Rom7DYHcRaDTN
Ilustracja przedstawia tablicę z wzorami oraz napisami wykonanymi przy pomocy kredy.

M_R_W02_M2 Wzory skróconego mnożenia

Źródło: dostępny w internecie: pixabay.com, domena publiczna.

4. Zastosowanie wzorów skróconego mnożenia

R4IagJNvEpuDD1
Marie-Sophie Germain (1776 – 1831)
Źródło: dostępny w internecie: commons.wikimedia.org, domena publiczna.

Czy wiesz, że jeszcze pod koniec XVIII wieku we Francji kobiety nie miały wstępu na wyższe uczelnie? Zatem utalentowane kobiety musiały szukać nauczycieli poza murami uniwersytetów. Jedną z takich osób była Marie‑Sophie Germain (1776 – 1831), która pod nazwiskiem Le Blanc nawiązała korespondencję z Josephem Lagrangem – jednym z najlepszych na świecie ówczesnych matematyków, a następnie z równie sławnym niemieckim matematykiem Carlem Gaussem.

Germain zajmowała się głównie teorią liczb, jej nazwiskiem zostały nazwane takie liczby pierwsze p, dla których liczby 2p+1 są również pierwsze. W 1811 r. wygrała konkurs ogłoszonym przez Francuską Akademię Nauk, którego tematem było wyjaśnienie powstawania wzorów, jakie tworzy piasek rozsypany na drgającej płycie.

My również będziemy zajmować się wybranymi zagadnieniami z teorii liczb. Niestety, zakres prezentowanego materiału będzie dużo uboższy niż ten, który zgłębiała Germain. Ograniczymy się bowiem tylko do pokazania możliwości stosowania wzorów skróconego mnożenia stopnia drugiego do dowodzenia twierdzeń dotyczących podzielności liczb całkowitych.

Twoje cele
  • Zastosujesz wzory skróconego mnożenia stopnia drugiego w obliczeniach rachunkowych.

  • Usuniesz niewymierność z mianownika ułamka, korzystając ze wzoru skróconego mnożenia na różnicę kwadratów.

  • Zbadasz czy dana liczba jest wymierna czy niewymierna.

  • Wykorzystasz wzory skróconego mnożenia w dowodzeniu podzielności liczb całkowitych.

  • Rozpoznasz liczby złożone, nie wykonując pracochłonnych obliczeń.

  • Uzasadnisz prawdziwość twierdzenia, korzystając ze wzoru skróconego mnożenia.

  • Wykażesz prawdziwość niektórych nierówności.

Obliczenia rachunkowe

W obliczeniach rachunkowych występują często typowe przypadki mnożenia lub podnoszenia liczb do kwadratu. Działania te możemy wykonać w sposób uproszczony, posługując się wzorami skróconego mnożenia.

Przykład 1

Korzystając ze wzoru skróconego mnożenia na kwadrat sumy, kwadrat różnicy lub różnicę kwadratów, obliczymy 792, 1032, 83·97.

Korzystamy ze wzoru skróconego mnożenia na kwadrat różnicywzór skróconego mnożenia na kwadrat różnicywzoru skróconego mnożenia na kwadrat różnicy.

792=(80-1)2=802-2·80·1+12=6241

Korzystamy ze wzoru skróconego mnożenia na kwadrat sumywzór skróconego mnożenia na kwadrat sumywzoru skróconego mnożenia na kwadrat sumy.

7032=(700+3)2=7002+2·700·3+32=494209

Korzystamy ze wzoru skróconego mnożenia na różnicę kwadratów.

83·97=(90-7)(90+7)=902-72=8051

Ważne!

Bezpośrednio ze wzoru skróconego mnożenia na różnicę kwadratów, wynika następująca własność:

Jeśli a+b=1 to a2-b2=a-b.

Jeśli a-b=1 to a2-b2=a+b.

Przykład 2

Wykorzystamy powyższą własność do obliczenia w pamięci 5972-5962(0,97)2-(0,03)2.

Korzystamy ze wzoru skróconego mnożenia na różnicę kwadratów i z tego, że 597596= 10,97+0,03= 1

5972-5962=597+596=1193

(0,97)2-(0,03)2=0,97-0,03=0,94

Wzory skróconego mnożenia można też wykorzystać do przekształcania wyrażeń zawierających pierwiastki.

Przykład 3

Zapiszemy wyrażenie W=(4-23+4+23)2-892-802 w najprostszej postaci.

Uprościmy najpierw każdy ze składników.

Korzystamy ze wzoru skróconego mnożenia na kwadrat sumy i ze wzoru na różnicę kwadratów.

W1=4-23+4+232=

=4-23+4+23+2·4-234+23

W1=8+2·16-12=8+4=12

Drugi ze składników zamieniamy na iloczyn (ze wzoru na różnicę kwadratów) i pierwiastkujemy.

W2=892-802=(89-80)(89+80)=9·169=3·13=39

Teraz powracamy do rozważanego wyrażenia.

W=W1-W2=12-39=-27

Usuwanie niewymierności z mianownika ułamka

Wiemy już, że iloczyn liczb niewymiernych może być liczbą wymierną lub niewymierną. Chcąc więc usunąć niewymierność z mianownika ułamka, należy rozszerzyć ułamek przez takie wyrażenie, aby w wyniku otrzymać liczbę wymierną.

Najprościej jest zatem pomnożyć licznik i mianownik ułamka tak, aby w mianowniku otrzymać iloczyn sumy przez różnicę tych samych wyrażeń i zastosować wzór skróconego mnożenia na różnicę kwadratówwzór skróconego mnożenia na różnicę kwadratówwzór skróconego mnożenia na różnicę kwadratów.

Przykład 4

Znajdziemy liczbę odwrotną do liczby 2+73.

Szukana liczba to 12+73. Zauważmy, że w mianowniku zapisanego ułamka znajduje się suma dwóch wyrażeń, zatem aby usunąć niewymierność z mianownika, rozszerzamy ułamek przez różnicę tych samych wyrażeń.

