Rafu0AQxsH4Kp
Na ilustracji przedstawiono tunel o metalowej konstrukcji.

M_R_W08_M2 Przekształcanie wykresów

Źródło: Andreas Kretschmer, dostępny w internecie: www.unsplash.com, domena publiczna.

3. Symetria osiowa względem osi X i Y

Każde przekształcenie wykresu funkcji powoduje nie tylko zmianę położenia wykresu w układzie współrzędnych, ale także w wielu przypadkach zmianę wzoru i własności funkcji.

W tym materiale wprowadzimy wiadomości dotyczące przekształcania wykresu funkcji y=fx przez symetrię względem osi X oraz względem osi Y.

Twoje cele
  • Przeanalizujesz przykłady dotyczące przekształcania wykresu funkcji w symetrii względem osi X oraz Y.

  • Określisz własności funkcji po przekształceniu jej wykresu względem osi odciętych i rzędnych układu współrzędnych.

  • Naszkicujesz wykres funkcji po przekształceniu w symetrii względem osi odciętych i rzędnych układu współrzędnych.

  • Przeanalizujesz sposoby rozwiązywania zadań w zakresie dotyczącym przekształcenia wykresu funkcji y=fx przez symetrię względem osi X oraz Y.

Symetria względem osi X

Symetria wykresu funkcji względem osi X
Twierdzenie: Symetria wykresu funkcji względem osi X

Wykres funkcji y=-fx otrzymujemy przez symetryczne odbicie wykresu funkcji f względem osi X.

Do narysowania wykresu funkcji gx=-fx na podstawie wykresu funkcji fx wystarczy wykorzystać poniższe zależności.

  1. Dla dowolnego punktu P=x,y jego obrazem w symetrii względem osi X układu współrzędnych jest punkt P'=x,-y.

  1. Jeżeli punkt P=x,y należy do wykresu funkcji f, to y=fx.

  1. Jeżeli punkt P'=x,-y należy do wykresu funkcji g, to gx=-y.

  1. Zatem zachodzi zależność gx=-fx.

Odbicie symetryczne wykresu funkcji f względem osi X przedstawiono na poniższym rysunku.

R4a9AMDkiDD8t
Przykład 1

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f określonej wzorem fx=x2.

R1PuVteCOksfT

Narysujemy wykres funkcji gx=-fx.

Rozwiązanie

Aby na podstawie wykresu funkcji f narysować wykres funkcji f ( x ) , musimy wykres funkcji fx odbić symetrycznie względem osi X. Odbicie wykresu funkcji przedstawiono na poniższym rysunku.

RyDGpjxvatgzL

Otrzymujemy wtedy nową funkcję określoną wzorem gx=-x2.

Do prawidłowego narysowania wykresu funkcji y=-fx na podstawie wykresu y=fx czasem wystarczy znaleźć współrzędne kilku punktów w symetrii względem osi X.

Przykład 2

Wiadomo, że do wykresu funkcji f należą punkty o współrzędnych:

A=-1,3,

B=0,-2,

C=2,2.

Niech gx=-fx. Wyznaczymy współrzędne punktów, które należą do wykresu tej funkcji.

Rozwiązanie

Jeżeli gx=-fx, to do wykresu funkcji g należą punkty o współrzędnych:

A'=-1,-3,

B'=0,2,

C'=2,-2.

Przykład 3

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f. Naszkicujemy wykres funkcji gx=fx.

R1dkpxQXL6p47

Rozwiązanie

Po odbiciu symetrycznym względem osi odciętych otrzymujemy wykres funkcji g.

R1cMCh2oy0zuT

Przy przekształcaniu wykresu funkcjiprzekształcenie wykresu funkcji y=-f(x)Przy przekształcaniu wykresu funkcji f w symetrii względem osi X, wartości ze zbioru wartości funkcji f zamieniamy na liczby przeciwne.

Przykład 4

Poniżej podano zbiór wartości funkcji f. Wyznaczymy zbiór wartości funkcji określonej wzorem gx=-fx.

a) -5,3,

b) -2,-1,0,1,3,5.

Rozwiązanie

a) Zbiorem wartości funkcji określonej wzorem gx=-fx jest przedział -3,5.

b) Zbiorem wartości funkcji określonej wzorem gx=-fx jest zbiór -5,-3,-1,0,1,2.

Przy rysowaniu wykresu funkcji y=-fx na podstawie wykresu funkcji y=fx nie zmienia się dziedzina oraz miejsca zerowe funkcji, ale zmieniają się przedziały monotoniczności  funkcji.

Przykład 5

Na rysunku przedstawiony jest wykres funkcji f. Niech gx=-fx.

RhNN218qYjSmo

Naszkicujemy wykres funkcji g, a następnie wyznaczymy:

a) dziedzinę i zbiór wartości funkcji g,

b) przedziały monotoniczności funkcji g.

Rozwiązanie

Wykres funkcji g określonej wzorem gx=-fx otrzymamy, przekształcając wykres funkcji f w symetrii względem osi X.

R14qQe60Pzino

Określimy własności funkcji g:

a) dziedziną funkcji jest zbiór liczb rzeczywistych, a zbiorem wartości jest przedział -,0.

b) funkcja g jest rosnąca w przedziale -,1 i malejąca w przedziale 1,.

