Generowanie dywanu Sierpińskiego w Pythonie
Dzięki funkcjom rekurencyjnym możemy uzyskać różne znane fraktale. Są to między innymi:
zbiór Cantora,
płatek Kocha,
dywan Sierpińskiego,
drzewo binarne.
Do tworzenia takich obrazów w języku Python doskonale nadaje się moduł turtle.
W funkcjach będziemy wykorzystywać obiekt klasy Turtle do utworzenia obiektu żółwia. Ponieważ funkcja rekurencyjna wywołuje samą siebie wielokrotnie, obiekt żółwia musi być do niej przekazany jako jeden z parametrów. W przeciwnym razie wyniki działania funkcji rekurencyjnej mogłyby być nieprzewidywalne.
Algorytm opisowy do generowania dywanu Sierpińskiego
Dywan Sierpińskiego otrzymujemy z kwadratu przez podzielenie go na dziewięć mniejszych kwadratów (3 x 3). Następnie środkowy kwadrat zostaje zamalowany. Ponownie rekurencyjnie wywołujemy tę funkcję dla każdego z pozostałych kwadratów.
Spróbujmy zdefiniować algorytm tworzenia geometrycznej prezentacji:
Na podstawie powyższego opisu zapiszemy kod funkcji:
Efekt wykonania algorytmu wygląda następująco:

Słownik
(łac. fractus – złamany, cząstkowy, ułamkowy) obiekt składający się z coraz bardziej złożonych detali, z których każdy jest podobny do całości
(ang. namespace) miejsce w pamięci operacyjnej, w której jest przechowywana dana zmienna; najczęściej przestrzeń nazw wiąże się z funkcją, a zmienne używane w niej są widoczne tylko w obrębie tej przestrzeni – jest to „zakres obowiązywania” tych zmiennych
proces polegający na wywoływaniu funkcji przez siebie samą do momentu rozwiązania określonego zadania
(z ang. żółw) moduł (standardowa biblioteka) w języku Python realizujący grafikę żółwia