12+73=12+73·2-732-73=2-734-147=73-2143

Odwrotność liczby 2+73 to 73-2143.

Przykład 5

Wykażemy, że liczba W=1-25-32+1+25+32 jest wymierna.

W=1-25-32+1+25+32

Sprowadzamy ułamki do wspólnego mianownika.

W=1-25-32·5+325+32+1+25+32·5-325-32

Wykonujemy w liczniku mnożenie, w mianowniku stosujemy wzór skróconego mnożenia na różnicę kwadratówwzór skróconego mnożenia na różnicę kwadratówwzór skróconego mnożenia na różnicę kwadratów.

W=5+32-52-6+5-32+52-652-(32)2

Redukujemy wyrazy podobne w liczniku, w mianowniku wykonujemy wskazane działania.

W=-27

Liczba -27 zapisana jest za pomocą ilorazu liczb całkowitych, zatem W to liczba wymierna.

Jeśli w mianowniku ułamka występują więcej niż dwa wyrazy zawierające pierwiastki, można również, usuwając niewymierność z mianownika, stosować odpowiedni wzór skróconego mnożenia.

Przykład 6

Oszacujemy wartość wyrażenia W=11+2+3 z dokładnością do jednego miejsca po przecinku, przyjmując 21,462,4.

W=11+2+3

Rozszerzamy ułamek przez 1+2-3.

W=1(1+2)+3·1+2-3(1+2)-3

W mianowniku ułamka wykonujemy mnożenie, stosując wzór skróconego mnożenia na różnicę kwadratówwzór skróconego mnożenia na różnicę kwadratówwzór skróconego mnożenia na różnicę kwadratów.

W=1+2-31+22+2-3

Redukujemy wyrazy podobne w mianowniku ułamka.

W=1+2-322

Usuwamy niewymierność z mianownika ułamka.

W=1+2-322·22=2+2-64

Szacujemy wartość otrzymanego wyrażenia.

W2+1,4-2,44=0,25

Wartość wyrażenia jest równa w przybliżeniu 0,25.

Polecenie 1

Przypomnij sobie, w jaki sposób usuwaliśmy niewymierność typu ab+cd z mianownika ułamka, korzystając ze wzoru skróconego mnożenia na różnicę kwadratów.

Zaproponuj sposób usuwania niewymierności typu ab+cd+ef. Skonfrontuj swoje pomysły z przykładami podanymi w galerii zdjęć interaktywnych.

Polecenie 2

Zapisz w najprostszej postaci 3-33+33+3.

Polecenie 3

Usuń niewymierność z mianownika ułamka A=135+15+7+3.

Podzielność liczb całkowitych

Dane są liczby całkowite ab, różne od 0.

Jeśli iloraz ab

  • jest liczbą całkowitą, to mówimy, że liczba a jest podzielna przez liczbę b (liczba b jest dzielnikiem liczby a),

  • nie jest liczbą całkowitą, to mówimy, że liczba a nie dzieli się przez b (liczba b nie jest dzielnikiem liczby a).

W przypadku, gdy liczba a jest podzielna przez liczbę b, to istnieje taka liczba całkowita t, że:

a=bt

W przypadku, gdy liczba a nie jest podzielna przez b, to w wyniku dzielenia liczby a przez liczbę b otrzymujemy iloraz t (będący liczbą całkowitą) i resztę r.

a=tb+r
Twierdzenie o dzieleniu z resztą
Twierdzenie: Twierdzenie o dzieleniu z resztą

Dla każdej pary liczb całkowitych ab, różnych od 0, istnieje dokładnie jedna para liczb całkowitych tr  taka, że a=tb+r, gdzie 0<r<|b|.

Liczbę naturalną nazywamy liczbą pierwsząliczba pierwszaliczbą pierwszą, gdy ma dwa dzielniki – liczbę 1 i samą siebie.

Liczbę naturalną, większą od 1, nazywamy złożoną, gdy ma więcej niż dwa dzielniki.

Liczby 01 to liczby ani pierwsze, ani złożoneliczby ani pierwsze, ani złożoneliczby ani pierwsze, ani złożone.

Aby określić, czy liczba całkowita zapisana za pomocą wyrażenia arytmetycznego jest złożona, nie zawsze trzeba wykonywać pracochłonne obliczenia. W niektórych przypadkach można skorzystać ze wzorów skróconego mnożenia.

Przykład 7

Uzasadnimy, że liczba K=2122-1272 jest złożona i dzieli się przez 3.

Korzystając ze wzoru skróconego mnożenia na różnicę kwadratów, zapisujemy wyrażenie określające liczbę K w postaci iloczynu.

K=2122-1272
K=212-127212+127

Każda z liczb 212-127212+127 jest dzielnikiem liczby K. Zatem liczba K ma co najmniej 4 dzielniki naturalne (dzielnikami liczby K są również: liczba 1K), jest więc liczbą złożonąliczba złożonaliczbą złożoną.

Liczbę K można zapisać też w postaci

K=85·339

Ponieważ suma cyfr liczby 339 jest równa 15, więc liczba 339 dzieli się przez 3, a co za tym idzie i liczba K dzieli się przez 3, co należało wykazać.

Przykład 8

Wykażemy, że liczba M=7+57-5+7-57+5 jest liczbą parzystą.

Przedstawimy każdy z ułamków sumy określającej liczbę M, bez użycia niewymierności w mianowniku. Korzystamy ze wzoru skróconego mnożenia na różnicę kwadratów.

M=7+57-5+7-57+5
M=7+57-5·7+57+5+7-57+5·7-57-5

Teraz korzystamy ze wzoru skróconego mnożenia na kwadrat sumy i upraszczamy otrzymane wyrażenie.

M=7+5+2357-5+7+5-2357-5
M=242=12

Liczba 12 dzieli się przez 2, więc liczba M jest liczbą parzystą, co należało wykazać.

