Ilustracja interaktywna przedstawia „Teatr w starożytnej Grecji”. Rysunek jest w kolorze szarym na białym tle. Przedstawia półkole, w którym są dwa szare półkola podzielone na wąskie i szerokie paski oraz trzy białe, wąskie półkola. Otaczają one koło, pod którym znajduje się prostokąt z wysuniętymi do przodu dwoma kwadratami. Na ilustracji znajduje się czternaście nazw elementów w teatrze greckim wraz z liniami, które je wskazują. Okrąg na środku to „Orchestra”. W nim znajduje się mniejszy okrąg z napisem „Thymele”. Prostokąt na dole to „Scena”, a wysunięte kwadraty to „Paraskenia (scena boczna)”. Przed sceną jest „Proskenion”, a obok sceny bocznej jest „Parodos”. Na dole półkola jest „Przypora” oraz „Mur oporowy”. Białe, wąskie półkola to „Diazomata”, a dół drugiego szarego półkola to „Prohedria”. Obwódka dużego półkola, to „Theatron”. Wąskie paski, to „Schody”, a szerokie to „Cunei”, w którym zaznaczone są „Siedzenia”. Po prawej stronie ilustracji znajduje się panel interaktywny z wypisanymi dziesięcioma nazwami. Pierwszy napis to „Orchestra”. Po naciśnięciu na niego podświetla się na żółto koło na środku oraz pojawia następujący tekst. Orchestra. W języku greckim „tanecznia”. Pierwotnie w  Grecji starożytnej plac o  gładko ubitej powierzchni lub wybrukowany, na którym tańczył i  śpiewał chór podczas uroczystości ku czci Dionizosa. Na placu tym znajdował się ołtarz boga (thymele). Orchestra utrzymała się w teatrach jako miejsce przeznaczone dla chóru, otoczone z  trzech stron miejscami dla widzów, a z czwartej miejscem, na którym występowali aktorzy. Pod tekstem znajduje się fotografia. Na zboczu górskim wykute się szare siedziska, które otaczają półkolem okrągły placyk. Między siedziskami rośnie kilka kęp zielonej trawy. W tle są drzewa. Drugi napis to „Skene”. Po naciśnięciu na niego podświetla się na żółto prostokąt z napisem „Scena” oraz pojawia następujący tekst. Pierwotnie w teatrze ateńskim oznaczała barak umieszczony naprzeciw widowni, oddzielony od niej dwoma szerokimi przejściami (parodos), którymi wchodził na orchestrę chór, a także publiczność zajmująca miejsca w niższych rzędach. Frontowa ściana skene tworzyła tło dla akcji. Wewnątrz skene mieściła się garderoba dla aktorów, stamtąd poprzez troje drzwi - środkowe wielkie, monumentalne, i dwoje bocznych, mniejszych - wychodzili aktorzy. W teatrze Dionizosa skene miała kształt prostokąta o wymiarach 46,5 x 6,4 m, z dwoma bocznymi kwadratowymi budynkami wysuniętymi ku przodowi. Były to tak zwane paraskeniony. W głębi skene znajdowała się przybudówka, gdzie mieściły się maszyny teatralne. Dolna część frontowa skene, zwana proskenion, stanowiła właściwą scenę, to znaczy miejsce występowania aktorów. Pod tekstem jest fotografia. Przedstawia wykute szare siedziska, które otaczają półkolem okrągły placyk. Za placykiem jest beżowy budynek. W tle znajduje się gęsty las. Trzeci napis to „Proskenion”. Po naciśnięciu na niego podświetla się na żółto pole przed sceną oraz pojawia następujący tekst. Dolna część frontowa skene, miejsce występowania aktorów. Proskenion wznosiło się na wysokość 2 do 3 m. Początkowo ozdabiane było kolumnami, pomiędzy które wsuwano malowane drewniane tablice, pinakes, które stanowiły rodzaj prymitywnych dekoracji. W teatrach hellenistycznych budowano proskenia ze stałą kolumnadą. Z biegiem czasu proskenia stawały się coraz większe. Pod tekstem jest fotografia pod tytułem „Rzymski