Mając dany wzór funkcji f, możemy wyznaczyć wzór funkcji gx=-fx.

Przykład 6

Wyznaczymy wzór funkcji gx=-fx, jeżeli funkcja f jest określona wzorem:

a) fx=x-12+2,

b) fx=x+22-x.

Rozwiązanie

a) gx=-fx=-x-12+2=-x-12-2,

b) gx=-fx=-x+22-x=x+2x-2.

Zauważmy, że poprzez symetryczne odbicie wykresu funkcji f względem osi X nie zmieniła się dziedzina omawianej funkcji.

Polecenie 1

Zapoznaj się z apletem dotyczącym rysowania wykresu funkcji y=-fx na podstawie wykresu funkcji y=fx. Zapisz za każdym razem wzór na podstawie otrzymanego wykresu. Określ zbiór wartości oraz przedziały monotoniczności każdej funkcji.

REaz1H2tEFW0j
Aplet przedstawia układ współrzędnych z poziomą osią od minus 8 do siedmiu oraz pionową osią od minus 5 do pięciu. Na wykresie zaznaczono wykres funkcji g od x równy minus f od x dla wybranych przycisków. Suwakiem zmieniamy wartość x zero.

Przykład pierwszy. Przycisk. f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, wartość bezwzględna z, x, koniec wartości bezwzględnej. Funkcja ma miejsce zerowe w początku układu współrzędnych. Znajduję się w pierwszej oraz drugiej ćwiartce. Zaznaczamy x zero równe pięć. Narysowano drugą funkcję odbitą symetrycznie. Druga funkcja posiada miejsce zerowe w tym samym punkcie i znajduję się w trzeciej oraz czwartej ćwiartce.

Przykład drugi. Przycisk f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, dwa. X zero równe dwa. Wykres funkcji nie ma miejsc zerowych przechodzi przez oś Y w punkcie dwa. Suwak x zero równy dwa. Na trzeciej oraz czwartej ćwiartce pojawiają się punkty na wysokości minus dwa do wartości x równej dwa.

Przykład trzeci. Przycisk. f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, pierwiastek kwadratowy z x koniec pierwiastka. Wykres rozpoczyna swój bieg w początku układu współrzędnych i znajduję się tylko w pierwszej ćwiartce. Suwak x zero równy sześć. Na czwartej ćwiartce pojawia się odbicie symetryczne wykresu w postaci punktów do momentu x równego sześć.

Przykład czwarty. Przycisk. f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, jeden. Wykres przedstawia parabolę mającą wierzchołek w punkcie 1 na osi Y oraz ramiona skierowane w górę. Suwak x zero równy dwa. Na trzeciej i czwartej ćwiartce pojawiła się parabola o wierzchołku minus jeden i ramionami skierowanymi w dół.

Przykład piąty. Przycisk. f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, x, plus, jeden. Prosta przechodząca przez punkt 1 na osi Y mająca miejsce zerowe równe minus jeden. suwak x  zero równy pięć. Zaznaczono prostą przecinająca oś X w punkcie minus jeden oraz oś Y w punkcie minus jeden.
Polecenie 2

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f. Określmy funkcję g wzorem gx=-fx.

R7ZbiDBXRhzuM

Naszkicuj wykres funkcji g, a następnie wyznacz:

a) zbiór wartości funkcji g,

b) wartości funkcji g dla argumentów 1, 2 oraz 3,

c) przedziały monotoniczności.

Przykład 7

Mamy daną funkcję fx=x2.

R1PuVteCOksfT

Aby na jej podstawie narysować wykres funkcji y=-fx musimy wykres funkcji fx odbić symetrycznie względem osi X.

RyDGpjxvatgzL

Otrzymujemy wtedy nową funkcję gx=-x2.

Do prawidłowego narysowania wykresu funkcji y=-fx na podstawie wykresu funkcji y=fx czasem wystarczy znaleźć współrzędne kilku punktów symetrycznych   względem osi X do danych punktów.

Przykład 8

Do wykresu funkcji f należą punkty:

A=-1, 3

B=0, -2

C=2, 2

Jeżeli funkcja gx=-fx, to do wykresu funkcji g należą odpowiednio punkty:

A'=-1, -3

B'=0, 2

C'=2, -2

Przykład 9

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f. Naszkicujemy wykres funkcji gx=fx.

R1dkpxQXL6p47

Po odbiciu symetrycznym względem osi X otrzymujemy wykres funkcji g.

R1cMCh2oy0zuT

Jeżeli narysujemy wykres funkcji y=-fx na podstawie wykresu funkcji y=fx to może zmienić się zbiór wartości funkcji.

Przykład 10

Określmy zbiór wartości funkcji gx=-fx, gdy zbiorem wartości funkcji f jest przedział -5, 3.

Po symetrycznym odbiciu funkcji y=fx względem osi X, widzimy, że zbiorem wartości funkcji gx=-fx jest przedział -3, 5.

Ważne!

Przy rysowaniu wykresu funkcjirysowanie wykresu funkcji y=−f(x)rysowaniu wykresu funkcji y=-fx na podstawie wykresu funkcji y=fx nie zmienia się dziedzina oraz miejsca zerowe funkcji.

Polecenie 3

Zapoznaj się z apletem  pokazującym tworzenie wykresu funkcji y=-fx na podstawie wykresu funkcji y=fx. Zwróć uwagę na zmieniający się wzór każdej funkcji.