Pokażemy teraz, jak łatwo uzasadnić podzielność danej liczby, za pomocą wzoru skróconego mnożenia na kwadrat sumy dwóch wyrażeń.

Przykład 9

Wykażemy, że liczba A=172+292+986 jest podzielna przez 23.

Zauważmy, że wyrażenie 172+292+986 można zapisać w postaci kwadratu sumy liczb 1729.

Zatem

A=17+292=462

Liczba 46 jest iloczynem liczby 2 i liczby 23.

A=2·232=23·23·22=23·92

Zatem liczbę A  można zapisać w postaci iloczynu liczby 23 i liczby całkowitej 92, co oznacza, że liczba A  jest podzielna przez 23.

Przypomnijmy:

  • liczbę naturalną parzystą można zapisać w postaci 2n, gdzie n;

  • liczbę naturalną nieparzystą można zapisać w postaci 2n+1, gdzie n;

  • liczba 0  jest liczbą parzystą;

  • najmniejsza liczba naturalna nieparzysta to 1;

  • kolejne liczby naturalne, z których najmniejszą jest n to: n, n+1, n+2, n+3, ...

Przykład 10

Wykażemy, że suma kwadratów trzech kolejnych liczb naturalnych w dzieleniu przez 3  daje resztę 2.

Oznaczmy:

n, n+1, n+2, gdy n - kolejne liczby naturalne.

Chcemy wykazać, że sumę kwadratów 3 kolejnych liczb naturalnych można zapisać w postaci sumy iloczynu liczby 3 i liczby naturalnej oraz liczby 2.

Zapisujemy i przekształcamy sumę kwadratów 3 kolejnych liczb całkowitych, korzystające ze wzoru skróconego mnożenia na kwadrat sumy.

n2+n+12+n+22=n2+n2+2n+1+n2+4n+4=
=3n2+6n+5=3n2+2n+1+2

Ponieważ liczba n2+2n+1 jest liczbą naturalną, zatem suma kwadratów 3 kolejnych liczb naturalnych w dzieleniu przez 3 daje resztę 2, co należało wykazać.

Przykład 11

Wykażemy, że różnica czwartych potęg dwóch liczb naturalnych, z których pierwsza przy dzieleniu przez 10 daje resztę 1, a druga przy dzieleniu przez 10 daje resztę 3, dzieli się przez 10.

Pierwszą z liczb możemy zapisać w postaci 10t+1, gdzie t, a drugą w postaci 10k+3, gdzie k.

Wtedy 10t+14-10k+34 to różnica czwartych potęg tych liczb.

Przekształcamy otrzymane wyrażenie (oznaczmy je W), stosując dwukrotnie wzór skróconego mnożenia na różnicę kwadratów dwóch wyrażeń.

W=10t+14-10k+34=
=10t+12-10k+32·10t+12+10k+32
W=10t+1-10k-310t+1+10k+3·
·100t2+20t+1+100k2+60k+9
W=10t-10k-2·10t+10k+4·100t2+100k2+20t+60k+10

W ostatnim iloczynie wspólny czynnik to 10, wyłączamy go przed nawias.

W=10·10t-10k-2·10t+10k+4·10t2+10k2+2t+6k+1

Różnicę czwartych potęg dwóch liczb naturalnych, z których pierwsza przy dzieleniu przez 10 daje resztę 1, a druga przy dzieleniu przez 10 daje resztę 3, przedstawiliśmy w postaci iloczynu liczby 10 i liczby całkowitej

(10t10k2)(10t+10k+4)(10t2+10k2+2t+6k+1),

zatem różnica ta dzieli się przez 10, co należało wykazać.

Polecenie 4

Nim zapoznasz się z animacją, przypomnij sobie wzór skróconego mnożenia na różnicę kwadratów i korzystając z tego wzoru, rozłóż na czynniki różnicę a4-b4.

R8jizvwGbcfvJ
Film nawiązujący do treści materiału dotyczącej zastosowania wzorów skróconego mnożenia w teorii podzielności liczb.
Polecenie 5

Wykaż, że różnica czwartych potęg dwóch liczb naturalnych różniących się o 2 jest podzielna przez 8.

Rzv6qVuMvCy4R1
Dawid Hilbert (1862‑1943)
Źródło: dostępny w internecie: commons.wikimedia.org, domena publiczna.

Znamy już wzory skróconego mnożenia stopnia drugiego. Obecnie pokażemy ich zastosowanie w dowodzeniu twierdzeń. Zastosujemy metodę wprost – czyli z założeń będziemy bezpośrednio wykazywać tezę.

Teoria dowodu to dział logiki matematycznej zajmujący się analizą pojęcia dowodu oraz sposobami zastosowania go w rozważaniach matematycznych.

Za prekursora teorii dowodu uważa się Dawida Hilberta, wybitnego matematyka niemieckiego z przełomu dziewiętnastego i dwudziestego wieku.

Dowodzenie nierówności

Wiemy już, że nierówności można przekształcać równoważnie. Do obu stron nierówności można dodać to samo wyrażenie, od obu stron nierówności można odjąć to samo wyrażenie, obie strony nierówności można pomnożyć przez tę samą liczbę, różną od zera. Przy czym, jeśli ta liczba jest ujemna, zmieniamy znak nierówności na przeciwny.

Teraz udowodnimydowodzenie (przeprowadzenie dowodu)udowodnimy kilka nierówności z zastosowaniem poznanych wzorów i własności potęgowania: kwadrat każdej liczby rzeczywistej jest nieujemny.

Przykład 12

Uzasadnimy, że dla dowolnych liczb rzeczywistych ab zachodzi nierówność a2+b22ab.

a2+b22ab

Przenosimy wszystkie wyrazy nierówności na lewą stronę.

a2+b2-2ab0

Zapisujemy lewą stronę nierówności w postaci kwadratu, korzystając ze wzoru skróconego mnożenia na kwadrat różnicy.

(a-b)20

Kwadrat każdej liczby rzeczywistej jest nieujemny, zatem nierówność jest prawdziwa.

