Ilustracja przedstawia czekoladowe ciasto oraz trzy czapki urodzinowe w kształcie stożka.
Ilustracja przedstawia czekoladowe ciasto oraz trzy czapki urodzinowe w kształcie stożka.
M_R_W23_M5 Bryły obrotowe
Źródło: Becky Fantham, dostępny w internecie: https://unsplash.com/.
5. Kąty w stożku
W każdej bryle geometrycznej istnieją szczególne odcinki, które charakteryzują jej rozmiar. W stożku wyróżnia się promień podstawy, wysokość oraz tworzącą. Istnieje ciekawa zależność pomiędzy tymi odcinkami. Długość wysokości stożka zależy od kąta nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny jego podstawy.
RIEvvbSLoJS9y
Ilustracja przedstawia kapelusz wiedźmy w kształcie stożka.
Źródło: dostępny w internecie: www.pixabay.com, domena publiczna.
W pierwszej części materiału skupimy uwagę na kątach, jakie występują w stożku pomiędzy tymi odcinkami.
Twoje cele
Rozpoznasz kąty między odcinkami w stożku.
Użyjesz funkcji trygonometrycznych do wyznaczania miar kątów między odcinkami w stożku.
Nauczysz się zaznaczać kąty między płaszczyznami a odcinkami w stożku.
Wykorzystasz związki miarowe geometrii płaskiej oraz związki trygonometryczne do rozwiązywania zagadnień związanych z geometrią przestrzenną.
Stożek to bryła obrotowa, która powstaje przez obrót trójkąta prostokątnego dookoła osi, będącej przyprostokątną tego trójkąta.
Na poniższym rysunku przedstawiono elementy budowy stożka.
RxVp6CZ6gZ35I
Ilustracja przedstawia stożek oraz elementy jego budowy. Promień podstawy o długości r, tworzącą stożka o długości l, wysokość stożka o długości h. Zaznaczono także podstawę stożka oraz wierzchołek stożka.
Wyróżniamy kilka różnych kątów między odcinkami w stożku:
kąt pomiędzy tworzącą a promieniem stożka
R1FLQ8Fl38IgR
Ilustracja przedstawia stożek oraz kąt alfa zaznaczony pomiędzy tworzącą a promieniem stożka.
kąt pomiędzy wysokością a tworzącą stożka
RQg0pxYcXiL4K
Ilustracja przedstawia stożek oraz kąt alfa zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy tworzącą a wysokością stożka.
kąt rozwarcia stożka (kąt pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka)
RvpoYXHpTI1Bo
Ilustracja przedstawia stożek oraz kąt alfa będącym kątem rozwarcia stożka. Został zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka.
Do wyznaczania miar tych kątów będziemy używać definicję oraz tablicę wartości funkcji trygonometrycznych sinus, cosinus i tangens.
Już wiesz
Jeżeli trójkąt prostokątny ma przyprostokątne długości i oraz przeciwprostokątną długości , to funkcje trygonometryczne kąta z rysunku przedstawiają się następująco:
R15GGOXIUfRUL
Ilustracja przedstawia trójkąt prostokątny leżący na przyprostokątnej b. Na ilustracji zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy bokiem o długości b, a przeciwprostokątną o długości c.
W obliczeniach będziemy wykorzystywać wzory na pole powierzchni całkowitej i objętość stożka:
Przykład 1
Wyznaczymy kąt między tworzącą stożka a promieniem podstawy, jeżeli pole podstawy stożka wynosi , a objętość .
Rozwiązanie:
Narysujmy stożek i wprowadźmy odpowiednie oznaczenia:
RqPqGXzXESYY8
Ilustracja przedstawia stożek oraz kąt alfa zaznaczony pomiędzy tworzącą o długości l, a promieniem stożka o długości r. Zaznaczono także wysokość o długości h.
Jeżeli pole podstawy stożka wynosi , to do wyznaczenia długości promienia podstawy rozwiązujemy równanie:
.
Do wyznaczenia długości wysokości stożka rozwiązujemy równanie, korzystając ze wzoru na objętość stożka:
.
Otrzymujemy trójkąt prostokątny o wymiarach, jak na rysunku:
R1Mvusi8FebJA
Ilustracja przedstawia trójkąt prostokątny. Podstawą trójkąta jest przyprostokątna o długości , druga przyprostokątna ma długość sześć. Na ilustracji został zaznaczony także kąt alfa znajdujący się pomiędzy podstawą trójkąta a przeciwprostokątna.
Korzystając z definicji funkcji trygonometrycznej tangens mamy, że .
Zatem .
Przykład 2
Promień podstawy, wysokość oraz tworząca stożka w podanej kolejności tworzą ciąg arytmetyczny o różnicy . Wyznaczymy miarę kąta pomiędzy wysokością a tworzącą tego stożka.
Rozwiązanie:
Narysujmy stożek i wprowadźmy oznaczenia, jak na rysunku.
R15YuqHZhEY7q
Ilustracja przedstawia stożek o promieniu podstawy r oraz kąt alfa zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy tworzącą o długości l a wysokością stożka o długości h.
Jeżeli promień podstawy, wysokość oraz tworząca stożka w podanej kolejności tworzą ciąg arytmetyczny o różnicy , to:
,
.
Zatem:
,
.
Zatem , , .
Jeżeli wykorzystamy funkcję trygonometryczną sinus, to .
Wobec tego .
Przykład 3
Wyznaczymy miarę kąta pomiędzy tworzącą stożka a promieniem podstawy, jeżeli objętość stożka jest równa a pole podstawy stożka wynosi .
