R1DHeZ97hDAu0
Rysunek przedstawia pejzaż gór skalistych z pokrywą śnieżną w słoneczny dzień.

M_R_W15_M2 Równania i nierówności wymierne

Źródło: Rohit Tandon on Unsplash.

4. Zadania tekstowe prowadzące do nierówności wymiernych

Steven Strogatz w książce Szczęśliwy X, (wyd. Warszawa 2014) pisze:

… operowanie wzorami to mieszanka sztuki i nauki. Zamiast zajmować się konkretnym x, obracamy relacjami, które nie przestają obowiązywać nawet wtedy, gdy zmienimy występujące w nich liczby.[…] Wzory, o których mówimy, mogą wyrażać wzorce liczbowe eleganckie same w sobie – i wtedy algebra styka się ze sztuką – ale mogą również ukazywać relacje liczbowe pochodzące z rzeczywistego świata, jak to ma miejsce w wypadku praw przyrody dotyczących spadających obiektów lub orbit planetarnych czy genetyki. Tu algebra styka się z naukami przyrodniczymi.

Aby więc dotknąć sztuki lub nauk przyrodniczych przy pomocy narzędzi matematycznych, ważna jest umiejętność operowania wyrażeniami algebraicznymi, w tym – wyrażeniami wymiernymi.

W tym materiale przeanalizujesz i rozwiążesz zadania, które wymagają zapisania i/lub rozwiązania nierówności wymiernej oraz wykorzystania zbioru jej rozwiązań w szerszym kontekście.

Twoje cele
  • Przetworzysz informacje tekstowe zawarte w zadaniu na zapis symboliczny w postaci nierówności wymiernej.

  • Ustalisz model matematyczny i wybierzesz strategię rozwiązania problemu.

  • Dokonasz analizy rozwiązania, zbadasz jego sensowność, wyciągniesz wnioski.

Nierówność wymierna
Definicja: Nierówność wymierna

Nierównością wymierną nazywamy nierówność postaci: WxVx>0 lub WxVx<0, lub WxVx0, lub WxVx0, gdzie WxVx są wielomianami i Vx nie jest wielomianem zerowym.

Nierówności równoważne
Definicja: Nierówności równoważne

Dwie nierówności wymierne określone w tej samej dziedzinie nazywamy równoważnymi, jeżeli mają te same zbiory rozwiązań.

Dopełnienie zbioru
Definicja: Dopełnienie zbioru

Jeżeli zbiór A zawiera się w zbiorze , to dopełnieniem zbioru A do zbioru nazywamy zbiór i oznaczamy go symbolem A'.

Przykład 1

Zbiór A jest zbiorem rozwiązań nierówności: 2x+1x+11, a zbiór B zbiorem rozwiązań nierówności: 2-2xx+2-3. Wyznacz zbiory: A, B, A'=RA, B'=RB, AB, AB, AB oraz BA.

Rozwiązanie:

W celu wyznaczenia poszukiwanych zbiorów kolejno rozwiążemy nierówności:

A

B

2x+1x+11

2-2xx+2-3

• określamy dziedzinę nierówności:

x-1

x-2

• odejmujemy liczbę 1 od obu stron nierówności:

• dodajemy liczbę 3 do obu stron nierówności:

2x+1x+1-10

2-2xx+2+30

• sprowadzamy wyrażenia do wspólnego mianownika:

2x+1x+1-x+1x+10

2-2xx+2+3x+2x+20

• doprowadzamy ułamek do postaci nieskracalnej:

2x+1-x-1x+10

2-2x+3x+6x+20

xx+10

x+8x+20

• zamieniamy otrzymany ułamek na postać iloczynową, co wynika z identyczności znaku ilorazu i znaku iloczynuidentyczność znaku ilorazu i iloczynuidentyczności znaku ilorazu i znaku iloczynu:

xx+10

x+8x+20

• sporządzamy ilustrację graficzną nierówności i odczytujemy jej rozwiązania z uwzględnieniem ustalonej dziedziny:

RYGtUsIqyRB96

x-,-10,

R1eaozcyqX3Zz

x-8,-2

A=-,-10,

B=-8,-2

Rc4QuuEWBnjMD

A'=A=-1,0

B'=B=-,-8-2,

AB=A, ponieważ zbiór B jest podzbiorem A

AB=B, ponieważ zbiór B jest podzbiorem A

AB=-,-8-2,-10,

BA=

W celu wyznaczenia poszukiwanych zbiorów kolejno rozwiążemy nierówności:

Zacznamy od określenia dziedziny nierówności 2x+1x+11, czyli x-1.