Zauważ, że jeśli a=b, to a-b2=0, czyli a2+b2-2ab=0, zatem a2+b2=2ab.

Przykład 13

Wykażemy, że jeśli ab są liczbami rzeczywistymi dodatnimi, to ab+ba2.

ab+ba2

Zapisujemy nierówność, którą udowodniliśmy w Przykładzie 1. Wiemy już, że jest ona prawdziwa dla każdych liczb rzeczywistych ab.

a2+b22ab

Dzielimy obie strony nierówności przez ab zakładając, że a>0b>0.

a2+b2ab2abab

Przekształcamy nierówność równoważnie.

a2ab+b2ab2abab

Skracamy, otrzymując żądaną nierówność.

ab+ba2

Zauważ, że jeśli a=b, to ab+ba=2.

Przykład 14

Wykażemy, że dla dowolnych liczb rzeczywistych ab prawdziwa jest nierówność 5a2+2b212ab.

5a2+2b212ab

Przenosimy wszystkie wyrazy nierówności z prawej strony na lewą stronę.

5a2+2b2-12ab0

Wykonujemy wskazane działania.

5a2+10b2-12ab0

Zapisujemy sumę stojącą po lewej stronie nierówności tak, aby skorzystać ze wzoru skróconego mnożenia na kwadrat różnicy.

4a2+9b2-12ab+a2+b20

Grupujemy wyrazy.

4a2+9b2-12ab+a2+b20

Zapisujemy wyrażenie stojące w pierwszym nawiasie za pomocą wzoru skróconego mnożenia na kwadrat różnicy.

2a-3b2+a2+b20

Po lewej stronie nierówności otrzymaliśmy sumę dwóch wyrażeń, które przyjmują wartości nieujemne dla każdych liczb rzeczywistych a i b, zatem ich suma jest liczba nieujemną. Dowodzonadowodzenie (przeprowadzenie dowodu)Dowodzona nierówność jest więc prawdziwa.

Już wiesz

Wiemy już, że nierówności o tym samym zwrocie można dodać stronami (natomiast nie wolno odejmować takich nierówności stronami). Własność ta  będzie nam pomocna w udowodnieniu kolejnej nierówności.

Przykład 15

Wykażemy, że dla każdych liczb rzeczywistych a, b, c spełniona jest nierówność a2+b2+c2ab+ac+bc.

a2+b2+c2ab+ac+bc

Dla liczb a, b, c zapisujemy warunki, które wynikają z nierówności dowodzonejdowodzenie (przeprowadzenie dowodu)dowodzonej w Przykładzie 1.

a2+b22ab
a2+c22ac
b2+c22bc

Dodajemy stronami zapisane nierówności.

a2+b2+a2+c2+b2+c22ab+2ac+2bc

Redukujemy wyrazy podobne i wyłączamy wspólny czynnik przed nawias.

2a2+b2+c22ab+ac+bc

Dzielimy przez 2 obie strony nierówności.

a2+b2+c2ab+ac+bc

Otrzymaliśmy żądaną nierówność.

Przykład 16

Przypomnijmy sobie sposób rozwiązywania nierówności podwójnych.

Rozwiążemy nierówność x-2<2x<x+9.

Przekształcamy nierówność równoważnie odejmując od każdego z członów x. Otrzymujemy rozwiązanie.

-2<x<9

Przykład 17

Wykażemy, że dla każdej liczby naturalnej a>7 spełniona jest nierówność podwójna 2525a-1<a+1+a-1<2a.

Każdy z członów nierówności przyjmuje dla a>7 wartości dodatnie. Możemy zatem przekształcić nierówność równoważnie, podnosząc każdy z członów do kwadratu.

425(25a-1)<a+1+a-1+2a2-1<4a

Wykonujemy wskazane działania.

4a-425<2a+2a2-1<4a

Dodajemy -2a.

4a-425-2a<2a-2a+2a2-1<4a-2a2a-425<2a2-1<2a

Dzielimy każdy z członów nierówności przez 2.

a-225<a2-1<a

Dla a>7 każdy z członów nierówności przyjmuje wartości dodatnie, zatem możemy ponownie podnieść każdy człon do kwadratu.

a2-2225a+4625<a2-1<a2

Nierówność a2-1<a2 jest zawsze prawdziwa (jeśli a>7a jest liczbą naturalną), zatem wystarczy pokazać prawdziwość nierówności

a2-425a+4625<a2-1.

Do obu stron nierówności dodajemy -a2-4625.

a2-425a+4625-a2-4625<a2-1-a2-4625-425a<-14625

Dzielimy obie strony nierówności przez liczbę stojącą przy a, czyli przez -425. Nie zapominamy przy tym, że dzielimy przez liczbę ujemną, czyli zmieniamy znak nierówności na przeciwny.

-425a<-14625  :-425

a>629625254

a>629100

Z założenia wynika, że a jest liczbą naturalną większą od 7, zatem nierówność a>629100  jest prawdziwa.

Wykazaliśmy zatem prawdziwość każdej z nierówności
2525a-1<a+1+a-1a+1+a-1<2a
czyli i  prawdziwość nierówności podwójnej
2525a-1<a+1+a-1<2a.

Przykład 18

Uzasadnij, że dla każdej liczby naturalnej a>2 prawdziwa jest nierówność 239a-1<a-1+a+1<2a

Rozwiązaniem nierówności są liczby a>8536, czyli a>21336.

Zatem nierówność jest prawdziwa dla każdej liczby naturalnej a większej od 2.

Porównywanie liczb

Wzory skróconego mnożenia w wielu wypadkach mogą być pomocne przy porównywaniu liczb rzeczywistych, w szczególności liczb zapisanych za pomocą potęg.

Przykład 19

Wykażemy, że 3100-2150>350-275.

3100-2150>350-275

Zapisujemy lewą stronę nierówności w postaci różnicy kwadratów.

