RD5QKjhL7vAYk
Ilustracja przedstawia czekoladowe ciasto oraz trzy czapki urodzinowe w kształcie stożka.

M_R_W23_M5 Bryły obrotowe

Źródło: Becky Fantham, dostępny w internecie: https://unsplash.com/.

5. Kąty w stożku

W każdej bryle geometrycznej istnieją szczególne odcinki, które charakteryzują jej rozmiar. W stożku wyróżnia się promień podstawy, wysokość oraz tworzącą. Istnieje ciekawa zależność pomiędzy tymi odcinkami. Długość wysokości stożka zależy od kąta nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny jego podstawy.

RIEvvbSLoJS9y
Źródło: dostępny w internecie: www.pixabay.com, domena publiczna.

W pierwszej części materiału skupimy uwagę na kątach, jakie występują w stożku pomiędzy tymi odcinkami.

Twoje cele
  • Rozpoznasz kąty między odcinkami w stożku.

  • Użyjesz funkcji trygonometrycznych do wyznaczania miar kątów między odcinkami w stożku.

  • Nauczysz się zaznaczać kąty między płaszczyznami a odcinkami w stożku.

  • Wykorzystasz związki miarowe geometrii płaskiej oraz związki trygonometryczne do rozwiązywania zagadnień związanych z geometrią przestrzenną.

Kąty między odcinkami w stożku

Przypomnijmy definicję stożkastożekstożka.

Stożek
Definicja: Stożek

Stożek to bryła obrotowa, która powstaje przez obrót trójkąta prostokątnego dookoła osi, będącej przyprostokątną tego trójkąta.

Na poniższym rysunku przedstawiono elementy budowy stożka.

RxVp6CZ6gZ35I

Wyróżniamy kilka różnych kątów między odcinkami w stożku:

  • kąt pomiędzy tworzącą a promieniem stożka

    R1FLQ8Fl38IgR
  • kąt pomiędzy wysokością a tworzącą stożka

    RQg0pxYcXiL4K
  • kąt rozwarcia stożka (kąt pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka)

    RvpoYXHpTI1Bo

Do wyznaczania miar tych kątów będziemy używać definicję oraz tablicę wartości funkcji trygonometrycznych sinus, cosinus i tangens.

Już wiesz

Jeżeli trójkąt prostokątny ma przyprostokątne długości ab oraz przeciwprostokątną długości c, to funkcje trygonometryczne kąta α z rysunku przedstawiają się następująco:

R15GGOXIUfRUL
sinα=ac
cosα=bc
tgα=ab

W obliczeniach będziemy wykorzystywać wzory na pole powierzchni całkowitej i objętość stożka:

Pc=πr2+πrl
V=13πr2h
Przykład 1

Wyznaczymy kąt między tworzącą stożka a promieniem podstawy, jeżeli pole podstawy stożka wynosi 28π, a objętość 56π.

Rozwiązanie:

Narysujmy stożek i wprowadźmy odpowiednie oznaczenia:

RqPqGXzXESYY8

Jeżeli pole podstawy stożka wynosi 28π, to do wyznaczenia długości promienia podstawy r rozwiązujemy równanie:

πr2=28π

r2=28

r=27.

Do wyznaczenia długości wysokości stożka rozwiązujemy równanie, korzystając ze wzoru na objętość stożka:

V=13πr2·h

56π=13·28π·h

h=6.

Otrzymujemy trójkąt prostokątny o wymiarach, jak na rysunku:

R1Mvusi8FebJA

Korzystając z definicji funkcji trygonometrycznej tangens mamy, że tgα=627=377.

Zatem α53°.

Przykład 2

Promień podstawy, wysokość oraz tworząca stożka w podanej kolejności tworzą ciąg arytmetyczny o różnicy 8. Wyznaczymy miarę kąta pomiędzy wysokością a tworzącą tego stożka.

Rozwiązanie:

Narysujmy stożek i wprowadźmy oznaczenia, jak na rysunku.

R15YuqHZhEY7q

Jeżeli promień podstawy, wysokość oraz tworząca stożka w podanej kolejności tworzą ciąg arytmetyczny o różnicy 8, to:

h=r+8,

l=r+16.

