Witkacy – parodysta w Szewcach
Kategorie
Język polski
Liceum ogólnokształcące i technikum
Element jest częścią modułowego podręcznika pt. "Dobrze się składa. Język polski - zakres rozszerzony". Kliknij tutaj, aby przejść do spisu treści.
E‑materiał pokazuje, że „Szewcy” to dzieło, w którym Witkacy wykorzystuje parodię jako narzędzie krytyki: ośmiesza konwencje młodopolskiej literatury i filozofii, podważa teatr i samego siebie. Celem materiału jest pomoc uczniom w analizie tekstu — identyfikacji technik literackich oraz refleksji nad ich funkcją artystyczną i społeczną.
Bibliografia
- Źródło: Stanisław Ignacy Witkiewicz, Szewcy, [w:] tegoż, Dramaty, wybór K. Puzyna, Warszawa 1983, s. 426.
- Źródło: Stanisław Ignacy Witkiewicz, Szewcy, [w:] tegoż, Dramaty, wybór K. Puzyna, Warszawa 1983, s. 403.
- Źródło: Stanisław Ignacy Witkiewicz, Szewcy, [w:] tegoż, Dramaty, wybór K. Puzyna, Warszawa 1983, s. 413.
- Źródło: Stanisław Ignacy Witkiewicz, Szewcy, [w:] tegoż, Dramaty, wybór K. Puzyna, Warszawa 1983, s. 431.
- Źródło: Stanisław Ignacy Witkiewicz, Szewcy, [w:] tegoż, Dramaty, wybór K. Puzyna, Warszawa 1983, s. 426.
- Źródło: Barbara Kasprzak, But - byt, czyli o języku „Szewców”, „Teksty: teoria literatury, krytyka, interpretacja”, t. 3 (57), 1981, s. 99–100.
- Źródło: Stanisław Ignacy Witkiewicz, 622 upadki Bunga, czyli Demoniczna kobieta, s. 60–61.
- Źródło: Daniel C. Gerould, Demitologizacja i teatralizacja: „Szewcy”, [w:] tegoż, Stanisław Ignacy Witkiewicz jako pisarz, tłum. I. Sieradzki, Warszawa 1981, s. 438–439.