R1E8ZVjCZN3x0
Ilustracja przedstawia ceglaną ścianę.

M_R_W18_M2 Pola czworokątów

Źródło: Sharon McCutcheron, dostępny w internecie: https://unsplash.com/.

1. Pole prostokąta. Pole kwadratu

Na rysunku przedstawiony jest typowy plan mieszkania, w którym pokoje mają kształt prostokątny. Na brzegach rysunku podane są długości boków prostokątów z rysunku. Na postawie takiego planu możemy policzyć powierzchnię każdego pomieszczenia i całego mieszkania. Możemy na podstawie planu wyznaczyć ile płytek kupić do wyłożenia podłogi w łazience, ile zakupić desek na podłogę w salonie itp. Można też określić ile farby potrzebujemy na pomalowanie ścian, pod warunkiem, że znamy wysokość mieszkania, bo przecież ściany, okna i drzwi są też prostokątami.

RMT1INtMDK3rB

W tym materiale przedstawimy metody wyznaczania pól prostokątów.

Twoje cele
  • Poznasz i udowodnisz wzór na pole prostokąta o danych długościach boków.

  • Zobaczysz, że informacja o długości przekątnej nie wystarcza do jednoznacznego wyznaczenia prostokąta.

  • Poznasz i udowodnisz wzór na pole prostokąta o danej długości przekątnej i danym kącie między przekątnym.

  • Zastosujesz wzory na pole prostokąta w zastosowaniach praktycznych i zadaniach matematycznych.

Na początek zajmiemy się problemem mierzenia. Przy mierzeniu różnych wielkości fizycznych stosuje się jednostkę tej wielkości. Przy mierzeniu pola stosuje się jako jednostkę podstawową metr kwadratowy, a dla ułatwienia wykorzystuje się inne jednostki kwadratowe: centymetr kwadratowy, ar, kilometr kwadratowy lub ogólnie kwadratkwadratkwadrat o boku 1 j, gdzie j jest jednostką długości.

Na opakowaniu puszki z farbą stosuje się pojęcie wydajności tzn., ile farby zużywa się na metr kwadratowy powierzchni, panele podłogowe kupuje się w metrach kwadratowych itp.

Gdybyśmy nie znali wzoru na pole prostokąta to musielibyśmy przykładać wzorzec w postaci kwadratu o bokach 1 j × 1 j do mierzonej powierzchni i policzyć. Jest to dość łatwe do zastosowania w przypadku prostokątów o bokach całkowitych.

Przykład 1

Stosując powyższą metodę wyznaczymy pole prostokąta o bokach 35.

Rozwiązanie

R1OSn6wbqSIBY

Na rysunku widzimy, że powstały trzy warstwy po 5 jednostek kwadratowych w warstwie lub równoważnie pięć warstw po 3 jednostki kwadratowe.

Stąd pole prostokąta jest równe 35=15 jednostek kwadratowych.

Dowody dotyczące pola figur opierają się na następujących własnościach pola:

pola
Własność: pola

Niech PF oznacza pole figury F. Wtedy:

  1. figury przystające mają równe pola;

  1. jeżeli figura F1 jest zawarta w figurze F2 to PF1PF2;

  1. jeżeli F1, F2 są rozłączne, to pole ich sumy jest równe sumie pól. Prawdziwa jest też ogólniejsza własność, że pole sumy figur jest równe sumie ich pól odjąć pole ich części wspólnej.

Aby wyprowadzić uniwersalny wzór na obliczanie pola prostokąta przyjmujemy, że znamy wzór na pole kwadratu P=a2, gdzie a jest bokiem kwadratu.

wzór na pole prostokąta, gdy znane są długości boków
Twierdzenie: wzór na pole prostokąta, gdy znane są długości boków

Pole prostokąta o bokach a, b jest równe P=ab.

Dowód

Bez straty ogólności możemy przyjąć, że a<b. Popatrzmy na rysunek. Chcemy wyznaczyć pole prostokąta ABCD.

R8yE6YGPQKoN8

Budujemy kwadrat o boku b, a w nim zaznaczamy prostokątprostokątprostokąt AEIG o bokach a, b. Wtedy pole kwadratu składa się z kwadratu o polu ba2, dwóch prostokątów o polu P, które mają część wspólną o polu a2.

Wtedy b2=ba2+2Pa2,

2P=b2ba2+a2=b2b2+2aba2+a2=2ab.

Stąd P=ab.

Przykład 2

Obliczymy pole figury przedstawionej na rysunku.

R1dxtJDmzsZBu

Rozwiązanie

P=ab+dcac

Przykład 3

Prostokąty F1 o bokach a1, b1F2 o bokach a2, b2 są podobne w skali k. Wyznaczymy pole prostokąta F2 w zależności od pola prostokąta F1.

Rozwiązanie

PF2=a2b2=ka1kb1=k2PF1

Warto zauważyć, że pokazana w powyższym przykładzie zależność jest ogólną własnością pól figur podobnych.

Przykład 4

Korzystając z wzoru na pole prostokąta wyznaczymy wzór na pole trójkąta.

Rozwiązanie

Weźmy dowolny trójkąt ABC i poprowadźmy wysokość h oraz linię łączącą środki dwóch boków jak na rysunku.

R1VIlvV2a5XPN

Linia ta jest równoległa do boku AB trójkąta i dzieli wysokość trójkąta na połowy. Z wierzchołków A i B prowadzimy proste prostopadłe do podstawy, które przecinają się z linią środkową w punktach I, J tak, że czworokąt ABJI jest prostokątem o bokach długości ah2.

Wtedy trójkąty niebieskie są przystające, podobnie trójkąty czerwone są przystające. Stąd pole trójkąta ABC jest równe polu prostokąta ABJI, czyli P=ah2.

Teraz odpowiemy na pytanie czy znając długość przekątnej można wyliczyć pole prostokąta.

Wpierw załóżmy, że przekątne prostokąta mają równą długość d, i dzielą się w połowie. Wtedy wierzchołki prostokąta będą leżały na okręgu o promieniu d2 jak na rysunku.

