M_R_W15_M2 Równania i nierówności wymierne
2. Zadania tekstowe prowadzące do równań wymiernych
W tym materiale wykorzystamy równania wymierne do rozwiązywania zadań tekstowych. Poruszymy problemy związane z czasem wykonywania pracy, prędkością, drogą, również geometrią itp.
Opiszesz równaniami wymiernymi zagadnienia związane z wykonywaniem pracy.
Zinterpretujesz wynik otrzymanego równania.
Zapiszesz i rozwiążesz równania wymierne do zadań tekstowych dotyczących drogi, prędkości i czasu.
Przedstawisz rozwiązanie zadania geometrycznego za pomocą równania wymiernego.
Praca – potocznie to miara wysiłku włożonego w wytworzenie danego dobra. Efektem pracy jest wykonany towar lub usługa (np. przepisany tekst, wytworzenie części samochodowych, umycie okien, itp).
Przez wydajność pracy będziemy rozumieli wartość produkcji wytworzonej w określonym czasie (najczęściej w jednostce czasu, np. w ciągu jednego dnia, w ciągu jednej godziny).
W rozpatrywanych poniżej przykładach i zadaniach musimy założyć, że wydajność wykonywanej pracy przez opisanych w zadaniu robotników, firmy, automaty itp. nie zmienia się wraz z upływem czasu.
Pierwsza sekretarka „przybija” pieczątki na określonej partii dokumentów w ciągu minut, drugiej sekretarce wykonanie tej samej pracy zajmuje godzinę. Ile czasu zajmie wykonanie tej pracy, jeśli obie panie będą wykonywały ją wspólnie?
Rozwiązanie:
– oznacza czas potrzebny na wykonanie pracy wspólnie przez dwie sekretarki, wyrazimy go w godzinach;
;
– cała praca do wykonania, wartość ta jest dodatnia.
W treści zadania pojawiają się różne jednostki czasu, w rozwiązaniu musimy zadbać o taką samą jednostkę!
to część pracy wykonana przez pierwszą sekretarkę;
to część pracy wykonana przez drugą sekretarkę, czas wyrażamy w godzinach;
to praca wykonana wspólnie przez dwie sekretarki w szukanym czasie.
Układamy równanie, bierzemy pod uwagę część pracy wykonaną przez każdą z sekretarek:
,
następnie dzielimy obustronnie przez , otrzymujemy:
Odpowiedź: Dwie sekretarki pracując razem „przybiją pieczątki” w minut.
Kasia i jej młodszy brat Adam, pracując razem, są w stanie wyprasować stertę wypranych koszul w ciągu godzin. Kasia sama potrzebuje godziny na wykonanie tej pracy. Ile czasu zajmie Adamowi to prasowanie, gdy będzie pracował sam?
Rozwiązanie:
– oznacza czas potrzebny na wykonanie pracy przez Adama, wyrazimy go w godzinach;
;
– cała praca do wykonania, wartość ta jest dodatnia;
to część pracy wykonana przez Kasię, czas wyrażamy w godzinach;
to część pracy wykonana przez Adama, czas wyrażamy w godzinach;
to praca wykonana wspólnie przez rodzeństwo w danym czasie.
Układamy równanie, bierzemy pod uwagę część pracy wykonaną przez rodzeństwo:
następnie dzielimy obustronnie przez , otrzymujemy:
Odpowiedź: Adam potrzebuje godzin na wyprasowanie sterty koszul.
Robotnik z dłuższym stażem pracy wykonuje pewną pracę w czasie o dni krótszym od początkującego pracownika. Aby wykonać zlecenie szybciej, postanowili pracować razem. Skończyli pracę w ciągu dni. W ciągu ilu dni wykonałby to zlecenie każdy z nich pracując osobno?
Rozwiązanie:
oznacza liczbę dni potrzebnych na wykonanie pracy samodzielnie przez robotnika z dłuższym stażem pracy;
oznacza liczbę dni potrzebnych na wykonanie pracy samodzielnie przez drugiego robotnika;
