Ogromne możliwości techniczne, szeroki zakres wykorzystanych w pracy materiałów  i multimediów pozwalają tworzyć każdemu.  Jednak artysta to człowiek o wyjątkowej wyobraźni, pasji, szerokiej wiedzy, ale przede wszystkim - potrzebie tworzenia.

Ale...nie każdy może zostać artystą. Spróbujemy określić sylwetkę artysty na podstawie pytań i odpowiedzi dotyczących charakteru jego pracy i jego samego.

Status artysty malarza uzyskuje się po ukończeniu malarstwa na wyższej uczelni artystycznej - Akademii Sztuk Pięknych lub Uniwersytecie Artystycznym.
Jednak w tej profesji ważną rolę pełni rozwój osobowości artystycznej, doskonalenie  warsztatu pracy, a nade wszystko wypracowanie indywidualnego stylu własnej twórczości.
Naturalną koleją rzeczy jest pokazanie swoich prac szerszej publiczności - bo to do niej skierowana jest sztuka, nawet jeśli ma bardzo osobisty wymiar. 
Służą  temu wystawy, strony internetowe, aukcje obrazów i konkursy dla artystów.

Systematyczna praca i determinacjadeterminacjadeterminacja mogą okazać się pomocne dla rozwoju artystycznego i zapewnić sukces oraz własną satysfakcję.

Miejsce wykonywania pracy artysty jest zależne od rodzaju twórczości. Pracownia lub plener, to tylko dwa z wielu miejsc, bo np. malowidła naścienne, wykonuje się w świątyniach, domach, na elewacjach wielu budowli. Zazwyczaj jednak każdy artysta posiada swoje miejsce; pracownię, studio, nazywane czasem atelier [czyt. atelie].
Jest ono wyposażone w niezbędne do pracy materiały i narzędzia, jak: podłoża malarskie (papier, płótno, deski), przybory (pędzle, szpachelki, wałki, gąbki).
Oprócz nich w pracowni malarskiej znajdują się zwykle sztalugi malarskie, na których ustawia się blejtramy, czyli ramy obciągnięte płótnem, na których artysta maluje obraz.

Nie zawsze. Nie wszyscy używają sztalug – artyści malujący wielkie formaty rozkładają podobrazia na podłodze lub rozwieszają na ścianie. Innym wystarczy stół lub deska aby przymocować np. papier do wykonania pracy.

R1YvZG6vTmJhM

Fotografia przedstawia artystę w średnim wieku pochylającego się nad swoim dziełem umieszczonym na podłodze. Mężczyzna ma przerzedzone włosy, a także zakola. Patrzy w dół, a prawe kolano opiera na podłodze, wspierając się na niej również lewą stopą. Ma na sobie ciemną koszulę oraz spodnie, poplamione gdzieniegdzie jasną farbą. Pochylony, w prawej dłoni trzyma pędzel ociekający farbą, a w lewej – otwartą puszkę. Dzieło prezentuje nieregularne wzory – cienkie linie farby. W tle widać puszki farb z zanurzonymi w nich pędzlami, obrazy, a także ustawione w pomieszczeniu meble.

Ale sztalugi wciąż są używane. Istnieją sztalugi pracowniane (studyjne) lub plenerowe. Pierwsze są statyczne, mają większe rozmiary, drugie – składane, aby można było je łatwo przenosić w plenerze. Do ekspozycji lub malowania małych formatów służą sztalugi stołowe.

RNewoe3dG0pJP

Fotografia przedstawia widok na sztalugę studyjną z szufladą na białym tle. Sztaluga została wykonana z jasnego drewna, ma cztery nogi, do których przymocowana została szuflada. Elementy drewniane są ze sobą połączone metalowymi śrubkami. Sztaluga została zaprezentowana w dwóch rzutach – od frontu i od boku. Na sztaludze znajduje się białe płótno. Górna część sztalugi, zbudowana jest z pionowej listwy, w której znajduje się czarna śruba.

RjeMUZlvyTGx7

Fotografia przedstawia widok na sztalugę plenerową składaną, która została wykonana z ciemnego drewna. Przyrząd ma trzy nogi, do których został przymocowany stelaż na płótno. Elementy drewniane są ze sobą połączone metalowymi śrubkami.