RCyPJHvieYaHR

Prostokąt ABCD i kwadrat AHCG mają równe przekątne. To świadczy o tym, że istnieją różne prostokąty mające równe przekątne.

Ponadto, prostokąt ABCDkwadratkwadratkwadrat AHCG maja różne pola.

Aby to pokazać, zauważmy, że w trójkącie ACG (którego pole jest równe połowie pola kwadratu) podstawą jest średnica okręgu d a wysokością jest promień okręgu d2.

Natomiast w trójkącie ADC (którego pole jest równe połowie pola prostokąta) podstawą jest średnica okręgu d a długością wysokości jest odległość punktu D od średnicy okręgu. Z własności okręgu odległość ta jest mniejsza od promienia i stąd pole prostokąta jest mniejsze od pola kwadratu.

Powyższe obserwacje wskazują na to, że aby wykorzystać przekątną do wyznaczenia pola prostokąta należy dodać jeszcze jakiś warunek.

wzór na pole prostokąta, gdy znana jest długość przekątnej i kąt między przekątnymi
Twierdzenie: wzór na pole prostokąta, gdy znana jest długość przekątnej i kąt między przekątnymi

Pole prostokąta jest równe P=d2sinα2, gdzie d jest długością przekątnej a α jest jednym z kątów między przekątnymi prostokąta.

Dowód

Na rysunku przedstawiony jest prostokąt z zaznaczonymi kątami między przekątnymi.

R82QfRbUP66Ms

Zastosujemy:

  1. Fakt, że pole trójkąta jest równe absinα2, gdzie a, b są bokami trójkąta a α kątem między tymi bokami.

  2. Fakt, że sinα=sin180°α.

Pole prostokąta jest równe:

P=2PASD+2PASB=d2d2sinα+d2d2sinβ=d24sinα+sin180°α=

=d2sinα2

Przykład 5

Wyznaczymy pole prostokąta, którego przekątna ma długość 20, a kąt między przekątną i jednym z jego boków jest równy 30°.

RKtrYmFTKnago

Rozwiązanie

Załóżmy, że α=30°.

Wtedy kąt DSA jest równy 180°2α=120° i stąd P=202sin120°2=1003.

Gdyby β=30°. To wtedy kąt CSD jest równy 180°2β=120°.

Wynika stąd, że do rozwiązania zadania wystarczy informacja o mierze jednego kąta niezależnie czy to jest α czy β.

Kolejny przykład pokazuje, że informacja o długości przekątnej i zależności między bokami również pozwala na wyznaczenie pola prostokąta.

Przykład 6

Długość jednego z boków prostokąta jest dwa razy większa od długości drugiego boku prostokąta. Przekątna prostokąta ma długość równą 3. Obliczymy pole tego prostokąta.

Rozwiązanie

Z warunków zadania wynika, że jeśli jeden bok ma długość a, to drugi ma długość 2a.

Wtedy P=a2a=2a2. Skorzystamy z twierdzenia Pitagorasa. a2+2a2=5a2=9. Stąd a2=95. Zatem P=185.

Przykład 7

Obwód prostokąta jest równy 14, a jego pole jest równe 12. Obliczymy długości boków tego prostokątaprostokątprostokąta.

Rozwiązanie

Oznaczmy boki trójkąta symbolami ab. Obwód jest równy 2a+2b=14. Pole jest równe ab=12.

Trzeba rozwiązać układ równań.

{a+b=7ab=12

a=7b

7bb=12

b2+7b12=0

Δ=4948=1

b1=712=4, b2=7+12=3

Zatem jeden z boków ma długość 3 a drugi - długość 4.

Przykład 8

Załóżmy, że w prostokącie podany jest kąt α jaki tworzy przekątna prostokąta z bokiem a oraz długość tego boku. Wyznaczymy pole tego prostokąta, długość drugiego boku, długość przekątnej i kąt między przekątnymi.

R1NTd8jC1ATSL

Rozwiązanie

tgα=ba, więc b=atgα.

Stąd P=ab=a2tgα.

cosα=ad, więc d=acosα.

Kąt γ na rysunku wynosi γ=180°2α a drugi kąt między przekątnymi wynosi 180°γ=2α.

Przykład 9

Wyznaczymy zależności między długościami boków prostokąta a, b i długością przekątnej d.

Rozwiązanie

Z twierdzenia Pitagorasa a2+b2=d2. Stąd

a=d2-b2, b=d2-a2, d=a2+b2.

Polecenie 1

W schemacie interaktywnym są pola do wpisania długości boków, długości przekątnej oraz miary kąta między przekątną i bokiem prostokąta. Możesz wpisać wartości w wybrane dwa pola na ekranie. Wtedy wyliczone zostaną wartości pozostałych parametrów oraz kąty między przekątnymi, pole i obwód prostokąta.

1. Jeżeli wybierzesz bok i kąt między przekątną i bokiem, to w obliczeniach kąt ten będzie traktowany jak kąt między przekątną i wybranym bokiem.

2. Jeżeli wybierzesz przekątną i kąt między przekątną i bokiem, to boki prostokąta zostaną wyznaczone jednoznacznie z dokładnością do kolejności.

3. Jeżeli wybierzesz dwa boki, to zostaną wyliczone dwa kąty między przekątną i bokiem.

4. Pamiętaj, że przekątna musi być dłuższa od obu boków oraz że kąt musi być większy od zera i mniejszy od kąta prostego.

5. Zwróć uwagę, że wyniki mogą być podane w przybliżeniu.

Zapoznaj się z poniższym opisem schematu.