Rozwiązanie:
Narysujmy stożek, zaznaczmy kąt i wprowadźmy oznaczenia, jak na rysunku.
R6Ljab8P4t5gD
Ilustracja przedstawia stożek oraz kąt alfa zaznaczony pomiędzy tworzącą o długości l, a promieniem stożka o długości r. Zaznaczono także wysokość o długości h.
Jeżeli oraz , to do wyznaczenia długości promienia podstawy oraz wysokości stożka rozwiązujemy układ równań:
Zatem tangens rozpatrywanego kąta wynosi:
.
Wobec tego .
Przykład 4
Wiadomo, że pole powierzchni bocznej stożka jest czterokrotnie większe od pola jego podstawy. Wyznaczymy kąt rozwarcia stożka.
Rozwiązanie:
Narysujmy stożek i wprowadźmy oznaczenia, jak na rysunku.
R1BUgSQg0zSA8
Ilustracja Ilustracja przedstawia stożek o promieniu podstawy r oraz kąt beta zaznaczony pomiędzy tworzącą o długości l, a wysokością stożka o długości h. Zaznaczono także kąt beta zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka.
Wiadomo, że , zatem:
.
Wobec tego , zatem .
Ponieważ , zatem .
Przykład 5
Obliczymy miarę kąta rozwarcia stożka, w którym promień podstawy ma długość , a tworząca długość .
Rozwiązanie:
Narysujmy stożek, zaznaczmy odpowiedni kąt oraz wprowadźmy oznaczenia, jak na rysunku.
R1dLG5ydyve89
Ilustracja przedstawia stożek o promieniu podstawy r oraz kąt alfa będącym kątem rozwarcia stożka. Został zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy ramionami trójkąta o długości l, który jest przekrojem osiowym stożka.
Z zadania wiadomo, że oraz . Do wyznaczenia miary kąta użyjemy twierdzenia cosinusówtwierdzenie cosinusówtwierdzenia cosinusów.
Zatem:
.
Jeżeli skorzystamy z zależności dla , to .
Polecenie 1
Zapoznaj się z galerią zdjęć interaktywnych, a następnie wykonaj poniższe polecenie.
R10EZfKrckPX5
Ilustracja interaktywna numer jeden. Przypomnijmy rodzaje kątów, jakie występują między odcinkami w stożku. Ilustracja przedstawia stożek oraz elementy jego budowy. Promień podstawy o długości r, tworzącą stożka o długości l, wysokość stożka o długości h.
Ilustracja interaktywna numer jeden. Przypomnijmy rodzaje kątów, jakie występują między odcinkami w stożku. Ilustracja przedstawia stożek oraz elementy jego budowy. Promień podstawy o długości r, tworzącą stożka o długości l, wysokość stożka o długości h.
RHueiRAVTTO4h
Ilustracja interaktywna numer dwa. Kąt pomiędzy promieniem podstawy a tworzącą stożka. Ilustracja przedstawia stożek oraz kąt alfa zaznaczony pomiędzy tworzącą o długości l, a promieniem podstawy stożka o długości r. Zaznaczono także wysokość o długości h.
Ilustracja interaktywna numer dwa. Kąt pomiędzy promieniem podstawy a tworzącą stożka. Ilustracja przedstawia stożek oraz kąt alfa zaznaczony pomiędzy tworzącą o długości l, a promieniem podstawy stożka o długości r. Zaznaczono także wysokość o długości h.
RsE0fLlfqFgHJ
Ilustracja interaktywna numer trzy. Kąt pomiędzy wysokością stożka a tworzącą. Ilustracja przedstawia stożek o promieniu podstawy r oraz kąt beta zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy tworzącą o długości l a wysokością stożka o długości h.
Ilustracja interaktywna numer trzy. Kąt pomiędzy wysokością stożka a tworzącą. Ilustracja przedstawia stożek o promieniu podstawy r oraz kąt beta zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy tworzącą o długości l a wysokością stożka o długości h.
RVkWm8kF62f0I
Ilustracja interaktywna numer cztery. Kąt pomiędzy tworzącymi stożka. Ilustracja przedstawia stożek oraz kąt delta będącym kątem rozwarcia stożka. Został zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy ramionami trójkąta o długości l, który jest przekrojem osiowym stożka.
Ilustracja interaktywna numer cztery. Kąt pomiędzy tworzącymi stożka. Ilustracja przedstawia stożek oraz kąt delta będącym kątem rozwarcia stożka. Został zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy ramionami trójkąta o długości l, który jest przekrojem osiowym stożka.
R67zywFARpkxN
Ilustracja interaktywna numer pięć. Ilustracja przedstawia stożek o promieniu podstawy o długości r, tworzącej stożka o długości l, wysokość stożka o długości h. Zaznaczono także wszystkie trzy kąty alfa, beta i delta tak jak w poprzednich rysunkach. Przypomnijmy podstawowe zależności zachodzące w stożku. Twierdzenie Pitagorasa, r indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, h indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, l indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego. nawias, dwa r, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, l indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, l indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, dwa l indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, razy, kosinus DELTA Twierdzenie cosinusów. DELTA, równa się, dwa, razy, BETA.
Ilustracja interaktywna numer pięć. Ilustracja przedstawia stożek o promieniu podstawy o długości r, tworzącej stożka o długości l, wysokość stożka o długości h. Zaznaczono także wszystkie trzy kąty alfa, beta i delta tak jak w poprzednich rysunkach. Przypomnijmy podstawowe zależności zachodzące w stożku. Twierdzenie Pitagorasa, r indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, h indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, l indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego. nawias, dwa r, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, l indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, l indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, dwa l indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, razy, kosinus DELTA Twierdzenie cosinusów. DELTA, równa się, dwa, razy, BETA.
