Ludzie bezdomni jako przykład powieści młodopolskiej

Liceum ogólnokształcące i technikum

Licencja: CC BY 3.0

Element jest częścią modułowego podręcznika pt. "Dobrze się składa. Język polski - zakres rozszerzony". Kliknij tutaj, aby przejść do spisu treści.

Uczniowie zapoznają się z cechami powieści młodopolskiej, takimi jak: psychologizm, symbolizm, impresjonizm, naturalizm, introspekcja, indywidualizacja języka, konstrukcja bohatera prowadzącego i mowa pozornie zależna. Materiał uwzględnia również kontekst historyczno‑literacki, wskazue na odejście od realizmu pozytywistycznego na rzecz analizy duchowych dylematów jednostki i pogłębionej refleksji nad światem.

Wprowadzenie do tematu

Dowiedz się

Multimedium

Ćwiczenia

Bibliografia

Źródło: Upadek i odrodzenie Młodej Polski, t. 5, „Rocznik Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza” 1970, s. 47.
Źródło: Stefan Żeromski, Ludzie bezdomni, Państwowy Instytut Wydawniczy Warszawa 1976, s. 161.
Źródło: Stefan Żeromski, Ludzie bezdomni, Państwowy Instytut Wydawniczy Warszawa 1976, s. 162.
Źródło: Stefan Żeromski, Ludzie bezdomni, wydanie Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1976, s. 125.
Źródło: Stefan Żeromski, Ludzie bezdomni, Państwowy Instytut Wydawniczy Warszawa 1976, s. 39.
Źródło: Artur Hutnikiewicz, Żeromski, Warszawa 2000, s. 233.
Źródło: Artur Hutnikiewicz, Żeromski, Państwowy Instytut Wydawniczy 2000, s. 233.