R1VXoHl5kVcAq1
Schemat interaktywny. Nagłówek: Wybierz parametry prostokąta a i b, a i alfa, b i alfa, d i alfa, a i d oraz b i d gdzie a to pierwszy bok, b to drugi bok, d to przekątna i alfa to kąt między przekątną i bokiem. Przykład 1. Podaj wartości wybranych parametrów a równa się 3 oraz b równa się 1. Przejdźmy do schematu. 1. Zielona elipsa // Start 2. Fioletowy równoległobok // a równa się 3, b równa się 1. 3. Żółty romb// a i b . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez pierwsze rozgałęzienie. 4. Niebieski prostokąt // Przekątna: d, równa się, pierwiastek kwadratowy z a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego koniec pierwiastka, równa się, pierwiastek kwadratowy z trzy indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, jeden indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego koniec pierwiastka, w przybliżeniu równe, trzy przecinek jeden sześć. Kąt między przekątną i bokiem : alfa, równa się, arcsin początek ułamka, a, mianownik, d, koniec ułamka, równa się, arcsin początek ułamka, trzy, mianownik, trzy przecinek jeden sześć, koniec ułamka, w przybliżeniu równe, siedemdziesiąt jeden przecinek sześć jeden stopni. Kąt między przekątną i bokiem: BETA, równa się, dziewięćdziesiąt stopni, minus, alfa, równa się, dziewięćdziesiąt stopni, minus, siedemdziesiąt jeden przecinek sześć jeden stopni, w przybliżeniu równe, osiemnaście przecinek trzy dziewięć stopni. Obwód: L, równa się, dwa a, plus, dwa b, równa się, dwa, razy, trzy, plus, dwa, razy, jeden, równa się, osiem. Pole: P, równa się, a b, równa się, trzy, razy, jeden, równa się, trzy. 5. Zielona elipsa// Koniec. Przykład 2. Podaj wartości wybranych parametrów a równa się 3 oraz alfa równa się 30 stopni. Przejdźmy do schematu. 1. Zielona elipsa // Start 2. Fioletowy równoległobok // a równa się 3, alfa równa się 30 stopni. 3. Żółty romb// a i b . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 4. Żółty romb// a i alfa Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez pierwsze rozgałęzienie. 5.Niebieski prostokąt // Przekątna: d, równa się, początek ułamka, a, mianownik, sinus alfa, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, trzy, mianownik, sinus trzydzieści stopni, koniec ułamka, równa się, sześć. Bok : b, równa się, pierwiastek kwadratowy z d indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego koniec pierwiastka, równa się, pierwiastek kwadratowy z sześć indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, trzy indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego koniec pierwiastka, w przybliżeniu równe, pięć przecinek jeden osiem. Kąt między przekątną i bokiem: BETA, równa się, dziewięćdziesiąt stopni, minus, alfa, równa się, dziewięćdziesiąt stopni, minus, trzydzieści stopni, równa się, sześćdziesiąt stopni. Obwód: L, równa się, dwa a, plus, dwa b, równa się, dwa, razy, trzy, plus, dwa, razy, pięć przecinek jeden osiem, równa się, szesnaście przecinek trzy sześć. Pole: P, równa się, a b, równa się, trzy, razy, pięć przecinek jeden osiem, w przybliżeniu równe, piętnaście przecinek pięć cztery. 6. Zielona elipsa// Koniec. Przykład 3. Podaj wartości wybranych parametrów b równa się 1 oraz alfa równa się 30 stopni. Przejdźmy do schematu. 1. Zielona elipsa // Start 2. Fioletowy równoległobok // b równa się 1, alfa równa się 30 stopni. 3. Żółty romb// a i b . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 4. Żółty romb// a i alfa Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 5 Żółty romb// b  i alfa . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez pierwsze rozgałęzienie. 6. Niebieski prostokąt // Przekątna: d, równa się, początek ułamka, b, mianownik, sinus alfa, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, sinus trzydzieści stopni, koniec ułamka, równa się, dwa. Bok : a, równa się, pierwiastek kwadratowy z d indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego koniec pierwiastka, równa się, pierwiastek kwadratowy z dwa indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, jeden indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego koniec pierwiastka, w przybliżeniu równe, jeden przecinek siedem trzy. Kąt między przekątną i bokiem: BETA, równa się, dziewięćdziesiąt stopni, minus, alfa, równa się, dziewięćdziesiąt stopni, minus, trzydzieści stopni, równa się, sześćdziesiąt stopni. Obwód: L, równa się, dwa a, plus, dwa b, równa się, dwa, razy, jeden przecinek siedem trzy, plus, dwa, razy, jeden, równa się, pięć przecinek cztery sześć. Pole: P, równa się, a b, równa się, trzy, razy, jeden przecinek siedem trzy, w przybliżeniu równe, jeden przecinek siedem trzy. 7. Zielona elipsa// Koniec. Przykład 4. Podaj wartości wybranych parametrów d równa się 5 oraz alfa równa się 30 stopni. Przejdźmy do schematu. 1. Zielona elipsa // Start 2. Fioletowy równoległobok // d równa się 5, alfa równa się 30 stopni. 3. Żółty romb// a i b . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 4. Żółty romb// a i alfa Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 5 Żółty romb// b  i alfa . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 6. Żółty romb // d i alfa. Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez pierwsze rozgałęzienie. 7. Niebieski prostokąt // Bok: d, równa się, początek ułamka, b, mianownik, sinus alfa, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, sinus trzydzieści stopni, koniec ułamka, równa się, dwa. Bok : <mathb=dcos30°=5·cos30°4,33. Kąt między przekątną i bokiem: BETA, równa się, dziewięćdziesiąt stopni, minus, alfa, równa się, dziewięćdziesiąt stopni, minus, trzydzieści stopni, równa się, sześćdziesiąt stopni. Obwód: L, równa się, dwa a, plus, dwa b, równa się, dwa, razy, dwa przecinek pięć, plus, dwa, razy, cztery przecinek trzy trzy, w przybliżeniu równe, trzynaście przecinek sześć siedem. Pole: P, równa się, a b, równa się, dwa przecinek pięć, razy, cztery przecinek trzy trzy, w przybliżeniu równe, dziesięć przecinek osiem cztery. 