Zatem:

r2+r+82=r+162

r2+r2+16r+64=r2+32r+256

r2-16r-192=0

r1=16-322=-8<0,

r2=16+322=24>0.

Zatem r=24, h=32, l=40.

Jeżeli wykorzystamy funkcję trygonometryczną sinus, to sinα=2440=0,6.

Wobec tego α37°.

Przykład 3

Wyznaczymy miarę kąta pomiędzy tworzącą stożka a promieniem podstawy, jeżeli objętość stożka jest równa 30π a pole podstawy stożka wynosi 25π.

Rozwiązanie:

Narysujmy stożek, zaznaczmy kąt i wprowadźmy oznaczenia, jak na rysunku.

R6Ljab8P4t5gD

Jeżeli V=8π oraz Pp=25π, to do wyznaczenia długości promienia podstawy oraz wysokości stożka rozwiązujemy układ równań:

πr2=25π13πr2·h=30π

r=513·25·h=30

r=5h=3,6

Zatem tangens rozpatrywanego kąta wynosi:

tgα=3,65=0,72.

Wobec tego α36°.

Przykład 4

Wiadomo, że pole powierzchni bocznej stożka jest czterokrotnie większe od pola jego podstawy. Wyznaczymy kąt rozwarcia stożka.

Rozwiązanie:

Narysujmy stożek i wprowadźmy oznaczenia, jak na rysunku.

R1BUgSQg0zSA8

Wiadomo, że Pb=4·Pp, zatem:

πr·l=4·π·r2.

Wobec tego sinβ=rl=r4r=14=0,25, zatem β15°.

Ponieważ α=2β, zatem α30°.

Przykład 5

Obliczymy miarę kąta rozwarcia stożka, w którym promień podstawy ma długość 8, a tworząca długość 10.

Rozwiązanie:

Narysujmy stożek, zaznaczmy odpowiedni kąt oraz wprowadźmy oznaczenia, jak na rysunku.

R1dLG5ydyve89

Z zadania wiadomo, że r=8 oraz l=10. Do wyznaczenia miary kąta użyjemy twierdzenia cosinusówtwierdzenie cosinusówtwierdzenia cosinusów.

Zatem:

2r2=l2+l2-2·l·l·cosα

162=102+102-2·10·10·cosα

256=100+100-200·cosα

56=-200·cosα

cosα=-56200=-725=-0,28.

Jeżeli skorzystamy z zależności cos180°-α=-cosα dla α0°,90°, to α106°.

Polecenie 1

Zapoznaj się z galerią zdjęć interaktywnych, a następnie wykonaj poniższe polecenie.

Polecenie 2

Kąt rozwarcia stożka ma miarę 120°, zaś pole powierzchni bocznej stożka jest równe 123π. Oblicz objętość tego stożka.

Kąty między płaszczyznami a odcinkami w stożku

W tej częścimateriału wykorzystamy definicję kąta między prostą i płaszczyzną. Przeanalizujemy zadania dotyczące kątów, jakie możemy wykreślić w stożku pomiędzy jego płaszczyzną podstawy a odpowiednim odcinkiem.

Zapoznaj się z apletem Geogebry, który przedstawia najbardziej charakterystyczne kąty w stożku.

Rlq4k5eWu4oIC
W aplecie zamieszczono stożek prosty. Wysokość tego stożka wychodząca z wierzchołka S, mająca długość H, upuszczona została na spodek wysokości oznaczony literą O. Na krawędzi podstawy zaznaczono punkt A, do którego poprowadzono promień oznaczony literą r. Poniżej interaktywnej ilustracji znajduje się komentarz do apletu i 2 suwaki, czyli 2 poziome odcinki, na których ponadto znajdują się punkty. Punktem można manewrować po całej długości odcinka, zmieniając tym samym wartość parametru przypisanego do odpowiedniego suwaka. Jeden suwak dotyczy wysokości naszego stożka H, a drugi promienia r. W przypadku wysokości naszego stożka można wybrać wartości od 0, do 8. Wartości zmieniają się co 0,1. Jeśli chodzi natomiast o promień to zakres wartości zawiera się między 0,5 a pięć. Wartości zmieniają się co 0,1, Suwaki działają niezależnie, wybór wartości dla H nie wpływa w żaden sposób na wybór wartości dla r. Ponadto wierzchołek A jest punktem, dzięki któremu możemy także zmieniać długość promienia, wydłużać go bądź skracać. Poniżej suwaków znajdują się do wyboru 3 charakterystyczne kąty w stożku. Kąt między tworzącą a wysokością, kąt między tworzącą a płaszczyzną podstawy oraz kąt rozwarcia stożka. Po wybraniu pierwszej opcji, kolorem pomarańczowym zaznaczony zostaje kąt OSA. Po wybraniu drugiej opcji, kolorem czerwonym kąt OAS. Natomiast po wybraniu trzeciej opcji, kolorem zielonym zaznaczono kąt zawarty między tworzącymi, leżącymi naprzeciw siebie.