Odejmujemy liczbę 1 od obu stron nierówności:

2x+1x+1-10.

Sprowadzamy wyrażenie do wspólnego mianownika

2x+1x+1-x+1x+10,

a następnie doprowadzamy ułamek do postaci nieskracalnej

2x+1-x-1x+10,

2-2x+3x+6x+20.

Zamieniamy otrzymany ułamek na postać iloczynową, co wynika z identyczności znaku ilorazu i znaku iloczynuidentyczność znaku ilorazu i iloczynuidentyczności znaku ilorazu i znaku iloczynuą

xx+10.

Sporządzamy ilustrację graficzną nierówności i odczytujemy jej rozwiązania z uwzględnieniem ustalonej dziedziny.

Na rysunku przedstawiona jest pozioma oś X oraz wykres funkcji w kształcie paraboli z ramionami skierowanymi do góry przecinający podaną oś w punkcie -1 , który nie należy do rozwiązania oraz w punkcie 0, który należy do rozwiązania. Na lewo od argumentu -1 wykres znajduje się nad osią X i oznaczono ten fragment plusami oraz na prawo od argumentu 0 wykres również znajduje się na osią X i oznaczono ten obszar plusami.

A=-,-10,.

Przejdziemy do wzynaczenia zbioru B.

Ponownie zaczniemy od wyznaczenia dziedziny nierówności 2-2xx+2-3, czyli x-2.

Dodajemy liczbę 3 do obu stron nierówności:

2-2xx+2+30.

Sprowadzamy wyrażenie do wspólnego mianownika

2-2xx+2+3x+2x+20,

a następnie doprowadzamy ułamek do postaci nieskracalnej

x+8x+20.

Zamieniamy otrzymany ułamek na postać iloczynową, co wynika z identyczności znaku ilorazu i znaku iloczynuidentyczność znaku ilorazu i iloczynuidentyczności znaku ilorazu i znaku iloczynu.

x+8x+20

Sporządzamy ilustrację graficzną nierówności i odczytujemy jej rozwiązania z uwzględnieniem ustalonej dziedziny:

Na rysunku przedstawiona jest pozioma oś X oraz wykres funkcji w kształcie paraboli z ramionami skierowanymi do góry przecinający podaną oś w punkcie -8, który należy do rozwiązania oraz w punkcie -2, który nie należy do rozwiązania. Część wykresu znajduje się pod osią X między argumentem -8-2 i oznaczono ten obszar trzema minusami.

B=-8,-2.

Stworzymy ilustrację graficzną przedstawiającą obydwa zbioru na wspólnej osi X:

Na rysunku przedstawiona jest pozioma  oś X od minus ośmiu do dwóch. Nad osią zaznaczone są zbiory A oraz B. Zbiór A składa się z dwóch półprostych. Pierwsza półprosta leży nad osią X od minus nieskończoności do punktu -1, który nie należy do zbioru A . Druga prosta również leżąca nad osią X zaczyna się w punkcie 0, który należy do zbioru A i kończy w plus nieskończoności. Odcinek oznaczający zbiór B leży nad argumentem -8, który należy do zbiory B  i kończy się nad argumentem -2 nie należącym do zbioru B.

Zatem

A'=A=-1,0 oraz B'=B=-,-8-2,.

Następnie

AB=A, ponieważ zbiór B jest podzbiorem A,

AB=B, ponieważ zbiór B jest podzbiorem A,

AB=-,-8-2,-10,,

BA=.

Przykład 2

Dla jakich liczb ab spełniona jest nierówność: ab+2>-ba?

Rozwiązanie

Ustalamy, że liczby ab muszą być różne od zera:
zał.: a0b0

Stosujemy przekształcenia równoważneprzekształcenia równoważne nierównościprzekształcenia równoważne aż uzyskamy najprostszą postać nierówności:

ab+2+ba0

a2+2ab+b2ab0

a+b2ab0

W liczniku ułamka otrzymaliśmy kwadrat sumy, który jest nieujemny dla dowolnych liczb rzeczywistych. Mianownik zaś jest dodatni dla liczb ab o jednakowych znakach.

Zatem nierówność jest spełniona dla liczb ab o równych znakach (obie dodatnie lub obie ujemne) oraz dowolnej pary liczb przeciwnych, tzn. a=-b. W tym ostatnim przypadku badany ułamek przyjmuje wartość zero.