;
– cała praca (zlecenie) do wykonania, wartość ta jest dodatnia;
to część pracy wykonana przez robotnika z dłuższym stażem pracy w ciągu jednego dnia;
to część pracy wykonana przez robotnika z krótszym stażem pracy w ciągu jednego dnia;
to część pracy wykonana wspólnie przez dwóch robotników w ciągu jednego dnia.
Układamy równanie, bierzemy pod uwagę część pracy wykonaną jednego dnia:
następnie dzielimy obustronnie przez , otrzymujemy:
Otrzymane równanie wymierne przekształcamy do równania wielomianowego:
Rozwiązujemy otrzymane równanie kwadratowe:
,
Drugie rozwiązanie równania spełnia warunki zadania, tę wartość uwzględniamy przy formułowaniu odpowiedzi.
Odpowiedź: Robotnik z dłuższym stażem pracy wykonuje pewną pracę w czasie dni, początkujący pracownik potrzebuje na wykonanie tej samej pracy dni.
Robotnik z dłuższym stażem pracy wykonuje pewną pracę w czasie o dni krótszym niż początkujący pracownik.
Aby wykonać zlecenie szybciej, postanowili pracować razem. Skończyli pracę w ciągu dni. W ciągu ilu dni wykonałby to oddzielnie każdy z nich?
Rozwiązanie:
oznacza liczbę dni potrzebnych na wykonanie pracy samodzielnie przez robotnika z dłuższym stażem pracy;
oznacza liczbę dni potrzebnych na wykonanie pracy samodzielnie przez drugiego pracownika;
;
– cała praca (zlecenie) do wykonania, wartość ta jest dodatnia;
to część pracy wykonana przez robotnika z dłuższym stażem pracy w ciągu jednego dnia;
to część pracy wykonana przez robotnika z krótszym stażem pracy w ciągu jednego dnia;
to część pracy wykonana wspólnie przez dwóch robotników w ciągu jednego dnia.
Układamy równanie, bierzemy pod uwagę część pracy wykonaną w ciągu jednego dnia:
następnie dzielimy obustronnie przez , otrzymujemy:
Otrzymane równanie wymiernerównanie wymierne przekształcamy do równania wielomianowego:
Rozwiązujemy otrzymane równanie kwadratowe:
lub
Drugie rozwiązanie równania spełnia warunki zadania, tę wartość uwzględniamy przy formułowaniu odpowiedzi.
Odpowiedź: Robotnik z dłuższym stażem pracy wykonuje pewną pracę w czasie dni, początkujący pracownik potrzebuje na wykonanie tej samej pracy dni.
Zapoznaj się animacją i rozwiąż zadania.
Maciek i Krzysiek raz w miesiącu myją okna w pewnym warsztacie samochodowym, praca ta zajmuje im dwie godziny. Krzysiek samodzielnie wykona to zadanie w trzy godziny. Ile czasu potrzebuje Maciek na samodzielne umycie okien?
Trzy różne automaty wyprodukują określoną liczbę elementów w ciągu minut. Pierwszy automat jest cztery razy wolniejszy od automatu trzeciego, a drugi jest o minuty szybszy od automatu trzeciego. W jakim czasie powstaną te elementy, gdy wytwarzane będą tylko przez automat pierwszy? Jaki czas potrzebny jest na wyprodukowanie tej liczby elementów przez każdy z automatów oddzielnie?
Analizując zależności występujące między różnymi wielkościami, spotykamy się również z takimi, w których występują wyrażenia wymierne, np. wartość prędkości średniej obliczamy jako iloraz drogi i czasu, w którym ta droga została przebyta.
Jeżeli wprowadzimy następujące oznaczenia:
– prędkość wyrażona np. w ,
– droga, wyrażona np. w ,
– czas, wyrażony np. w ,
to korzystając z poniższych trójkątów otrzymujemy zależności między tymi wielkościami.