Polecenie 2
Kąt rozwarcia stożka ma miarę , zaś pole powierzchni bocznej stożka jest równe . Oblicz objętość tego stożka.
Narysujmy stożek i wprowadźmy odpowiednie oznaczenia, jak na rysunku.
R1eteih6M3XJW
Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości r, wysokością o długości h oraz tworzącą o długości l. Zaznaczono także kąt pomiędzy wysokością a tworzącą wynoszący sześćdziesiąt stopni oraz kąt pomiędzy promieniem a tworzącą wynoszący trzydzieści stopni.
Jeżeli kąt rozwarcia stożka ma miarę , to oraz .
Ponieważ pole powierzchni bocznej stożka jest równe , zatem do wyznaczenia wartości rozwiązujemy równanie:
Wobec tego .
Zatem objętość tego stożka jest równa:
.
Kąty między płaszczyznami a odcinkami w stożku
W tej częścimateriału wykorzystamy definicję kąta między prostą i płaszczyzną. Przeanalizujemy zadania dotyczące kątów, jakie możemy wykreślić w stożku pomiędzy jego płaszczyzną podstawy a odpowiednim odcinkiem.
Zapoznaj się z apletem Geogebry, który przedstawia najbardziej charakterystyczne kąty w stożku.
Rlq4k5eWu4oIC
W aplecie zamieszczono stożek prosty. Wysokość tego stożka wychodząca z wierzchołka S, mająca długość H, upuszczona została na spodek wysokości oznaczony literą O. Na krawędzi podstawy zaznaczono punkt A, do którego poprowadzono promień oznaczony literą r. Poniżej interaktywnej ilustracji znajduje się komentarz do apletu i 2 suwaki, czyli 2 poziome odcinki, na których ponadto znajdują się punkty. Punktem można manewrować po całej długości odcinka, zmieniając tym samym wartość parametru przypisanego do odpowiedniego suwaka. Jeden suwak dotyczy wysokości naszego stożka H, a drugi promienia r. W przypadku wysokości naszego stożka można wybrać wartości od 0, do 8. Wartości zmieniają się co 0,1. Jeśli chodzi natomiast o promień to zakres wartości zawiera się między 0,5 a pięć. Wartości zmieniają się co 0,1, Suwaki działają niezależnie, wybór wartości dla H nie wpływa w żaden sposób na wybór wartości dla r. Ponadto wierzchołek A jest punktem, dzięki któremu możemy także zmieniać długość promienia, wydłużać go bądź skracać. Poniżej suwaków znajdują się do wyboru 3 charakterystyczne kąty w stożku. Kąt między tworzącą a wysokością, kąt między tworzącą a płaszczyzną podstawy oraz kąt rozwarcia stożka. Po wybraniu pierwszej opcji, kolorem pomarańczowym zaznaczony zostaje kąt OSA. Po wybraniu drugiej opcji, kolorem czerwonym kąt OAS. Natomiast po wybraniu trzeciej opcji, kolorem zielonym zaznaczono kąt zawarty między tworzącymi, leżącymi naprzeciw siebie.
W aplecie zamieszczono stożek prosty. Wysokość tego stożka wychodząca z wierzchołka S, mająca długość H, upuszczona została na spodek wysokości oznaczony literą O. Na krawędzi podstawy zaznaczono punkt A, do którego poprowadzono promień oznaczony literą r. Poniżej interaktywnej ilustracji znajduje się komentarz do apletu i 2 suwaki, czyli 2 poziome odcinki, na których ponadto znajdują się punkty. Punktem można manewrować po całej długości odcinka, zmieniając tym samym wartość parametru przypisanego do odpowiedniego suwaka. Jeden suwak dotyczy wysokości naszego stożka H, a drugi promienia r. W przypadku wysokości naszego stożka można wybrać wartości od 0, do 8. Wartości zmieniają się co 0,1. Jeśli chodzi natomiast o promień to zakres wartości zawiera się między 0,5 a pięć. Wartości zmieniają się co 0,1, Suwaki działają niezależnie, wybór wartości dla H nie wpływa w żaden sposób na wybór wartości dla r. Ponadto wierzchołek A jest punktem, dzięki któremu możemy także zmieniać długość promienia, wydłużać go bądź skracać. Poniżej suwaków znajdują się do wyboru 3 charakterystyczne kąty w stożku. Kąt między tworzącą a wysokością, kąt między tworzącą a płaszczyzną podstawy oraz kąt rozwarcia stożka. Po wybraniu pierwszej opcji, kolorem pomarańczowym zaznaczony zostaje kąt OSA. Po wybraniu drugiej opcji, kolorem czerwonym kąt OAS. Natomiast po wybraniu trzeciej opcji, kolorem zielonym zaznaczono kąt zawarty między tworzącymi, leżącymi naprzeciw siebie.
Zwróć uwagę, że do zaznaczenia kątów pomiędzy tworzącymi stożka a płaszczyzną podstawy wystarczy wykreślić przekrój osiowy stożkaprzekrój osiowy stożkaprzekrój osiowy stożka. Spostrzeżenie to pomoże nam zaplanować strategię rozwiązania zadania.
Przykład 6
Pole powierzchni przekroju osiowego stożka wynosi . Kąt między tworzącą stożka a płaszczyzną podstawy stożkakąt pomiędzy prostą i płaszczyznąKąt między tworzącą stożka a płaszczyzną podstawy stożka ma miarę . Obliczmy objętość stożka.
