Sztuki piękne i literatura posługują się różnorodnymi środkami wyrazu, aby oddziaływać na wyobraźnię odbiorcy. Literatura wykorzystuje słowo, malarstwo barwę, a muzyka nuty, jednak często różne elementy sztuki łączą się w jednym dziele. Już Horacy w I w. p.n.e. zauważył, że „Poezja powinna być jak malowidło” (Ut pictura poesis), co stało się inspiracją do wzajemnego przenikania się malarstwa i literatury. W okresie romantyzmu i Młodej Polski pisarze tworzyli literackie obrazy pełne światła i koloru, pobudzając odbiorcę do zmysłowego odbioru rzeczywistości. Interesującą korespondencję sztuk można dostrzec w twórczości młodopolskich artystów - poezji Kazimierza Przerwy‑Tetmajera i malarstwie Leona Wyczółkowskiego.