8. Zielona elipsa// Koniec. Przykład 5. Podaj wartości wybranych parametrów a równa się 3 oraz d równa się 5. Przejdźmy do schematu. 1. Zielona elipsa // Start 2. Fioletowy równoległobok // a równa się 3, d równa się 5. 3. Żółty romb// a i b . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 4. Żółty romb// a i alfa . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 5 . Żółty romb// b i alfa . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 6. Żółty romb// d i alfa . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 7. Żółty romb// a i d . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez pierwsze rozgałęzienie. 8. Żółty romb // a mniejsze od d. Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez pierwsze rozgałęzienie. Niebieski prostokąt // Bok: b, równa się, pierwiastek kwadratowy z d indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego koniec pierwiastka, równa się, pierwiastek kwadratowy z pięć indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, trzy indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego koniec pierwiastka, równa się, cztery. Kąt między przekątną i bokiem : alfa, równa się, arcsin początek ułamka, a, mianownik, d, koniec ułamka, równa się, arcsin początek ułamka, trzy, mianownik, pięć, koniec ułamka, w przybliżeniu równe, trzydzieści sześć przecinek osiem dziewięć stopni. Kąt między przekątną i bokiem: BETA, równa się, dziewięćdziesiąt stopni, minus, alfa, równa się, dziewięćdziesiąt stopni, minus, trzydzieści sześć przecinek osiem dziewięć stopni, w przybliżeniu równe, pięćdziesiąt trzy przecinek jeden jeden stopni. Obwód: L, równa się, dwa a, plus, dwa b, równa się, dwa, razy, trzy, plus, dwa, razy, cztery, równa się, czternaście. Pole: P, równa się, a b, równa się, trzy, razy, cztery, równa się, dwanaście. 9. Zielona elipsa// Koniec. Przykład 6. Podaj wartości wybranych parametrów a równa się 3 oraz d równa się 2. Przejdźmy do schematu. 1. Zielona elipsa // Start 2. Fioletowy równoległobok // a równa się 3, d równa się 5. 3. Żółty romb// a i b . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 4. Żółty romb// a i alfa . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 5 . Żółty romb// b i alfa . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 6. Żółty romb// d i alfa . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 7. Żółty romb// a i d . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez pierwsze rozgałęzienie. 8. Żółty romb // a mniejsze od d. Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. Niebieski prostokąt // Bok a musi być krótszy od przekątnej d. 9. Zielona elipsa// Koniec. Przykład 7. Podaj wartości wybranych parametrów b równa się 1 oraz d równa się 5. Przejdźmy do schematu. 1. Zielona elipsa // Start 2. Fioletowy równoległobok // b równa się 1, d równa się 5. 3. Żółty romb// a i b . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 4. Żółty romb// a i alfa . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 5 . Żółty romb// b i alfa . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 6. Żółty romb// d i alfa . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 7. Żółty romb// a i d . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 8. Żółty romb// b i d . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez pierwsze rozgałęzienie. 9. Żółty romb // b mniejsze od d. Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez pierwsze rozgałęzienie. 10. Niebieski prostokąt // Bok: a, równa się, pierwiastek kwadratowy z d indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego koniec pierwiastka, równa się, pierwiastek kwadratowy z pięć indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, jeden indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego koniec pierwiastka, w przybliżeniu równe, cztery przecinek dziewięć. Kąt między przekątną i bokiem : alfa, równa się, arcsin początek ułamka, b, mianownik, d, koniec ułamka, równa się, arcsin początek ułamka, jeden, mianownik, pięć, koniec ułamka, w przybliżeniu równe, jedenaście przecinek pięć cztery stopnie. Kąt między przekątną i bokiem: BETA, równa się, dziewięćdziesiąt stopni, minus, alfa, równa się, dziewięćdziesiąt stopni, minus, jedenaście przecinek pięć cztery stopnie, w przybliżeniu równe, siedemdziesiąt osiem przecinek cztery sześć stopni. Obwód: L, równa się, dwa a, plus, dwa b, równa się, dwa, razy, jeden, plus, dwa, razy, cztery przecinek dziewięć, w przybliżeniu równe, jedenaście przecinek osiem. Pole: P, równa się, a b, równa się, jeden, razy, cztery przecinek dziewięć, w przybliżeniu równe, cztery przecinek dziewięć. 11. Zielona elipsa// Koniec. Przykład 8. Podaj wartości wybranych parametrów b równa się 8oraz d równa się 5. Przejdźmy do schematu. 1. Zielona elipsa // Start 2. Fioletowy równoległobok // b równa się 8, d równa się 5. 3. Żółty romb// a i b . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 4. Żółty romb// a i alfa . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 5 . Żółty romb// b i alfa . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 6. Żółty romb// d i alfa . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 7. Żółty romb// a i d . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 8. Żółty romb// b i d . Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez drugie rozgałęzienie. 9. Żółty romb // b mniejsze od d. Dwa rozgałęzienia 1. tak, 2. nie. Wybieramy ścieżkę prowadzącą przez pierwsze rozgałęzienie. 10. Niebieski prostokąt // Bok b musi być krótszy od przekątnej d.. 11. Zielona elipsa// Koniec.
Ćwiczenie 1