3502-2752>350-275

Rozkładamy na czynniki lewą stronę nierówności – ze wzoru na różnicę kwadratów.

350+275350-275>350-275

Chcemy podzielić obie strony nierówności przez 350-275. Nie wiemy jednak, czy jest to liczba dodatnia, czy ujemna.

350275=322325=9825

Aby to sprawdzić, zapisujemy iloraz 350275 w postaci jednej potęgi.

Ponieważ 9>8, zatem liczba 98 jest większa od 1, czyli 925>825, a co za tym idzie 350>275. Wynika stąd, że 350-275>0.

98>1, stąd 925>825, czyli 350-275>0

Dzielimy obie strony nierówności przez liczbę dodatnią 350-275, zatem nie zmieniamy znaku nierówności.

350+275350-275>350-275/:350-275

Liczba 350+275 jest oczywiście większa od 1, zatem dowodzona równość jest prawdziwa, co należało wykazać.

350+275>1

Dowodzeniedowodzenie (przeprowadzenie dowodu)Dowodzenie równości

Przekształcając wyrażenia algebraiczne często szukamy jak najprostszych sposobów wykonywania wskazanych działań. I tu mogą być przydatne wzory skróconego mnożenia.

Przykład 20

Wykażemy, że dla każdej wartości zmiennej x, wartość wyrażenia W=1+x2x2-2-1-x2·1+x2 jest liczbą naturalną.

W=1+x2x2-2-1-x2·1+x2

Zauważmy, że iloczyn kwadratów dwóch liczb może być zapisany w postaci kwadratu iloczynu tych liczb.

W=1+x2x2-2-1-x1+x2

Wykonujemy wskazane działania. W nawiasie kwadratowym iloczyn zamieniamy na sumę, korzystając ze wzoru skróconego mnożenia na różnicę kwadratów.

W=1+x4-2x2-1-x22

Potęgujemy – korzystamy ze wzoru skróconego mnożenia na kwadrat różnicy.

W=1+x4-2x2-1+x4-2x2

Opuszczamy nawias i redukujemy wyrazy podobne.

W=1+x4-2x2-1-x4+2x2
W=0

Wykazaliśmy, że wartość wyrażenia dla każdej liczby rzeczywistej x jest równa 0.

Liczba 0 jest liczbą naturalną, zatem wartość wyrażenia dla każdej liczby rzeczywistej x jest liczbą naturalną, co należało wykazać.

Przykład 21

Udowodnimy prawdziwość równości a+b24+a-b24=a2+b22 dla każdych liczb rzeczywistych a, b.

a+b24+a-b24=a2+b22

Sprowadzamy prawą stronę równości do mianownika 4 i mnożymy obie strony nierówności przez 4.

a+b24+a-b24=2a2+2b24/·4

Mamy teraz do udowodnienia znacznie prostszą równość.

a+b2+a-b2=2a2+2b2

Przekształcamy lewą stronę równości, korzystając z odpowiednich wzorów skróconego mnożenia.

L=a2+2ab+b2+a2-2ab+b2=2a2+2b2

Lewa strona równości równa się prawej, zatem równość jest prawdziwa, co należało wykazać.

L=P
Polecenie 6

Zapoznaj się z filmem samouczkiem. Spróbuj samodzielnie rozwiązać prezentowane tam zadania i dopiero następnie porównaj rozwiązania. Sformułuj każdy z problemów rozważanych na filmie w postaci twierdzenia.

Rw3aAuZXtdsuq
Film nawiązujący do treści materiału zastosowania wzorów skróconego mnożenia w dowodzeniu twierdzeń.
Polecenie 7