Rozwiązanie
Wykreślmy przekrój osiowy stożka i przyjmijmy oznaczenia jak na rysunku.
RZwtntA003Cbi
Ilustracja przedstawia przekrój osiowy stożka, trójkąt równoramienny ASB. Z wierzchołka S poprowadzona jest wysokość padająca na środek krawędzi podstawy AB w punkcie O. Ma ona długość H. Ponadto boki oznaczono literą l, a odcinek OB literą r. Zaznaczono również kąt wewnętrzy między tworzącą a płaszczyzną podstawy o mierze .
- długość wysokości stożka - długość tworzącej stożka - długość średnicy podstawy stożka - miara kąta nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy stożka
Z warunków zadania mamy układ zależności: .
Stąd , zatem .
Stąd wynika, że i .
Objętość stożka obliczamy ze wzoru , zatem .
Przykład 7
Trójkąt równoramienny o bokach długości , , jest przekrojem osiowym stożka. Wyznaczmy miarę kąta nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy stożka.
Rozwiązanie
Wykreślmy przekrój osiowy stożka i przyjmijmy oznaczenia.
Rest6PKL81MI1
Ilustracja przedstawia przekrój osiowy stożka, trójkąt równoramienny ASB. Z wierzchołka S poprowadzona jest wysokość padająca na środek krawędzi podstawy AB w punkcie O. Ma ona długość H. Ponadto boki trójkąta mają długość a, a krawędź podstawy . Zaznaczono również kąt wewnętrzy między tworzącą a płaszczyzną podstawy o mierze .
- długość średnicy podstawy stożka - długość tworzącej stożka - miara kąta pomiędzy tworzącą stożka i płaszczyzną podstawy stożka
Zauważmy, że , stąd mamy .
Przykład 8
Długość tworzącej stożka jest o dłuższa od długości średnicy podstawy stożka. Tworząca stożka tworzy z płaszczyzną podstawy stożka kąt , taki, że . Obliczmy pole powierzchni bocznej stożka.
Rozwiązanie
Wykreślamy przekrój osiowy stożka i przyjmujemy oznaczenia.
RW0mHLgBsU4RD
Ilustracja przedstawia przekrój osiowy stożka, trójkąt równoramienny ASB. Z wierzchołka S poprowadzona jest wysokość padająca na środek krawędzi podstawy AB w punkcie O. Ma ona długość H. Ponadto boki oznaczono literą l, a odcinek OB literą r. Zaznaczono również kąt wewnętrzy między tworzącą a płaszczyzną podstawy o mierze .
- długość tworzącej stożka - długość promienia podstawy stożka - kąt pomiędzy tworzącą stożka i płaszczyzną podstawy stożka
Z warunków zadania mamy układ zależności: i .
Korzystając z zależności , wyznaczymy wartość .
Mamy zatem . Wiedząc, że kąt jest kątem ostrym otrzymujemy .
Podstawiając do naszego układu warunków otrzymujemy zależność: , stąd , a stąd wynika, że i .
Pole powierzchni bocznej stożka wynosi .
Przykład 9
Na wspólnej podstawie zbudowano dwa stożki (jeden wewnątrz drugiego). Kąt pomiędzy tworzącą „niższego” stożka i płaszczyzną podstawy ma miarę , a kąt pomiędzy tworzącą „wyższego” stożka i płaszczyzną podstawy ma miarę . Różnica wysokości stożków jest równa . Wyznaczmy objętość bryły zawartej pomiędzy powierzchniami bocznymi tych stożków.
Rozwiązanie
Wykreślmy przekrój osiowy tak zbudowanych stożków i przyjmijmy oznaczenia.
Ra50kDzU8fwst
Ilustracja przedstawia przekrój osiowy dwóch stożków o tej samej podstawie, niższy trójkąt równoramienny A B S indeks dolny jeden koniec indeksu oraz wyższy trójkąt A B S indeks dolny dwa koniec indeksu. Z wierzchołka S indeks dolny 2 koniec indeksu poprowadzona jest wysokość przechodząca przez wierzchołek S indeks dolny jeden koniec indeksu padająca na środek krawędzi podstawy A B w punkcie O. Różnica wysokości obu trójkątów ma długość a. Odcinek O B oznaczono literą r. Zaznaczono również dwa kąty wewnętrze, pierwszy między tworzącą S indeks dolny jeden koniec indeksu a płaszczyzną podstawy O B o mierze oraz drugi między tworzącą S indeks dolny dwa koniec indeksu a płaszczyzną podstawy O B o mierze beta.
- długość wysokości „niższego” stożka - długość wysokości „wyższego” stożka - długość promienia podstawy stożka
Objętość części zawartej pomiędzy powierzchniami bocznymi stożka obliczymy jako różnicę objętości odpowiednio stożka „wyższego” i „niższego”. Mamy zatem:
Wystarczy zatem wyznaczyć długość promienia podstawy stożka.
Zauważmy, że z trójkąta mamy zależność , stąd i z trójkąta mamy zależność , stąd .
Z warunków zadania wiemy, że , zatem .
Stąd , zatem .
Szukana objętość wyraża się zatem wzorem .
Przykład 10
Stosunek pola powierzchni całkowitej stożka do pola powierzchni bocznej stożka jest równy . Wyznaczmy miarę kąta nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy.
Rozwiązanie
Wykreślmy przekrój osiowy stożka i przyjmijmy oznaczenia.