teatr w Meridzie". Przedstawia wykute szare siedziska, które otaczają półkolem półokrągły placyk. Za placykiem jest dwupoziomowy, beżowy budynek z kolumnami. W tle znajdują się pojedyncze drzewa i niebieskie niebo. Czwarty napis to „Paraskenia”. Po naciśnięciu na niego podświetlają się na żółto wysunięte do przodu dwa kwadraty oraz pojawia następujący tekst. Paraskenia. Boczne budynki skene w teatrze greckim, wysunięte ku przodowi i tworzące boczne tło dla sceny. Pod tekstem jest fotografia pod tytułem „Teatr w „Hierapolis”. Przedstawia wykute szare siedziska, które otaczają półkolem półokrągły placyk. Za placykiem są ruiny budynku w kolorze beżowym. W tle znajduje się niska zabudowa między polami oraz niebieskie niebo. Piąty napis to „Parodos”. Po naciśnięciu na niego podświetlają się na żółto pola obok sceny bocznej oraz pojawia następujący tekst. Parodos. Przejścia w teatrze greckim, biegnące po obu stronach pomiędzy orchestrą a skene; służyły dla chóru jako wejście na orchestrę, wchodziła nimi również publiczność do teatru, zwłaszcza do niższych rzędów, bliższych orchestry. Pod tekstem jest fotografia „Parodos w teatrze w „Albintimilium”. Przedstawia przejście między murami wykonanymi z beżowych cegieł. W tle znajduje się kilka osób odwróconych tyłem. Szósty napis to „Thymele”. Po naciśnięciu na niego podświetla się na żółto małe okrągłe pole na środku oraz pojawia następujący tekst. Thymele-. Ołtarz boga znajdujący się w centrum orchestry. Pod tekstem jest fotografia „Ruiny teatru greckiego na Delos”. Przedstawia półokrągły placyk. Dookoła niego są beżowe i szare kamienie. W tle są pola i akwen wodny. Siódmy napis to „Diazomata”. Po naciśnięciu na niego podświetlają się na żółto trzy białe, wąskie półkola oraz pojawia następujący tekst. Diazomata. W teatrze greckim dwa szerokie przejścia dzielące widownię na dwie części. Pod tekstem jest fotografia „Diazoma starożytnego teatru w Delfach”. Przedstawia wykute szare siedziska, pomiędzy którymi jest przejście z szarego kamienia. W tle są krzewy i fragmenty ruin budynku. Ósmy napis to „Prohedria”. Po naciśnięciu na niego podświetla się na żółto dół drugiego szarego półkola oraz pojawia następujący tekst. Prohedria. Dosłownie: “pierwsze miejsce” - prawo “pierwszego miejsca” w Atenach, upoważniające do zajmowania miejsca w pierwszych rzędach w teatrze. Przysługiwało kapłanom, przedstawicielom innych miast i zasłużonym obywatelom. Pod tekstem jest fotografia „Prohedria z teatru Likurga”. Przedstawia ozdobny fotel wykuty z szarego kamienia. W tle na skale wykute są szare siedziska. Dziewiąty napis to „Theatron”. Po naciśnięciu na niego podświetla się na żółto całe półkole oraz pojawia następujący tekst. Theatron. Widownia w teatrze greckim. Pod tekstem jest fotografia „Theatron starożytnego teatru w Delfach”. Przedstawia wykute szare siedziska, które otaczają półkolem okrągły placyk. Tło z prawej strony jest ciemne, niewyraźne. Dziesiąty napis to „Cunei”. Po naciśnięciu na niego podświetlają się na żółto dwa szerokie paski z szarego półkola oraz pojawia następujący tekst. Cunei. Sekcje siedzeń o kształcie klina oddzielone od pozostałych poziomymi przejściami oraz schodami. Pod tekstem jest fotografia „Teatr grecki w Syrakuzach”. Przedstawia wykute na zboczu górskim siedziska otaczające półkolem placyk. Za placykiem znajdują się ruiny budynków w kolorze szarym. W tle jest las oraz teren pokryty zieloną trawą.