M_R_W15_M2 Równania i nierówności wymierne
3. Nierówności wymierne
Załóżmy że firma zaczęła produkować rowery, które zamierza sprzedać. Przewidywany zysk ze sprzedaży rowerów można przedstawić za pomocą funkcji:
, gdzie to liczba sprzedanych rowerów.

Oczywiście właściciel firmy chce wiedzieć ile rowerów musi sprzedać, aby zysk był większy niż zero. Zatem musi rozwiązać nierówność wymierną:
.
W tym materiale nauczymy się rozwiązywać nierówności wymierne typu: , , , , gdzie , są wielomianami i .
Przypomnij sobie, jak rozwiązuje się równania wymierne typu , gdzie , są wielomianami i oraz nierówności wielomianowe.
Rozwiążesz proste nierówności wymierne.
Rozwiążesz nierówności wymierne, w których w liczniku i w mianowniku występuje jednomian.
Rozwiążesz nierówności wymierne kilkoma sposobami.
Nierównością wymierną z niewiadomą nazywamy nierówność, którą można sprowadzić do postaci
lub lub lub ,
gdzie , są wielomianami, przy czym jest wielomianem co najmniej pierwszego stopnia i .
Przykłady nierówności wymiernych:
, gdzie ,
, gdzie ,
, gdzie ,
, gdzie ,
, gdzie .
Nierówność wymierną rozwiązujemy najczęściej doprowadzając ją do postaci wielomianowej, przy wyznaczonej dziedzinie nierówności wymiernejdziedzinie nierówności wymiernej.
,
,
,
.
Zatem przy rozwiązywaniu nierówności wymiernych, często będziemy korzystać z powyższego twierdzenia.
Czy nierówność
możemy obustronnie pomnożyć przez ?
Oczywiście, że nie!
Zauważmy, że wyrażenie występujące w mianowniku nie ma określonego znaku. Wyrażenie nie jest zawsze dodatnie, bądź ujemne.
Natomiast, jeśli zadanie brzmi:
Rozwiąż nierówność dla .
Wówczas możemy nierówność pomnożyć obustronie przez , bo .
Stąd
Uwaga nie zmieniamy zwrot nierówności, ponieważ wyrażenie jest dodatnie, czyli
,
.
Uwzględnijmy założenie:
.
Zbiorem rozwiązań nierówności w tym przypaku jest zbiór .
Rozwiąż nierówność dla .
Wówczas możemy nierówność pomnożyć obustronnie przez , bo .
Stąd
Uwaga! – zmieniamy zwrot nierówności, ponieważ wyrażenie jest ujemne, czyli
,
.
Uwzględnijmy założenie:
.
Zbiorem rozwiązań nierówności w tym przypadku jest zbiór .
Rozwiążemy nierówność .
Na początku rozwiązywania nierówności wymiernej musimy podać założenia.
Założenie: (mianownik nie może przyjmować wartości równej zero), czyli .
Korzystamy z równoważności:
.
wtedy i tylko wtedy, gdy i .
Wówczas i .
Uwzględniając założenia podajemy rozwiązanie nierówności wymiernej.

Odpowiedź: Zbiorem rozwiązań nierówności jest zbiór .
Kolejną nierówność rozwiążemy na dwa sposoby.
Rozwiążemy następującą nierówność .
Zawsze na początku rozwiązywania zadania musimy podać założenia, czyli .
.
sposób rozwiązania nierówności wymiernej:
Sprowadzamy nierówność do postaci .
, skąd
, zatem
.
Zapisujemy nierówność w postaci równoważnej nierówności iloczynowej
,
.
Odczytujemy miejsca zerowe wielomianu oraz uwzględniając dziedzinę, szkicujemy jego wykres.
Rlok9A0mkGvy4 
Uwzględniamy dziedzinę , która w tym wypadku nie wpływa na rozwiązanie. Zatem zbiorem rozwiązań nierówności jest zbiór .
sposób rozwiązania nierówności wymiernej:
Zauważmy, że wielomian występujący w mianowniku przyjmuje wartości dodatnie, jak i ujemne. Zatem nie możemy nierówności pomnożyć obustronnie przez . Pomnożmy obie strony nierówności przez wyrażenie . Wówczas, przy przyjętych założeniach, zwrot nierówności nie ulegnie zmianie, bo .
,
,
.
Wyłączamy wspólny czynnik przed nawias
,
,
,
.
Następnie postępujemy analogicznie jak powyżej, czyli wielomian ma dwa pierwiastki jednokrotne: , .
Rlok9A0mkGvy4 
Uwzględniamy dziedzinę , która w tym wypadku nie wpływa na rozwiązanie. Zatem zbiorem rozwiązań nierówności jest zbiór .
Zwróćmy uwagę na to, że przy rozwiązywaniu nierówności wymiernej drugim sposobem, nie możemy mnożyć obustronnie nierówności przez mianownik wyrażenia wymiernego, jeśli nie wiemy jaki on ma znak, czy ujemny czy dodatni. Jeśli znak mianownika byłby ujemny, to po pomnożeniu nierówności przez ten mianownik, musielibyśmy zmienić zwrot nierówności.
Rozwiążemy nierówność .
Podajmy założenie: , czyli .
.
Korzystając ze wzoru skróconego mnożenia otrzymujemy
.
Po skróceniu wyrażenia przez mamy
,
i .
Uwzględniając dziedzinę szkicujemy wykres.