REaz1H2tEFW0j
Aplet przedstawia układ współrzędnych z poziomą osią od minus 8 do siedmiu oraz pionową osią od minus 5 do pięciu. Na wykresie zaznaczono wykres funkcji g od x równy minus f od x dla wybranych przycisków. Suwakiem zmieniamy wartość x zero.

Przykład pierwszy. Przycisk. f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, wartość bezwzględna z, x, koniec wartości bezwzględnej. Funkcja ma miejsce zerowe w początku układu współrzędnych. Znajduję się w pierwszej oraz drugiej ćwiartce. Zaznaczamy x zero równe pięć. Narysowano drugą funkcję odbitą symetrycznie. Druga funkcja posiada miejsce zerowe w tym samym punkcie i znajduję się w trzeciej oraz czwartej ćwiartce.

Przykład drugi. Przycisk f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, dwa. X zero równe dwa. Wykres funkcji nie ma miejsc zerowych przechodzi przez oś Y w punkcie dwa. Suwak x zero równy dwa. Na trzeciej oraz czwartej ćwiartce pojawiają się punkty na wysokości minus dwa do wartości x równej dwa.

Przykład trzeci. Przycisk. f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, pierwiastek kwadratowy z x koniec pierwiastka. Wykres rozpoczyna swój bieg w początku układu współrzędnych i znajduję się tylko w pierwszej ćwiartce. Suwak x zero równy sześć. Na czwartej ćwiartce pojawia się odbicie symetryczne wykresu w postaci punktów do momentu x równego sześć.

Przykład czwarty. Przycisk. f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, jeden. Wykres przedstawia parabolę mającą wierzchołek w punkcie 1 na osi Y oraz ramiona skierowane w górę. Suwak x zero równy dwa. Na trzeciej i czwartej ćwiartce pojawiła się parabola o wierzchołku minus jeden i ramionami skierowanymi w dół.

Przykład piąty. Przycisk. f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, x, plus, jeden. Prosta przechodząca przez punkt 1 na osi Y mająca miejsce zerowe równe minus jeden. suwak x  zero równy pięć. Zaznaczono prostą przecinająca oś X w punkcie minus jeden oraz oś Y w punkcie minus jeden.
Polecenie 4

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji fx. Naszkicuj wykres funkcji gx=-fx.

RTqF3DQSgxDq1

Symetria względem osi Y

Poniżej omówimy przekształcenie wykresu funkcji w symetrii względem osi rzędnychodbicie symetryczne wykresu funkcji względem osi rzędnych układu współrzędnychsymetrii względem osi rzędnych układu współrzędnych .

Symetria wykresu funkcji względem osi Y
Twierdzenie: Symetria wykresu funkcji względem osi Y

Wykres funkcji y=f-x otrzymujemy przez symetryczne odbicie wykresu funkcji y=fx względem osi Y.

Do naszkicowania wykresu funkcji w symetrii względem osi Y wystarczy skorzystać z poniższej własności.

Współrzędne punktu w symetrii względem osi rzędnych układu współrzędnych
Własność: Współrzędne punktu w symetrii względem osi rzędnych układu współrzędnych

Obrazem punktu P=x,y w symetrii względem osi Y układu współrzędnych jest punkt P'=x, y.

Odbicie symetryczne wykresu funkcji f względem osi Y przedstawiono na poniższym rysunku.

RwEeLXUJvNPrp

Jeżeli po przekształceniu wykresu funkcji f przez symetrię względem osi Y układu współrzędnych, otrzymamy  wykres funkcji g, to dziedziny tych funkcji mogą się różnić, ale zbiory wartości są takie same.

Przykład 11

Dziedziną funkcji f jest zbiór -3,-1,2,4,5.

Wyznaczymy dziedzinę funkcji określonej wzorem gx=f-x.

Rozwiązanie:

Dziedziną funkcji określonej wzorem gx=f-x jest zbiór -5,-4,-2,1,3.

Jeżeli przekształcimy wykres funkcji f w symetrii względem osi rzędnych układu współrzędnych, otrzymując w ten sposób wykres funkcji g, to funkcje te mogą mieć inne  przedziały monotoniczności oraz miejsca zerowe (o ile istnieją).

Przykład 12

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f.

RzrWKpjdt4tGr

Naszkicujemy wykres funkcji określonej gx=f-x, a następnie dla funkcji g określimy:

a) dziedzinę i zbiór wartości,

b) miejsca zerowe,

c) przedziały monotoniczności.

Rozwiązanie:

Przekształcając wykres funkcji f w symetrii względem osi Y, otrzymamy wykres funkcji taki, jak na poniższym rysunku:

R1EGlHy2RcUgp

Dla funkcji g określamy:

a) dziedzinę: x oraz zbiór wartości: -,4,

b) miejsca zerowe: -3 oraz 1,

c) przedziały monotoniczności: funkcja jest rosnąca w przedziale -,-1 oraz malejąca w przedziale -1,.

Przykład 13

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f określonej dla liczb nie mniejszych  od   5.

R14OQIQ1HB5wy

Naszkicujemy wykres funkcji określonej wzorem gx=f-x, a następnie określimy miejsca zerowe i przedziały monotoniczności tej funkcji.