Rozwiąż test. Zaznacz poprawną odpowiedź.

Wskaż wszystkie poprawne odpowiedzi w teście składającym się z dziewięciu pytań jednokrotnego wyboru. Stosowna informacja zawarta jest w poleceniu.

  1. R1IVh6g5wnbyM
    Jeżeli dane są długości boków prostokąta a, b to pole prostokąta wyznaczamy ze wzoru: Możliwe odpowiedzi: 1. początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, a b., 2. a b., 3. a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego., 4. pierwiastek kwadratowy z a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego.
  2. R7bLh8FFUfsYF
    Jeśli a, równa się, sześć, b, równa się, osiem, to pole prostokąta jest równe: Możliwe odpowiedzi: 1. dziesięć., 2. dwadzieścia cztery., 3. czterdzieści osiem., 4. sto.
  3. RWlsfLBTV2CJ1
    Jeżeli pole jest równe sześćdziesiąt trzy i a, równa się, siedem, to przekątna tego prostokąta ma długość: Możliwe odpowiedzi: 1. dziewięć., 2. osiem., 3. pierwiastek kwadratowy z sto trzydzieści.
  4. RkRAZPQdGpYA5
    Jeżeli dane są długości: boku prostokąta a i przekątnej d, to pole prostokąta wyznaczamy ze wzoru: Możliwe odpowiedzi: 1. początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, a d., 2. a d., 3. a pierwiastek kwadratowy z d indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego., 4. a pierwiastek kwadratowy z d indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego.
  5. RBtg2eQjFBBFF
    Jeśli a, równa się, sześć, d, równa się, dziesięć, to pole prostokąta jest równe: Możliwe odpowiedzi: 1. trzydzieści sześć., 2. czterdzieści osiem., 3. sześćdziesiąt., 4. osiemdziesiąt.
  6. R19WI1v6gEWbJ
    Jeżeli pole jest równe sześćdziesiąt i a, równa się, dwanaście, to sinus kąta między bokiem a i przekątną tego prostokąta wynosi: Możliwe odpowiedzi: 1. początek ułamka, jeden, mianownik, pięć, koniec ułamka., 2. początek ułamka, siedem, mianownik, dwanaście, koniec ułamka., 3. początek ułamka, trzy, mianownik, dziesięć, koniec ułamka., 4. początek ułamka, pięć, mianownik, trzynaście, koniec ułamka.
  7. R1ZyU5A7QdfOx
    Jeżeli dane są: długość boku prostokąta a i kąt alfa między bokiem a i przekątną tego prostokąta, to pole prostokąta wyznaczamy ze wzoru: Możliwe odpowiedzi: 1. a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego., 2. a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, sinus alfa., 3. a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, kosinus alfa., 4. a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, tangens alfa.
  8. Rqpl5vBPHDvXX
    Jeśli a, równa się, jedenaście, alfa, równa się, sześćdziesiąt stopni, to pole prostokąta jest równe: Możliwe odpowiedzi: 1. sto dwadzieścia jeden pierwiastek kwadratowy z trzy., 2. sto dwadzieścia jeden., 3. sześćdziesiąt przecinek pięć., 4. sześćdziesiąt przecinek pięć pierwiastek kwadratowy z trzy.
  9. RzAKyEw4oln6q
    Jeżeli pole jest równe trzysta sześćdziesiąt i tangens kąta między bokiem a i przekątną tego prostokąta wynosi początek ułamka, czterdzieści, mianownik, dziewięć, koniec ułamka, to długość tego boku wynosi: Możliwe odpowiedzi: 1. dziewięć., 2. trzydzieści sześć., 3. sześćdziesiąt., 4. osiemdziesiąt jeden.
1
Polecenie 2

Zbuduj algorytm obliczający parametry prostokąta, zawierający pola do wpisania długości boków, długości przekątnej oraz miary kąta między przekątną i bokiem prostokąta. Powienin mieć możliwość wyboru dwóch parametrów. Z podanych parametrów wyliczone zostaną wartości pozostałych parametrów oraz kąty między przekątnymi, pole i obwód prostokąta.

R16oOSpeMut3g
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.

Przygotuj w języku PHP algorytm obliczający parametry prostokąta, zawierający pola do wpisania długości boków, długości przekątnej oraz miary kąta między przekątną i bokiem prostokąta. Powienin mieć możliwość wyboru dwóch parametrów. Z podanych parametrów wyliczone zostaną wartości pozostałych parametrów oraz kąty między przekątnymi, pole i obwód prostokąta.

Kwadrat jest najbardziej regularnym czworokątem. Stykamy się z pojęciem kwadratu już na wczesnoszkolnym etapie nauczania i „wszyscy wiedzą”, że

pole kwadratu jest kwadratem długości boku kwadratu.

Warto jednak spytać, dlaczego tak właśnie wyznacza się pole kwadratu.

Kwadrat jest czworokątem, który ma wszystkie boki równe i wszystkie kąty proste. Przekątne kwadratu przecinają się pod kątem prostym i dzielą się w połowie. W naszych rozważaniach będziemy stosowali oznaczenia przedstawione na rysunku.

R1J3S3LNk8f6u

Bok kwadratu ABCD oznaczony jest symbolem a, który oznacza też długość tego boku. Punkt S jest punktem przecięcia przekątnych, d oznacza przekątną (i jej długość). Symbolem P oznaczamy pole kwadratu ABCD.

Na początek zajmiemy się problemem mierzenia. Problem mierzenia w starożytności był bardzo trudnym zadaniem, gdyż nie znano pojęcia liczb rzeczywistych, a co za tym idzie nie stosowano wzorów takich jak P=a2. Problem zmierzenia pola figury sprowadzano do porównywania z figurami, których pole było znane.

Spróbujmy zastosować sposób myślenia starożytnych do wyznaczenia pola kwadratu. Przyjmujemy założenie, że pole kwadratu o boku długości równej jednej jednostce (czyli 1 j) jest równe 1 j2, czyli jedna jednostka kwadratowa. Pole to będziemy nazywali polem jednostkowym i będzie to wzorzec, do którego będziemy odnosić pozostałe wyliczenia.

Pokażemy, jak wyznaczać pole kwadratu w zależności od tego jaką liczbą jest długość boku kwadratu, począwszy od liczb naturalnych, potem odwrotności liczb naturalnych, następnie liczb wymiernych, by ostatecznie wyprowadzić wzór na pole kwadratu o boku długości rzeczywistej.

Dowody dotyczące pola figur opierają się na następujących własnościach pola.

Własności pola
Własność: Własności pola

Niech PF oznacza pole figury F. Wtedy:

  1. figury przystające mają równe pola;

  1. jeżeli figura F1 jest zawarta w figurze F2 to PF1PF2;

  1. jeżeli F1, F2 są rozłączne, to pole ich sumy jest równe sumie pól. Prawdziwa jest też ogólniejsza własność, że pole sumy figur jest równe sumie ich pól odjąć pole ich części wspólnej.

Pole kwadratu o boku długości n, gdzie n jest liczbą naturalną

Weźmy kwadrat o boku a=n jednostek. Podzielmy dwa sąsiednie boki kwadratu na n równych odcinków. Zadanie to można wykonać konstrukcyjnie przy pomocy cyrkla i linijki bez podziałki. Łączymy punkty podziału boków odcinkami równoległymi do boków, tak jak na przykładowym rysunku dla n=5.