RLuEAbzGMrSNV
Ilustracja przedstawia przekrój osiowy stożka, trójkąt równoramienny ASB. Z wierzchołka S poprowadzona jest wysokość padająca na środek krawędzi podstawy AB w punkcie O. Ma ona długość H. Ponadto boki oznaczono literą l, a odcinek OB literą r. Zaznaczono również kąt wewnętrzy między tworzącą a płaszczyzną podstawy o mierze .
- długość tworzącej stożka - długość promienia podstawy stożka - miara kąta pomiędzy tworzącą stożka i płaszczyzną podstawy stożka
Z warunków zadania mamy: .
Zauważmy, że , zatem , stąd .
Stąd wynika, że , zatem .
Polecenie 3
Jak zwinąć stożek z wycinka koła? Czy kąt środkowy wycinka koła, z którego tworzymy stożek, jest kątem rozwarcia stożka lub kątem nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy? Zapoznaj się z poniższym apletem i na jego podstawie postaraj się odpowiedzieć na te pytania.
R1Dx3UoTICBvd
W aplecie zamieszczono rozwiniętą siatkę stożka prostego. Poniżej interaktywnej ilustracji znajduje się jeden suwak czyli poziomy odcinek, na którym znajduje się punkt. Punktem można manewrować po całej długości odcinka, zmieniając tym samym poziom zwinięcia siatki. Przesuwając suwak najbardziej w lewo otrzymujemy płaską siatkę stożka, natomiast wraz ze zmianą położenia suwaka w stronę prawą siatka ta zaczyna się składać, tworząc w końcu stożek, bryłę przestrzenną. Poniżej suwaków znajduje się możliwość zmiany kąta wycinka koła będącym siatką stożka. Kąt ten znajduje się pomiędzy dwoma promieniami wycinka koła, a jego zmiana wypływa na zmianę szerokości stożka. Szerokość stożka rośnie jeśli kąt będzie duży, natomiast maleje jeśli kąt będzie mały.
W aplecie zamieszczono rozwiniętą siatkę stożka prostego. Poniżej interaktywnej ilustracji znajduje się jeden suwak czyli poziomy odcinek, na którym znajduje się punkt. Punktem można manewrować po całej długości odcinka, zmieniając tym samym poziom zwinięcia siatki. Przesuwając suwak najbardziej w lewo otrzymujemy płaską siatkę stożka, natomiast wraz ze zmianą położenia suwaka w stronę prawą siatka ta zaczyna się składać, tworząc w końcu stożek, bryłę przestrzenną. Poniżej suwaków znajduje się możliwość zmiany kąta wycinka koła będącym siatką stożka. Kąt ten znajduje się pomiędzy dwoma promieniami wycinka koła, a jego zmiana wypływa na zmianę szerokości stożka. Szerokość stożka rośnie jeśli kąt będzie duży, natomiast maleje jeśli kąt będzie mały.
Zauważ, że pole wycinka koła jest równe polu powierzchni bocznej stożka.
Polecenie 4
Powierzchnia boczna stożka o wierzchołku , po rozwinięciu jest wycinkiem koła o kącie środkowym miary . Oblicz cosinus kąta nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy.
Wykreślmy rysunek pomocniczy. Wycinek koła przedstawia powierzchnię boczną stożka.
RZHFmx6p2xrgK
Ilustracja przedstawia powierzchnię boczną stożka po rozwinięciu będącą wycinkiem koła oraz przekrój osiowy stożka będący trójkątem równoramiennym A B S. Wycinek koła o promieniu o długości l i długości łuku dwa pi r posiada zaznaczony kąt przy wierzchołku S, pomiędzy dwoma promieniami wycina. Kąt ten wynosi sto dwadzieścia stopni. W trójkącie równoramiennym z wierzchołka S poprowadzona jest wysokość padająca na środek krawędzi podstawy A B w punkcie O. Ma ona długość H. Ponadto boki oznaczono literą l, a odcinek O B literą r. Zaznaczono również kąt wewnętrzy między tworzącą a płaszczyzną podstawy o mierze .
Przyjmijmy oznaczenia: - długość tworzącej stożka - długość promienia podstawy stożka; - miara kąta pomiędzy tworzącą stożka i płaszczyzną podstawy stożka
Zauważmy, że . Ponadto powierzchnia boczna stożka stanowi powierzchni koła o promieniu długości odpowiadającej długości tworzącej stożka.
Zatem , stąd , zatem .
Polecenie 5
Z wycinka koła o kącie środkowym zwinięto stożek, w którym tworząca jest nachylona do płaszczyzny podstawy pod kątem . Udowodnij, że .
Wykreślmy przekrój osiowy stożka oraz wycinek kołowy, z którego stożek został zwinięty. Przyjmijmy oznaczenia jak na rysunku.
R1VpWEMGL5FVN
Ilustracja przedstawia powierzchnię boczną stożka po rozwinięciu będącą wycinkiem koła oraz przekrój osiowy stożka będący trójkątem równoramiennym A B S. Wycinek koła o promieniu o długości l i długości łuku dwa pi r posiada zaznaczony kąt przy wierzchołku S, pomiędzy dwoma promieniami wycina. Kąt ten został oznaczony jako alfa. W trójkącie równoramiennym z wierzchołka S poprowadzona jest wysokość padająca na środek krawędzi podstawy A B w punkcie O. Ma ona długość H. Ponadto boki oznaczono literą l, a odcinek O B literą r. Zaznaczono również kąt wewnętrzy między tworzącą a płaszczyzną podstawy o mierze beta.
Zauważmy, że .
