Ilustracja interaktywna przedstawia starożytną rycinę. Jest na niej ukazany Achilles, który stoi w namiocie. Lewą ręką wsparty jest na włóczni. Prawą ręką wskazuje na postument, gdzie pali się ogień. Opis punktów znajdujących się na ilustracji: 1. Agamemnon porywa Chryzeidę. Mozaika przedstawia wizytę Chryzesa u Agamemnona w celu złożenia okupu za swoją córkę Chryseis, IV wiek n.e. Na ilustracji znajduje się grupa dziewięciu osób. Jeden mężczyzna siedzi. U jego stóp klęczy drugi mężczyzna. Scenę obserwują: trzy kobiety z wielkimi amforami, dwóch mężczyzn i dwóch żołnierzy. Porwanie Chryzeidy przez Agamemnona, naczelnego wodza greckiego, dało początek wydarzeniom opisanym w Iliadzie. Apollo bowiem na prośbę ojca Chryzeidy zsyła na Greków zarazę, wskutek czego Agamemnon oddaje porwaną, w zamian odbierając Achillesowi jego brankę – Bryzeidę. To staje się zarzewiem konfliktu między Agamemnonem i Achillesem – gniewu, o którym mowa w utworze Homera. 2. Oddanie Chryzesowi jego córki. Spór między Achillesem a Agamemnonem, Giovanni Battista Gaulli [czytaj: dżiowani batista gauli], 1695. Obraz przedstawia antyczną scenę rodzajową. Ukazane są na niej dwie grupy ludzi stojące naprzeciw siebie. W tle widać pole bitewne. Przed grupą z młodym mężczyzną stoi druga grupa, a na jej czele starszy mężczyzna. Spierają się. Wokół nich widać żołnierzy. Nad postaciami, na niebie unoszą się postacie dwóch cherubinów i postać kobieca. Po zesłaniu zarazy przez Apolla powstaje dyskusja pomiędzy Achillesem i Agamemnonem. Ten pierwszy optuje za oddaniem Chryzesowi jego córki, drugi nie chce się na to zgodzić. Po kłótni Agamemnon przystaje na ultimatum, w zamian za Chryzeidę zabiera jednak brankę herosa - Bryzeidę. Achilles wycofuje się z walki przeciw Trojańczykom i prosi boginię Tetydę – swoją matkę – o wstawiennictwo u Zeusa, by ten pomógł Troi. 3. Pojedynek Parysa z Menelaosem. Pojedynek Menelaosa i Parysa, Johann Heinrich Tischbein [czytaj: johan hajrich tiszbain], 1757. Obraz przedstawia antyczną scenę rodzajową. Ukazana jest walka dwóch antycznych wojowników. Walczą oni na miecze, osłaniają się tarczami. Jednego z walczących unosi w powietrzu młoda kobieta spowita w białą materię. Dochodzi do bitwy między Achajami a Trojańczykami, która zostaje przerwana, by mógł odbyć się pojedynek sprawców wojny: Parysa i Menelaosa. Pojedynek ten miał przesądzić o losach wszystkich, wygrany bowiem otrzymałby Helenę za żonę oraz łupy wojenne. Gdy wydawało się, że potyczkę przegra Parys, interweniowała Afrodyta, która uniosła wojownika z pola bitwy do komnat Heleny. Oszukani Grecy domagali się wydania Heleny, co jednak nie nastąpiło. 4. Śmierć Patroklesa. Żałoba Achillesa po śmierci Patroklesa, Tetyda przynosi mu nową broń wykutą przez Hefajstosa, Francesco Ballanti Graziani [czytaj: franczesko balanti gracjani] i Giovan Battista Ballanti Graziani [czytaj: dżiowan batista balanti gracjani], 1805 r. Obraz przedstawia scenę rodzajową. Na łożu, w pościeli spoczywa mężczyzna. To Patrokles. Widoczny jest jego nagi tors. Mężczyzna leży z zamkniętymi oczami. Wokół łoża zgromadzona jest grupa osób. Są trzy rozpaczające kobiety i trzech żołnierzy. W nogach leżącego Patroklesa siedzi młody mężczyzna. To Achilles. Odwraca głowę od umierającego, żeby przyjrzeć się zstępującej z nieba, młodej kobiecie. To Tetyda. Bogini przynosi Achillesowi zbroję, tarczę i włócznię. Przyjaciel Achillesa, Patrokles, chce wziąć udział w bitwie, przywdziewa więc zbroję Achillesa i idzie walczyć. Ginie jednak z rąk Hektora, co sprawia, że Achilles wpada w gniew. Udaje mu się odzyskać ciało przyjaciela, zbroję jednak zabiera Hektor. 5. Pojedynek Achillesa z Hektorem. Tetyda otrzymuje broń dla Achillesa od Hefajstosa, Anthony van Dyck [czytaj: anton fon dejk], 1630‑1632. Obraz przedstawia scenę rodzajową. Jest na nim przedstawiona, w centralnej części obrazu, piękna młoda kobieta. Tetyda. Jest ona otoczona stojącymi i latającymi wokół cherubinami. W lewej części obrazu ukazany jest niemal nagi mężczyzna. Jest atletycznie zbudowany. Widać poszczególne partie mięśni mężczyzny. To Hefajstos. Bóg wyciąga w kierunku Tetydy prawą rękę. Trzyma w niej zbroję. W tle tej sceny, na drugim planie widoczny jest mężczyzna. Przygląda się przekazaniu zbroi. Achilles postanawia wziąć udział w walce, by pomścić śmierć swojego przyjaciela. W tym celu otrzymuje – za pośrednictwem matki, bogini Tetydy – zbroję wykutą specjalnie dla niego przez Hefajstosa. Tarcza składa się z pięciu warstw, poza nią heros otrzymuje także pancerz, hełm i nagolenice. Po wielu stoczonych walkach Achilles dociera pod mury Troi, a tam zabija w pojedynku Hektora – zadaje mu śmiertelną ranę w szyję. Gdy Hektor umiera, prosi Achillesa, by wydał jego ciało ojcu. Bohater jednak odmawia. Przytwierdza martwe ciało wroga do swojego rydwanu i kilkukrotnie okrąża nim Troję. 6. Pogrzeb Hektora. Priam u stóp Achillesa, Théobald Chartran [czytaj: tiobel szartrą], 1876. Obraz przedstawia scenę rodzajową. Na pierwszym planie obrazu przedstawione są dwie postacie. To młodszy i starszy mężczyzna. Młodszy mężczyzna siedzi, wspierając się lewym łokciem na stole. Podpiera brodę lewą dłonią. Prawą dłoń ma wyciągnięto w kierunku klęczącego starca. Starzec, na klęczkach, schyla się nad dłonią młodego mężczyzny. Zdaje się ją całować. Na drugim planie, w lewej części obrazu widoczni są dwaj młodzieńcy. Przyglądają się z zaciekawieniem scenie rozgrywającej się między mężczyznami. Wreszcie do Achillesa przybywa osobiście Priam, ojciec Hektora. Błaga herosa o wydanie mu ciała syna, oferując za nie złoto, wreszcie przemawia do wrażliwości Achillesa wspomnieniem jego własnego ojca. Achilles wydaje Priamowi ciało Hektora, dzięki czemu może odbyć się pogrzeb. To kończy gniew Achillesa.