Zwróć uwagę, że do zaznaczenia kątów pomiędzy tworzącymi stożka a płaszczyzną podstawy wystarczy wykreślić przekrój osiowy stożkaprzekrój osiowy stożkaprzekrój osiowy stożka. Spostrzeżenie to pomoże nam zaplanować strategię rozwiązania zadania.

Przykład 6

Pole powierzchni przekroju osiowego stożka wynosi 80 cm2. Kąt między tworzącą stożka a płaszczyzną podstawy stożkakąt pomiędzy prostą i płaszczyznąKąt między tworzącą stożka a płaszczyzną podstawy stożka ma miarę α. Obliczmy objętość stożka.

Rozwiązanie

Wykreślmy przekrój osiowy stożka i przyjmijmy oznaczenia jak na rysunku.

RZwtntA003Cbi

H=OS - długość wysokości stożka
l=BS - długość tworzącej stożka
2r=AB - długość średnicy podstawy stożka
ABS=α - miara kąta nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy stożka

Z warunków zadania mamy układ zależności: 12·2r·H=80 i Hr=tgα.

Stąd H=r·tgα, zatem r·r·tgα=80.

Stąd wynika, że r=80tgα=45tgαH=45tgα·tgα=45tgα.

Objętość stożka obliczamy ze wzoru V=13πr2H, zatem V=13π·80tgα·45tgα=3205tgα3tgαπ cm3.

Przykład 7

Trójkąt równoramienny o bokach długości a, a, a3 jest przekrojem osiowym stożka. Wyznaczmy miarę kąta nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy stożka.

Rozwiązanie

Wykreślmy przekrój osiowy stożka i przyjmijmy oznaczenia.

Rest6PKL81MI1

AB=a3 - długość średnicy podstawy stożka
BS=a - długość tworzącej stożka
ABS=α - miara kąta pomiędzy tworzącą stożka i płaszczyzną podstawy stożka

Zauważmy, że cosα=OBBS=12a3a=32, stąd mamy α=30°.

Przykład 8

Długość tworzącej stożka jest o 4 cm dłuższa od długości średnicy podstawy stożka. Tworząca stożka tworzy z płaszczyzną podstawy stożka kąt α, taki, że sinα=558. Obliczmy pole powierzchni bocznej stożka.

Rozwiązanie

Wykreślamy przekrój osiowy stożka i przyjmujemy oznaczenia.

RW0mHLgBsU4RD

BS=l - długość tworzącej stożka
BO=r - długość promienia podstawy stożka
ABS=α - kąt pomiędzy tworzącą stożka i płaszczyzną podstawy stożka

Z warunków zadania mamy układ zależności: l=2r+4cosα=rl.

Korzystając z zależności sin2α+cos2α=1, wyznaczymy wartość cosα.

Mamy zatem 5582+cos2α=1. Wiedząc, że kąt α jest kątem ostrym otrzymujemy cosα=38.

Podstawiając do naszego układu warunków otrzymujemy zależność: 38=r2r+4, stąd 32r+4=8r, a stąd wynika, że r=6l=16.

Pole powierzchni bocznej stożka wynosi Pb=πrl=π·6·16=96π cm2.