Zadanie rozwiążemy dwoma metodami.
I metoda
Wiemy, że długość łuku wycinka koła o promieniu długości i kącie środkowym wyrażamy wzorem , zatem , stąd wynika .
Z zależności otrzymujemy , stąd .
II metoda
Wiemy, że pole wycinka koła o promieniu i kącie środkowym wyrażamy wzorem , pole to odpowiada polu powierzchni bocznej zwiniętego stożka, zatem , stąd .
Z zależności otrzymujemy , stąd .
1
Ćwiczenie 1
Rno0oeNHRExbv
Wiadomo, ze Możliwe odpowiedzi: 1. Prawidłowa odpowiedź, 2. Nieprawidłowa odpowiedź A, 3. Nieprawidłowa odpowiedź B
1
Ćwiczenie 2
Zapoznaj się z poniższym rysunkiem.
R16zR6zRBAcEs
Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości sześć i wysokością o długości sześć oraz tworzącą o długości l.
RIS4ggQDBcTQi
Zaznacz wszystkie zdania prawdziwe. Możliwe odpowiedzi: 1. Miara kąta pomiędzy tworzącą stożka a promieniem podstawy wynosi czterdzieści pięć stopni., 2. Miara kąta pomiędzy tworzącą stożka a promieniem podstawy wynosi sześćdziesiąt stopni., 3. Długość tworzącej stożka z rysunku jest dwa razy większa od długości promienia podstawy., 4. Dla stożka z rysunku P indeks dolny, b, koniec indeksu dolnego, równa się, trzydzieści sześć pierwiastek kwadratowy z dwa PI.
2
Ćwiczenie 3
R1X3t2QAV8D5P
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
RGvY4QpRa5prQ
Połącz w pary miary kąta z pasującymi do nich opisami. alfa, równa się, pięćdziesiąt stopni Możliwe odpowiedzi: 1. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka., 2. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczoną wysokością o długości osiem i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy wysokością a tworzącą stożka., 3. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i wysokością o długości sześć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy promieniem a tworzącą stożka. alfa, równa się, trzydzieści sześć stopni Możliwe odpowiedzi: 1. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka., 2. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczoną wysokością o długości osiem i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy wysokością a tworzącą stożka., 3. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i wysokością o długości sześć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy promieniem a tworzącą stożka. alfa, równa się, sześćdziesiąt stopni Możliwe odpowiedzi: 1. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka., 2. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczoną wysokością o długości osiem i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy wysokością a tworzącą stożka., 3. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i wysokością o długości sześć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy promieniem a tworzącą stożka.
Połącz w pary miary kąta z pasującymi do nich opisami. alfa, równa się, pięćdziesiąt stopni Możliwe odpowiedzi: 1. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka., 2. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczoną wysokością o długości osiem i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy wysokością a tworzącą stożka., 3. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i wysokością o długości sześć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy promieniem a tworzącą stożka. alfa, równa się, trzydzieści sześć stopni Możliwe odpowiedzi: 1. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka., 2. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczoną wysokością o długości osiem i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy wysokością a tworzącą stożka., 3. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i wysokością o długości sześć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy promieniem a tworzącą stożka. alfa, równa się, sześćdziesiąt stopni Możliwe odpowiedzi: 1. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka., 2. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczoną wysokością o długości osiem i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy wysokością a tworzącą stożka., 3. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i wysokością o długości sześć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy promieniem a tworzącą stożka.
2
Ćwiczenie 4
RdQQYMEGOOZ68
Wstaw w tekst odpowiednie liczby. Jeżeli w stożku długość tworzącej jest trzy razy większa od promienia podstawy, to kąt pomiędzy wysokością stożka a jego tworzącą ma miarę około 1. sześćdziesiąt stopni, 2. piętnaście stopni, 3. dziewiętnaście stopni, 4. trzydzieści stopni, 5. siedemdziesiąt jeden stopni, 6. siedemdziesiąt pięć stopni.
Jeżeli w stożku długość tworzącej jest cztery razy większa od wysokości, to miara kąta pomiędzy wysokością stożka a jego tworzącą wynosi około 1. sześćdziesiąt stopni, 2. piętnaście stopni, 3. dziewiętnaście stopni, 4. trzydzieści stopni, 5. siedemdziesiąt jeden stopni, 6. siedemdziesiąt pięć stopni.
Jeżeli w stożku długość promienia podstawy jest dwa razy krótsza od tworzącej, to kąt pomiędzy wysokością stożka a jego tworzącą ma miarę 1. sześćdziesiąt stopni, 2. piętnaście stopni, 3. dziewiętnaście stopni, 4. trzydzieści stopni, 5. siedemdziesiąt jeden stopni, 6. siedemdziesiąt pięć stopni.
Wstaw w tekst odpowiednie liczby. Jeżeli w stożku długość tworzącej jest trzy razy większa od promienia podstawy, to kąt pomiędzy wysokością stożka a jego tworzącą ma miarę około 1. sześćdziesiąt stopni, 2. piętnaście stopni, 3. dziewiętnaście stopni, 4. trzydzieści stopni, 5. siedemdziesiąt jeden stopni, 6. siedemdziesiąt pięć stopni.
Jeżeli w stożku długość tworzącej jest cztery razy większa od wysokości, to miara kąta pomiędzy wysokością stożka a jego tworzącą wynosi około 1. sześćdziesiąt stopni, 2. piętnaście stopni, 3. dziewiętnaście stopni, 4. trzydzieści stopni, 5. siedemdziesiąt jeden stopni, 6. siedemdziesiąt pięć stopni.