R15GoUeqtHx7K

Fotografia przedstawia widok na czarną sztalugę aluminiową. Przyrząd ma trzy nogi, do których został przymocowany poziomy stelaż na płótno. W budowie cienkiej sztalugi zauważalne są grubsze elementy pozwalające na regulację wysokości oraz złożenie sztalugi. Na górze sztalugi znajduje się pionowy element do mocowania płótna na stelażu. Sztaluga widoczna jest w dwóch rzutach - bokiem oraz na wprost. Tło jest białe.

Aby powstała praca malarska, niezbędne są oczywiście farby oraz przybory do ich rozprowadzania.
Niezbędne jest również podłoże: ściana, deska, płótno, papier, metal i wiele innych. Niektóre z nich wymagają odpowiedniego przygotowania, tzw. gruntu, który zabezpiecza przed wchłanianiem farby.
Często obrazy wymagają  również zabezpieczenia powierzchni powłoką werniksuwernikswerniksu lub fiksatywyfiksatywaiksatywy.  Inne są na tyle trwałe, że nie trzeba ich chronić.

Podstawowymi przyborami malarza są pędzle o różnej grubości i przekroju, wykonane z włosia naturalnego lub syntetycznego, a także szpachle o zróżnicowanym kształcie. Farbę można także nanosić gąbką, wałkiem, sprayem, a nawet rozcierać palcami.

Do ucierania i mieszania farb służą palety, mające różne wielkości i kształty. Palety mogą być wykonane m.in. ze sklejki, plastiku, ceramiczne, a nawet z papieru.

Podobnie jak tradycyjne techniki malarskie, podstawowe atrybuty malarza, jak pędzle i palety nadal są potrzebne niektórym artystom. Nie wszyscy jednak ich używają, bo np. wielkoformatowy mural trudno byłoby wykonać wyłącznie za pomocą pędzli malarskich.

RiNvSwzk7xWmm

Fotografia przedstawia widok na współczesną, masowo produkowaną drewnianą paletkę malarską. Ma ona kształt owalu z dwoma wcięciami z prawej strony. Jedno wcięcie znajduje się w środku paletki, tworząc "dziurę" w jej strukturze, a drugie na prawej bocznej ściance, sprawiając, że paleta nie jest idealnie owalna.

R1LCVVjk2JGA6

Fotografia przedstawia widok na plastikową paletą trzymaną przez dziecko. Paleta została wykonana z białego materiału i ma kształt owalu, z dziurą pozwalającą na wygodne trzymanie. Widoczne są na niej farby - czerwona, żółta, zielona oraz niebieska, w którą chłopiec wkłada pędzel trzymany przez niego w prawej dłoni. Kciuk jest włożony w dziurę palety, zaś pozostała jej część opiera się na dłoni chłopca. Obok chłopca trzymającego paletę widoczny jest słoik z wodą oraz farby w zestawie składającym się z małych prostokątów. Chłopiec ma na sobie ciemne jeansy oraz granatowo‑czerwoną koszulę z krótkim rękawem w kratę. Tło jest rozmyte.

R1DMmHQO2jTPL

Ilustracja przedstawia schemat składający się z trzech figur – okręgu, z którego wychodzą dwie strzałki do dwóch prostokątów. W okręgu widoczny jest napis: Podział pędzli ze względu na użyty materiał. W prostokącie z lewej strony znajduje się napis: Syntetyczne z włókien poliestrowych. Na fotografii przedstawiono pięć pędzli, różnej grubości. Trzon pędzla jest drewniany z czarnymi elementami. W prostokącie z prawej strony widnieje napis: Z włosia (np. borsuka, wiewiórki, sobola, świni, konia). Ukazana jest fotografia z ośmioma pędzlami, które są ułożone od najmniejszego do największego. Pędzle są drewniane.

Tak przedstawił artystę z XVII wieku jeden z najwybitniejszych malarzy europejskich epoki baroku - Rembrandt.

RBLTFML5U8HS8

Obraz ukazuje wnętrze pracowni malarskiej, w którym przy drewnianych drzwiach stoi duża sztaluga. W głębi stoi artysta, ubrany w niebieski fartuch, przewiązany pasem. Na głowie ma kapelusz, a w dłoni trzyma pędzel. Patrzy w kierunku sztalugi. Za nim stoi stół z naczyniami.

Nie Aby lepiej zrozumieć pracę artysty malarza zapoznaj się z fotografiami oraz krótkimi opisami ich dzieł. Spróbuj wyobrazić sobie proces twórczy prowadzący do realizacji.