R1e1vEjehydLr

Ponieważ odcinki poprowadzono równolegle do boków, to czworokąty otrzymane w ten sposób mają wszystkie kąty proste. Poza tym boki zostały podzielone na n równych odcinków to każdy z otrzymanych czworokątów ma wszystkie boki równe o długości 1 j. To oznacza, że kwadrat o boku n został podzielony na kwadraty o polu jednostkowym.

Do wyznaczenia pola P wystarczy policzyć, ile jest kwadratów jednostkowych.

Zauważamy, że w wyniku podziału jednego z boków kwadratu na n części otrzymujemy n rzędów, a w wyniku podziału drugiego boku na n równych części dostajemy n kwadratów jednostkowych w każdym rzędzie. Ostatecznie kwadrat został podzielony na n·n=n2 kwadratów jednostkowych, więc jego pole P jest sumą pól tych kwadratów i w efekcie P=n2 jednostek kwadratowych.

Uwaga!

W dalszej części tego materiału będziemy zakładać, że jednostka jest ustalona i będziemy pomijać odniesienie jednostki tam, gdzie to nie prowadzi do nieporozumień.

Przykład 10

Wyznaczymy pole kwadratu o boku 8.

Rozwiązanie

Dzielimy kwadrat jak na poniższym rysunku.

RM0LvwoMega2n

Dostajemy 8 rzędów po 8 kwadratów w każdym, więc pole kwadratu o boku 8 jest równe 64 jednostki kwadratowe.

Zauważmy, że wzór na pole został już wyprowadzony, więc P=82=64.

Pole kwadratu o boku długości 1n, gdzie n jest liczbą naturalną

Chcemy wyznaczyć pole kwadratu o boku a=1n.

Podzielmy każdy bok kwadratu jednostkowego na n równych części, a następnie metodą opisaną wyżej na n2 przystających kwadratów o boku a=1n. Ponieważ pole kwadratu jednostkowego jest równe 1, to pole każdego z tak uzyskanych kwadratów jest równe a=1n2.

Ostatecznie wzór na pole kwadratu o boku a=1n jest następujący:

P=1n2=1n2
Przykład 11

Wyznaczymy pole kwadratu o boku 13.

Rozwiązanie

Po zastosowaniu wzoru pole kwadratu o boku a=1n mamy P=132=19.

Gdybyśmy chcieli sami wyznaczyć pole tego kwadratu bez odwoływania się do wzoru, to kwadrat jednostkowy należy podzielić na 9 przystających kwadratów metodą opisaną wyżej. Pole kwadratu o boku 13 jest polem jednego z tych dziewięciu kwadratów, więc jest równe 19.

Pole kwadratu o boku długości wymiernej

Chcemy wyznaczyć pole kwadratu o boku wymiernym, czyli a=mn, gdzie m, n są liczbami naturalnymi.

Metodą opisaną wyżej konstruujemy kwadrat o boku 1n. Jego pole jest równe 1n2.

Układamy kwadraty o boku 1nm rzędach, po m kwadratów w każdym rzędzie.

W ten sposób powstał kwadrat o boku mn. Składa się on z m2 kwadratów o polu 1n2.

Ostatecznie P=m2n2=mn2.

Pole kwadratu o boku długości niewymiernej – dla zainteresowanych

Chcemy wyznaczyć pole kwadratu o boku a, gdzie a jest liczbą niewymierną.

Każda liczba niewymierna ma nieskończone rozwinięcie dziesiętne a=c0,c1c2c3...

Jeżeli utniemy tę liczbę na n-tym miejscu po przecinku to dostaniemy an=c0c1...cn10n.

Liczbę an nazywamy n-tym reduktem liczby a. Licznik n-tego reduktu c0c1...cn oznaczamy symbolem ln.

Przykład 12

Wyznaczymy kilka początkowych reduktów liczby a=3.

Rozwiązanie

Rozwinięcie dziesiętne tej liczby jest postaci 1,7320508.

Wtedy

a0=1, a1=1710, a2=173100=173102, a3=1732103, a4=17320104, a5=173205105, a6=1732050103,...

l0=1, l1=17, l2=173, l3=1732, l4=17320, l5=173205, l6=1732050,...

Ograniczenie liczby a przez jej redukt
Własność: Ograniczenie liczby a przez jej redukt

Jeśli liczba a ma nieskończone rozwinięcie dziesiętne, to dla dowolnej liczby naturalnej n zachodzi nierówność an<a<ln+110n=an+110n.

Wróćmy teraz do problemu wyznaczenia pola kwadratu o boku a.

RyqPd5E38ogzk

Dla dowolnego n pole P kwadratu ABCD jest większe od pola kwadratu o boku an oraz jest mniejsze od pola kwadratu o boku an+110n.

Boki tych kwadratów są liczbami wymiernymi.

W ten sposób pole P wyznaczone jest w przybliżeniu. Dokładność tego przybliżenia jest różnicą między polami kwadratów ograniczających kwadrat ABCD.

Na rysunku widać, że różnica ta, to suma pól dwóch czerwonych (przystających) prostokątów o bokach an110n oraz kwadratu o boku 110n.

Różowy prostokąt składa się z ln kwadratów o boku 110n, więc pole różowego prostokąta jest równe ln102n.

Stąd dokładność przybliżenia wynosi rn=2ln102n+1102n=2an10n+1102n.

Stąd w przybliżeniu pole P jest równe Pan2+rn.

Teraz zauważmy, że przy n dążącym do nieskończoności an2 zbiega do a2rn zbiega do zera.

Zatem w granicy dostajemy P=a2.

o polu kwadratu
Twierdzenie: o polu kwadratu

Pole kwadratu o boku a jest równe P=a2.

Wykorzystanie podobieństwa kwadratów do wyznaczenia pola kwadratu o boku a

Innym sposobem wyznaczenia wzoru na pole kwadratu jest zastosowanie podobieństwa kwadratów. Ponieważ wszystkie kwadraty są do siebie podobne, to kwadrat o boku a jest podobny do kwadratu jednostkowego w skali k=a. Z własności pola figur podobnych wynika, że jego pole P jest równe P=k2·1=a2.

