Pani Dulska to kobieta z zasadami — wielokrotnie odwołuje się do nich, tłumacząc swoje decyzje innym postaciom dramatu. Jednak Gabriela Zapolska pokazuje, że taki osobisty kodeks moralny może być użyty, by usprawiedliwić własną nikczemność. Przekonania Dulskiej tworzą więc swoisty system wartości „na opak”, który może wzbudzać śmiech przez łzy. 

Dla współczesnego czytelnika Moralności pani Dulskiej opisane wydarzenia niekoniecznie wydają się komiczne — w pierwszych latach XX wieku jednak utwór wzbudzał śmiech, opierając się na stereotypach obecnych w polskim społeczeństwie i wykorzystując humor jako środek przerysowania. Mimo że czasy się zmieniły, Moralność pani Dulskiej pozostaje aktualna — jej satyra na fałsz społeczny, podwójne standardy i pozory wciąż trafia do dzisiejszego odbiorcy.