Wykaż, że dla x>3 wartość wyrażenia W=x2-6x+9-9+6x+x2 jest liczbą całkowitą,

RWBV0BQdDKPMs1
Ćwiczenie 1
Zaznacz poprawne stwierdzenia. Możliwe odpowiedzi: 1. Liczba tysiąc dwa indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, tysiąc jeden indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, siedemset siedemdziesiąt siedem indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, siedemset siedemdziesiąt sześć indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego jest równa pięćset pięćdziesiąt., 2. Różnica nawias dziesięć przecinek trzy zamknięcie nawiasu indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, nawias dziewięć przecinek siedem zamknięcie nawiasu indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego jest równa iloczynowi dwadzieścia, razy, zero przecinek sześć., 3. Wyrażenie pięćdziesiąt siedem indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, dwa, razy, pięćdziesiąt siedem, razy, czterdzieści trzy, plus, czterdzieści trzy indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego to kwadrat liczby dziesięć., 4. Równość osiemdziesiąt sześć indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, czternaście indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, siedem przecinek dwa, razy, dziesięć indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego jest prawdziwa.
RcgUyyQ0pVyjt1
Ćwiczenie 2
Dopasuj działanie do wyniku. początek ułamka, cztery indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, trzy indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, mianownik, siedem, koniec ułamka, plus, początek ułamka, czternaście indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, trzynaście indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, mianownik, dwadzieścia siedem, koniec ułamka, plus, początek ułamka, dwadzieścia cztery indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, dwadzieścia trzy indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, mianownik, czterdzieści siedem, koniec ułamka Możliwe odpowiedzi: 1. trzy, 2. pięćset czterdzieści, 3. zero przecinek dziewięć początek ułamka, pięć indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, jeden, mianownik, pięć indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, koniec ułamka, razy, początek ułamka, sześć indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, jeden, mianownik, sześć indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, koniec ułamka, razy, początek ułamka, siedem indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, jeden, mianownik, siedem indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, koniec ułamka, razy, początek ułamka, osiem indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, jeden, mianownik, osiem indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, koniec ułamka Możliwe odpowiedzi: 1. trzy, 2. pięćset czterdzieści, 3. zero przecinek dziewięć dziewiętnaście indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, osiemnaście indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, siedemnaście indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, trzynaście indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, dwanaście indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus
minus, jedenaście indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego Możliwe odpowiedzi: 1. trzy, 2. pięćset czterdzieści, 3. zero przecinek dziewięć
Ra7T7eMqRCHnQ2
Ćwiczenie 3
Zaznacz każdą równość prawdziwą. Możliwe odpowiedzi: 1. nawias pięć, minus, pierwiastek kwadratowy z siedem koniec pierwiastka zamknięcie nawiasu indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, nawias pierwiastek kwadratowy z siedem koniec pierwiastka, minus, pięć zamknięcie nawiasu indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, 2. minus, nawias, trzy, minus, pierwiastek kwadratowy z dwa koniec pierwiastka, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, nawias, trzy, plus, pierwiastek kwadratowy z dwa koniec pierwiastka, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, 3. nawias jeden, minus, pierwiastek kwadratowy z dwa koniec pierwiastka zamknięcie nawiasu indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, nawias pierwiastek kwadratowy z dwa koniec pierwiastka, plus, jeden zamknięcie nawiasu nawias pierwiastek kwadratowy z dwa koniec pierwiastka, plus, jeden zamknięcie nawiasu, minus, cztery pierwiastek kwadratowy z dwa koniec pierwiastka, 4. trzy nawias pierwiastek kwadratowy z dwa koniec pierwiastka, plus, pierwiastek kwadratowy z osiem koniec pierwiastka zamknięcie nawiasu indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, dwa nawias pierwiastek kwadratowy z dwanaście koniec pierwiastka, plus, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka zamknięcie nawiasu indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego
RniN5dCaW4EzY2
Ćwiczenie 4
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
RGzabfOWvcFcO2
Ćwiczenie 5
Zapisz podane wyrażenia w najprostszej postaci. Przeciągnij uzyskane liczby w odpowiednie miejsca. 1. Jeden dzielone na pierwiastek z dwóch plus jeden minus jeden dzielone na pierwiastek z dwóch minus jeden równa się miejsce na odpowiedź. 2. Otwarcie nawiasu pierwiastek z sześciu minus pierwiastek z dwudziestu minus pierwiastek z sześciu plus pierwiastek z dwudziestu zamknięcie nawiasu do potęgi drugiej równa się pole na odpowiedź. 3. Pierwiastek z jedenastu minus sześć pierwiastek z dwóch plus pierwiastek z dwudziestu siedmiu plus dziesięć pierwiastek z dwóch równa się pole na odpowiedź. 4. Dwa otwarcie nawiasu jeden minus pierwiastek z dwóch zamknięcie nawiasu otwarcie nawiasu jeden plus pierwiastek z dwóch zamknięcie nawiasu dzielone na pierwiastek z dwóch równa się pole na odpowiedź. Możliwe odpowiedzi: cztery, minus cztery, minus dwa, minus osiem, pierwiastek z dwóch, minus pierwiastek z dwóch, osiem oraz dwa.
R1NyFLlqzcQGI2
Ćwiczenie 6
Połącz w pary te same liczby. początek ułamka, dziewięć, mianownik, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, minus, trzy, koniec ułamka Możliwe odpowiedzi: 1. dwa, minus, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, 2. trzy nawias, jeden, plus, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, zamknięcie nawiasu, 3. minus, jeden przecinek pięć nawias trzy, plus, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka zamknięcie nawiasu początek ułamka, sześć, mianownik, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, minus, jeden, koniec ułamka Możliwe odpowiedzi: 1. dwa, minus, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, 2. trzy nawias, jeden, plus, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, zamknięcie nawiasu, 3. minus, jeden przecinek pięć nawias trzy, plus, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka zamknięcie nawiasu początek ułamka, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, mianownik, dwa pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, plus, trzy, koniec ułamka Możliwe odpowiedzi: 1. dwa, minus, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, 2. trzy nawias, jeden, plus, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, zamknięcie nawiasu, 3. minus, jeden przecinek pięć nawias trzy, plus, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka zamknięcie nawiasu
3
Ćwiczenie 7

Zapisz w najprostszej postaci 2520-5.

3
Ćwiczenie 8

Usuń niewymierność z mianownika ułamka 12+6-8.