Poniższe zdjęcie przedstawia  Oscara Clauda Moneta-[czyt. oskara kloda moneta] -  francuskiego malarza, jednego z najważniejszych przedstawicieli impresjonizmu. Artysta stoi w pracowni przed fragmentem ogromnego obrazu, którego szkice wykonał wcześniej w plenerze, w bezpośrednim kontakcie z naturą.

Klikając w interaktywne punkty na ilustracjach, dowiesz się więcej o jego malarstwie.

Ta czarno‑biała fotografia została wykonana w pracowni innego znanego malarza – Jana Matejki - artysty, który w sposób szczególny przedstawiał ważne wydarzenia z historii Polski. Jego obrazy są wielkoformatowymi kompozycjami pełnymi drobiazgowych detali odpowiadających realiom epoki.

R1R7OZMLMLMO2

Ilustracja przedstawia wnętrze pracowni malarskiej Jana Matejki. W centrum wykonanego w sepii zdjęcia, ukazany jest siedzący na drewnianym krześle artysta z otwartą na kolanach księgą. Jest to starszy, siwiejący mężczyzna z brodą w ciemnym garniturze i ciemnych butach. Za malarzem stoją drewniane schodki z przewieszoną przez obręcz wzorzystą tkaniną. Po lewej stronie kadru znajduje się fragment obrazu z postaciami. Na ścianach pracowni wiszą inne dzieła w ozdobnych ramach.

Studio Pollocka znajduje się w Stanach Zjednoczonych, w pobliżu Accabonac Creek w Springs,[czyt. akabonak krik springs], gdzie przeprowadził się ze swoją żoną i mieszkał aż do śmierci w wypadku samochodowym.Artysci_o_sobie_autoportret_z_paleta

R1cGbPxYKtuaD

Fotografia przedstawia pracownię malarską. Jest to pomieszczenie o ciepłej, drewnianej podłodze, prawie w całości pokrytej plamami farby – głównie ciemnej. Gdzieniegdzie można zauważyć białe lub jasne plamy. Ściany są jasne, popękane oraz również poplamione. Wiszą na nich obrazy. Na ścianie na wprost przymocowano białą półkę, na której stoi rząd farb, w większości których są zanurzone pędzle. Na górze ściany znajduje się okno, przez które widać zielone liście.

„Rytm jesieni” (numer 30)  jest uważany za jeden z najbardziej wpływowych obrazów wszechczasów. Obraz jest dziełem monumentalnym, które zaskakuje odbiorcę  dynamiką i żywiołowością.

RnsMe6XuMoor4

Fotografia przedstawia wielki obraz oraz trzy znajdujące się przed nim osoby. Obraz wykonany jest w stylu abstrakcyjnym, ma układ poziomy i składa się z plątaniny wielu nieregularnych linii różnej grubości, nachodzących na siebie. Obraz jest dynamiczny, bardzo dużo się na nim dzieje, a linie są w kolorze czarnym, białym i brązowym na jasnobrązowym tle. Pomieszczenie nie jest zbyt jasno oświetlone. Dzieło znajdujące się na ścianie ma układ poziomy i wykonane jest w stylu abstrakcyjnym. Przed obrazem stoją dwie drewniane ławki z ciemnymi, tapicerowanymi siedzeniami. Na ławce znajdującej się po lewej stronie, przodem do obrazu, siedzą dwie osoby - kobieta i mężczyzna. Mężczyzna ma ciemne włosy, ubrany jest w białą bluzę i ciemne spodnie, nogi ma rozstawione szeroko, a łokcie opiera na kolanach. Siedząca obok niego kobieta ubrana jest w beżową kurtkę, granatowe spodnie oraz jasne, sportowe buty. Kobieta trzyma swoją lewą rękę na plecach mężczyzny, a wzrok skierowany ma w lewo. Na drugiej ławce siedzi kobieta skierowana plecami do obrazu. Kobieta ma na sobie ciemne ubrania, nogę założoną na drugą nogę oraz skrzyżowane ręce oparte na kolanach. Głowę pochyla nisko, w jednej ręce trzyma kartkę papieru.