Przykład 3

Przedsiębiorca rozważa zastosowanie jednej z dwóch linii produkcyjnych. Uruchomienie linii L1 kosztuje 780 , a koszt produkcji każdej sztuki produktu wynosi 14 . W przypadku linii L2 wartości te wynoszą odpowiednio 560 20 .

  1. Ile minimalnie sztuk produktu trzeba wyprodukować korzystając z L1, a ile korzystając z L2, aby średni koszt produkcji 1 sztuki był niższy niż 40 ?

  2. Przy jakiej wielkości produkcji średni koszt produkcji 1 sztuki jest niższy przy użyciu linii L1?

  3. Zakładając, że cena sprzedaży 1 sztuki produktu wynosi 50  oraz, że przedsiębiorca sprzeda wszystkie wyprodukowane egzemplarze, oblicz wielkość produkcji dla każdej z linii, która zagwarantuje dodatni zysk.

Rozwiązanie:

Przyjmijmy oznaczenie: x – wielkość produkcji w sztukach, x+.

Średni koszt produkcji 1 sztuki wynosi:

L1

L2

780+14xx

560+20xx

780+14xx<40

560+20xx<40

W toku rozwiązania tych nierówności wymiernych można pomnożyć obie strony nierówności przez x, ponieważ pozwala na to założenie dotyczące znaku zmiennej x:

780+14x<40x
26x>780
x>30

560+20x<40x
20x>560
x>28

a) Należy wyprodukować przynajmniej 31 szt. produktu.

a) Należy wyprodukować przynajmniej 29 szt. produktu.

Dysponując podanymi informacjami tworzymy, a następnie rozwiązujemy nierówność wymierną:

780+14xx<560+20xx
780+14x<560+20x
6x>220
x>3623

b) Niższy średni koszt produkcji 1 szt. przy użyciu linii L1 uzyskamy przy prodykcji minimum 37 szt.

Zakładając, że cena sprzedaży 1 szt. produktu wynosi 50 , przy sprzedaży x sztuk osiągnięty zostanie przychód 50x. Zatem zysk uzyskany przez przedsiębiorcę po sprzedaży x sztuk można wyrazić wzorem:

L1

L2

50x-780+14xx

50x-560+20xx

Wielkość produkcji gwarantującą osiągnięcie dodatniego zysku obliczymy rozwiązując nierówności:

50x-780+14xx>0

50x-560+20xx>0

50x2-780-14x>0
50x2-14x-780>0
25x2-7x-390>0
Δ=49+39000=39049
Δ197,61
x1=-b-Δ2a7-197,6150, x2=-b+Δ2a7+197,6150
x1-3,81, x24,09

RuCI3vnKpdXVS

50x2-560-20x>0
50x2-20x-560>0
5x2-2x-56>0
Δ=4+1120=1124
Δ33,53
x1=-b-Δ2a2-33,5110, x2=-b+Δ2a2+33,5310
x1-3,15, x23,55

RlWo0FCTxHUwV

Minimalna wielkość produkcji gwarantująca dodatni zysk to 5 sztuk produktu.

Minimalna wielkość produkcji gwarantująca dodatni zysk to 4 sztuki produktu.

  1. Zaczniemy od wyznaczenia ile minimalnie sztuk produktu trzeba wyprodukować korzytając z L1 aby średni koszt produkcji 1 sztuki był niższy niż 40 .

    26x>780
    x>30.

    20x>560
    x>28.

  2. Dysponując informacjami z podpunktu (a), tworzymy, a następnie rozwiązujemy nierówność wymierną:

    780+14xx<560+20xx
    780+14x<560+20x
    6x>220
    x>3623

    Zatem niższy średni koszt produkcji 1 szt. przy użyciu linii L1 uzyskamy przy prodykcji minimum 37 sztuk.

  3. Zakładając, że cena sprzedaży 1 szt. produktu wynosi 50 , przy sprzedaży x sztuk osiągnięty zostanie przychód 50x. Zatem zysk uzyskany przez przedsiębiorcę po sprzedaży x sztuk można wyrazić dla lini L1 wzorem

    50x-780+14xx.

    Wielkość produkcji gwarantującą osiągnięcie dodatniego zysku obliczymy rozwiązując nierówności:

    50x2-780-14x>0
    50x2-14x-780>0
    25x2-7x-390>0
    Δ=49+39000=39049
    Δ197,61
    x1=-b-Δ2a7-197,6150, x2=-b+Δ2a7+197,6150
    x1-3,81, x24,09.