Rozwiązanie:

Wykres funkcji g przedstawia się następująco:

R16OSMxHogJh8

Z wykresu odczytujemy miejsce zerowe: 1.

Funkcja jest malejąca w przedziale -,5.

Przykład 14

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f.

RDaebBByo6CFR

Naszkicujemy wykres funkcji określonej wzorem gx=f-x, a następnie wyznaczymy:

a) gx>4,

b) g-2+g0.

Rozwiązanie:

Wykres funkcji g przedstawia się następująco:

R1bgXyK4NLesg

a) gx>4 dla -,-3,

b) g-2+g0=0+3=3.

Przy przekształcaniu wykresu funkcji w symetrii względem osi Y zmienia się wzór funkcji.

Mając dany wzór funkcji f, możemy wyznaczyć wzór funkcji gx=f-x.

Przykład 15

Dana jest funkcja f. Wyznaczymy wzór funkcji gx=f-x, jeżeli:

a) fx=x+1+1,

b) fx=2x1-x.

Rozwiązanie:

a) gx=f-x=-x+1+1,

b) gx=fx=2xx+1.

Polecenie 5

Uruchom aplet, a następnie przeanalizuj krok po kroku, w jaki sposób przekształcamy wykres funkcji f w symetrii względem osi Y. Za każdym razem określ dziedzinę, zbiór wartości, miejsca zerowe (o ile istnieją) oraz przedziały monotoniczności funkcji po przekształceniu jej wykresu.

R1MFFGE53d2I7
Aplet przedstawia układ współrzędnych z osią x i Y. Przyciskami wybieramy wykres funkcji g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu dla wybranych przycisków. Suwakiem zmieniamy wartość miejsc zerowych.

przykład pierwszy. Przycisk pierwszy. f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, jeden. Miejsce zerowe równe minus pięć. W ćwiartce trzeciej zaznaczono punkt nawias, minus, pięć, średnik, minus, jeden, zamknięcie nawiasu, a w czwartej ćwiartce punkt nawias, pięć, średnik, minus, jeden, zamknięcie nawiasu.

przykład drugi. Przycisk drugi. f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, dwa x. Miejsce zerowe równe dwa. Zaznaczono prostą rosnącą przechodzącą przez środek układu współrzędnych. Punktami zaznaczono prostą malejącą przechodzącą przez środek układu współrzędnych. Zaznaczono dwa punkty nawias, minus, dwa, średnik, cztery, zamknięcie nawiasu i nawias, dwa, średnik, cztery, zamknięcie nawiasu.

przykład trzeci. Przycisk trzeci. f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, nawias, x, plus, trzy, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, trzy. Przedstawia parabolę z ramionami skierowanymi w górę i wierzchołkiem w trzeciej ćwiartce. Miejsce zerowe równe trzy. Punktami zaznaczono odbitą parabolę o wierzchołku w czwartej ćwiartce z ramionami skierowanymi w górę.
Polecenie 6

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f określonej wzorem fx=x-12-2.

R1UFD3cBkU7u2

Naszkicuj wykres funkcji określonej wzorem gx=f-x, a następnie:

a) wyznacz wzór funkcji gx=f-x,

b) sprawdź, czy wartości funkcji fxgx=f-x dla argumentów 0 oraz 2 są takie same,

c) określ przedziały monotoniczności funkcji g.

1
Ćwiczenie 1

Funkcja f jest określona za pomocą tabelki:

Argumenty i wartości funkcji

x

-1

0

7

19

28

fx

11

48

-21

112

-59

RRPsuLAXmhzDX
1
Ćwiczenie 2
RMMmavyHBxQGE
Wpisz odpowiednie liczby. Zbiorem wartości funkcji f jest przedział nawias, minus, jeden przecinek dwa zamknięcie nawiasu ostrego. Wtedy zbiorem wartości funkcji g nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, minus, f nawias x zamknięcie nawiasu jest przedział nawias ostryTu uzupełnij przecinekTu uzupełnijzamknięcie nawiasu.
R1JVvttGfX8Y12
Ćwiczenie 3
Wykres funkcji g jest symetryczny do wykresu funkcji f względem osi X. Dopasuj wzór funkcji g do wzoru f, jeśli ∙ f nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, x,    g nawias x zamknięcie nawiasu, równa się 1. początek ułamka, x, minus, jeden, mianownik, x, plus, jeden, koniec ułamka, 2. początek ułamka, x, plus, jeden, mianownik, x, minus, jeden, koniec ułamka, 3. minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, x, 4. minus, jeden, minus, wartość bezwzględna z, x, plus, dwa, koniec wartości bezwzględnej, 5. wartość bezwzględna z, x, plus, dwa, koniec wartości bezwzględnej, minus, jeden, 6. minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, x, 7. pierwiastek kwadratowy z x koniec pierwiastka, minus, jeden, 8. pierwiastek kwadratowy z x koniec pierwiastka, minus, jeden
∙ f nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, minus, pierwiastek kwadratowy z x koniec pierwiastka, plus, jeden,     g nawias x zamknięcie nawiasu, równa się 1. początek ułamka, x, minus, jeden, mianownik, x, plus, jeden, koniec ułamka, 2. początek ułamka, x, plus, jeden, mianownik, x, minus, jeden, koniec ułamka, 3. minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, x, 4. minus, jeden, minus, wartość bezwzględna z, x, plus, dwa, koniec wartości bezwzględnej, 5. wartość bezwzględna z, x, plus, dwa, koniec wartości bezwzględnej, minus, jeden, 6. minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, x, 7. pierwiastek kwadratowy z x koniec pierwiastka, minus, jeden, 8. pierwiastek kwadratowy z x koniec pierwiastka, minus, jeden
∙ f nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, jeden, minus, wartość bezwzględna z, x, plus, dwa, koniec wartości bezwzględnej,     g nawias x zamknięcie nawiasu, równa się 1. początek ułamka, x, minus, jeden, mianownik, x, plus, jeden, koniec ułamka, 2. początek ułamka, x, plus, jeden, mianownik, x, minus, jeden, koniec ułamka, 3. minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, x, 4. minus, jeden, minus, wartość bezwzględna z, x, plus, dwa, koniec wartości bezwzględnej, 5. wartość bezwzględna z, x, plus, dwa, koniec wartości bezwzględnej, minus, jeden, 6. minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, x, 7. pierwiastek kwadratowy z x koniec pierwiastka, minus, jeden, 8. pierwiastek kwadratowy z x koniec pierwiastka, minus, jeden
∙ f nawias x zamknięcie nawiasu, równa się początek ułamka, jeden, minus, x, mianownik, x, plus, jeden, koniec ułamka,     g nawias x zamknięcie nawiasu, równa się 1. początek ułamka, x, minus, jeden, mianownik, x, plus, jeden, koniec ułamka, 2. początek ułamka, x, plus, jeden, mianownik, x, minus, jeden, koniec ułamka, 3. minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, x, 4. minus, jeden, minus, wartość bezwzględna z, x, plus, dwa, koniec wartości bezwzględnej, 5. wartość bezwzględna z, x, plus, dwa, koniec wartości bezwzględnej, minus, jeden, 6. minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, x, 7. pierwiastek kwadratowy z x koniec pierwiastka, minus, jeden, 8. pierwiastek kwadratowy z x koniec pierwiastka, minus, jeden
R1Rv6v1GEfH302
Ćwiczenie 4
Miejscem zerowym funkcji f jest x, równa się, minus, trzy i wykres f przecina oś Y w punkcie nawias zero, przecinek, minus, cztery zamknięcie nawiasu. Jeśli g nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, minus, f nawias x zamknięcie nawiasu, to g nawias, minus, trzy zamknięcie nawiasu, równa się 1. zero, 2. minus, cztery, 3. cztery, 4. minus, trzy, 5. trzy
g nawias zero zamknięcie nawiasu, równa się 1. zero, 2. minus, cztery, 3. cztery, 4. minus, trzy, 5. trzy
21
Ćwiczenie 5

Na rysunku przedstawiono wykresy funkcji fg.

R159diprZcOmA
RQeREBv53e9FI
Zaznacz wszystkie zdania prawdziwe. Możliwe odpowiedzi: 1. g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, f nawias, x, zamknięcie nawiasu, 2. Funkcje mają te same zbiory wartości., 3. f nawias, zero, zamknięcie nawiasu, plus, f nawias, dwa, zamknięcie nawiasu, równa się, g nawias, zero, zamknięcie nawiasu, plus, g nawias, dwa, zamknięcie nawiasu, 4. Wartości funkcji f i g dla argumentu dziesięć są liczbami przeciwnymi.
R1dYFDCpK0abq
Na podstawie wzorów funkcji: f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, wartość bezwzględna z, x, minus, dwa, koniec wartości bezwzględnej, plus, jeden oraz g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, wartość bezwzględna z, x, minus, dwa, koniec wartości bezwzględnej, minus, jeden oceń, które z poniższych zdań są prawdziwe. Możliwe odpowiedzi: 1. g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, f nawias, x, zamknięcie nawiasu, 2. Funkcje mają te same zbiory wartości., 3. f nawias, zero, zamknięcie nawiasu, plus, f nawias, dwa, zamknięcie nawiasu, równa się, g nawias, zero, zamknięcie nawiasu, plus, g nawias, dwa, zamknięcie nawiasu, 4. Wartości funkcji f i g dla argumentu dziesięć są liczbami przeciwnymi.
2
Ćwiczenie 6

Rysunek przedstawia wykres funkcji f. Określ funkcję g wzorem gx=-fx, a następnie uzupełnij luki w zdaniu.

R1XE7N3BEP5yq
RqL7NnejGdx1F
Na podstawie rysunku uzupełnij: Dziedziną funkcji g jest D indeks dolny, g, koniec indeksu dolnego, równa się 1. nawias ostry, minus, trzy, przecinek, minus, jeden zamknięcie nawiasu, 2. nawias ostry jeden przecinek trzy zamknięcie nawiasu, 3. nawias ostry, minus, dwa przecinek cztery zamknięcie nawiasu ostrego, 4. zero, 5. minus, cztery, 6. trzy, 7. minus, jeden, 8. nawias jeden przecinek trzy zamknięcie nawiasu ostrego, 9. dwa,
zaś zbiorem wartości Z W indeks dolny, g, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias ostry 1. nawias ostry, minus, trzy, przecinek, minus, jeden zamknięcie nawiasu, 2. nawias ostry jeden przecinek trzy zamknięcie nawiasu, 3. nawias ostry, minus, dwa przecinek cztery zamknięcie nawiasu ostrego, 4. zero, 5. minus, cztery, 6. trzy, 7. minus, jeden, 8. nawias jeden przecinek trzy zamknięcie nawiasu ostrego, 9. dwa, 1. nawias ostry, minus, trzy, przecinek, minus, jeden zamknięcie nawiasu, 2. nawias ostry jeden przecinek trzy zamknięcie nawiasu, 3. nawias ostry, minus, dwa przecinek cztery zamknięcie nawiasu ostrego, 4. zero, 5. minus, cztery, 6. trzy, 7. minus, jeden, 8. nawias jeden przecinek trzy zamknięcie nawiasu ostrego, 9. dwa zamknięcie nawiasu ostrego suma zbiorów nawias jeden przecinek trzy zamknięcie nawiasu ostrego.
3
Ćwiczenie 7