Przykład 9

Na wspólnej podstawie zbudowano dwa stożki (jeden wewnątrz drugiego). Kąt pomiędzy tworzącą „niższego” stożka i płaszczyzną podstawy ma miarę α, a kąt pomiędzy tworzącą „wyższego” stożka i płaszczyzną podstawy ma miarę β. Różnica wysokości stożków jest równa a. Wyznaczmy objętość bryły zawartej pomiędzy powierzchniami bocznymi tych stożków.

Rozwiązanie

Wykreślmy przekrój osiowy tak zbudowanych stożków i przyjmijmy oznaczenia.

Ra50kDzU8fwst

OS1 - długość wysokości „niższego” stożka
OS2 - długość wysokości „wyższego” stożka
OB=r - długość promienia podstawy stożka

Objętość części zawartej pomiędzy powierzchniami bocznymi stożka obliczymy jako różnicę objętości odpowiednio stożka „wyższego” i „niższego”. Mamy zatem:
V=13πr2·OS2-13πr2·OS1=13πr2·OS2-OS1=13πr2·a

Wystarczy zatem wyznaczyć długość promienia podstawy stożka.

Zauważmy, że z trójkąta OBS1 mamy zależność tgα=OS1r, stąd OS1=r·tgα i z trójkąta OBS2 mamy zależność tgβ=OS2r, stąd OS2=r·tgβ.

Z warunków zadania wiemy, że a=OS2-OS1, zatem a=r·tgβ-r·tgα.

Stąd a=rtgβ-tgα, zatem r=atgβ-tgα.

Szukana objętość wyraża się zatem wzorem V=13π·atgβ-tgα2·a=a3π3tgβ-tgα2.

Przykład 10

Stosunek pola powierzchni całkowitej stożka do pola powierzchni bocznej stożka jest równy 3+22. Wyznaczmy miarę kąta nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy.

Rozwiązanie

Wykreślmy przekrój osiowy stożka i przyjmijmy oznaczenia.

RLuEAbzGMrSNV

BS=l - długość tworzącej stożka
BO=r - długość promienia podstawy stożka
ABS=α - miara kąta pomiędzy tworzącą stożka i płaszczyzną podstawy stożka

Z warunków zadania mamy: PcPb=πrr+lπrl=r+lr=rl+1.

Zauważmy, że rl=cosα, zatem rl+1=3+22, stąd rl=3+22-1.

Stąd wynika, że cosα=32, zatem α=30°.

Polecenie 3

Jak zwinąć stożek z wycinka koła? Czy kąt środkowy wycinka koła, z którego tworzymy stożek, jest kątem rozwarcia stożka lub kątem nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy? Zapoznaj się z poniższym apletem i na jego podstawie postaraj się odpowiedzieć na te pytania.

R1Dx3UoTICBvd
W aplecie zamieszczono rozwiniętą siatkę stożka prostego. Poniżej interaktywnej ilustracji znajduje się jeden suwak czyli poziomy odcinek, na którym znajduje się punkt. Punktem można manewrować po całej długości odcinka, zmieniając tym samym poziom zwinięcia siatki. Przesuwając suwak najbardziej w lewo otrzymujemy płaską siatkę stożka, natomiast wraz ze zmianą położenia suwaka w stronę prawą siatka ta zaczyna się składać, tworząc w końcu stożek, bryłę przestrzenną. Poniżej suwaków znajduje się możliwość zmiany kąta wycinka koła będącym siatką stożka. Kąt ten znajduje się pomiędzy dwoma promieniami wycinka koła, a jego zmiana wypływa na zmianę szerokości stożka. Szerokość stożka rośnie jeśli kąt będzie duży, natomiast maleje jeśli kąt będzie mały.

Zauważ, że pole wycinka koła jest równe polu powierzchni bocznej stożka.

Polecenie 4

Powierzchnia boczna stożka o wierzchołku S, po rozwinięciu jest wycinkiem koła o kącie środkowym miary 120°. Oblicz cosinus kąta α nachylenia tworzącej l stożka do płaszczyzny podstawy.

Polecenie 5

Z wycinka koła o kącie środkowym α zwinięto stożek, w którym tworząca jest nachylona do płaszczyzny podstawy pod kątem β. Udowodnij, że cosβ=α360°.