Odpowiedź: Zbiorem rozwiązań nierówności jest zbiór .
Rozwiązując nierówność wymierną, pamiętajmy o wyznaczeniu dziedziny.
Algorytm rozwiązywania nierówności wymiernych
sposób:
Wyznaczamy dziedzinę nierówności wymiernejdziedzinę nierówności wymiernej.
Sprowadzamy nierówność do postaci ogólnej - przenosimy wszystkie wyrażenia na jedną stronę nierówności.
Wykonujemy wskazane działania.
Nierówność wymierną rozwiązujemy doprowadzając ją do równoważnej postaci wielomianowej przy wyznaczonej dziedzinie nierówności wymiernejdziedzinie nierówności wymiernej (zastępujemy iloraz iloczynem z uwzględnieniem założeń).
Wyznaczamy pierwiastki wielomianupierwiastki wielomianu oraz szkicujemy wykres.
Z wykresu odczytujemy zbiór rozwiązań danej nierówności.
Wyznaczamy rozwiązanie nierówności wymiernej uwzględniając dziedzinę.
sposób:
Wyznaczamy dziedzinę nierówności wymiernejdziedzinę nierówności wymiernej.
Mnożymy obustronnie nierówność przez kwadrat mianownika lub przez inne wyrażenia, których znak jest jednoznacznie określony.
Wykonujemy wskazane działania.
Wyznaczamy pierwiastki wielomianu oraz szkicujemy wykres.
Z wykresu odczytujemy zbiór rozwiązań danej nierówności.
Wyznaczamy rozwiązanie nierówności wymiernej uwzględniając dziedzinę.
Zapoznaj się z przykładem przedstawionym w infografice, a następnie wykonaj polecenie 2 i 3.
Rozwiąż nierówność wymierną dwoma sposobami.

W roku rekordzistą w przepłynięciu Zatoki Płuckiej był Petar Stoychev (Bułgaria). Kilkunastokrotny Mistrz Świata na dystansie pokonał dystans ponad z Helu do Gdyni w ciągu .
Wodolot to jednostka pływająca służąca do przewozu pasażerów, np. między miejscowościami Gdynia–Hel.
Załóżmy, że wodolot musi przepłynąć z Gdyni do Helu w czasie krótszym niż .

Jaka powinna być średnia prędkość wodolotu?
Aby odpowiedzieć na to pytanie, musimy posłużyć się nierównością wymierną:
, gdzie to prędkość wodolotu.
Załóżmy, że wodolot musi przepłynąć z Gdyni do Helu w czasie krótszym niż .
Rozwiążmy nierówność , gdzie to prędkość wodolotu.
Zauważmy, że .
Wówczas
,
gdzie
,
.
Wodolot przepłynie z Gdyni do Helu w czasie krótszym niż , gdy średni prędkość wodolotu będzie większa niż .
Rozwiążmy nierówność .
Wyrażenie zapisane w nierówności jest określone, gdy .
.
Rozwiążemy nierówność wymierną sposobem.
Skorzystajmy z poniższej równoważność:
.
Wówczas otrzymujemy
.
Zatem .
Rozwiązaniem nierówności jest przedział .
Rozwiążemy nierówność .
Rozwiązując powyższą nierówność nie możemy zapomnieć o założeniach. Zatem , czyli .
.
Następnie rozwiązujemy nierówność , wykonując działania na potęgach po lewej stronie nierówności.
Stąd .
Pomnóżmy obie strony nierówności przez . Zauważmy, że , więc zwrot nierówności nie ulega zmianie.
Wówczas ,
.
Wyłączmy przed nawias
.
Wielomian ma dwa pierwiastki jednokrotne: oraz .
Uwzględniając dziedzinę nierówności wymiernejdziedzinę nierówności wymiernej szkicujemy wykres.