Rysunek przedstawia wykres funkcji f. Określ funkcję g wzorem gx=-fx i na podstawie rysunku uzupełnij puste pola.

RWVh0eYvrbw92
R2geu5cKjdhVG
Na podstawie rysunku uzupełnij: pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, razy, g nawias, minus, trzy zamknięcie nawiasu, plus, g nawias zero zamknięcie nawiasu, równa się 1. minus, cztery, 2. zero, 3. minus, dwa, 4. trzy pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, 5. cztery, 6. dwa, 7. sześć, 8. minus, sześć
g nawias, minus, pięć zamknięcie nawiasu, plus, g nawias dwa zamknięcie nawiasu, równa się 1. minus, cztery, 2. zero, 3. minus, dwa, 4. trzy pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, 5. cztery, 6. dwa, 7. sześć, 8. minus, sześć
g nawias cztery zamknięcie nawiasu, plus, g nawias, minus, jeden zamknięcie nawiasu, równa się 1. minus, cztery, 2. zero, 3. minus, dwa, 4. trzy pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, 5. cztery, 6. dwa, 7. sześć, 8. minus, sześć
3
Ćwiczenie 8

Rysunek przedstawia wykres funkcji f.

R1MuvnkTb0lhL
RgpfZA6yI72b6
Wybierz dowolne angielskie słówko ze słowniczka i zapytaj kolegę o jego znaczenie.
R1PoluRUDLDbP
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
1
Ćwiczenie 9

Rysunek przedstawia wykres funkcji f. Określ funkcję g wzorem gx=-fx, a następnie na podstawie rysunku uzupełnij luki w zdaniu.

RmMsRCHtuFraz
RI2cxBHuH1NIT
Na podstawie rysunku uzupełnij: Dziedziną funkcji g jest zbiór D indeks dolny, g, koniec indeksu dolnego, równa się 1. nawias ostry, minus, dwa przecinek trzy zamknięcie nawiasu, 2. nawias, minus, trzy przecinek cztery zamknięcie nawiasu ostrego, 3. nawias ostry, minus, trzy przecinek cztery zamknięcie nawiasu, 4. nawias, minus, trzy przecinek dwa zamknięcie nawiasu ostrego, 5. nawias ostry, minus, trzy przecinek dwa zamknięcie nawiasu,
a zbiorem wartości Z W indeks dolny, g, koniec indeksu dolnego, równa się 1. nawias ostry, minus, dwa przecinek trzy zamknięcie nawiasu, 2. nawias, minus, trzy przecinek cztery zamknięcie nawiasu ostrego, 3. nawias ostry, minus, trzy przecinek cztery zamknięcie nawiasu, 4. nawias, minus, trzy przecinek dwa zamknięcie nawiasu ostrego, 5. nawias ostry, minus, trzy przecinek dwa zamknięcie nawiasu.
1
Ćwiczenie 10

Rysunek przedstawia wykres funkcji f. Określ funkcję g wzorem gx=-fx, a następnie wskaż prawidłową odpowiedź.

RX7xW9RYwj8ip
RcXvcGA4HvZuT
Zatem suma g nawias, zero, zamknięcie nawiasu, plus, g nawias, jeden, zamknięcie nawiasu wynosi: Możliwe odpowiedzi: 1. Prawidłowa odpowiedź, 2. Nieprawidłowa odpowiedź A, 3. Nieprawidłowa odpowiedź B
2
Ćwiczenie 11

Rysunek przedstawia wykres funkcji f. Określ funkcję g wzorem gx=-fx, a następnie na podstawie rysunku wskaż prawidłowe odpowiedzi.

RHNOW0kh7Ddwv
R1RLfgcgZjrk5
Na podstawie rysunku wskaż poprawne odpowiedzi: Możliwe odpowiedzi: 1. g nawias zero zamknięcie nawiasu, równa się, dwa, 2. g nawias, minus, jeden zamknięcie nawiasu, równa się, minus, trzy, 3. g nawias jeden zamknięcie nawiasu, równa się, minus, cztery, 4. Z W indeks dolny, g, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias klamrowy, minus, trzy zamknięcie nawiasu klamrowego suma zbiorów nawias ostry, minus, jeden przecinek cztery zamknięcie nawiasu ostrego, 5. Z W indeks dolny, g, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias ostry, minus, jeden przecinek cztery zamknięcie nawiasu ostrego, 6. Z W indeks dolny, g, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias klamrowy trzy zamknięcie nawiasu klamrowego suma zbiorów nawias ostry, minus, cztery przecinek jeden zamknięcie nawiasu ostrego
2
Ćwiczenie 12

Rysunek przedstawia wykres funkcji f. Określ funkcję g wzorem gx=-fx, a następnie na podstawie rysunku uzupełnij luki w zdaniu.