1
Ćwiczenie 1
Rno0oeNHRExbv
Wiadomo, ze Możliwe odpowiedzi: 1. Prawidłowa odpowiedź, 2. Nieprawidłowa odpowiedź A, 3. Nieprawidłowa odpowiedź B
1
Ćwiczenie 2

Zapoznaj się z poniższym rysunkiem.

R16zR6zRBAcEs
RIS4ggQDBcTQi
Zaznacz wszystkie zdania prawdziwe. Możliwe odpowiedzi: 1. Miara kąta pomiędzy tworzącą stożka a promieniem podstawy wynosi czterdzieści pięć stopni., 2. Miara kąta pomiędzy tworzącą stożka a promieniem podstawy wynosi sześćdziesiąt stopni., 3. Długość tworzącej stożka z rysunku jest dwa razy większa od długości promienia podstawy., 4. Dla stożka z rysunku P indeks dolny, b, koniec indeksu dolnego, równa się, trzydzieści sześć pierwiastek kwadratowy z dwa PI.
2
Ćwiczenie 3
R1X3t2QAV8D5P
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
RGvY4QpRa5prQ
Połącz w pary miary kąta z pasującymi do nich opisami. alfa, równa się, pięćdziesiąt stopni Możliwe odpowiedzi: 1. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka., 2. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczoną wysokością o długości osiem i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy wysokością a tworzącą stożka., 3. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i wysokością o długości sześć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy promieniem a tworzącą stożka. alfa, równa się, trzydzieści sześć stopni Możliwe odpowiedzi: 1. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka., 2. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczoną wysokością o długości osiem i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy wysokością a tworzącą stożka., 3. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i wysokością o długości sześć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy promieniem a tworzącą stożka. alfa, równa się, sześćdziesiąt stopni Możliwe odpowiedzi: 1. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka., 2. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczoną wysokością o długości osiem i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy wysokością a tworzącą stożka., 3. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i wysokością o długości sześć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy promieniem a tworzącą stożka.
2
Ćwiczenie 4
RdQQYMEGOOZ68
Wstaw w tekst odpowiednie liczby. Jeżeli w stożku długość tworzącej jest trzy razy większa od promienia podstawy, to kąt pomiędzy wysokością stożka a jego tworzącą ma miarę około 1. sześćdziesiąt stopni, 2. piętnaście stopni, 3. dziewiętnaście stopni, 4. trzydzieści stopni, 5. siedemdziesiąt jeden stopni, 6. siedemdziesiąt pięć stopni.
Jeżeli w stożku długość tworzącej jest cztery razy większa od wysokości, to miara kąta pomiędzy wysokością stożka a jego tworzącą wynosi około 1. sześćdziesiąt stopni, 2. piętnaście stopni, 3. dziewiętnaście stopni, 4. trzydzieści stopni, 5. siedemdziesiąt jeden stopni, 6. siedemdziesiąt pięć stopni.
Jeżeli w stożku długość promienia podstawy jest dwa razy krótsza od tworzącej, to kąt pomiędzy wysokością stożka a jego tworzącą ma miarę 1. sześćdziesiąt stopni, 2. piętnaście stopni, 3. dziewiętnaście stopni, 4. trzydzieści stopni, 5. siedemdziesiąt jeden stopni, 6. siedemdziesiąt pięć stopni.
2
Ćwiczenie 5
R1P5BqGbe10IA
Jeżeli pole podstawy stożka wynosi osiem PI, a kąt między tworzącą stożka a promieniem podstawy ma miarę sześćdziesiąt stopni, to wysokość stożka ma długość: Możliwe odpowiedzi: 1. dwa pierwiastek kwadratowy z sześć, 2. cztery pierwiastek kwadratowy z trzy, 3. dwa pierwiastek kwadratowy z dwa
2
Ćwiczenie 6
Rp9XJoIawFh4W
Uzupełnij tekst odpowiednimi liczbami. Jeżeli przekrojem osiowym stożka jest trójkąt równoboczny, to kąt rozwarcia stożka ma miarę Tu uzupełnij stopni. Jeżeli przekrojem osiowym stożka jest trójkąt prostokątny równoramienny, to kąt rozwarcia stożka ma miarę Tu uzupełnij stopni. Jeżeli przekrojem osiowym stożka jest trójkąt równoramienny o kącie przy podstawie czterdzieści stopni, to kąt rozwarcia stożka ma miarę Tu uzupełnij stopni.
3
Ćwiczenie 7

Oblicz miarę kąta rozwarcia stożka, w którym promień podstawy ma długość 6, a tworząca długość 8.