R3WxUPfVgmRnf1
Ćwiczenie 9
Oceń, czy poniższe stwierdzenia są prawdziwe, czy fałszywe. Zaznacz wszystkie stwierdzenia prawdziwe. Możliwe odpowiedzi: 1. Pierwsza współrzędna wierzchołka paraboli, będącej wykresem funkcji określonej wzorem f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, trzy x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, dwadzieścia cztery x, minus, pięćdziesiąt wynosi nawias, minus, cztery, zamknięcie nawiasu., 2. Druga współrzędna wierzchołka paraboli, będącej wykresem funkcji określonej wzorem f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, dwa x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, trzydzieści sześć x, plus, osiemnaście wynosi osiemnaście., 3. Suma współrzędnych wierzchołka paraboli, będącej wykresem funkcji określonej wzorem f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, dwa x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, dwanaście x, plus, dziewiętnaście wynosi nawias, minus, dwa, zamknięcie nawiasu., 4. Iloczyn współrzędnych wierzchołka paraboli, będącej wykresem funkcji kwadratowej określonej wzorem f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, dwa x, plus, jeden wynosi nawias, minus, dwa, zamknięcie nawiasu.
R12TQHAHP3ImL1
Ćwiczenie 10
Chcemy wykazać, ze liczba K równa pięćset dwa do potęgi czwartej odjąć czterysta dziewięćdziesiąt siedem do potęgi czwartej jest podzielna przez czterdzieści pięć. Przeciągając odpowiednie wyrażenia uzupełnij kolejne kroki dowodu. K równa się pięćset dwa do potęgi czwartej odjąć czterysta dziewięćdziesiąt siedem do potęgi czwartej. K równa się otwarcie nawiasu pięćset dwa do potęgi drugiej odjąć czterysta dziewięćdziesiąt siedem do potęgi drugiej zamknięcie nawiasu razy otwarcie nawiasu pole odpowiedzi zamknięcie nawiasu. K równa się otwarcie nawiasu pięćset dwa dodać czterysta dziewięćdziesiąt siedem zamknięcie nawiasu razy otwarcie nawiasu pole odpowiedzi zamknięcie nawiasu razy otwarcie nawiasu pięćset dwa do potęgi drugiej dodać czterysta dziewięćdziesiąt siedem do potęgi drugiej zamknięcie nawiasu. K równa się pole odpowiedzi razy pięć razy otwarcie nawiasu pięćset dwa do potęgi drugiej dodać czterysta dziewięćdziesiąt siedem do potęgi drugiej zamknięcie nawiasu. K równa się czterdzieści pięć razy pole odpowiedzi razy otwarcie nawiasu pięćset dwa do potęgi drugiej dodać czterysta dziewięćdziesiąt siedem do potęgi drugiej zamknięcie nawiasu. K równa się czterdzieści pięć razy t, gdzie: t równa się pole odpowiedzi. Odpowiedzi do wyboru: Jedenaście razy otwarcie nawiasu pięćset dwa do potęgi drugiej dodać czterysta dziewięćdziesiąt siedem do potęgi drugiej zamknięcie nawiasu. Sto jedenaście. Pięćset dwa do potęgi drugiej dodać czterysta dziewięćdziesiąt siedem do potęgi drugiej. Pięćset dwa odjąć czterysta dziewięćdziesiąt siedem. Dziewięćset dziewięćdziesiąt dziewięć.
R1byKCwhQpBJ92
Ćwiczenie 11
Oceń prawdziwość każdego ze zdań. Zaznacz prawidłowe odpowiedzi. Możliwe odpowiedzi: 1. Liczba szesnaście indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, piętnaście indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego jest podzielna przez trzydzieści jeden., 2. Liczba dziewięćset dziewięćdziesiąt osiem indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, osiemset indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego jest podzielna przez jedenaście., 3. Liczba dwa tysiące dwadzieścia indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, tysiąc trzysta siedemdziesiąt sześć indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego w dzieleniu przez siedem daje resztę trzy., 4. Liczba siedemdziesiąt siedem indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, sześćdziesiąt sześć indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego w dzieleniu przez trzynaście daje resztę cztery.
RDUurTdqfEoAS2
Ćwiczenie 12
Zaznacz każde stwierdzenie prawdziwe. Jeśli n jest liczbą naturalną dodatnią, to Możliwe odpowiedzi: 1. liczba n nawias, n indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, jeden, zamknięcie nawiasu jest podzielna przez sześć., 2. reszta z dzielenia liczby nawias, osiem n, plus, jeden, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego przez szesnaście jest równa trzy., 3. liczba n nawias, n indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, jeden, zamknięcie nawiasu, nawias, n indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, cztery, zamknięcie nawiasu jest podzielna przez pięć., 4. reszta z dzielenia liczby dwa, plus, nawias, trzy n, plus, dwa, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego przez trzy jest równa jeden.
ROwTC3cz8VFFb2
Ćwiczenie 13
Jeśli liczba naturalna w dzieleniu przez pięć daje resztę cztery, to kwadrat tej liczby w dzieleniu przez pięć daje resztę: Możliwe odpowiedzi: Pierwsza odpowiedź: Cztery. Druga odpowiedź: Jeden. Trzecia odpowiedź: dwa. Czwarta odpowiedź: trzy.
RjPi6CDXNBG4z2
Ćwiczenie 14
Ustaw w odpowiedniej kolejności kolejne kroki dowodu poniższego twierdzenia. Twierdzenie: Jeżeli n jest liczbą naturalną dodatnią, to liczba A równa n do potęgi drugiej dodać sześć razy n dodać osiem jest podzielna przez n dodać dwa. Możliwe odpowiedzi: A równa się otwarcie nawiasu n dodać trzy dodać jeden zamknięcie nawiasu razy otwarcie nawiasu n dodać trzy odjąć jeden zamknięcie nawiasu. A równa się n do potęgi drugiej dodać sześć razy n dodać dziewięć odjąć jeden. A równa się otwarcie nawiasu n dodać cztery zamkniecie nawiasu razy otwarcie nawiasu n dodać dwa zamknięcie nawiasu. A równa się otwarcie nawiasu n do potęgi drugiej dodać sześć razy n dodać dziewięć zamknięcie nawiasu odjąć jeden. A równa się n do potęgi drugiej dodać sześć razy n dodać osiem. A równa się otwarcie nawiasu n dodać trzy zamknięcie nawiasu do potęgi drugiej odjąć jeden do potęgi drugiej.
3
Ćwiczenie 15

Wykaż, że jeśli n jest liczbą naturalną dodatnią, to liczba

M=3n+13n-1+3n+12+3n-12

w dzieleniu przez 9 daje resztę 1.

3
Ćwiczenie 16

Wykaż, że liczba 7-3·3+7·7732-5292 jest podzielna przez 122.

3
Ćwiczenie 17

Wykaż, że różnica kwadratów dwóch liczb niepodzielnych przez 3 dzieli się przez 3.