R17KadrWbBB67
R6okNZiEmtv6J
Zbiorem wartości funkcji g jest zbiór Z W indeks dolny, g, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias ostryTu uzupełnij przecinekTu uzupełnijzamknięcie nawiasusuma zbiorów nawiasTu uzupełnij przecinekTu uzupełnijzamknięcie nawiasu ostrego oraz g nawias, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, równa sięTu uzupełnij.
2
Ćwiczenie 13

Rysunek przedstawia wykres funkcji f. Określ funkcję g wzorem gx=-fx, a następnie uzupełnij luki w zdaniu.

R1XE7N3BEP5yq
RqL7NnejGdx1F
Na podstawie rysunku uzupełnij: Dziedziną funkcji g jest D indeks dolny, g, koniec indeksu dolnego, równa się 1. nawias ostry, minus, trzy, przecinek, minus, jeden zamknięcie nawiasu, 2. nawias ostry jeden przecinek trzy zamknięcie nawiasu, 3. nawias ostry, minus, dwa przecinek cztery zamknięcie nawiasu ostrego, 4. zero, 5. minus, cztery, 6. trzy, 7. minus, jeden, 8. nawias jeden przecinek trzy zamknięcie nawiasu ostrego, 9. dwa,
zaś zbiorem wartości Z W indeks dolny, g, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias ostry 1. nawias ostry, minus, trzy, przecinek, minus, jeden zamknięcie nawiasu, 2. nawias ostry jeden przecinek trzy zamknięcie nawiasu, 3. nawias ostry, minus, dwa przecinek cztery zamknięcie nawiasu ostrego, 4. zero, 5. minus, cztery, 6. trzy, 7. minus, jeden, 8. nawias jeden przecinek trzy zamknięcie nawiasu ostrego, 9. dwa, 1. nawias ostry, minus, trzy, przecinek, minus, jeden zamknięcie nawiasu, 2. nawias ostry jeden przecinek trzy zamknięcie nawiasu, 3. nawias ostry, minus, dwa przecinek cztery zamknięcie nawiasu ostrego, 4. zero, 5. minus, cztery, 6. trzy, 7. minus, jeden, 8. nawias jeden przecinek trzy zamknięcie nawiasu ostrego, 9. dwa zamknięcie nawiasu ostrego suma zbiorów nawias jeden przecinek trzy zamknięcie nawiasu ostrego.
2
Ćwiczenie 14

Rysunek przedstawia wykres funkcji f. Określ funkcję g wzorem gx=-fx i na podstawie rysunku uzupełnij puste pola.

RWVh0eYvrbw92
R2geu5cKjdhVG
Na podstawie rysunku uzupełnij: pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, razy, g nawias, minus, trzy zamknięcie nawiasu, plus, g nawias zero zamknięcie nawiasu, równa się 1. minus, cztery, 2. zero, 3. minus, dwa, 4. trzy pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, 5. cztery, 6. dwa, 7. sześć, 8. minus, sześć
g nawias, minus, pięć zamknięcie nawiasu, plus, g nawias dwa zamknięcie nawiasu, równa się 1. minus, cztery, 2. zero, 3. minus, dwa, 4. trzy pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, 5. cztery, 6. dwa, 7. sześć, 8. minus, sześć
g nawias cztery zamknięcie nawiasu, plus, g nawias, minus, jeden zamknięcie nawiasu, równa się 1. minus, cztery, 2. zero, 3. minus, dwa, 4. trzy pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, 5. cztery, 6. dwa, 7. sześć, 8. minus, sześć
3
Ćwiczenie 15

Rysunek przedstawia wykres funkcji f.

R1MuvnkTb0lhL
RgpfZA6yI72b6
Wybierz dowolne angielskie słówko ze słowniczka i zapytaj kolegę o jego znaczenie.
RYFQnlKYGQCZC
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.
3
Ćwiczenie 16

Rysunek przedstawia wykres funkcji f.