Jeżeli w stożku długość promienia podstawy jest dwa razy krótsza od tworzącej, to kąt pomiędzy wysokością stożka a jego tworzącą ma miarę 1. sześćdziesiąt stopni, 2. piętnaście stopni, 3. dziewiętnaście stopni, 4. trzydzieści stopni, 5. siedemdziesiąt jeden stopni, 6. siedemdziesiąt pięć stopni.
2
Ćwiczenie 5
R1P5BqGbe10IA
Jeżeli pole podstawy stożka wynosi osiem PI, a kąt między tworzącą stożka a promieniem podstawy ma miarę sześćdziesiąt stopni, to wysokość stożka ma długość: Możliwe odpowiedzi: 1. dwa pierwiastek kwadratowy z sześć, 2. cztery pierwiastek kwadratowy z trzy, 3. dwa pierwiastek kwadratowy z dwa
2
Ćwiczenie 6
Rp9XJoIawFh4W
Uzupełnij tekst odpowiednimi liczbami. Jeżeli przekrojem osiowym stożka jest trójkąt równoboczny, to kąt rozwarcia stożka ma miarę Tu uzupełnij stopni. Jeżeli przekrojem osiowym stożka jest trójkąt prostokątny równoramienny, to kąt rozwarcia stożka ma miarę Tu uzupełnij stopni. Jeżeli przekrojem osiowym stożka jest trójkąt równoramienny o kącie przy podstawie czterdzieści stopni, to kąt rozwarcia stożka ma miarę Tu uzupełnij stopni.
Uzupełnij tekst odpowiednimi liczbami. Jeżeli przekrojem osiowym stożka jest trójkąt równoboczny, to kąt rozwarcia stożka ma miarę Tu uzupełnij stopni. Jeżeli przekrojem osiowym stożka jest trójkąt prostokątny równoramienny, to kąt rozwarcia stożka ma miarę Tu uzupełnij stopni. Jeżeli przekrojem osiowym stożka jest trójkąt równoramienny o kącie przy podstawie czterdzieści stopni, to kąt rozwarcia stożka ma miarę Tu uzupełnij stopni.
3
Ćwiczenie 7
Oblicz miarę kąta rozwarcia stożka, w którym promień podstawy ma długość , a tworząca długość .
Narysujmy stożek, zaznaczmy odpowiedni kąt oraz wprowadźmy oznaczenia, jak na rysunku.
R1dLG5ydyve89
Ilustracja przedstawia stożek o promieniu podstawy r oraz kąt alfa będącym kątem rozwarcia stożka. Został zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy ramionami trójkąta o długości l, który jest przekrojem osiowym stożka.
Z zadania wiadomo, że oraz . Do wyznaczenia miary kąta użyjemy twierdzenia cosinusów.
Zatem:
.
Jeżeli skorzystamy z zależności dla , to .
3
Ćwiczenie 8
Kąt rozwarcia stożka ma miarę , a pole trójkąta o bokach , i , gdzie jest długością tworzącej stożka, a długością promienia podstawy, jest równe .
Oblicz pole powierzchni całkowitej tego stożka.
Narysujmy stożek, zaznaczmy odpowiedni kąt oraz wprowadźmy oznaczenia, jak na rysunku.
R1dLG5ydyve89
Ilustracja przedstawia stożek o promieniu podstawy r oraz kąt alfa będącym kątem rozwarcia stożka. Został zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy ramionami trójkąta o długości l, który jest przekrojem osiowym stożka.
Ponieważ pole trójkąta o bokach , i jest równe , zatem:
.
Korzystając z twierdzenia cosinusów, mamy:
.
Zatem pole powierzchni całkowitej stożka wynosi:
.
1
Ćwiczenie 9
Na rysunku wykreślono przekrój osiowy stożka. Przeciągnij poprawną odpowiedź.
RbPXA45CGD8Cg
Ilustracja przedstawia przekrój osiowy stożka, trójkąt równoramienny A B S. Z wierzchołka S poprowadzona jest wysokość padająca na środek krawędzi podstawy AB w punkcie O. Ma ona długość H. Ponadto boki oznaczono literą l, a odcinek OB literą r.
RNHmhwMyAV7Sa
Kąt nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy to kąt 1. kąt O S B, 2. kąt A S B, 3. kąt B A S.
Kąt nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy to kąt 1. kąt O S B, 2. kąt A S B, 3. kąt B A S.
1
Ćwiczenie 10
Uzupełnij zdanie.
RamqQXWqbBQjF
Ilustracja przedstawia przekrój osiowy stożka, trójkąt równoramienny A B S . Zaznaczono kąt rozwarcia stożka przy wierzchołku S między dwoma tworzącymi stożka o mierze stu czterdziestu ośmiu stopni.
ROCclYeglCRJK
Jeżeli kąt rozwarcia stożka jest równy sto czterdzieści osiem stopni, to kąt nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy wynosi: Tu uzupełnijstopień.
Jeżeli kąt rozwarcia stożka jest równy sto czterdzieści osiem stopni, to kąt nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy wynosi: Tu uzupełnijstopień.
R1VYpJAW15uu62
Ćwiczenie 11
Pole powierzchni bocznej stożka jest dwa razy większe od pola powierzchni jego podstawy. Zaznacz poprawne odpowiedzi (możliwa jest więcej niż jedna poprawna odpowiedź): Możliwe odpowiedzi: 1. Prawidłowa odpowiedź A, 2. Nieprawidłowa odpowiedź B, 3. Nieprawidłowa odpowiedź B, 4. Prawidłowa odpowiedź A
2
Ćwiczenie 12
Na rysunku wykreślono wycinek koła, z którego zwinięto stożek o kącie nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy miary .