RHQhnPFNw4PMu1
Ćwiczenie 18
Zaznacz prawidłowe odpowiedzi. Możliwości wyboru: Pierwsza możliwość: Nierówność x podzielone przez y, dodać y podzielone przez x, jest mniejsze lub równe dwa, jest spełniona dla wszystkich liczb rzeczywistych x, y różnych od zera. Druga możliwość: Dla każdych dwóch liczb nieujemnych, suma tych liczb jest nie mniejsza od podwojonego pierwiastka z iloczynu tych liczb. Trzecia możliwość: suma kwadratów dwóch liczb całkowitych jest zawsze większa od podwojonego iloczynu tych liczb. Czwarta możliwość: Jeśli a jest liczbą dodatnią to suma jeden podzielone przez a, dodać a, jest nie mniejsza od 1.
R1F40SESudoGR1
Ćwiczenie 19
Uzupełnij kolejne kroki dowodu równości otwarcie nawiasu a dodać b zamkniecie nawiasu do potęgi drugiej podzielone przez 4, odjąć otwarcie nawiasu a odjąć b zamkniecie nawiasu do potęgi drugiej podzielone przez 4 równa się a razy b, dla a większego od zero i b większego od zero. Otwarcie nawiasu a dodać b zamkniecie nawiasu do potęgi drugiej podzielone przez 4, odjąć otwarcie nawiasu a odjąć b zamkniecie nawiasu do potęgi drugiej podzielone przez 4 równa się a razy b. Otwarcie nawiasu a dodać b zamkniecie nawiasu do potęgi drugiej odjąć otwarcie nawiasu a odjąć b zamkniecie nawiasu do potęgi drugiej równa się pole odpowiedzi razy a razy b. L równa się a do potęgi drugiej dodać b do potęgi drugiej dodać pole odpowiedzi odjąć a do potęgi drugiej odjąć pole odpowiedzi dodać dwa razy a razy b. L równa się pole odpowiedzi razy a razy b. L równa się P. Odpowiedzi do wyboru: b do potęgi drugiej, cztery, cztery, 2 razy a razy b.
R1Piq4zoAocu42
Ćwiczenie 20
Oceń prawdziwość każdej nierówności, jeżeli a większe od zera i b większe od zera. Zaznacz prawidłowe odpowiedzi. Pierwsza odpowiedź: dwa razy otwarcie nawiasu a do potęgi drugiej odjąć a razy b zamknięcie nawiasu dodać b do potęgi drugiej jest większe lub równe zeru. Druga odpowiedź: dwa jest mniejsze lub równe cztery podzielone przez a, dodać a podzielone przez cztery. Trzecia odpowiedź: a do potęgi czwartej odjąć a do potęgi drugiej razy b do potęgi drugiej jest mniejsze lub równe a do potęgi drugiej razy b do potęgi drugiej odjąć b do potęgi czwartej. Czwarta odpowiedź: a jest równe lub większe od dziesięć odjąć dwadzieścia pięć podzielone przez a.
ROLNsupinGmfM2
Ćwiczenie 21
Ile jest par nawias, a, przecinek, b, zamknięcie nawiasu liczb naturalnych a, b, dla których spełniona jest nierówność początek ułamka, a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, mianownik, dwa, koniec ułamka, mniejszy niż, jeden, minus, a b? Możliwe odpowiedzi: 1. zero, 2. jeden, 3. dwa, 4. trzy
R1GQB3AUEcmCD2
Ćwiczenie 22
Uzupełnij dowód twierdzenia, przeciągając w odpowiednie miejsca podane wyrażenia. Twierdzenie: Dla każdych liczb rzeczywistych dodatnich a, b, prawdziwa jest nierówność Dwa podzielone przez otwarcie nawiasu jeden podzielone przez a, dodać jeden podzielone przez b zamkniecie nawiasu jest mniejsze lub równe a dodać b, podzielone przez dwa. Dwa podzielone przez otwarcie nawiasu jeden podzielone przez a, dodać jeden podzielone przez b zamkniecie nawiasu jest mniejsze lub równe a dodać b, podzielone przez dwa. Pole wyboru jest mniejsze lub równe a dodać b, podzielone przez dwa. Dwa razy a razy b, podzielone przez a dodać b, jest mniejsze lub równe pole wyboru. Cztery razy a razy b, podzielone przez a dodać b, odjąć pole wyboru, jest mniejsze lub równe zero. Cztery razy a razy b, odjąć a do potęgi drugiej, odjąć dwa razy a razy b, odjąć pole wyboru, jest mniejsze lub równe zero. A do potęgi drugiej dodać b do potęgi drugiej odjąć pole wyboru jest równe lub większe od zera. Otwarcie nawiasu pole wyboru zamknięcie nawiasu do potęgi drugiej jest równe lub większe od zera.
R1FZZLYsjShNX2
Ćwiczenie 23
Wytłumacz, dlaczego kwadrat każdej liczby rzeczywistej jest nieujemny.
3
Ćwiczenie 24

Wykaż, że dla każdej liczby rzeczywistej x wartość wyrażenia W=25x2+5x-15x+1-5x+12-5x-12 jest liczbą całkowitą.

3
Ćwiczenie 25

Wykaż, że jeśli a, b, c są dowolnymi liczbami rzeczywistymi to a-ba+b-c-bc+b=a-ca+c.

Słownik

wzór skróconego mnożenia na kwadrat sumy
wzór skróconego mnożenia na kwadrat sumy

kwadrat sumy dwóch wyrażeń jest równy sumie kwadratów tych wyrażeń plus podwojony iloczyn pierwszego wyrażenia przez drugie

wzór skróconego mnożenia na kwadrat różnicy
wzór skróconego mnożenia na kwadrat różnicy

kwadrat różnicy dwóch wyrażeń jest równy sumie kwadratów tych wyrażeń minus podwojony iloczyn pierwszego wyrażenia przez drugie

wzór skróconego mnożenia na różnicę kwadratów
wzór skróconego mnożenia na różnicę kwadratów

różnica kwadratów dwóch dowolnych wyrażeń jest równa iloczynowi sumy tych wyrażeń przez ich różnicę

liczba pierwsza
liczba pierwsza

liczba naturalna n, która ma tylko dwa dzielniki 1n

liczba złożona
liczba złożona

liczba naturalna, większa od 1, która ma więcej niż dwa dzielniki

liczby ani pierwsze, ani złożone
liczby ani pierwsze, ani złożone

liczby 01

dowodzenie (przeprowadzenie dowodu)
dowodzenie (przeprowadzenie dowodu)

wykazanie, że pewne zdanie matematyczne jest prawdziwe; poszczególne kroki dowodu muszą wynikać z poprzednich lub być aksjomatami