RXZpLYLon79oJ
Rc6syZeotHgOj
Wysłuchaj nagrania abstraktu, wyodrębnij jego części i nadaj im tytuły.
RA2tQT0W1hOd4
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.
RL3vHuJW8lQmz1
Ćwiczenie 17
Dziedziną funkcji f jest zbiór nawias klamrowy, minus, trzy, przecinek, minus, dwa przecinek zero, przecinek, jeden przecinek cztery zamknięcie nawiasu klamrowego. Określamy funkcję g wzorem g nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, minus, f nawias x zamknięcie nawiasu. Jakie liczby należą do dziedziny funkcji g? Należą do dziedziny funkcji g: Możliwe odpowiedzi: 1. minus, cztery, 2. minus, dwa, 3. jeden, 4. minus, jeden, 5. trzy, 6. zero, 7. minus, trzy, 8. dwa, 9. cztery Nie należą do dziedziny funkcji g: Możliwe odpowiedzi: 1. minus, cztery, 2. minus, dwa, 3. jeden, 4. minus, jeden, 5. trzy, 6. zero, 7. minus, trzy, 8. dwa, 9. cztery
ROijcPq3skQVq1
Ćwiczenie 18
Funkcja f jest określona przez zbiór par nawias klamrowy nawias, minus, dwa przecinek cztery zamknięcie nawiasu, przecinek, nawias, minus, jeden przecinek pięć zamknięcie nawiasu, przecinek, nawias dwa przecinek trzy zamknięcie nawiasu, przecinek, nawias pięć przecinek zero zamknięcie nawiasu zamknięcie nawiasu klamrowego. Określamy funkcję g wzorem g nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, minus, f nawias x zamknięcie nawiasu. Wówczas funkcja g jest określona przez zbiór par: nawias 1. dwa, 2. minus, pięć, 3. jeden, 4. pięć, 5. minus, jeden, 6. minus, dwa, 7. zero, cztery zamknięcie nawiasu, nawias 1. dwa, 2. minus, pięć, 3. jeden, 4. pięć, 5. minus, jeden, 6. minus, dwa, 7. zero, pięć zamknięcie nawiasu,nawias 1. dwa, 2. minus, pięć, 3. jeden, 4. pięć, 5. minus, jeden, 6. minus, dwa, 7. zero, trzy zamknięcie nawiasu,nawias 1. dwa, 2. minus, pięć, 3. jeden, 4. pięć, 5. minus, jeden, 6. minus, dwa, 7. zero, zero zamknięcie nawiasu.
RRDDIAo0TL7DC2
Ćwiczenie 19
Zbiorem wartości funkcji f jest przedział nawias, minus, dwa przecinek trzy zamknięcie nawiasu ostrego. Określamy funkcję g wzorem g nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, f nawias, minus, x zamknięcie nawiasu. Zbiorem wartości funkcji g jest Możliwe odpowiedzi: 1. nawias, minus, dwa przecinek trzy zamknięcie nawiasu ostrego, 2. nawias ostry, minus, trzy przecinek dwa zamknięcie nawiasu, 3. nawias ostry, minus, dwa przecinek trzy zamknięcie nawiasu, 4. nawias, minus, trzy przecinek dwa zamknięcie nawiasu ostrego
2
Ćwiczenie 20

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f określonej dla liczb nie mniejszych od 2.

RG27dKe7Grfdp
RlzieSQcX3EL9
Dziedziną funkcji g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu jest przedział nawias, minus, nieskończoność, przecinekTu uzupełnijzamknięcie nawiasu ostrego. Zbiorem wartości funkcji g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, f nawias, minus, x, zamknięcie nawiasu jest przedział nawias ostryTu uzupełnij przecineknieskończoność zamknięcie nawiasu.
R1NfrvVxrtouU2
Ćwiczenie 21
Uzupełnij: Miejscem zerowym funkcji f jest x, równa się, cztery i wykres f przecina oś Y w punkcie nawias zero przecinek trzy zamknięcie nawiasu. Jeśli wykres funkcji g jest symetryczny do wykresu funkcji f względem osi Y, to
g nawias, minus, cztery zamknięcie nawiasu, równa się 1. trzy, 2. zero, 3. minus, trzy, 4. minus, cztery, 5. cztery,
g nawias zero zamknięcie nawiasu, równa się 1. trzy, 2. zero, 3. minus, trzy, 4. minus, cztery, 5. cztery.
RPGTMvKzbS85n2
Ćwiczenie 22
Wysłuchaj nagrania abstraktu i zastanów się, czego jeszcze chciałbyś się dowiedzieć w związku z tematem lekcji.
R1HG30QuyY3cf3
Ćwiczenie 23
Funkcja f ma dwa miejsca zerowe minus, jeden i trzy oraz f nawias zero zamknięcie nawiasu, równa się, piętnaście. Wykres funkcji g jest symetryczny do wykresu funkcji f względem osi f. Wtedy wartość wyrażenia siedemnaście, razy, g nawias jeden zamknięcie nawiasu, minus, dwadzieścia trzy, razy, g nawias, minus, trzy zamknięcie nawiasu, plus, g nawias zero zamknięcie nawiasu jest równa Możliwe odpowiedzi: 1. piętnaście, 2. czterdzieści, 3. dwadzieścia jeden, 4. minus, piętnaście
3
Ćwiczenie 24

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f.

RzdOuxv9EeeE0
RjB6KnhlUAXAW
Wykres funkcji g jest symetryczny do wykresu funkcji f z rysunku. Wartość wyrażenia dziewięć g nawias, minus, jeden, zamknięcie nawiasu, plus, dwanaście g nawias, zero, zamknięcie nawiasu, minus, g nawias, minus, trzy, zamknięcie nawiasu wynosi 1. minus, dwadzieścia osiem, 2. dwadzieścia osiem, 3. minus, osiem.

Słownik

przekształcenie wykresu funkcji y=-f(x)
przekształcenie wykresu funkcji y=-f(x)

symetryczne odbicie wykresu funkcji f względem osi X

rysowanie wykresu funkcji y=−f(x)
rysowanie wykresu funkcji y=−f(x)

symetryczne odbicie wykresu funkcji y=fx względem osi X

odbicie symetryczne wykresu funkcji względem osi rzędnych układu współrzędnych
odbicie symetryczne wykresu funkcji względem osi rzędnych układu współrzędnych

przekształcenie wykresu funkcji f względem osi Y - otrzymanie wykresu funkcji  g ( x ) = f ( x )