3
Ćwiczenie 8

Kąt rozwarcia stożka ma miarę α, a pole trójkąta o bokach l, l2r, gdzie l jest długością tworzącej stożka, a r długością promienia podstawy, jest równe S.

Oblicz pole powierzchni całkowitej tego stożka.

1
Ćwiczenie 9

Na rysunku wykreślono przekrój osiowy stożka. Przeciągnij poprawną odpowiedź.

RbPXA45CGD8Cg
RNHmhwMyAV7Sa
Kąt nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy to kąt 1. kąt O S B, 2. kąt A S B, 3. kąt B A S.
1
Ćwiczenie 10

Uzupełnij zdanie.

RamqQXWqbBQjF
ROCclYeglCRJK
Jeżeli kąt rozwarcia stożka jest równy sto czterdzieści osiem stopni, to kąt nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy wynosi: Tu uzupełnijstopień.
R1VYpJAW15uu62
Ćwiczenie 11
Pole powierzchni bocznej stożka jest dwa razy większe od pola powierzchni jego podstawy. Zaznacz poprawne odpowiedzi (możliwa jest więcej niż jedna poprawna odpowiedź): Możliwe odpowiedzi: 1. Prawidłowa odpowiedź A, 2. Nieprawidłowa odpowiedź B, 3. Nieprawidłowa odpowiedź B, 4. Prawidłowa odpowiedź A
2
Ćwiczenie 12

Na rysunku wykreślono wycinek koła, z którego zwinięto stożek o kącie nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy miary α.

R11qc62EzrkZQ
RbPHW9x2bqcj9
Cosinus kąta alfa nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy stożka wynosi (zaznacz poprawną odpowiedź): Możliwe odpowiedzi: 1. kosinus alfa, równa się, początek ułamka, pięć, mianownik, dwanaście, koniec ułamka, 2. kosinus alfa, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, cztery, koniec ułamka, 3. kosinus alfa, równa się, kosinus piętnaście stopni, 4. kosinus alfa, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka
2
Ćwiczenie 13

Tworząca stożka ma długość 10 cm i jest nachylona do płaszczyzny podstawy pod kątem 45. Oblicz pole powierzchni bocznej stożka.

2
Ćwiczenie 14

Przekrojem osiowym stożka jest trójkąt równoramienny o polu powierzchni równym 2515 cm2. Cosinus kąta nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy wynosi 14. Wyznacz pole powierzchni całkowitej stożka.

3
Ćwiczenie 15

Pole powierzchni bocznej stożka jest cztery razy większe od pola powierzchni przekroju osiowego stożka. Wyznacz sinus kąta nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy. W obliczeniach przyjmij π227.

3
Ćwiczenie 16

Na wspólnej podstawie zbudowano dwa stożki (jeden wewnątrz drugiego). Kąt pomiędzy tworzącą „niższego” stożka i płaszczyzną podstawy ma miarę α, a kąt pomiędzy tworzącą „wyższego” stożka i płaszczyzną podstawy ma miarę 2α. Długość wysokości „niższego” stożka wynosi b. Wyznacz stosunek objętości „wyższego” stożka do objętości „niższego” stożka.

Słownik

stożek
stożek

bryła obrotowa, która powstaje przez obrót trójkąta prostokątnego wokół przyprostokątnej

twierdzenie cosinusów
twierdzenie cosinusów

w dowolnym trójkącie kwadrat długości jednego boku równa się sumie kwadratów długości dwóch pozostałych boków pomniejszonej o podwójny iloczyn długości tych boków i cosinusa kąta zawartego między nimi

przekrój osiowy stożka
przekrój osiowy stożka

przekrój stożka płaszczyzną zawierającą oś obrotu stożka; przekrój osiowy stożka jest trójkątem równoramiennym

kąt pomiędzy prostą i płaszczyzną
kąt pomiędzy prostą i płaszczyzną

kąt między prostą a jej rzutem prostopadłym na płaszczyznę