Wymienione zależności pomiędzy drogą, prędkością i czasem wykorzystamy w rozwiązywaniu zadań tekstowych, które sprowadzają się do rozwiązywania równania wymiernegorównania wymiernego.
Samochód jadący z pewną prędkością pokonał odległość . Samochód jadący z prędkością o mniejszą pokonał w tym samym czasie . Obliczymy średnie prędkości, z jakimi poruszały się samochody.
Rozwiązanie
Niech będzie prędkością pierwszego samochodu.
Ponieważ czas przejazdu w obu przypadkach jest taki sam, zatem w celu wyznaczenia wartości rozwiązujemy równanie:
, gdzie
Zatem prędkości samochodów wynosiły odpowiednio oraz .
Kierowca samochodu zaplanował w jakim czasie, jadąc z określoną prędkością pokona trasę długości . W trakcie jazdy zatrzymał się na . Aby zmieścić się w zaplanowanym czasie, kierowca samochodu musi zwiększyć prędkość jazdy o . Obliczymy, jaką prędkość zaplanował kierowca.
Rozwiązanie
Wprowadźmy następujące oznaczenia:
– zaplanowana prędkość
– zaplanowany czas
Wiadomo, że , oraz
W celu obliczenia prędkości rozwiązujemy równanie:
Zatem zaplanowana prędkość wynosiła .
Jeżeli na drodze długości samochód przebył pierwszy odcinek długości z prędkością samochodu w czasie i drugi odcinek długości z prędkością samochodu w czasie , to wartość średniej prędkości na tej drodze obliczamy ze wzoru:
Samochód przebył pierwszą połowę drogi ze średnią prędkością samochodu , a średnia prędkość samochodu na całej trasie wyniosła . Obliczymy średnią prędkość samochodu na drugiej połowie trasy.
Rozwiązanie
Niech będzie długością trasy, jaką przebył samochód.
Przedstawmy sytuację z zadania w poniższej tabeli.
Droga | Prędkość | |
|---|---|---|
I część trasy | ||
II część trasy |
Ponieważ średnia prędkość na całej trasie wynosiła , zatem do obliczenia wartości rozwiązujemy równanie:
Zatem średnia prędkość samochodu na drugim odcinku trasy wynosiła .
Motorówka, płynąc z prądem rzeki przepływa drogę długości w ciągu . Obliczymy prędkość prądu rzeki, jeżeli motorówka płynie z prędkością własną .
Rozwiązanie
Niech będzie prędkością prądu rzeki.
Zatem do obliczenia prędkości rozwiązujemy równanie:
, czyli
Wobec tego prędkość prądu rzeki wynosi .
Dwaj rowerzyści wyjechali równocześnie na trasę długości . Prędkość, z jaką poruszał się drugi rowerzysta była o większa niż prędkość, z jaką poruszał się pierwszy rowerzysta, więc pokonał on trasę w czasie o krótszym niż pierwszy. Obliczymy średnie prędkości jazdy obu rowerzystów.
Rozwiązanie
Wiadomo, że .
Przedstawmy za pomocą tabeli sytuację opisaną w zadaniu.
Prędkość | Czas | |
|---|---|---|
I rowerzysta | ||
II rowerzysta |
Zauważmy, że oraz .
W celu obliczenia wielkości rozwiązujemy równanie:
Wobec tego prędkości jazdy rowerów wynoszą odpowiednio:
Obejrzyj animację dotyczącą rozwiązywania zadań tekstowych prowadzących do równania wymiernego, związanych z drogą, prędkością i czasem.
Samochód jadący ze stałą prędkością pokonał odległość . Samochód jadący ze stałą prędkością o większą pokonał w tym samym czasie drogę długości .
a) Oblicz prędkości, z jakimi poruszały się oba samochody.
b) Oblicz czas, w jakim każdy z samochodów przebył podaną drogę.
Wiadomo, że proste i są równoległe. Wyznaczymy .