Przykład 13

Kwadrat K jest podobny do kwadratu jednostkowego w skali k=34 a kwadrat L jest podobny do kwadratu K w skali l=6. Wyznaczymy bok i pole kwadratu K i kwadratu L.

Rozwiązanie

Z podobieństwa wynika, że bok kwadratu K jest równy a=34 a pole kwadratu K jest równe k2·1=916.

Podobnie, bok kwadratu L jest równy l·a=6·34=92. Po zastosowaniu wzoru na pole kwadratu dostajemy, że pole kwadratu L jest równe 922=814.

Sprawdzimy teraz, czy nie popełniliśmy błędu w wyliczeniach wyznaczając pole kwadratu L w inny sposób – wykorzystując skalę podobieństwa.

Pole kwadratu L jest równe l2·P=62·916=36·916=814.

Dwa sposoby wyliczenia pola doprowadziły do tego samego wyniku.

Wzory skróconego mnożenia

Udowodnimy wzory na kwadrat sumy i różnicy wykorzystując pole kwadratu.

Wzory skróconego mnożenia
Twierdzenie: Wzory skróconego mnożenia
  1. a+b2=a2+2ab+b2

  1. a-b2=a2-2ab+b2

Dowód

1. Popatrzmy na rysunek, na którym przedstawiono kwadrat o boku a+b.

R11nnJLNOTvos

Prowadzimy linie równoległe do boków tego kwadratu, tak, żeby odciąć kwadrat o boku A.

Wtedy pole kwadratu P o boku a+b jest równe sumie pól następujących czworokątów: niebieski kwadrat o boku a, zielony kwadrat o boku b i dwa różowe prostokąty o bokach ab.

Stąd P=a+b2=a2+2ab+b2.

2. Do dowodu wzoru na kwadrat różnicy zakładamy, że a>b i wykonujemy rysunek analogiczny do poprzedniego. Duży kwadrat ma bok a, niebieski kwadrat ma bok a-b, a zielony ma bok b. Bierzemy jeszcze pod uwagę dwa prostokąty o bokach ab.

R1SCSXjSEqvvO

Aby dostać pole P kwadratu o boku a-b odejmujemy od pola kwadratu o boku a pola dwóch prostokątów o bokach ab, ale te prostokąty mają część wspólną – kwadrat o boku b, którego pole musimy dodać.

Stąd P=ab2=a22ab+b2.

Pole kwadratu, którego wierzchołki mają całkowite współrzędne

Jeśli podane są współrzędne dwóch sąsiednich wierzchołków kwadratu A=ax,ay, B=bx,by to długość boku AB jest równa a=axbx2+ayby2.

Jeśli podane są współrzędne dwóch przeciwległych wierzchołków kwadratu A=ax,ay, C=cx,cy, to długość przekątnej AC jest równa c=axcx2+aycy2.

Pole kwadratu, którego dwa wierzchołki mają współrzędne ax,aybx,by jest równe:

  1. P=axbx2+ayby2 jeśli wierzchołki te są wierzchołkami sąsiednimi;

  1. P=axbx2+ayby22 jeśli wierzchołki te są wierzchołkami przeciwległymi.

Przykład 14

Dane są 3 wierzchołki kwadratu K=4, 6, L=-1,5, M=0,0. Wyznaczymy jego pole.

Rozwiązanie

Wystarczy wybrać parę wierzchołków, które są sąsiednie lub parę wierzchołków, które są przeciwległe i zastosować powyższe twierdzenie.

W tym celu wyznaczamy długości odcinków KLLM. Jeśli długości są równe, to K, L są wierzchołkami sąsiednimi. Jeśli długości nie są równe, to wierzchołki krótszego są sąsiednie.

KL=412+652=25+1=26

LM=102+502=1+25=26

Stąd pole kwadratu jest równe 262=26.

o polu kwadratu, którego dwa sąsiednie wierzchołki mają współrzędne całkowite
Twierdzenie: o polu kwadratu, którego dwa sąsiednie wierzchołki mają współrzędne całkowite

Jeśli współrzędne A=ax,ay, B=bx,by dwóch sąsiednich wierzchołków kwadratu są liczbami całkowitymi, to pole kwadratu jest też liczbą całkowitą. Własność ta nie zachodzi dla wierzchołków przeciwległych.

Dowód

P=axbx2+ayby2 jeśli wierzchołki te są wierzchołkami sąsiednimi. Korzystając z faktu, że suma i różnica oraz kwadrat liczb całkowitych są liczbami całkowitymi dostajemy, że P jest liczbą całkowitą.

Przykład 15

Pokażemy przykład dwóch przeciwległych wierzchołków kwadratu, które mają współrzędne całkowite, ale pole kwadratu nie jest liczbą całkowitą.

Rozwiązanie

Weźmy punkty A=2,4C=5,4, które są przeciwległymi wierzchołkami kwadratu. Wtedy P=252+4422=92.

Punktami kratowymipunkty kratowePunktami kratowymi nazywamy punkty o współrzędnych całkowitych.

Prawdziwe jest twierdzenie Picka, które mówi o polu wielokąta, którego wierzchołkami są punkty kratowe.

Picka
Twierdzenie: Picka

Pole wielokąta, którego wierzchołkami są punkty kratowe jest równe P=ω+δ21, gdzie ω jest liczbą punktów kratowych należących do wnętrza wielokąta a δ jest liczbą punktów kratowych należących do brzegu wielokąta.

Przykład 16

Obliczymy pole kwadratu K przedstawionego na rysunku, stosując twierdzenie Picka oraz wyznaczając pole kwadratu z użyciem twierdzenia Pitagorasa potwierdzimy wynik.

RWImcC5LyyoZt

Rozwiązanie

Wewnątrz kwadratu jest 13 punktów kratowych, a na brzegu jest 12 punktów kratowych. Stąd P=13+1221=18.