Zbiorem rozwiązań nierówności jest zbiór .
Funkcja określona jest wzorem . Wyznaczmy te argumenty, dla których funkcja przyjmuje niemniejsze wartości niż funkcja .
Rozwiążemy nierówność .
.
Pomnóżmy obustronnie nierówność wymierną przez , bo .
Zwrot nierówności nie ulegnie zmianie
,
,
.
Skorzystajmy ze wzoru skróconego mnożenia
.
Wówczas
.
Wielomian ma jeden jednokrotny pierwiastek: .
Uwzględniając szkicujemy wykres.

Zbiorem rozwiązań nierówności jest zbiór .
Zapoznaj się z przykładem przedstawionym na infografice, a następnie wykonaj polecenie 2 i 3.
1. a indeks górny, r, koniec indeksu górnego, razy, a indeks górny, s, koniec indeksu górnego, równa się, a indeks górny, r, plus, s, koniec indeksu górnego
2. nawias, a indeks górny, r, koniec indeksu górnego, zamknięcie nawiasu, indeks górny, s, koniec indeksu górnego, równa się, a indeks górny, r, razy, s, koniec indeksu górnego
3. początek ułamka, a indeks górny, r, koniec indeksu górnego, mianownik, a indeks górny, s, koniec indeksu górnego, koniec ułamka, równa się, a indeks górny, r, minus, s, koniec indeksu górnego. Zapiszmy nierówność początek ułamka, minus, pięć x indeks górny, sześć, koniec indeksu górnego, mianownik, x indeks górny, pięć, koniec indeksu górnego, koniec ułamka, większy równy, początek ułamka, minus, dwadzieścia x indeks górny, siedem, koniec indeksu górnego, mianownik, x indeks górny, osiem, koniec indeksu górnego, koniec ułamka. Korzystając z własności potęg, otrzymujemy minus, pięć x większe bądź równe ilorazowi nawias, minus, dwadzieścia, zamknięcie nawiasu oraz x. Zapiszmy x, mniejszy równy, początek ułamka, cztery, mianownik, x, koniec ułamka. Dzielimy obustronnie nierówność przez liczbę ujemną: nawias, minus, pięć zamknięcie nawiasu. Zatem zmieniamy zwrot nierówności. Otrzymujemy x, mniejszy równy, początek ułamka, cztery, mianownik, x, koniec ułamka. Pomnóżmy obustronnie nierówność przez wyrażenie: x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego. Dla x, nie równa się, zero: x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, większy niż, zero, zatem zwrot nierówności się nie zmieni. Zapisujemy x indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, mniejszy równy, cztery x. Przenieśmy wszystkie wyrażenia na jedną stronę nierówności. Otrzymamy x indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, minus, cztery x, mniejszy równy, zero. Wyłączamy x przed nawias. Otrzymujemy x nawias, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, cztery, zamknięcie nawiasu, mniejszy równy, zero. Korzystamy ze wzoru skróconego mnożenia a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, nawias, a, minus, b, zamknięcie nawiasu, nawias, a, plus, b, zamknięcie nawiasu. Doprowadzamy nierówność do najprostszej postaci. Pamiętając o tym, aby wielomian był zapisany w postaci iloczynowej. Otrzymujemy x nawias, x, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, nawias, x, plus, dwa, zamknięcie nawiasu, mniejszy równy, zero. Uwzględniają dziedzinę liczby rzeczywiste, minus, nawias klamrowy, zero, zamknięcie nawiasu klamrowego szkicujemy wykres W. Wykres dla wielomianu W nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, x nawias, x, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, nawias, x, plus, dwa, zamknięcie nawiasu wygląda następująco. Na poziomej osi X zaznaczono liczby -2, 0, oraz dwa. Wykres biegnie od minus nieskończoności pod osią X i przecina wykres w zamalowanym punkcie minus dwa. Następnie biegnie nad osią X i ponownie przecina oś w niezamalowanym punkcie zero. Stąd biegnie pod osią X, a następnie przecina oś X w zamalowanym punkcie dwa. Następnie biegnie nad osią X do plus nieskończoności. Odpowiedź. Skoro x, nie równa się, zero, to rozwiązaniem nierówności wymiernej jest zbiór nawias, minus, nieskończoność, średnik, minus, dwa, większy niż, suma zbiorów nawias zero, średnik, dwa, większy niż.
Uzupełnij zdania.
