Kulturowe, polityczne i gospodarcze zmiany na świecie po 1989 roku
Przyczyny i przejawy globalnego wzrostu znaczenia Chin
Uzasadnisz, że Chiny są wyzwaniem dla współczesnego świata.
Wymienisz przyczyny sukcesu Chin.
Wymienisz pozytywne i negatywne skutki sukcesu Chin.
W ostatnich dekadach Chiny przeszły dynamiczną transformację z państwa rozwijającego się w jedno z kluczowych centrów gospodarczych i politycznych świata. Ich rosnące znaczenie wynika zarówno z imponującego wzrostu gospodarczego, jak i konsekwentnie realizowanej strategii ekspansji międzynarodowej - w tym inwestycji infrastrukturalnych, rozwoju technologii oraz wzmacniania wpływów politycznych. Przejawem tej zmiany jest coraz większa rola Chin w handlu światowym, organizacjach międzynarodowych oraz kształtowaniu globalnych procesów. Zjawisko to rodzi pytania o nowy układ sił na świecie oraz przyszłość dotychczasowej dominacji Zachodu.
Pełna nazwa państwa | Chińska Republika Ludowa |
|---|---|
Powierzchnia* | 9 388 210 kmIndeks górny 22 |
Liczba ludności* | 1 392 730 000 |
Stolica | Pekin |
Język urzędowy | mandaryński |
Jednostka monetarna | yuan |
PKB całkowite** | 14,1 bln USD |
PKB per capita* | 9 771 USD |
HDI* | 0,758 |
Flaga | Źródło: dostępny w internecie: commons.wikimedia.org, domena publiczna. |
Chiny jako globalne wyzwanie XXI wieku
Chiny stanowią obecnie jedno z najważniejszych wyzwań gospodarczych, geopolitycznych i ekologicznych dla współczesnego świata. W ciągu kilkudziesięciu najbliższych lat będą stanowiły również wyzwanie militarne. Dynamiczny i nieprzerwany rozwój gospodarczy Chin, trwający od lat 80. XX wieku, został zapoczątkowany przez unikalne w skali globalnej reformy polityczne i gospodarcze.
Pod wieloma względami Chiny należą dziś do największych gospodarek świata. Państwo to wykazuje znaczną odporność na kryzysy i globalne zawirowania gospodarcze, choć - jak każda gospodarka - podlega także okresowym spowolnieniom. Jednym z widocznych przejawów rozwoju jest intensywna urbanizacja i rozbudowa infrastruktury - w Chinach znajduje się kilka tysięcy drapaczy chmur (tj. budynków o wysokości powyżej 150 metrów), co czyni je światowym liderem pod tym względem.
Warto podkreślić, że znaczna część tych inwestycji powstała w ciągu ostatnich kilkunastu lat, co obrazuje tempo przemian zachodzących w tym państwie. Skala rozwoju Chin skłaniają do refleksji nad przyszłym układem sił na świecie. Powstaje pytanie, w jaki sposób społeczność międzynarodowa odpowie na rosnąca potęgę Chin. Czy na naszych oczach spełniają się słowa przypisywane Napoleonowi: Zostawcie Chiny, niech śpią, bo kiedy się przebudzą, cały świat zadrży
?

Status terytorialny Chin - Tajwanu, Hongkongu i Makau
W statystykach międzynarodowych mogą występować rozbieżności dotyczące terytorium Chin, co wynika ze specyficznego statusu Tajwanu, Hongkongu i Makau.
Tajwan (oficjalnie Republika Chińska, na arenie międzynarodowej często określany jako Chińskie Tajpej) to wyspa położona na wschód od Chińskiej Republiki Ludowej. Z punktu widzenia władz ChRL uznawany jest za część Chin, jednak w praktyce funkcjonuje jako odrębny podmiot polityczny, posiadający własne władze, system prawny i prowadzący niezależną politykę wewnętrzną i zagraniczną.
Hongkong jest specjalnym regionem administracyjnym ChRL, położonym w delcie Rzeki Perłowej nad Morzem Południowochińskim. Stanowi jeden z najważniejszych portów morskich oraz globalnych ośrodków finansowych. Do 1997 roku pozostawał pod administracją brytyjską. Po przekazaniu Chinom funkcjonuje w ramach zasady „jeden kraj, dwa systemy”, która gwarantuje mu wysoki stopień autonomii, choć w ostatnich latach obserwuje się napięcia związane z jej ograniczaniem.
