RbBPpvcQJQ6fB
Grafika przedstawia widok na dwukondygnacyjny budynek z wysokimi, wąskimi oknami, który znajduje się w budowie. Z boku budynku są rusztowania, na placu przed wejściem leżą kłody drewna, deski, beczki. Paradne wejście na środku budynku ozdobione jest dwiema kolumnami, które wspierają tympanon. Na placu przed budynkiem stoją trzy osoby.

Teatr Narodowy w rozwoju polskiego oświecenia

Zygmunt Vogel, Teatr Narodowy na placu Krasińskich w Warszawie, ok. 1791
Źródło: domena publiczna.

Czy teatr może być politycznie zaangażowany? Co mówi na ten temat historia polskiej sceny narodowej? W jakiej sytuacji wewnętrznej i zewnętrznej kraju doszło do jej powstania? Jakie pełniła funkcje i jakie było jej znaczenie dla kształtowania się tożsamości obywatela Rzeczpospolitej doby oświecenia?

Stanisław August Poniatowski po objęciu tronu w 1764 roku szybko dostrzegł braki w polskim życiu kulturalnym. W Rzeczypospolitej nie było na przykład stałego teatru publicznego, w którym przedstawienia byłyby grane w języku narodowym. Król, znawca i miłośnik teatru, doskonale zdawał sobie sprawę z możliwości wykorzystania sceny do oddziaływania na społeczeństwo, poddania krytyce negatywnych zjawisk oraz ukazania akceptowanych wzorów i postaw zachowań.

Założony przez Stanisława Augusta Poniatowskiego Teatr Narodowy był pierwszą publiczną sceną polską i najpotężniejszym medium tamtych czasów.

Twoje cele
  • Poznasz okoliczności powstania Teatru Narodowego w Warszawie. 

  • Dowiesz się, jaką rolę odegrał król Stanisław August Poniatowski w procesie tworzenia polskiej sceny narodowej. 

  • Omówisz funkcje teatru w dobie oświecenia.

  • Przeanalizujesz fragmenty rozpraw dotyczących polskiej sceny narodowej w dobie oświecenia.

  • Wyjaśnisz, na czym polegała funkcja dydaktyczna teatru w czasach oświecenia i jak wiązała się z polską polityką.