    Sporządzamy ilustrację graficzną nierówności i odczytujemy jej rozwiązania z uwzględnieniem ustalonej dziedziny

    Na rysunku przedstawiona jest pozioma oś X oraz wykres funkcji w kształcie paraboli z ramionami skierowanymi do góry przecinający podaną oś w punktach -3,81 oraz 4,09, które nie należą do rozwiązania. Na lewo od argumentu-3,81 wykres znajduje się nad osią X i oznaczono ten fragment D oraz na prawo od argumentu 4,09 wykres również znajduje się na osią X i oznaczono ten obszar plusami.

    Stąd minimalna wielkość produkcji gwarantująca dodatni zysk to 5 sztuk produktu.

    Przejdziemy do wyznaczenia minimalnej wielości produkcji gwarantującej dodatni zysk dla lini L2. Zakładając wszystko jak dla lini L1 zysk uzyskany przez przedsiębiorcę po sprzedaży x sztuk można wyrazić wzorem

    50x-560+20xx.

    Wielkość produkcji gwarantującą osiągnięcie dodatniego zysku obliczymy rozwiązując nierówności:

    50x2-560-20x>0
    50x2-20x-560>0
    5x2-2x-56>0
    Δ=4+1120=1124
    Δ33,53
    x1=-b-Δ2a2-33,5110, x2=-b+Δ2a2+33,5310
    x1-3,15, x23,55.

    Sporządzamy ilustrację graficzną nierówności i odczytujemy jej rozwiązania z uwzględnieniem ustalonej dziedziny.

    Na rysunku przedstawiona jest pozioma oś X oraz wykres funkcji w kształcie paraboli z ramionami skierowanymi do góry przecinający podaną oś w punktach -3,15 oraz 3,55, które nie należą do rozwiązania. Na lewo od argumentu -3,15 wykres znajduje się nad osią X i oznaczono ten fragment D oraz na prawo od argumentu 3,55 wykres również znajduje się na osią X i oznaczono ten obszar plusami.

    Stąd minimalna wielkość produkcji gwarantująca dodatni zysk to 4 sztuki produktu.

Polecenie 1

Zapoznaj się z animacją, następnie spróbuj rozwiązać zadania zamieszczone w poleceniach.

Re8ftUNtSfqHD
Film nawiązujący do treści materiału dotyczącej równań i nierówności.
Polecenie 2

Motorowerzysta pokonuje drogę z miasta A do miasta B ze średnią prędkością V1, natomiast pokonując drogę powrotną z B do A (tą samą trasą), porusza się z prędkością V2. Aby obliczyć średnią prędkość Vśr motorowerzysty na trasie z A do B i z powrotem należy posłużyć się średnią harmoniczną, która jest statystyczną miarą położenia stosowaną wtedy, gdy dane przedstawione są w postaci względnej, tzn. w przeliczeniu na stałą jednostkę innej zmiennej np. prędkość wyrażona w kmh. Średnią harmoniczną liczb dodatnich definiujemy jako odwrotność średniej arytmetycznej z odwrotności danych. Poniżej zapisano wzór na prędkość średnią motorowerzysty w opisanej sytuacji z zastosowaniem definicji średniej harmonicznej dla prędkości V1 oraz V2:

Vśr=11V1+1V22

  1. Zapisz powyższy wzór w najprostszej postaci.

  2. Wiedząc, że motorowerzysta poruszał się z A do B ze średnią prędkością 40 kmh, oblicz z jaką minimalną prędkością powinien wracać, aby na całej trasie tam i z powrotem osiągnąć średnią prędkość przynajmniej 48 kmh.

Polecenie 3

Rezystancja, czyli opór elektryczny, to wielkość charakteryzująca relację między napięciem a natężeniem prądu elektrycznego w obwodach prądu stałego (źródło: Wikipedia).

Jak wiesz z fizyki układy rezystorów (oporników) mogą powstawać w połączeniach szeregowych lub równoległych. W przypadku tych ostatnich połączeń opór zastępczy dwóch i więcej rezystorów wyraża się wzorem:

RXwthWqOCok9y

1R=1R1+1R2

R1MsvWXAciCJq

1R=1R1+1R2++1Rn

Mając do dyspozycji oporniki o rezystancji R1=50 Ω (omów) oraz R2=60 Ω, dobierz maksymalną rezystancję trzeciego opornika (R3) tak, aby opór zastępczy R wyrażony liczbą całkowitą był nie większy niż 21 Ω.