Rozwiązanie:
Ponieważ proste i są równolegle, zatem korzystając z twierdzenia Talesa rozwiązujemy równanie:
Ponieważ rozpatrujemy długości odcinków, zatem do ustalenia dziedziny równania rozwiązujemy nierówności:
, czyli
, czyli
, czyli
, czyli
Zatem .
Równanie przekształcamy do postaci:
Obwód kwadratu jest równy . Jeden bok tego kwadratu skrócono o , a drugi wydłużono o i otrzymano prostokąt, w którym stosunek długości boków jest równy . Obliczymy pole tego prostokąta.
Rozwiązanie:
Narysujmy kwadrat i prostokąt i wprowadźmy oznaczenia, jak na rysunkach.

Ponieważ obwód kwadratu jest równy , zatem do wyznaczenia wartości rozwiązujemy równanie: .
Jeżeli boki prostokąta pozostają w stosunku , to do wyznaczenia wartości rozwiązujemy równanie:
Zauważmy, że , oraz .
Wobec tego .
Po uwzględnieniu dziedziny równania otrzymujemy, że .
Zatem boki prostokąta mają długości i .
Pole tego prostokąta jest równe .
W trójkącie równobocznym każdy bok skrócono o i otrzymano nowy trójkąt równoboczny. Stosunek długości boku otrzymanego trójkąta do długości boku wyjściowego trójkąta jest równy . Obliczymy, o ile zmniejszyło się pole tego trójkąta.
Rozwiązanie:
Narysujmy dwa trójkąty równoboczne i wprowadźmy oznaczenia, jak na poniższych rysunkach.

Z treści zadania wynika następujące równanie, za pomocą którego wyznaczymy wartość :
Jeżeli , to pole większego trójkąta równobocznego wynosi:
Zatem pole trójkąta zmniejszyło się o .
W trapezie przedstawionym na poniższym rysunku, dolna podstawa jest o dłuższa od górnej podstawy, a wysokość trójkąta jest o krótsza od górnej podstawy trapezu. Wysokość trapezu DSC jest równa 4,5. Obliczymy pole tego trapezu.

Rozwiązanie:
Wprowadźmy oznaczenia, zgodnie z danymi podanymi w treści zadania.

Zauważmy, że trójkąty i są podobne, zatem do wyznaczenia wartości rozwiązujemy równanie:
Zauważmy, że .
Wobec tego
Niech , , będą odpowiednio długościami dłuższej i krótszej podstawy oraz wysokości trapezu.
Wówczas:
Zatem pole omawianego trapezu jest równe:
Wyznaczymy współrzędne punktu leżącego na prostej o równaniu , jeżeli punkt ten należy do odcinka o końcach oraz .
Rozwiązanie:
Niech .
Jeżeli punkt leży na prostej o równaniu , to .
Przedstawmy na rysunku sytuację opisaną w zadaniu.