R1DiDmZDwIuDP

Fotografia przedstawia ubiór od pasa w dół kilku osób stojących bądź idących obok siebie. Ich dłonie opuszczone są wzdłuż tułowia, a paznokcie pomalowane na ciemny kolor. Osoby znajdują się na ciemnej podłodze, do której przytwierdzona jest biała taśma. Postacie stoją przed taśmą, a jedna z nich trzyma czubek buta na białej taśmie. Ubrane są w długie, sięgające kostek, wzorzyste szaty i wzorzyste botki ze szpiczastymi noskami i czarnymi podeszwami. Stroje są luźne, dwie osoby mają dodatkowo czarne narzutki bądź rozpięte płaszcze z cienkiej, półprzezroczystej tkaniny, a jedna osoba trzyma kwadratową torbę z brązowymi elementami w kształcie rączek. Ubrania i buty wszystkich osób wykonane są w tym samym stylu i podobnych kolorach oraz wzorach. Szaty i buty są w odcieniach niebieskiego, fioletu, szarości. Charakterystyczną cechą wspólną jest wzór na ubraniach i butach, stanowiący niekończący się zbiór różnokolorowych nieregularnych plam o różnej wielkości i kształcie. Ubrania wyglądają jakby ktoś pokropił je kolorowymi farbami – występują plamy i ciapki w kolorze żółtym, białym, czerwonym, pomarańczowym, czarnym i fioletowym.

Pracownia artysty mieściła się w nowojorskim budynku znajdującym się na rogu Bowery i Prince Street,. To duże atelier umożliwiło mu pracę z wielkimi rozmiarami płócien.

RZ1psN756TlVq

Fotografia przedstawia pomieszczenie o szarych ścianach oraz ciemnej posadzce, na której widoczne jest duże podwyższenie przypominające scenę. Pośrodku ustawiono krzesło, a także zawieszono obraz przedstawiający czarne tło oraz prostokąt czerwonej farby. Za nim, na białej ścianie zawieszono inne obrazy w podobnym stylu. W pomieszczeniu po prawej stronie widoczne są wysokie półki z ustawionymi na nich rzeczami, drewniany stół, a także kącik z umywalką. Po lewej stronie znajduje się srebrna lampa i płótna. Z sufitu zwisają szare lampy.

Mark Rothko (Marcus Rothkowitz) to malarz amerykański, jeden z najważniejszych przedstawicieli nurtu color field painting [czyt. kolor fild pejting].  Dojrzała twórczość artysty określana jest mianem mistycznej - Rothko nadał barwie rangę sacrumsacrumsacrum.

R14BFBAF9K2HQ

Ilustracja o kształcie kwadratu przedstawia dzieło Marka Rothko „Cztery cienie na czerwieni” autorstwa Marka Rothko. Ukazuje cztery podłużne prostokąty lezące na czerwonym tle. Krawędzie figur są nierówne i postrzępione. Największym i najciemniejszym, czarnym prostokątem jest drugi od góry. Inne namalowane zostały czerwienią z domieszką czerni.

Poniższy film przedstawia technikę malowania farbami akrylowymi przez Marikę Szwal. Malarka poprowadzi Cię krok po kroku pokazując, jak używać farb akrylowych. Zobaczysz też,  jak powstaje obraz abstrakcyjny.

Artyści często uwieczniali na obrazach własne wizerunki. W tych dziełach pokazywali nie tylko siebie, ale także charakterystyczną dla siebie technikę, indywidualne sposoby operowania plamą, kolorem, światłem i pozostałymi środkami ekspresji. Niektóre z autoportretów mają także znaczenie symboliczne. Należy w nich doszukać się głębszego, często ukrytego sensu.

Fridel Dethleffs‑Edelmann to współczesna artystka niemiecka tworząca w XX wieku, związana z niemiecką secesją, tak zwaną Sezession Oberschwaben‑Bodensee. Jej prace przede wszystkim obejmują martwe natury z kwiatami, portrety i pejzaże z regionu Schwarzwaldu i Alp. Wczesne prace artystki inspirowane są ruchem artystycznym Nową Rzeczowością, natomiast po II wojnie światowej uprawiała malarstwo figuralne oraz abstrakcyjne.  Kim_jest_malarz

Bernard Bufet to francuski malarz ekspresjonistyczny. Malował głównie dzieła figuratywne, zdobył międzynarodową sławę, która spadła u schyłku życia artysty. Ponowne zainteresowanie jego twórczością nastąpiło w XXI wieku.

Hollis Dunlap to malarz amerykański tworzący na przełomie XX i XXI wieku. Specjalizuje się w malarstwie figuralnym. W swoich obrazach łączy elementy klasyczne ze współczesnymi.