początek ułamka, jeden, mianownik, x indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, koniec ułamka, większy niż, zero jest 1. zbiór liczb rzeczywistych z wyjątkiem zera, 2. zbiór liczb rzeczywistych dodatnich, 3. zbiór liczb rzeczywistych ujemnych, 4. zbiór liczb rzeczywistych ujemnych, 5. zbiór liczb rzeczywistych dodatnich, 6. zbiór pusty, 7. zbiór liczb rzeczywistych dodatnich.
początek ułamka, jeden, mianownik, x indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, koniec ułamka, mniejszy niż, zero jest 1. zbiór liczb rzeczywistych z wyjątkiem zera, 2. zbiór liczb rzeczywistych dodatnich, 3. zbiór liczb rzeczywistych ujemnych, 4. zbiór liczb rzeczywistych ujemnych, 5. zbiór liczb rzeczywistych dodatnich, 6. zbiór pusty, 7. zbiór liczb rzeczywistych dodatnich.
początek ułamka, jeden, mianownik, x indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, koniec ułamka, większy równy, zero jest 1. zbiór liczb rzeczywistych z wyjątkiem zera, 2. zbiór liczb rzeczywistych dodatnich, 3. zbiór liczb rzeczywistych ujemnych, 4. zbiór liczb rzeczywistych ujemnych, 5. zbiór liczb rzeczywistych dodatnich, 6. zbiór pusty, 7. zbiór liczb rzeczywistych dodatnich.
początek ułamka, jeden, mianownik, x indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, koniec ułamka, mniejszy równy, zero jest 1. zbiór liczb rzeczywistych z wyjątkiem zera, 2. zbiór liczb rzeczywistych dodatnich, 3. zbiór liczb rzeczywistych ujemnych, 4. zbiór liczb rzeczywistych ujemnych, 5. zbiór liczb rzeczywistych dodatnich, 6. zbiór pusty, 7. zbiór liczb rzeczywistych dodatnich.
Rozwiąż nierówność: .
Rozwiąż nierówność: .
Funkcja przyjmuje wartości dodatnie dla wszystkich argumentów ze zbioru . Wyznacz wartość współczynnika .
Wykaż, że jeśli liczby , , są dodatnie, to .
- Rozwiązaniem nierówności początek ułamka, jeden, mianownik, x, koniec ułamka, większy równy, jeden są liczby z przedziału 1. nawias, zero, średnik, jeden, zamknięcie nawiasu, 2. nawias, zero, średnik, jeden, zamknięcie nawiasu ostrego, 3. nawias, zero, średnik, dwa, zamknięcie nawiasu, 4. nawias, minus, dwa, średnik, zero, zamknięcie nawiasu, suma zbiorów nawias, zero, średnik, dwa, zamknięcie nawiasu.
- Rozwiązaniem nierówności minus, początek ułamka, dwa, mianownik, x, koniec ułamka, mniejszy niż, minus, dwa są liczby z przedziału 1. nawias, zero, średnik, jeden, zamknięcie nawiasu, 2. nawias, zero, średnik, jeden, zamknięcie nawiasu ostrego, 3. nawias, zero, średnik, dwa, zamknięcie nawiasu, 4. nawias, minus, dwa, średnik, zero, zamknięcie nawiasu, suma zbiorów nawias, zero, średnik, dwa, zamknięcie nawiasu.
- Rozwiązaniem nierówności początek ułamka, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, mianownik, x indeks górny, sześć, koniec indeksu górnego, koniec ułamka, większy niż, początek ułamka, jeden, mianownik, szesnaście, koniec ułamka są liczby z przedziału 1. nawias, zero, średnik, jeden, zamknięcie nawiasu, 2. nawias, zero, średnik, jeden, zamknięcie nawiasu ostrego, 3. nawias, zero, średnik, dwa, zamknięcie nawiasu, 4. nawias, minus, dwa, średnik, zero, zamknięcie nawiasu, suma zbiorów nawias, zero, średnik, dwa, zamknięcie nawiasu.
- Rozwiązaniem nierówności początek ułamka, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, mianownik, x indeks górny, siedem, koniec indeksu górnego, koniec ułamka, większy niż, początek ułamka, jeden, mianownik, trzydzieści dwa, koniec ułamka są liczby z przedziału 1. nawias, zero, średnik, jeden, zamknięcie nawiasu, 2. nawias, zero, średnik, jeden, zamknięcie nawiasu ostrego, 3. nawias, zero, średnik, dwa, zamknięcie nawiasu, 4. nawias, minus, dwa, średnik, zero, zamknięcie nawiasu, suma zbiorów nawias, zero, średnik, dwa, zamknięcie nawiasu.
Funkcja określona jest wzorem . Wyznacz te argumenty, dla których funkcja przyjmuje mniejsze wartości niż funkcja .
Rozwiąż nierówność .
Słownik
dziedziną nierówności wymiernej są wszystkie liczby rzeczywiste za wyjątkiem pierwiastków wielomianu znajdującego się w mianowniku danego wyrażenia
pierwiastkiem wielomianu nazywamy liczbę rzeczywistą , dla której