R1IixA7QkWW6T1
Ćwiczenie 1
Łączenie par. . dziedziną funkcji f nawias, x, zamknięcie nawiasu jest zbiór. Możliwe odpowiedzi: , . miejscem zerowym funkcji f nawias, x, zamknięcie nawiasu jest. Możliwe odpowiedzi: , . współczynniki m i n wynoszą odpowiednio. Możliwe odpowiedzi: ,
1
Ćwiczenie 2
R17yYQgWKVe21
Łączenie par. . Wartość funkcji f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, początek ułamka, dwa, mianownik, x, minus, trzy, koniec ułamka są mniejsze od wartości funkcji g nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, początek ułamka, cztery, mianownik, dwa x, plus, jeden, koniec ułamka dla nieskończenie wielu argumentów naturalnych.. Możliwe odpowiedzi: prawda, fałsz. Najmniejszą liczbą naturalną, która nie spełnia nierówności f nawias, x, zamknięcie nawiasu, mniejszy niż, g nawias, x, zamknięcie nawiasu jest x, równa się, trzy.. Możliwe odpowiedzi: prawda, fałsz. Ilustracja graficzna przedstawia wykresy funkcji y, równa się, f nawias, x, zamknięcie nawiasu i y, równa się, g nawias, x, zamknięcie nawiasu.. Możliwe odpowiedzi: prawda, fałsz
R1HMoNnLIrI2S
R1BEPJr4Z8YIN2
Ćwiczenie 3
Dopełnieniem zbioru będącego rozwiązaniem nierówności jest zbiór początek ułamka, x, plus, jeden, mianownik, trzy, minus, x, koniec ułamka, mniejszy równy, x jest zbiór: Możliwe odpowiedzi: 1. nawias klamrowy jeden zamknięcie nawiasu klamrowego suma zbiorów nawias trzy, przecinek, nieskończoność zamknięcie nawiasu, 2. nawias klamrowy jeden zamknięcie nawiasu klamrowego suma zbiorów nawias ostry trzy, przecinek, nieskończoność zamknięcie nawiasu, 3. nawias, minus, nieskończoność, przecinek, jeden zamknięcie nawiasu suma zbiorów nawias jeden przecinek trzy zamknięcie nawiasu, 4. nawias, minus, nieskończoność, przecinek, trzy zamknięcie nawiasu
2
Ćwiczenie 4

Udowodnij, że jeśli x25x0 to 25x+12x-85x230.

R1YLq2dbLmj2F2
Ćwiczenie 5
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
2
Ćwiczenie 6

Tata Adama jest o 6 lat starszy od jego mamy. Stosunek wieku rodziców Adama jest mniejszy niż 89. Rozstrzygnij, czy jest możliwe, aby rodzice Adama mieli w sumie 100 lat.

3
Ćwiczenie 7

Wyznacz wszystkie wartości parametru k, dla których największa wartość funkcji fxk2-4x2+4kx-1 jest nie większa niż -1.

3
Ćwiczenie 8

Działkę w kształcie prostokąta o polu S=900 m2 należy ogrodzić ze wszystkich stron tak, by koszt ogrodzenia był mniejszy niż 4800 . Jakie powinny być wymiary tej działki, jeśli jeden bok ogrodzimy jest  parkanem w cenie 140 m, a pozostałe boki siatką w cenie 20 m?

Słownik

przekształcenia równoważne nierówności
przekształcenia równoważne nierówności

są to przekształcenia, w wyniku których otrzymujemy nierówności równoważne. Należą do nich: dodawanie/odejmowanie liczb lub wyrażeń do obu stron nierówności; mnożenie obu stron nierówności przez liczbę dodatnią lub wyrażenie stale dodatnie; mnożenie stron nierówności przez liczbę ujemną lub wyrażenie stale ujemne – w tym ostatnim przypadku otrzymujemy nierówność o zwrocie przeciwnym w stosunku do nierówności, którą przekształcamy

identyczność znaku ilorazu i iloczynu
identyczność znaku ilorazu i iloczynu

w przypadku nierówności wymiernych prawdziwe są także następujące przekształcenia równoważne dla wszystkich liczb rzeczywistych x, dla których Vx0:

WxVx>0Wx·Vx>0

WxVx<0Wx·Vx<0

WxVx0Wx·Vx0

WxVx0Wx·Vx0