Makau – podobnie jak Hongkong – jest specjalnym regionem administracyjnym Chin. Do 1999 roku był posiadłością portugalską. Obecnie funkcjonuje również w modelu :jeden kraj, dwa systemy”, zachowując znaczną autonomię w ramach Chińskiej Republiki Ludowej.
Na przykładzie specjalnych regionów autonomicznych ChRL wyjaśnij wpływ przeszłości kolonialnej na występowanie języków urzędowych.
Kierunki rozwoju gospodarczego Chin
Po II wojnie światowej Chiny należały do bardzo biednych państw, występował tam bardzo wysoki przyrost naturalny i głód. Dopiero w latach 70. XX w. rozpoczęto reformację gospodarki, a pod koniec lat 70. wprowadzono pierwsze specjalne strefy rozwoju gospodarczego. Były to – i wciąż są – obszary, które odznaczają się ulgami dla zagranicznych przedsiębiorców, niższymi cenami gruntów i dzierżawy oraz tanią siłą roboczą. Ponadto kraj ten stanowi ogromny rynek zbytu. Te wszystkie czynniki doprowadziły do tego, że zaczęły tam inwestować kraje bogatsze, a Chiny stawały się coraz bardziej zamożne. Tempo rozwoju gospodarczego Chin jest wysokie, a żeby je utrzymać, Chińczycy w dalszym ciągu reformują swoją gospodarkę, zwiększając rolę nowoczesnych technologii, stopniowo rezygnując z tradycyjnych działów gospodarki, które wymagają dużej liczby rąk do pracy i energii. Niemniej jednak odgrywają one wciąż ogromną rolę.
Skąd tak duża liczba ludności?
Przez niemal trzy dekady od powstania Chińskiej Republiki Ludowej (od 1949 r.) Mao Zedong prowadził politykę sprzyjającą wzrostowi liczby ludności, wiążąc ją z siłą państwa oraz jego rozwojem gospodarczym. Polityka wspierająca rodziny wielodzietne doprowadziła do znacznego wzrostu liczby urodzeń. Natomiast poprawa warunków życia oraz rozwój opieki zdrowotnej przyczyniły się do spadku śmiertelności.
W efekcie wysokiego przyrostu naturalnego (sięgającego nawet około 30‰) nastąpił gwałtowny wzrost populacji. Jednocześnie pojawiły się poważne problemy społeczne i gospodarcze, w tym klęska głodu i kryzys ekonomiczny. Szczególnie widoczne było to w okresie tzw. wielkiego skoku naprzód (1958‑1962), kiedy rozwój przemysłu odbywał się kosztem rolnictwa.
W latach 1966‑1976, w czasie rewolucji kulturalnej, doszło do destabilizacji życia społecznego i gospodarczego. Zamknięto wiele szkół i uczelni, a część ludności miejskiej została skierowana do pracy na wsi. Wprowadzono także politykę izolacji od reszty świata, co przyczyniło się do spowolnienia rozwoju kraju.
Pod koniec lat 70. XX w, gdy liczba ludności Chin zbliżała się do miliarda, władze państwowe wprowadziły program kontroli urodzeń, znany jako polityka jednego dziecka. Jego celem było ograniczenie tempa przyrostu naturalnego poprzez zmniejszenie liczby urodzeń. Oto niektóre założenia tego programu:
ograniczenia dotyczące wieku zawierania małżeństw,
promowanie modelu małej rodziny (zwłaszcza w miastach),
system zachęt dla rodzin posiadających jedno dziecko (np. świadczenia socjalne, ułatwienia mieszkaniowe),
różnego rodzaju sankcje wobec rodzin wielodzietnych,
szeroko zakrojona kampania propagująca ograniczenie liczby dzieci.

Rodzina z jednym dzieckiem – szczęściem twoim i szczęściem Chin.
Rozwój Chińskiej Republiki Ludowej po 1949 roku był procesem dynamicznych i często dramatycznych przemian politycznych, gospodarczych czy społecznych. Kalendarium przedstawia najważniejsze wydarzenia, które ukształtowały współczesne Chiny - od budowy państwa komunistycznego, przez okres radykalnych reform, aż po stopniowe otwarcie na świat.
Przeanalizuj poniższy wykres, a następnie opisz, jakie zmiany demograficzne nastąpiły wraz z wprowadzeniem polityki jednego dziecka.
Zapoznaj się z opisem wykresu, a następnie opisz, jakie zmiany demograficzne nastąpiły wraz z wprowadzeniem polityki jednego dziecka.

Źródło danych: Bank Światowy.