R11qc62EzrkZQ
Ilustracja przedstawia wycinek koła o długości promienia równej dwadzieścia cztery. Kąt przy wierzchołku S utworzony pomiędzy dwoma promieniami wycinka wynosi sto pięćdziesiąt stopni.
RbPHW9x2bqcj9
Cosinus kąta alfa nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy stożka wynosi (zaznacz poprawną odpowiedź): Możliwe odpowiedzi: 1. kosinus alfa, równa się, początek ułamka, pięć, mianownik, dwanaście, koniec ułamka, 2. kosinus alfa, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, cztery, koniec ułamka, 3. kosinus alfa, równa się, kosinus piętnaście stopni, 4. kosinus alfa, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka
2
Ćwiczenie 13
Tworząca stożka ma długość i jest nachylona do płaszczyzny podstawy pod kątem . Oblicz pole powierzchni bocznej stożka.
Wykreślmy przekrój osiowy stożka.
REpUCqEQJQnwo
Ilustracja przedstawia przekrój osiowy stożka, trójkąt równoramienny A B S. Zaznaczono kąt wewnętrzy przy wierzchołku B między tworzącą a płaszczyzną podstawy o mierze 45 stopni.
Zauważmy, że przekrój osiowy stożka jest trójkątem prostokątnym równoramiennym, zatem i , stąd wynika, że długość promienia podstawy stożka wynosi . Pole powierzchni bocznej stożka ma wartość .
2
Ćwiczenie 14
Przekrojem osiowym stożka jest trójkąt równoramienny o polu powierzchni równym . Cosinus kąta nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy wynosi . Wyznacz pole powierzchni całkowitej stożka.
Wykreślmy przekrój osiowy stożka.
RkhigNALBVGFJ
Ilustracja przedstawia przekrój osiowy stożka, trójkąt równoramienny ASB. Z wierzchołka S poprowadzona jest wysokość padająca na środek krawędzi podstawy AB w punkcie O. Ma ona długość H. Ponadto boki oznaczono literą l, a odcinek OB literą r. Zaznaczono również kąt wewnętrzy między tworzącą a płaszczyzną podstawy o mierze .
Z warunków zadania mamy , zatem , stąd .
Pole przekroju osiowego wyznaczmy ze wzoru .
Korzystając z zależności , otrzymujemy .
Zatem , stąd i .
Pole powierzchni całkowitej stożka obliczymy ze wzoru , stąd .
3
Ćwiczenie 15
Pole powierzchni bocznej stożka jest cztery razy większe od pola powierzchni przekroju osiowego stożka. Wyznacz sinus kąta nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy. W obliczeniach przyjmij .
Wykreślamy przekrój osiowy stożka.
R4fmh1OkxRTWg
Ilustracja przedstawia przekrój osiowy stożka, trójkąt równoramienny ASB. Z wierzchołka S poprowadzona jest wysokość padająca na środek krawędzi podstawy AB w punkcie O. Ma ona długość H. Ponadto boki oznaczono literą l, a odcinek OB literą r. Zaznaczono również kąt wewnętrzy między tworzącą a płaszczyzną podstawy o mierze .
Z warunków zadania mamy zależność . Przyjmując , otrzymujemy zależność , stąd , zatem .
3
Ćwiczenie 16
Na wspólnej podstawie zbudowano dwa stożki (jeden wewnątrz drugiego). Kąt pomiędzy tworzącą „niższego” stożka i płaszczyzną podstawy ma miarę , a kąt pomiędzy tworzącą „wyższego” stożka i płaszczyzną podstawy ma miarę . Długość wysokości „niższego” stożka wynosi . Wyznacz stosunek objętości „wyższego” stożka do objętości „niższego” stożka.
Wykreślmy przekrój osiowy opisanych stożków.
RFlOX84Yhrzzv
Ilustracja przedstawia przekrój osiowy dwóch stożków o tej samej podstawie, niższy trójkąt równoramienny A B S indeks dolny jeden koniec indeksu oraz wyższy trójkąt A B S indeks dolny dwa koniec indeksu. Z wierzchołka S indeks dolny 2 koniec indeksu poprowadzona jest wysokość przechodząca przez wierzchołek S indeks dolny jeden koniec indeksu padająca na środek krawędzi podstawy A B w punkcie O. Wysokość mniejszego trójkąta ma długość b. Odcinek O B oznaczono literą r. Zaznaczono również dwa kąty wewnętrze, pierwszy między tworzącą S indeks dolny jeden koniec indeksu a płaszczyzną podstawy O B o mierze oraz drugi między tworzącą S indeks dolny dwa koniec indeksu a płaszczyzną podstawy O B o mierze dwa alfa.
Stosunek objętości odpowiednio „wyższego” stożka do objętości „niższego” stożka wyznaczymy ze wzoru .
Zauważmy, że z trójkąta mamy zależność , stąd , natomiast z trójkąta mamy , stąd .
Odpowiednio podstawiając otrzymujemy .
Wynika stąd, że .
Słownik
stożek
stożek
bryła obrotowa, która powstaje przez obrót trójkąta prostokątnego wokół przyprostokątnej
twierdzenie cosinusów
twierdzenie cosinusów
w dowolnym trójkącie kwadrat długości jednego boku równa się sumie kwadratów długości dwóch pozostałych boków pomniejszonej o podwójny iloczyn długości tych boków i cosinusa kąta zawartego między nimi