Policzymy teraz długość boku kwadratu K patrząc na punkty kratowe. Dla dowolnego boku kwadratu budujemy kwadrat, dla którego ten bok jest przekątną. Ten nowy kwadrat ma bok długości 3, więc jego przekątna ma długość 32.

Stad pole kwadratu P=322=18. Obydwie metody doprowadziły do tego samego wyniku.

Wykorzystanie przekątnej do wyznaczania pola kwadratu

Długość d przekątnej kwadratu o boku a można wyznaczyć z twierdzenia Pitagorasa w następujący sposób:

R1ZJzXRabasoP
d22+d22=a2
2·d24=a2
2d2=4a2
d=a2.

Stąd też można wyznaczyć długość boku z długości przekątnej a=d2.

o polu kwadratu z wykorzystaniem przekątnej
Twierdzenie: o polu kwadratu z wykorzystaniem przekątnej

Pole kwadratu o przekątnej d jest równe P=d22.

Dowód

P=a2=d22=d22

Przykład 17

Na rysunku przekątna kwadratu IJFG ma długość 8.

R1ajM2gVncZps

Wyznaczymy pola i długości boków wszystkich kwadratów na rysunku.

Rozwiązanie

PIJFG=822=32, IJ=82=822=42

Bok kwadratu IJFG jest przekątną kwadratu CFHG, więc PCFHG=4222=16, HF=422=4.

PACEF=422=8, FE=42=422=22

PABCD=2222=4, AB=222=2

Zauważmy, że pole kolejnego kwadratu jest połową pola kwadratu poprzedniego. Stąd można wyznaczyć skalę podobieństwa kolejnego kwadratu do kwadratu poprzedniego

k=12=12.

Przykład 18

Wyznaczymy pole kwadratu wpisanego w okrąg o promieniu r.

RZINg9ItRYpFf

Rozwiązanie

Średnica okręgu jest przekątną kwadratu, bo w okręgu kąt oparty na średnicy jest kątem prostym.  Stąd średnica kwadratu ma długość d=2r. I stąd P=d22=4r22=2r2.

Przykład 19

Wyznaczymy pole kwadratu opisanego na okręgu o promieniu r.

RVq4d3dRDUq1d

Rozwiązanie

Promień okręgu poprowadzony do punktu styczności z kwadratem jest prostopadły do boków kwadratu. Stąd mamy, że kąt KON jest prosty i odcinki KOON są równe. Stąd AKON jest kwadratem.

To samo zachodzi dla pozostałych wierzchołków kwadratu ABCD, więc średnica okręgu ma długość równą długości boku kwadratu. Stąd d=2r i pole P=2r2=4r2.

1
Ćwiczenie 2

Pole niebieskiego obszaru na rysunku jest równe:

Ry7AjGhdxkOph
RuGYsRq1h42lF
Zaznacz prawidłową odpowiedź. Możliwe odpowiedzi: 1. sto dwadzieścia jeden, 2. sto siedemdziesiąt, 3. sto piętnaście, 4. sześćdziesiąt sześć
1
Ćwiczenie 3

Pole niebieskiego obszaru na rysunku jest równe:

R9oqiIh5cYTrJ
RzQ7pA0iezvej
Zaznacz prawidłową odpowiedź. Możliwe odpowiedzi: 1. pięćdziesiąt sześć, 2. pięćdziesiąt trzy, 3. pięćdziesiąt, 4. czterdzieści sześć
2
Ćwiczenie 4

Pole niebieskiego obszaru na rysunku jest równe:

R15uHiGAnDtMs
R16yyTTnDfjY5
Zaznacz prawidłową odpowiedź. Możliwe odpowiedzi: 1. dziewięćdziesiąt siedem, 2. sto sześć, 3. sto dwa, 4. dziewięćdziesiąt trzy
R1ULcfapx8VJ72
Ćwiczenie 5
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.
RifIjAJjeW9pe
Ćwiczenie 5
Wyznacz pole powierzchnie hali przemysłowej, której mury mają grubość trzydzieści cm, a obrys zewnętrzny hali ma wymiary pięćdziesiąt m × dwadzieścia m. Zaznacz prawidłową odpowiedź. Możliwe odpowiedzi: 1. tysiąc m indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, 2. dziewięćset siedemdziesiąt dziewięć przecinek zero dziewięć m indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, 3. dziewięćset osiemdziesiąt pięć m indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, 4. dziewięćset pięćdziesiąt osiem przecinek trzy sześć m indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego
RQsQjT74oyz142
Ćwiczenie 6
Łączenie par. Oceń prawdziwość zdań, zaznaczając prawdę lub fałsz.. Jeśli jeden bok prostokąta ma długość a, a drugi b to pole prostokąta wynosi P, równa się, a, razy, b.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Jeśli jeden bok prostokąta ma długość a, a przekątna długość d to pole prostokąta wynosi P, równa się, a, razy, d.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Jeśli jeden bok prostokąta ma długość a, a przekątna długość d to pole prostokąta wynosi P, równa się, a, razy, pierwiastek kwadratowy z d indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Jeśli przekątna prostokąta ma długość d a miara kąta między przekątnymi wynosi alfa to pole prostokąta wynosi P, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, d indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, sinus alfa.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
2
Ćwiczenie 7

Obwód prostokąta jest równy 10, długość jego przekątnej 13. Oblicz pole tego prostokąta.

3
Ćwiczenie 8

Jeżeli każdy z boków prostokąta zwiększymy o 2 cm to pole zwiększy się o 20 cm2. Oblicz o ile zwiększy się pole tego prostokąta, jeśli każdy z boków zwiększymy o 3 cm.

3
Ćwiczenie 9

Na działce o powierzchni 6 arów stoi dom zbudowany na planie prostokąta o wymiarach 12 m×15 m. Jaką część działki zajmuje ten dom?

Słownik

prostokąt
prostokąt

czworokąt, który ma wszystkie kąty proste

kwadrat
kwadrat

prostokąt, który ma wszystkie boki równe

punkty kratowe
punkty kratowe

punkty o współrzędnych całkowitych