Można zaobserwować co najmniej dwie konsekwencje demograficzne: zachwianie równowagi płci oraz szybkie starzenie się społeczeństwa. Na obszarach wiejskich posiadanie potomstwa gwarantowało zapewnienie opieki na starość. Natomiast jeśli był to syn, wówczas – po jego ślubie – rodzina zyskiwała posag od rodziców panny młodej. Doprowadziło to do tego, że zabiegi aborcyjne i porzucanie pierworodnych córek były powszechne. W konsekwencji istnieje nierównowaga między liczbą kobiet i mężczyzn. Według danych Banku Światowego za 2018 rok, wśród populacji chińskiej jedynie 48,7% stanowią kobiety, a 51,3% – mężczyźni (wskaźnik feminizacji na poziomie 94,9 kobiet na 100 mężczyzn). Natomiast szybkie starzenie się społeczeństwa będzie skutkowało w przyszłości brakiem rąk do pracy i rosnącą liczbą osób pobierających emeryturę.
Już w latach 90. XX w., w związku z narastającymi problemami demograficznymi, władze Chin zaczęły łagodzić politykę jednego dziecka, m.in. poprzez ograniczanie sankcji oraz wprowadzanie wyjątków. W 2015 roku oficjalnie odstąpiono od polityki jednego dziecka, dopuszczając posiadanie dwojga dzieci, a w 2021 r. wprowadzono możliwość posiadania trojga dzieci.
Rozwój Chińskiej Republiki Ludowej po 1949 roku był procesem dynamicznych i często dramatycznych przemian politycznych, gospodarczych czy społecznych. Kalendarium przedstawia najważniejsze wydarzenia, które ukształtowały współczesne Chiny - od budowy państwa komunistycznego, przez okres radykalnych reform, aż po stopniowe otwarcie na świat.
1.10.1949 powstanie Chińskiej Republiki Ludowej,
1950 podpisanie chińsko‑sowieckiego układu o przyjaźni,
1958 - 1962 polityka "wielkiego skoku",
1965 - 1969 rewolucja kulturalna,
1976 śmierć Mao Zedonga ( Mao Tse‑tunga),
4.6.1989 masakra na placu Niebiańskiego Spokoju,
2008 igrzyska olimpijskie w Pekinie.
Chiny - globalne mocarstwo XXI wieku
Chiny w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat przeszły dynamiczną transformację z państwa rozwijającego się do jednej z najważniejszych gospodarek świata. Ich rosnące znaczenie widoczne jest w gospodarce, polityce i technologii, choć towarzyszą mu także liczne wyzwania społeczne i środowiskowe. Zwróć uwagę, jakie czynniki przyczyniły się do tego rozwoju oraz jakie są jego konsekwencje dla świata.
Oceń słuszność stwierdzenia słynnego angielskiego historyka Arnolda Toynbeego wypowiedzianego w 1964 r. czasach intensywnej zimnej wojny między USA i ZSRR: Chiny zostawią w tyle całą resztę świata
. Uzasadnij odpowiedź.
Wymień przyczyny i skutki (pozytywne i negatywne) szybkiego tempa rozwoju gospodarczego Chin. Na podstawie tego stwórz własną mapę myśli.
Podsumowanie
Rozwój Chin stanowi jedno z kluczowych zjawisk współczesnego świata, ukazuje skuteczność modelu łączącego mechanizmy rynkowe z silną kontrolą państwa. Dynamiczny wzrost gospodarczy, ekspansja handlowa oraz rozwój technologiczny pozwoliły Chinom osiągnąć pozycję jednego z głównych centrów globalnej gospodarki i polityki. Współcześnie znaczenie Chin wykracza poza sferę ekonomiczną - państwo to odgrywa istotną rolę w najważniejszych konfliktach międzynarodowych, gdzie poprzez działania dyplomatyczne, gospodarcze i pośrednie wsparcie wpływa na przebieg wydarzeń. Jednocześnie Pekin prowadzi ostrożną politykę, starając się wzmacniać swoją pozycję bez bezpośredniego angażowania się w konflikty zbrojne.
Słownik
strategia Chin polegająca na dopuszczeniu inwestycji zagranicznych i handlu
przenoszenie produkcji do innych państw (np. do Chin)
potoczna nazwa grupy państw w Azji Południowo‑Wschodniej, które na przełomie lat 80. i 90. XX w. uzyskiwały najwyższe na świecie tempo wzrostu gospodarczego; termin ten dotyczył początkowo Korei Południowej, Tajwanu, Singapuru i Hongkongu, ale później rozszerzono tę nazwę także na Malezję, Tajlandię, Chiny, Filipiny i Indonezję




