Od kiedy uważamy, że piękno i dobro to odrębne wartości?

Rozróżnienie to pojawiło się dopiero w czasach nowożytnych. Dla starożytnych Greków pojęcia te były ze sobą połączone. Odzwierciedlało to określenie kalokagatia, pochodzące od słów kalos kagathos, co tłumaczy się jako „piękny i dobry”. Jedność tych wartości to charakterystyczna cecha klasycyzmu jako prądu, który pojawiał się w różnych epokach literackich.
Z kolei styl rokokowy był wyrazem wyrafinowanej kultury salonowo‑arystokratycznej doby oświecenia. Ukształtowany ok. 1730–1760 we Francji na dworze Ludwika XV, przejawiał się głównie w sztuce i dekoracji wnętrz. Architektura i wyposażenie pałacyków, salonów, buduarów odznacza się lekkością i asymetrycznością form oraz wykwintnością i fantazyjnością dekoracji. Jej istotą było ukazywanie radości życia, z której mogły czerpać wyższe sfery.