 1. Odbicie symetryczne wykresu funkcji f względem początku układu współrzędnych., 2. Odbicie symetryczne wykresu funkcji f względem osi odciętych układu współrzędnych., 3. Odbicie symetryczne wykresu funkcji f względem osi rzędnych układu współrzędnych.
1
Ćwiczenie 2

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji określonej wzorem fx=x+3. Zaznacz zdania, które są prawdziwe.

R1NsRvuWJxqf4
Rhcea2XLUPTSW
Możliwe odpowiedzi: 1. Zbiorem wartości funkcji określonej wzorem g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu jest przedział nawias, minus, nieskończoność, przecinek, zero, zamknięcie nawiasu ostrego., 2. Miejscem zerowym funkcji określonej wzorem g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu jest nawias, minus, trzy, zamknięcie nawiasu., 3. Punkt przecięcia wykresu funkcji określonej wzorem g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu z osią rzędnych ma współrzędne
nawias, zero przecinek trzy, zamknięcie nawiasu., 4. Funkcja określona wzorem g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu jest rosnąca w przedziale nawias, minus, nieskończoność, przecinek, trzy, zamknięcie nawiasu ostrego.
2
Ćwiczenie 3
RKmL6t6jedCpw
Połącz w pary zbiór, który jest dziedziną funkcji f z dziedziną funkcji g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu: nawias ostry, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu ostrego Możliwe odpowiedzi: 1. nawias ostry, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu ostrego, 2. nawias ostry, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu ostrego, 3. nawias ostry, minus, cztery przecinek trzy, zamknięcie nawiasu ostrego, 4. nawias ostry, minus, cztery, przecinek, minus, trzy, zamknięcie nawiasu ostrego nawias ostry, minus, cztery przecinek trzy, zamknięcie nawiasu ostrego Możliwe odpowiedzi: 1. nawias ostry, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu ostrego, 2. nawias ostry, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu ostrego, 3. nawias ostry, minus, cztery przecinek trzy, zamknięcie nawiasu ostrego, 4. nawias ostry, minus, cztery, przecinek, minus, trzy, zamknięcie nawiasu ostrego nawias ostry, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu ostrego Możliwe odpowiedzi: 1. nawias ostry, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu ostrego, 2. nawias ostry, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu ostrego, 3. nawias ostry, minus, cztery przecinek trzy, zamknięcie nawiasu ostrego, 4. nawias ostry, minus, cztery, przecinek, minus, trzy, zamknięcie nawiasu ostrego nawias ostry, minus, cztery, przecinek, minus, trzy, zamknięcie nawiasu ostrego Możliwe odpowiedzi: 1. nawias ostry, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu ostrego, 2. nawias ostry, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu ostrego, 3. nawias ostry, minus, cztery przecinek trzy, zamknięcie nawiasu ostrego, 4. nawias ostry, minus, cztery, przecinek, minus, trzy, zamknięcie nawiasu ostrego
2
Ćwiczenie 4

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f.

RitrStQb3De5F
RUAnZNWzPaQtC
Uzupełnij tekst odpowiednimi liczbami, wpisując właściwe odpowiedzi w luki w tekście. Jeżeli g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu, to: - miejscami zerowymi funkcji są liczby Tu uzupełnij oraz Tu uzupełnij, - funkcja jest rosnąca w przedziale nawias, minus, nieskończoność, przecinekTu uzupełnijzamknięcie nawiasu ostrego, - dla argumentu zero funkcja przyjmuje wartość Tu uzupełnij, - funkcja jest malejąca w przedziale nawias ostryTu uzupełnij przecinek, nieskończoność zamknięcie nawiasu.
2
Ćwiczenie 5
Rkwyc9xFXtjpv
Pogrupuj elementy, zgodnie z podanym opisem. Jeżeli g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu oraz f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dwa, to: Możliwe odpowiedzi: 1. g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, dwa, 2. funkcja g jest rosnąca w przedziale nawias ostry, zero, przecinek, nieskończoność, zamknięcie nawiasu, 3. funkcja g przyjmuje wartości nie mniejsze niż nawias, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, 4. funkcja g przyjmuje tylko wartości ujemne, 5. funkcja g jest malejąca w przedziale nawias ostry, zero, przecinek, nieskończoność, zamknięcie nawiasu, 6. g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, dwa Jeżeli g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu oraz f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dwa, to: Możliwe odpowiedzi: 1. g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, dwa, 2. funkcja g jest rosnąca w przedziale nawias ostry, zero, przecinek, nieskończoność, zamknięcie nawiasu, 3. funkcja g przyjmuje wartości nie mniejsze niż nawias, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, 4. funkcja g przyjmuje tylko wartości ujemne, 5. funkcja g jest malejąca w przedziale nawias ostry, zero, przecinek, nieskończoność, zamknięcie nawiasu, 6. g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, dwa
2
Ćwiczenie 6
R16vQ0nxl2Ei3
Odpowiedz na pytania lub uzupełnij tekst. 1. Liczby określające punkt w układzie współrzędnych., 2. Przekształcenie figury np. względem osi układu współrzędnych., 3. Przyporządkowanie, które każdemu elementowi z jednego zbioru przypisuje dokładnie jeden element z drugiego zbioru., 4. Otrzymujemy go w wyniku przekształcenia wykresu funkcji lub figury geometrycznej., 5. Może zmienić się dla funkcji, gdy wykonamy przekształcenie wykresu g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu., 6. Jest nim symetria lub odbicie wykresu funkcji.
3
Ćwiczenie 7

Do wykresu funkcji f należą punkty o współrzędnych -3,2, -2,4, -1,0, 0,3, 1,-2.

Wyznacz:

a) współrzędne punktów, które należą do wykresu funkcji określonej wzorem gx=-f-x,

b) dla jakich argumentów funkcja określona wzorem gx=-f-x przyjmuje wartości dodatnie.

3
Ćwiczenie 8

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji określonej wzorem fx=2x2-1.

RYtOU03oMtA3e

Niech gx=-f-x.

a) Wyznacz wzór funkcji g.

b) Naszkicuj wykres funkcji g.

b) Opisz wykres funkcji g.

Słownik

przekształcenie wykresu funkcji -f-x
przekształcenie wykresu funkcji -f-x
  • symetryczne odbicie wykresu funkcji przez symetrię względem osi X i osi Y,

  • symetryczne odbicie wykresu funkcji względem początku układu współrzędnych

wykres funkcji f
wykres funkcji f

zbiór punktów płaszczyzny o współrzędnych x,y, które spełniają zależność y=fx