Zauważmy, że trójkąty i są podobne oraz . Zatem do wyznaczenia wartości rozwiązujemy równanie:
Wobec tego punkt ma współrzędne:
.
Zapoznaj się z poniższą animacją, która dotyczy problemów geometrycznych prowadzących do rozwiązania równania wymiernego. Następnie wykonaj dalsze polecenie.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/RhFL1uLFQWggq
Film nawiązujący do treści materiału dotyczącego problemów geometrycznych prowadzących do równania wymiernego.
Wyznacz współrzędne punktu leżącego na odcinku , gdzie oraz .
Wtedy czas pracy Bartka należy oznaczyć 1. x, większy niż, zero, 2. początek ułamka, jeden, mianownik, x, koniec ułamka, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, x, minus, piętnaście, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dziesięć, koniec ułamka, 3. x, plus, piętnaście, 4. x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, trzydzieści pięć x, plus, sto pięćdziesiąt, równa się, zero, 5. x, większy niż, piętnaście, 6. x, równa się, trzydzieści, 7. trzydzieści h, 8. piętnaście h, 9. x, minus, piętnaście, 10. początek ułamka, jeden, mianownik, x, koniec ułamka, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, dziesięć, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, x, plus, piętnaście, koniec ułamka, 11. czterdzieści pięć h, 12. x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, trzydzieści pięć x, plus, sto pięćdziesiąt, równa się, zero.
Konieczne jest założenie 1. x, większy niż, zero, 2. początek ułamka, jeden, mianownik, x, koniec ułamka, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, x, minus, piętnaście, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dziesięć, koniec ułamka, 3. x, plus, piętnaście, 4. x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, trzydzieści pięć x, plus, sto pięćdziesiąt, równa się, zero, 5. x, większy niż, piętnaście, 6. x, równa się, trzydzieści, 7. trzydzieści h, 8. piętnaście h, 9. x, minus, piętnaście, 10. początek ułamka, jeden, mianownik, x, koniec ułamka, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, dziesięć, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, x, plus, piętnaście, koniec ułamka, 11. czterdzieści pięć h, 12. x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, trzydzieści pięć x, plus, sto pięćdziesiąt, równa się, zero.
Układamy równanie 1. x, większy niż, zero, 2. początek ułamka, jeden, mianownik, x, koniec ułamka, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, x, minus, piętnaście, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dziesięć, koniec ułamka, 3. x, plus, piętnaście, 4. x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, trzydzieści pięć x, plus, sto pięćdziesiąt, równa się, zero, 5. x, większy niż, piętnaście, 6. x, równa się, trzydzieści, 7. trzydzieści h, 8. piętnaście h, 9. x, minus, piętnaście, 10. początek ułamka, jeden, mianownik, x, koniec ułamka, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, dziesięć, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, x, plus, piętnaście, koniec ułamka, 11. czterdzieści pięć h, 12. x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, trzydzieści pięć x, plus, sto pięćdziesiąt, równa się, zero.
Po przekształceniu do równania kwadratowego otrzymujemy 1. x, większy niż, zero, 2. początek ułamka, jeden, mianownik, x, koniec ułamka, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, x, minus, piętnaście, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dziesięć, koniec ułamka, 3. x, plus, piętnaście, 4. x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, trzydzieści pięć x, plus, sto pięćdziesiąt, równa się, zero, 5. x, większy niż, piętnaście, 6. x, równa się, trzydzieści, 7. trzydzieści h, 8. piętnaście h, 9. x, minus, piętnaście, 10. początek ułamka, jeden, mianownik, x, koniec ułamka, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, dziesięć, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, x, plus, piętnaście, koniec ułamka, 11. czterdzieści pięć h, 12. x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, trzydzieści pięć x, plus, sto pięćdziesiąt, równa się, zero.
Równanie kwadratowe posiada dwa rozwiązania, jednak warunki zadania spełnia 1. x, większy niż, zero, 2. początek ułamka, jeden, mianownik, x, koniec ułamka, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, x, minus, piętnaście, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dziesięć, koniec ułamka, 3. x, plus, piętnaście, 4. x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, trzydzieści pięć x, plus, sto pięćdziesiąt, równa się, zero, 5. x, większy niż, piętnaście, 6. x, równa się, trzydzieści, 7. trzydzieści h, 8. piętnaście h, 9. x, minus, piętnaście, 10. początek ułamka, jeden, mianownik, x, koniec ułamka, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, dziesięć, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, x, plus, piętnaście, koniec ułamka, 11. czterdzieści pięć h, 12. x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, trzydzieści pięć x, plus, sto pięćdziesiąt, równa się, zero.
Czyli Jacek wykona samodzielnie pracę w 1. x, większy niż, zero, 2. początek ułamka, jeden, mianownik, x, koniec ułamka, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, x, minus, piętnaście, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dziesięć, koniec ułamka, 3. x, plus, piętnaście, 4. x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, trzydzieści pięć x, plus, sto pięćdziesiąt, równa się, zero, 5. x, większy niż, piętnaście, 6. x, równa się, trzydzieści, 7. trzydzieści h, 8. piętnaście h, 9. x, minus, piętnaście, 10. początek ułamka, jeden, mianownik, x, koniec ułamka, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, dziesięć, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, x, plus, piętnaście, koniec ułamka, 11. czterdzieści pięć h, 12. x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, trzydzieści pięć x, plus, sto pięćdziesiąt, równa się, zero, Bartek potrzebuje 1. x, większy niż, zero, 2. początek ułamka, jeden, mianownik, x, koniec ułamka, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, x, minus, piętnaście, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dziesięć, koniec ułamka, 3. x, plus, piętnaście, 4. x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, trzydzieści pięć x, plus, sto pięćdziesiąt, równa się, zero, 5. x, większy niż, piętnaście, 6. x, równa się, trzydzieści, 7. trzydzieści h, 8. piętnaście h, 9. x, minus, piętnaście, 10. początek ułamka, jeden, mianownik, x, koniec ułamka, plus, początek ułamka, jeden, mianownik, dziesięć, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, x, plus, piętnaście, koniec ułamka, 11. czterdzieści pięć h, 12. x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, trzydzieści pięć x, plus, sto pięćdziesiąt, równa się, zero.
Samochód przebył trzecią część trasy ze średnią prędkością , a średnia prędkość samochodu na całej trasie wyniosła . Oblicz średnią prędkość samochodu na drugiej części trasy.
Dwa samochody wyruszyły jednocześnie z tego samego miasta. Po pewnym czasie pierwszy samochód znajdował się w odległości , a drugi w odległości . Średnia prędkość drugiego samochodu była o mniejsza od prędkości pierwszego. Oblicz średnie prędkości z jakimi poruszały się te samochody.
Dwaj turyści wyruszyli równocześnie na trasę długości . Prędkość, z jaką poruszał się pierwszy turysta była o większa niż prędkość, z jaką poruszał się drugi turysta, więc pokonał on trasę w czasie o krótszym niż drugi. Oblicz prędkości, z jakimi poruszali się obaj turyści.
Motocyklista miał przebyć drogę długości w pewnym czasie ze stałą prędkością. W trakcie jazdy postanowił zatrzymać się na . Aby zmieścić się w zaplanowanym czasie, kierowca samochodu musiał zwiększyć prędkość o . Oblicz, z jaką zaplanowaną prędkością miał jechać motocyklista.
Proste i z rysunku są równoległe. Wówczas wartość wynosi:

Wiadomo, że trójkąty przedstawione na rysunkach są podobne.

W trójkąt prostokątny o przyprostokątnych długości i wpisano kwadrat o boku tak, jak na poniższym rysunku.

Na rysunku przedstawiono trójkąt równoramienny . Długość odcinka możemy obliczyć z równania:

W trapezie równoramiennym punkt przecięcia przekątnych podzielił wysokość w taki sposób, że jedna z części tego odcinka jest o dłuższa od drugiej. Ponadto krótsza podstawa tego trapezu jest równa jego wysokości, a podstawy różnią się o . Oblicz pole tego trapezu.
Skala podobieństwa dwóch trójkątów podobnych wynosi . Oblicz pole każdego z tych trójkątów wiedząc, że pola tych figur różnią się o .
W trójkąt równoramienny o wierzchołkach , , wpisano prostokąt , którego dwa wierzchołki leżą na osi , a pozostałe dwa należą do ramion tego trójkąta tak, że oraz . Oblicz pole tego prostokąta.
Słownik
równanie, które można sprowadzić do postaci , gdzie , , są wielomianami, przy czym jest wielomianem co najmniej pierwszego stopnia oraz





